Hall of Fame: bekende Cercle-spelers

CB.be Partners

Hall of Fame: bekende Cercle-spelers

Naam + periode	Mini-biografie	Foto
Julien VERRIEST 1965/66-1980/81	Julien - Jules - Verriest (1946) werd door de Cerclesupporters verkozen tot speler van de eeuw en dat zegt veel, zo niet alles. Tussen 1965 en 1981 zou Jules 456 competitiewedstrijden en 36 bekerwedstrijden spelen voor het eerste elftal. Niettegenstaande tal van aanbiedingen van onder andere RSC Anderlecht en Club Brugge KV om voor veel geld voetbalprof te worden bleef de verdediger groenzwart en zijn werkgever "de Ebes" (later Electrabel) trouw. Jules werd drie maal kampioen met Cercle Brugge, in het seizoen 1967/68 in derde afdeling B en in de seizoenen 1970/71 en 1978/79 in tweede klasse. Op 19/03/1981 kreeg hij, als eerste voetballer, de trofee voor sportverdienste van de stad Brugge. Jules won ook 2 maal de pop-poll d'Echte. Deze rasechte Cercle-man, afkomstig uit de eigen jeugdwerking, sloot zijn carrière af in lagere reeksen als speler-trainer bij Moeskroen en SV Koekelare. Mister Cercle is nog elke thuiswedstrijd present.
Josip WEBER 1988/89-1993/94	Josip Weber (1964) was een Kroaat die via Dynamo Vinkovici bij Cercle Brugge belandde. In zijn 6 groenzwarte seizoenen zou hij zich profileren als een vleesgeworden doelpuntenmachine en als de ultieme nachtmerrie voor elke verdediger. Als pijlsnelle aanvaller werd hij 3 maal na elkaar topscorer van België en zette in 196 wedstrijden de netten 136 maal bol. Josip voelde zich zo goed in België dat hij zich liet naturaliseren en niet veel later selecteerde Pol van Himst hem voor de nationale ploeg. Josip zou 8 maal aantreden voor de Rode Duivels (6 interlandgoals) en maakte het WK van 1994 mee. Na dit WK werd Josip getransfereerd naar Anderlecht waar hij helaas heel snel ernstig geblesseerd raakte aan de knie. De blessure betekende een voortijdig einde van zijn carrière. Josip Weber won 3 maal de pop-poll d'Echte en is nog vaak te zien op Cercle.
Morten OLSEN 1972/73-1975/76	De wereldberoemde Deense verdediger Morten Olsen (1949) kwam in 1972 over van de Deense ploeg Nykoebing. De Deense international (102 interlands) zou in 4 seizoen 143 maal aantreden in het eerste elftal, 11 goals scoren en drie maal naéén de pop-poll d'Echte winnen. Nadien zette hij zijn spelerloopbaan verder bij RWDM, RSC Anderlecht en FC Keulen. Met Anderlecht werd hij drie maal kampioen van België en won hij ook de Europcup III. Ook als trainer is hij erg succesvol. Twee Deense titels met Brondby, 1 titel en 1 beker met Ajax Amsterdam en sinds 2000 Bondscoach van Denemarken.
Robert BRAET 1928/29-1947/48	Robert Braet (1912-1987) was letterlijk en figuurlijk een reus van een mens. Er was niet enkel zijn rijzige gestalte, maar evenzeer zijn sportieve prestaties, zijn uitstraling, zijn fair play, … Hij is wellicht het Cercle-monument bij uitstek. Ter nagedachtenis van deze memorabele figuur werd beslist om de Robert Braet trofee in het leven te roepen. Met deze prijs wil Cercle Brugge tweejaarlijks iemand belonen die zich zeer verdienstelijk heeft gemaakt voor Cercle Brugge. Ook zijn sportieve palmares is ronduit indrukwekkend: reeds op zijn 17de debuteerde hij in het eerste elftal en zou 350 maal het groenzwarte keeperstruitje aan doen. Met Cercle werd hij kampioen in 1930. Hij verdedigde ook 14 maal het doel van de nationale ploeg. Na zijn actieve spelersloopbaan trad hij toe tot de beheerraad en werd in 1967 voorzitter van Cercle Brugge.
Kalusha BWALYA 1985/86-1988/89	Kalusha (1963) kwam via de Zambiaanse ploeg Mufalira Wanderers over naar Cercle Brugge en werd een absolute publieklieveling. Kalusha had een fenomenale techniek en was het prototype van een speler waarvoor men naar het stadion komt. Deze Zambiaanse dribbelkoning speelde 115 wedstrijden in het eerste elftal en scoorde 35 keer. Het cercle-publiek gunde hem twee maal de pop-poll d'Echte. Op de olympische Spelen in Seoul liet Kalusha zijn talenten op het internationale niveau zien door onder meer een hattrick te scoren tegen Italië. Nadat hij in 1988 was uitgeroepen tot Afrikaans voetballer van het jaar stonden de grote ploegen in de rij voor Kalusha die getransfereerd werd naar toenmalig Europacup I winnaar PSV Eindhoven met wie hij 2 titels, één beker en één supercup wint. Dieptepunt in zijn carrière is ongetwijfeld het overlijden van de volledige Zambiaanse voetbalselectie in een vliegtuigramp nabij Libreville in Gabon. Kalusha zou de selectie vervoegen voor een WK-voorronde wedstrijd tegen Senegal. Kalusha trad precies 100 maal aan voor de Zambiaanse nationale ploeg en scoorde 50 maal voor zijn land. Tegenwoordig is deze nationale held vice-voorzitter van de Zambiaanse voetbalbond en bondscoach van Zambia.
Florimond VAN HALME 1912/13-1930/31	Florimond Vanhalme (1895-1979) maakte jarenlang het mooie weer bij groenzwart als speler en trad maar liefst 329 maal aan in het eerste elftal. Als middenvelder scoorde hij 34 maal voor groenzwart en is met 39 interlands ook recordinternational van Cercle Brugge. Ook als (speler-)trainer succesvol toen groenzwart in het seizoen 1929-1930 haar derde en voorlopig laatste titel in eerste klasse haalde. In totaal werd Florimond Van Halme met Cercle Brugge 2 maal kampioen van België en won hij éénmaal de beker.
Geert BROECKAERT 1978/79-1990/91	Geert Broeckaert (1960) werd op 18 jarige leeftijd weggehaald bij AA Gent. Al in zijn eerste seizoen werd hij met Cercle kampioen in tweede klasse. Geert Broeckaert zou zich 374 wedstrijden lang manifesteren als een technisch begaafde en hardwerkende middenvelder en kwam 19 maal tot scoren. Broeckaert behoort tot het kleine kransje spelers dat 3 maal de pop-poll d'Echte won en werd 1 maal opgeroepen voor de Rode Duivels (1990). Hoogtepunt in zijn carrière was ongetwijfeld de bekerwinst in 1985 toen hij op slinkse wijze een penalty versierde. Na Cercle week Geert Broeckaert uit naar Excelsior Moeskroen waar hij actueel werkzaam is binnen de jeugdwerking en zelf een tijdje hoofdtrainer was. Naar eigen zeggen keert Geert Broeckaert ooit terug naar de ploeg van zijn hart: Cercle Brugge.
Dorinel MUNTEANU 1993/94-1994/95	Ofschoon Dorinel Munteanu (1968) slechts 2 seizoenen (68 wedstrijden - 13 goals) voor groenzwart speelde heeft hij een onuitwisbare indruk gelaten in Brugge. Deze briljante Roemeense draaischijf maakte zo'n impressie in België dat hij in zijn eerste seizoen meteen de Kristallen Bal won (vergelijkbaar met nu profvoetballer van het jaar) en de pop-poll van d'Echte. Na 2 seizoenen was er echter geen houden meer aan en ging Dorinel Munteanu naar de Bundesliga waar hij jaren speelde voor FC Keulen en Wolfsburg. Munteanu speelde op de WK's van '94 en '98 en de EK's van '96 en 2000. Dorinel Munteanu verdedigde maar liefst 126 maal de nationale kleuren en is daarmee recordinternational van zijn land. Actueel is Munteanu speler-trainer van de Roemeense eersteklasser CRF Cluj.
Wim KOOIMAN 1980/81-1987/88 1994/95-1997/98	Wim Kooiman (1960) kwam op 20 jarige leeftijd over van de Nederlandse amateurvereniging Oud-Beyerland. Hij ontpopte zich al snel tot één van de stevigste centrale verdedigers uit de Belgische competitie en was gevreesd voor zijn infiltraties. Ook Anderlecht had oog voor zijn kwaliteiten en lokte hem naar het toenmalige Astridpark. Na enkele uiterst succesvolle paarswitte jaren (3 titels, 2 bekers, 1 Europese beker der Bekerwinnaars) keerde hij terug naar het vertrouwde groenzwarte nest. Kooiman trad meer dan 300 maal aan in het cercle-shirt, scoorde daarin als verdediger 24 maal en won met Cercle Brugge de beker in 1985. Een knieblessure betekende het einde van zijn carrière.
Branko KARACIC 1989/90-1992/93	Alhoewel iedereen Branko Karacic wellicht vooral zal herinneren als de man die op opnavolgbare wijze Josip Weber kon lanceren, wordt vaak vergeten dat hij zelf ook erg doeltreffend was. In 126 officiële wedstrijden voor Cercle Brugge scoorde Branko 45 maal. De kroaat met de meesterlijke (trap)techniek had een ongelofelijk schot in de benen en een vrije trap buiten de rechthoek was bijna even dodelijk voor de tegenstander als een penalty. Karacic, die overkwam van Hadjuk Split, speelde na Cercle Brugge nog voor AA Gent, FC Linz en Union. Branko Karacic keert nog elk seizoen een paar keer terug naar Brugge.
Didier SIX 1980/81	In 1980 stuntte Cercle door op de transfermarkt de Franse international Didier Six weg te kapen van Olympique Marseille. Six zou slechts 12 competitiewedstrijden aantreden voor groenzwart en daarin 7 maal scoren. Cercle wou daarna de internationale loopbaan van de sterspeler niet dwarsbomen. Didier Six zou 52 maal voor "les bleus" spelen, met Frankrijk het EK van 1984 winnen en nog uitkomen voor onder meer Aston Villa, Stuttgart en Galatasaray.
Zdenko VUKASOVIC 1969/70-1971/72	De Kroaat Vukasovic was amper 16 jaar toen hij al bij Hadjuk Split in het doel stond. Via AA Gent en RSC Anderlecht kwam deze klasrijke doelman bij Cercle terecht. Dankzij zijn uitstekende reflexen wist hij direct de sympathie van vele supporters te veroveren. "Vuka" was een voorbeeldige sportman, zowel op als buiten het voetbalterrein, die in totaal 91 maal het groenzwarte doel zou verdedigen. Hij werd in het seizoen 1971/71 bovendien kampioen met Cercle in tweede klasse.
Albert VAN COILE 1919/20-1926/27	Berten Van Coile (1900-1927) was in de twintiger jaren een beresterke verdediger van groenzwart. Net op het moment dat Van Coile zijn kans kreeg in de nationale ploeg en Cercle op het punt stond kampioen te spelen, sloeg het noodlot toe. Tijdens een oefenwedstrijd in Tourcoing op 3 april 1927 botst hij met de keeper en sterft 's anderdaags aan de gevolgen van de opgelopen (inwendige) verwondingen. De geliefde speler, die 182 maal voor Cercle uitkwam en 26 goals scoorde, werd onder grote publieke belangstelling in de gietende regen begraven. Kort daarop zou ook voorziter baron René De Peellaert het leven laten.