Menu
CB.be Partners
Voorzitters Cercle Brugge door de jaren heen.
| Naam + periode | Mini-portret | Foto |
| Leon DE MEESTER 1899-1905 en 1907-1909 |
De heer Leon Demeester was mede-stichter en de eerste voorzitter van Cercle Brugge, en tevens de enigste voorzitter die 2 verschillende ambtstermijnen zou zetelen. |  |
| Raoul DAUFRESNE DE LA CHEVALERIE 1905-1907 |
Raoul Daufresne de la Chevalerie (1881-1967) volgde Leon Demeester op als voorzitter van Cercle Brugge. Aan zijn voorzittersschap kwam een abdrupt einde toen hij overstapte naar Club Brugge om er als speler en bestuurslid actief te zijn. Hij was een verwoed sportbeoefenaar: hij deed aan paardensport, was coach van de Belgische voetbalploeg op de Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen en verdedigde op diezelfde Olympische Spelen de nationale kleuren én als tennisser én als hockey-speler. Met de nationale hockey-ploeg behaalde hij overigens een bronzen medaille. Raoul Daufresnes de le Chevalerie bracht het in het leger tot luitenant-generaal en was tijdens W.O.II bevelhebber van de Belgische Landmacht in Groot-Brittannië. |  |
| Alberic DE FORMANOIR DE LA CAZERIE 1909-1911 |
Baron Alberic De Formanoir De La Cazerie was slechts kortstondig voorzitter van Cercle Brugge en een boezemvriend van de latere voorzitter baron René de Peellaert. |  |
| Rene DE PEELAERT 1911-1925 |
Baron René de Peelaert (1864-1927) werd, op voordracht van Baron Ruzette , op 11 november 1911 voorzitter van Cercle Brugge en zou deze functie 15 jaar lang waarnemen. Zijn aanstelling bleek een schot in de roos te zijn. Onder zijn bezielende leiding werd cercle Brugge een vaste waarde in het Belgische voetbal: het groenzwart monument voor de overledenen werd gebouwd, Cercle Brugge kreeg de juridische structuur van een vzw en zijn levenwerk, het Cercle-stadion (vanaf 1950 Edgard De Smedt stadion genoemend), werd gebouwd. Het was immers altijd zijn droom geweest om de groenzwarte luister te bekronen met een eigen stadion, en met succes. De welbespraakte en charismatische voorzitter stierf luttele weken na de betreurde speler Albert van Coile in 1927 aan een longontsteking , de welke hij had opgelopen nadat hij op diens uitvaart in de gutsende regen een afscheidsrede had gehouden. |  |
| Paul DAUTRICOURT 1927-1937 |
Paul Dautricourt was betrokkenen bij de oprichting van Cercle Brugge en zou precies een decennium voorzitter zijn van groenzwart. Zijn voorzitterschap kon sportief gezien nauwelijks mooier beginnen toen Cercle in 1927 zowel kampioen van België werd als de beker van België won. Ook in 1930 werd zijn Cercle kampioen van België. Na de succesvolle jaren kende Cercle Brugge een terugval en degradeerde naar tweede klasse. |  |
| Edgard DE SMEDT 1937-1950 |
Edgard De Smedt was een spilfiguur bij de oprichting van Cercle Brugge. Zijn lijst van Cercleverdiensten is enorm: medestichter van Cercle en ondervoorzitter sinds 1899, van 1900-1908 lid van het Provinciaal voetbalcomité, van 1902-1906 scheidsrechter in eerste klasse, van 1908-1914 lid comité KBVB en van 1937-1950 voorzitter van Cercle Brugge. In totaal zou de man een halve eeuw lang deel uitmaken van de beheerraad van Cercle Brugge. Het was ook onder zijn leiding dat het Kloosterveld werd gehuurd om de jeugdopleiding nieuwe impulsen te geven. Cercle werd in zijn eerste jaar als voorzitter kampioen in tweede klasse en de toekomst zag er goed uit. Helaas bracht de tweede wereldoorlog zware gevolgen met zich mee en na de oorlog degradeerde Cercle snel uit de hoogste afdeling. In 1950, kort na een indrukwekkende viering van zowel het 50 jarig bestaan van Cercle als de jubileum van persoon Edgard De Smedt zelf, overleed hij. Uit dankbaarheid voor alles wat hij voor Cercle Brugge had betekend werd zijn naam gegeven aan het Cercle-stadion, vanaf toen het Edgard De Smedt stadion. |  |
| Yves DAUTRICOURT 1950-1953 |
Yves Dautricourt, zoon van voormalig medestichter en voorzitter Paul Dautricourt, zou gedurende drie jaar voorzitter van cercle Brugge zijn. Het waren moeilijke jaren waarin Cercle, mede door hervormingen binnen het nationale voetbal, degradeerde van eerste naar derde nationale. In 1953 maakte Yves Dautricourt plaats voor Pierre van Damme, maar bleef aan diens zijde meewerken aan de groenzwarte toekomst. |  |
| Pierre VANDAMME 1953-1967 |
Ridder Pierre Vandamme (1895-1983) maakte zijn intrede in de Brugse gemeenteraad in januari 1939 en zou daar onafgebroken bijna 33 jaar in zetelen. Hij werd ook meteen verkozen als vierde schepen van de stad Brugge. Van 1956 tot en met 1971 was Pierre Vandamme ook Burgemeester van de stad Brugge. Zijn betekenis in de uitbouw van de haven van Zeebrugge is bijzonder groot. Pierre Vandamme was onder andere ook voorzitter van de Brugse Maatschappij voor de huisvesting en de Zeemanshaard, en stond zo mee aan de wieg van verscheidende belangrijke woonwijken in het Brugse. Pierre Vandamme werd in 1953 voorzitter van Cercle Brugge en zou deze functie 13 jaar lang met trots vervullen. In 1967 werd hij benoemd tot ere-voorzitter van Cercle Brugge. |
 |
| Robert BRAET 1967-1970 |
Robert Braet (1912-1987) was letterlijk en figuurlijk een reus van een mens. Er was niet enkel zijn rijzige gestalte, maar evenzeer zijn sportieve prestaties, zijn uitstraling, zijn fair play, … Hij is wellicht het Cercle-monument bij uitstek. Ter nagedachtenis van deze memorabele figuur werd beslist om de Robert Braet trofee in het leven te roepen. Met deze prijs wil Cercle Brugge tweejaarlijks iemand belonen die zich zeer verdienstelijk heeft gemaakt voor Cercle Brugge. Ook zijn sportieve palmares is ronduit indrukwekkend: reeds op zijn 17de debuteerde hij in het eerste elftal en zou 350 maal het groenzwarte keeperstruitje aan doen. Met Cercle werd hij kampioen in 1930. Hij verdedigde ook 14 maal het doel van de nationale ploeg. Na zijn actieve spelersloopbaan trad hij toe tot de beheerraad en werd in 1967, na de onterechte degradatie naar derde afdeling, voorzitter van Cercle Brugge. Samen met trainer Urbain Braems was hij 1 van de architecten van het geslaagde vijfjaren waarmee Cercle Brugge terug een plaats veroverde bij de voetbal-elite |  |
| Paul DUCHEYNE 1970-2002 |
Meester Paul Ducheyne, een notoir Brugs advocaat, zetelde 35 jaar lang (van 1967 tot 2002) in de beheerraad van Cercle Brugge, waaronder 32 jaar als voorzitter. Geen enkele groenzwarte voorzitter mocht langer de voorzittershamer hanteren. Hij zag het als zijn missie om de eigen groenzwarte identiteit te bewaren, met de jeugdwerking als zijn stokpaardje. Ook de vrijwilliger in het voetbal en de supporters droeg hij een warm hart toe. Niettegenstaande een man uit de betere kringen kwam meester Ducheyne vaak op voor de jongeren en zwakkeren in onze samenleving. Toen het Brugsch Handelsblad eind 2005 de verkiezing "Bruggeling van de eeuw" organiseerde eindigde Paul Ducheyne bijzonder verdienstelijk vierde in het referendum. Begin 2002 legde meester Ducheyne zijn mandaat als voorzitter van Cercle Brugge neer en werd hij opgevolgd door Frans Schotte. De beheerraad benoemde Paul Ducheyne tot ere-voorzitter van Cercle Brugge. Thans maakt zijn zoon, Filip Ducheyne, eveneens advocaat, deel uit van de beheerraad. |  |
| Frans SCHOTTE 2002-heden |
Frans Schotte, geboren te Lendelede in 1947, studeerde o.a. sociologie aan de K.U.Leuven en managementopleidingen aan de Vlerick Management School en aan Fontainebleau. Sinds 1984 is hij algemeen directeur en gedelegeerd bestuurder van Standaard Boekhandel . Van zijn onderneming maakte hij terug een bloeiende keten en breidde het aantal winkels uit van een kleine 20 in 1984 naar meer dan 100 in 2006. In 2000 werd hij lid van de Raad van Beheer van Cercle Brugge en verantwoordelijk voor het financiële beheer van de vereniging. Begin 2002 volgde hij Paul Ducheyne op als voorzitter van Cercle Brugge. In navolging van zijn voorganger legt ook Frans Schotte het accent op de doorstroming van eigen jeugdspelers en een gezond financieel beleid. Reeds na 1 jaar voorzitterschap mocht Frans Schotte op 11 mei 2003 samen met de hele vereniging de terugkeer naar eerste klasse vieren. Het huidig mandaat van de voorzitter loopt tot medio 2008. |  |
(Opzoekingwerk en tekst: Richard Doeven. Geraadpleegde bronnen: Shot-magzine, de boeken 90 en 100 jaar Cercle Brugge, www.cerclemuseum.be en "het internet".) Met gewaardeerde dank voor het inscannen van de foto's aan Jelle Neels.
 |