Praatje met een speler - Shot Online

Alexandar Sofranac

Montenegrijn bij Cercle

In de rist nieuwe spelers die Groen-Zwart aanwierf was Alexandar een der laatste, enkele dagen voor het afsluiten van de transfermarkt.  De binnenkort 27-jarige (° 21 oktober 1990)  centrale verdediger van 1.86 meter speelde voorheen in ex-Joegoslavië in zijn thuisland Montenegro en de buren van Servië en Kroatië.  Hij tekende voor een seizoen met een optie op het volgende.

Daags voor de wedstrijd tegen Tubize maakten we een praatje met hem.

Je bent de 3e Montenegrijn bij Cercle.  Weet je dat?

Ik ben me enkel bewust van Bojan Bozovic die hier eerder speelde (2009-2010 nvdr).  Zoran Bojovic?  Neen, ken ik niet.  (nvdr: 1985-1987, waarna hij naar Standard transfereerde).

Hoe verliep jouw carrière tot nu toe?

Ik ben wel geboren in Cetinje (ooit voormalige hoofdstad) maar woonde er niet.  Van in mijn jeugd speelde ik bij Mladost Podgorica.  Podgorica is de hoofdstad van Montenegro.  Van 2008-2013 trad ik aan voor het A-team en speelde er een negentigtal wedstrijden.  In januari 2014 ging het richting Servië bij Javor Ivanjica, één van de twee oudste teams in Servië.  Daar speelde ik niet zo veel door een blessure. In januari 2015 ging het richting Sutjesca Niksic (Montenegro) waar ik anderhalf jaar speelde.  Dat moeten zo’n 36 wedstrijden geweest zijn.  Sutjesca is een van de betere ploegen in Montenegro.
In de zomer van 2016 ging het heel wat Noordelijker de Kroatische grens over naar Rijeka, waar ik één seizoen vertoefde en vervolgens, zoals je weet, naar Cercle kwam.

Toen je hier toekwam eind augustus speelde je reeds zowat vijf maand niet.  Wat was de reden?

Dit is een vraag die je eigenlijk aan de coach van Rijeka moet stellen.  Ik weet de reden niet.  Ik kende een goede voorbereiding, de wedstrijden die ik speelde waren goed, met het nationaal elftal tegen Polen speelde ik goed, maar toen ik terugkwam was er niet eens een plaatsje op de bank voor mij…  Ik heb nooit geweten waarom en kreeg geen enkele uitleg.  Ik vergeet het liever allemaal en ben heel gelukkig nu hier te zijn.

Voor je land trad je internationaal aan?

ik speelde bij de Nationale U21 en trad viermaal aan voor het nationaal A-team.

Je was hier nauwelijks een week en je stond reeds in de basis elf voor de belangrijke wedstrijd tegen Beerschot-Wilrijk?

Het was niet gemakkelijk.  Je komt in een nieuw team terecht en hebt pas een aantal trainingen achter de rug met je nieuwe makkers.  We verloren die wedstrijd en dat maakte me droevig en boos.  Je eerste wedstrijd verliezen…  Ik blijf er bij dat wij de betere ploeg waren.  Zoveel kansen krijgen en niet scoren.  Ik weet niet waar het probleem ligt.  We hebben een heel goed team.  Heel veel goede individuele spelers.  Ik ben er van overtuigd dat we over enkele weken veel sterker zullen staan.

Je speelde tegen Beerschot-Wilrijk, niet tegen Roeselare, wel opnieuw tegen Genk.

De trainer heeft veel keuzemogelijkheden.  Alle spelers hebben hun kwaliteiten.  Hij kiest in functie van de wedstrijd.  Hij is de best geplaatste om te bepalen wie speelt.

Je bent een verdediger die niet veel risico neemt, zo zag ik ook op beelden uit je carrière.  

Ik neem inderdaad niet veel risico’s. De bal een lel vooruit geven, in de hoogte, of als het moet in de tribune.  Verdedigers op het hoogste niveau ga je niet vaak zien dribbelen.  Ik probeer kalm te spelen, een pas te geven wanneer mogelijk, maar indien nodig de bal gewoon wegwerken.  Mijn job is om een doelpunt te voorkomen.

Is er een groot verschil met de competitie waar je vandaan komt?

Er is een verschil, maar nu ook niet zo groot.  In Rijeka speelden we, het seizoen dat ik er was, dominant voetbal.  We verloren bijna geen enkele wedstrijd.  Hier gaat het voortdurend op en af.  Niet gemakkelijk, maar ik denk dat we er de ploeg voor hebben om dit tot een goed einde te brengen.

Mijn landgenoot Bojan Bozovic had niets dan lof over de vereniging en de stad Brugge

Je blijkt reeds iets van de historiek van Cercle te kennen?

Toen ik de mogelijkheid kreeg om hier te komen spelen informeerde ik me o.a. via het internet.  Ik belde ook naar Bojan Bozovic als voormalig speler van Cercle.  Hij speelt nu bij mijn voormalige ploeg FK Sutjeska Niksic en we hadden elkaar enkele dagen ontmoet vooraleer ik van die ploeg naar Rijeka vertrok.  Hij had niets dan lof over de vereniging en over de stad Brugge.  Ik kan nu door ervaring bevestigen dat al wat hij vertelde de waarheid is!

In 2006 was er een vreedzame scheiding tussen Servië en Montenegro.  Ik bezocht uw land zelf in 2007.  Had deze scheiding een invloed op het dagelijkse leven?

(schouderophalend) Daar kan ik niet echt een mening over geven.  Het waren politieke beslissingen die boven het hoofd van de burger gebeurden.  Ik heb er echt geen opinie over.

Tot slot, ben je gehuwd?

Ik ben vier jaar samen met mijn vriendin.  Ze is nu bij mij in Brugge.  Ze is zeer enthousiast over de stad en nam reeds ontelbare foto’s.  Het is vanzelfsprekend heel aangenaam om hier samen te zijn.  Nu zoek ik nog een oplossing om mijn hond over te brengen.  Ik ben een echte hondenliefhebber.  

(Georges Debacker)

BTW BE 0407.845.705 (VZW) - BTW BE 0554.798.824 (CVBA) - Algemene voorwaarden -  webdesign by stardekk ×