Langs de lijn - Shot Online

Een valse noot

Zondagnamiddag 26 maart.  Een schitterend weertje en vrolijke gezichten in Jan Breydel.  Het liedje “Iedre zundag no de Cerkel” van d’Echte op zijn best.  Vier weken geen Groen-Zwart voetbal gezien wegens… nou ja… hoe noem je zo’n periode?  Een vrolijke vrouwelijke supporter zegde me nog: “precies een nieuw seizoen dat begint”.

Ook de wedstrijd startte best aardig.  De bezoekers startten hevig met het oog op een vroeg doelpunt, want alleen driepunters kunnen hen uit hun benarde positie helpen.  Toen het eerste stormpje luwde nam Groen-Zwart het heft in handen met aardig combinatievoetbal.  Iedereen op de tribune zag het wel zitten.  Deze wedstrijd winnend afsluiten tegen de hekkensluiter en met elf punten voorsprong de laatste vijf wedstrijden ingaan, was een zalige gedachte. Maar… op het terrein liep een individu in een oranje truitje die blijkbaar sterk onder de indruk was van de insinuaties en klachten van onze tegenstrever tijdens de reguliere competitie.  Die dacht: “maar niet met mij hé”.  

Toen Amadou Diallo neerging in het strafschopgebied kreeg de jongen i.p.v. een strafschop een gele kaart onder de neus wegens vermeende “schwalbe”.  De scheidsrechter had geen poot om op te staan bij deze beslissing en Diallo stond er nog op één…  Hij kon niet verder spelen en wachtte kort voor de dug-out noodgedwongen als een standbeeld op zijn vervanging door Tomislav Kis (was er even bij gaan liggen niet een betere oplossing om de man minder situatie wat uit te stellen en tevens de scheidsrechter zijn ongelijk duidelijk te maken?).  Na het uitvallen van Diallo verliep het spel ook minder vlot.  

De fratsen van de leiding (mocht dit in een “ander weekend” voorvallen in Jan Breydel, dan was het kot en de krantenpagina’s te klein) bleven duren.  Geen ogenblik aarzeling voor een strafschop langs de ene zijde, wegwuiven bij gevallen aan de overzijde en voortdurend aanvechtbare beslissingen nemen.  Het gejoel aan zijn adres uit de tribunes was dan ook niet uit de lucht.

Ruststand 0-2.  Weg plezierige zondag.  Maar het ergste, gevoelsmatig, moest eigenlijk nog komen.  Ditmaal niet via de fluitenier met zijn valse noten uit het fluitje, maar via onze eigen spelers.  Waren ze van wat dan ook onder de indruk?  In elk geval, ze bakten er niets meer van in de tweede helft.

De ontgoocheling bij de aanwezige supporters was dan ook groot.  Ook de trainer wist niet waar hij het had.  Nu, het was niet leuk, maar zulke zaken gebeuren in het voetbal.  Het is aan hen op het veld om dit even recht te zetten.  Morgen vrijdag (31/03), al onze resterende wedstrijden zijn trouwens op vrijdag, is de eerste kans.

De hoop was dat de ziekenboeg na de lange onderbreking leeg zou zijn.  Dit is duidelijk niet het geval als je bekijkt wie we moesten missen bij de hervatting.  Diallo zal, volgens de laatste berichten, ook niet meer direct inzetbaar zijn.

Met het resultaat van de Rode Duivels er bij, was het dus geen gelukkig voetbalweekend.  Het kan dus “de beste” overkomen.  Van de Rode Duivels gesproken.  Gezien hoe sommige van deze jonge heren zich gedroegen toen ze op de luchthaven in Rusland, voor de aansluitende vriendschappelijke wedstrijd, aankwamen en ontvangen werden door zingende mensen in traditionele klederdracht?  Ik had plaatsvervangende schaamte hoe diverse ongeïnteresseerd voor het onthaal meer aandacht hadden voor hun smartphone.  Ik dacht daarbij aan het schril contrast toen we met Cercle Europees speelden in 2010 en spelers en supporters op de luchthaven van het Cypriotische Larnaca eveneens ontvangen werden door Cyprioten in traditionele klederdracht en ons een bloem en een glazen potje met zeezand uit hun geboortestad (nu in het Turks bezette gedeelte) Famagusta overhandigden.  Elke Groen-Zwarte was toen zichtbaar dankbaar voor het gastvrije gebaar.

Dit stukje tekst kunnen we weliswaar afsluiten met een positieve noot.  Miguel Vandamme is na zijn laatste zware chemokuur genezen verklaard door de dokter.  Hij moet op termijn nog enkele “onderhoudsbeurten” ondergaan en snoof vorige dinsdag opnieuw de geur van de kleedkamer op.  Zijn eerste mini-training zit er ook reeds op. Tevens vroeg hij zijn vriendin ten huwelijk.  Proficiat Miguel voor je doorzetten en slagen.

Georges Debacker – hoofdredacteur

BTW BE 0407.845.705 (VZW) - BTW BE 0554.798.824 (CVBA) - Algemene voorwaarden -  webdesign by stardekk ×