koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 210)

(periode van 17-09-1960 -> 17-09-1960)

 

Cercle

Na het gelijkspel op Diest ging Cercle in de eerste thuiswedstrijd van het seizoen 1960-1961 op zoek naar een zege.  De tegenstander was White Star maar of het ook een gewillig slachtoffer zou zijn was dan weer een andere vraag.  “Vic Bergh” mocht alvast pen en papier meenemen en in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion stappen om er ter plaatse vast te stellen wat de groen-zwarten er van bakten…

Cercle Brugge – White Star 3-1 – Weinig overtuigende eerste zege…” : “De enkele duizende voetballiefhebbers die zondag de eerste thuiswedstrijd van Cercle op het Edgard De Smedt Stadion van nabij hebben gevolgd, waren omzeggens unaniem in hun oordeel : na een erbarmelijke eerste helft, hebben de groen-zwarten na de rust een kwartier gespeeld zoals het moest en dat was voldoende om hen van de volle inzet te verzekeren, zonder dat zij hierdoor nochtans ten volle konden overtuigen !
Is deze beoordeling van de vox populi even raak als realistisch, dan strookt ze volledig met hetgeen we op het veld gezien hebben.  Cercle won de twee punten, maar ’t is ook al, want van enige merkbare verbetering was er geen sprake.  De groen-zwarten blijven hopeloos “tutteren” en zonder de schotvaardigheid en de opportuniteit van Gilbert Bailliu hadden ze wellicht met heel wat minder vrede moeten nemen !
Dat de Brugse groen-zwarten nochtans heel wat beter kunnen en hun mogelijkheden verder reiken, bewezen ze treffend na de herneming, zonder achteraf evenwel in dezelfde zin te vervolgen.  Er werd snel en zelfs direkt gespeeld waaruit een paar doelrijpe kansen kwamen die de lokale kapitein trouwens niet liet liggen.  De vraag stelt zich dan ook waarom zij aanvankelijk zo krasselden en pingelden, om dan na hun daverend en beslissend kwartiertje terug in hetzelfde euvel te hervallen ?  Of was het de warmte die hen parten speelde ?...
Wat het ook zij, in ieder geval mag Cercle het van ons aannemen dat met dergelijk onevenwichtig presteren nooit het beoogde doel zal bereikt worden.  Meer nog, dat zij gevaar loopt hiermee meer dan eens zware ontgoochelingen op te lopen en zich tot een middelmatige rol zal moeten beperken.  Voor alles moet naar een vlotte samenhang gestreefd worden, gesteund op een konkrete homogeniteit en geestdrift en uitgewerkt door een snel, rechtstreeks en effektief spel.  Kunnen de groen-zwarten hiertoe komen, dan mogen ze vrij en vrank iedereen in de ogen zien en hoge, rechtmatige ambities koesteren !”


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – White Star  3-1

- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : uitstekend.
- weersgesteldheid : mooi en (te) warm.
- fair-play : korrekt.
- leiding : ref. Van Royen, kon bevredigen, een slecht punt was het wel toen hij keepersbal
  gaf en spijt Ausloos zelf bekende het leder in corner te hebben doen afwijken, toch bij zijn
  beslissing bleef…
- corners : Cercle 9, White Star 2.
- doelpunten : 15’ Walschaert 0-1, 31’ Daels 1-1, 52’ Bailliu 2-1, 57’ Bailliu 3-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Daels, Buyse, Bailliu, Michiels, Jo
  Gerard.
- White Star : Ausloos, Craps, Frérie, Van Moerkerke, Braeckman, Bartholomeus, Decat,
  Buisseret, Colonval, Schweiger, Walschaert.


Nu de twee punten binnen waren mocht er reeds vooruitgeblikt op Olse Merksem – Cercle waar de groen-zwarten toch wel uit een ander vaatje zouden moeten tappen om minstens één punt mee te brengen naar Brugge :

Olse Merksem – Cercle” : “Cercle krijgt morgen een zware verplaatsing naar Merksem voor de voeten geschoven waar Bailliu en Co zeker goed uit de ogen zullen moeten zien.  Alhoewel we de officiële ploegopstelling nog niet onder ogen kregen zou het ons niet verwonderen moest Gerard geweerd worden ten voordele van Lambert, zodat best hiernavolgende elf te Merksem een tweede draw kan afdwingen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Buyse, Daels, Lambert, Bailliu en Michiels.”

 

Brugge

Brugge telde destijds heel wat kazernes.  Denken we maar even aan de Weylerkazerne in de Hugo Losschaertstraat, kazerne kolonel Rademakers en kazerne Knaepen op het domein tussen de Langestraat, de Koopmansstraat, de Vuldersstraat en de Kazernevest, het vroegere militair hospitaal in de Peterseliestraat en het militair voedermagazijn “De Fourage”, net buiten de Kruispoort, langs de Maalse Steenweg.  Eén voor één verdwenen ze echter uit het straatbeeld en tegenwoordig moet je in fotoboeken over Brugge bladeren om te weten hoe de kazernes eruit zagen.

Cerle Brugge KSV

Kazerne Rademakers aan de Kazernevest.  Soldaten van het 4de Linieregiment en een groepje kinderen kijken nieuwsgierig toe.  De kazernegebouwen zijn ondertussen uit het stadsbeeld verdwenen.  Op de vrijgekomen gronden verrees het gerechtshof (bron foto : blog.seniorennet.be).

Cerle Brugge KSV

De toegang tot de kazerne Knaepen in de Langestraat.  Ook dat is een beeld dat tot het verleden behoort.  De gronden van de vroegere kazerne werden eveneens ingepalmd door het gerechtshof (bron foto : blog.seniorennet.be).

Toch hield in het Brugse één kazerne stand : de marinebasis kazerne “Luitenant ter Zee Victor Billiet” te Sint-Kruis.  De meeste Bruggelingen linken deze kazerne uiteraard enkel en alleen aan de marine maar slechts weinigen weten dat het domein een veel uitgebreider en zeer boeiende geschiedenis heeft.  Een woordje uitleg…

Voor de Tweede Wereldoorlog was het domein van de latere marinebasis een militair oefenveld.  Bij de mobilisatie van het Belgisch leger in 1939 bleek dat er in Brugge, ondanks de talrijke kazernes, onvoldoende militaire gebouwen waren om alle soldaten onderdak te geven.  Daarom werd beslist om op het oefenveld houten barakken te bouwen.  De firma Van Robays uit de Prins Leopoldstraat in Sint-Kruis sleepte de opdracht hiervoor in de wacht.  Het hout werd besteld en geleverd maar omdat het Belgisch leger binnen de kortste keren capituleerde hoefde de bouw van de barakken niet meer.  Walter Van Robays verborg het hout in zijn magazijnen om te vermijden dat het in de handen van het Duitse leger zou vallen.  Maar de Duitsers lieten zich niet zo maar om de tuin leiden.  Bij een controle van de administratie van de firma Van Robays vonden zij de orders voor de bouw van de barakken.  De firma kreeg nu van de Duitsers de opdracht om de barakken te bouwen om de Duitse soldaten in te kwartieren.  Er werd voorzien in slaapgelegenheid, werkplaatsen, opslagplaatsen en ook de Centrale Militaire Apotheek vond er een onderkomen.
Het lag in de bedoeling van de Duitsers om hier, als de slag om Engeland volop bezig zou zijn, Engelse krijgsgevangen op te sluiten.  Zo ver kwam het echter nooit en het kamp fungeerde bijgevolg altijd als een tijdelijke pleisterplaats voor de oprukkende Duitse troepen.
Na de bevrijding van Brugge in september 1944 werd het kamp geplunderd.  Alles wat maar enigszins kon gebruikt worden zoals voedingswaren, medicijnen, hout, lavabo’s,… werd door de bevolking meegenomen.
Toen de Tweede Wereldoorlog in onze contreien afgelopen was braken voor heel wat Vlamingen (zeer) duistere tijden aan.  Zij die omwille van politieke en/of economische redenen met de Duitsers hadden samengewerkt kregen het etiket van collaborateur opgeplakt en werden opgesloten.  Maar veel mensen zaten in die dagen ook onschuldig vast.  Het was voldoende dat iemand een valse beschuldiging geuit had of dat een jaloerse buur een verzinsel de wereld had ingestuurd om achter prikkeldraad te verdwijnen.  Meestal bleek al snel na een ondervraging dat deze mensen het slachtoffer waren van een lastercampagne en mochten zij terug naar huis.  Helaas had het gepeupel van de straat ondertussen vaak de woningen van de al dan niet vermeende collaborateurs geplunderd en de huisraad op straat gegooid.  Voor veel onschuldigen was het dan ook een allesbehalve plezante thuiskomst.
In Brugge werden de collaborateurs opgesloten in de schoolgebouwen in de Boomgaardstraat.  Het duurde niet lang of het gebouw was te klein en de gevangenen werden in open vrachtwagens gezet en in colonne overgebracht naar Sint-Kruis.  Onderweg kregen ze het vaak hard te verduren en werden ze beschimpt en zelfs bekogeld met stenen.
De levensomstandigheden in het kamp waren, zeker in het begin, ronduit erbarmelijk.  Er was bijna geen voedsel en de kwaliteit van het weinige voedsel liet veel te wensen over.  Dagelijks kregen de opgesloten collaborateurs één stuk brood en wat soep waarvan men liever niet wist wat er in zat…
Kort na de bevrijding in september verbleven reeds 1.500 mensen in het kamp.  Tegen eind december ’44 was dit aantal opgelopen tot 2.372.  Het merendeel van de gevangenen waren mannen (2.100) maar er verbleven ook 272 vrouwen met kinderen !
Uit gans West-Vlaanderen werden collaborateurs naar Sint-Kruis gebracht.
Veel bewakers van het kamp waren corrupt waardoor eten en dekens die de familie van de collaborateurs bezorgde aan hun dierbaren meestal niet bij de bestemmeling terecht kwam.
Aan deze wantoestanden kwam een einde toen de corrupte bewakers van het eerste uur vervangen werden door gevangenisbewaarders.  Er werden reglementen uitgevaardigd en de voedselbedeling verbeterde.  Hierdoor wijzigde ook de mentaliteit in het kamp.  De gevangenen begonnen te sporten en kregen de mogelijkheid om zich creatief uit te leven.  Dit leidde tot heel wat prachtige gedichten, tekeningen en schilderijen waarvan sommige bewaard bleven.
Gevangene Noël Vermeulen schilderde in 1948 een kruisweg voor de kapel van het kamp.  De veertien staties hangen nu in de kapel van de IJzertoren te Diksmuide.

Een tekening in één van de vroegere barakken (bron foto : http://heemkundesintkruis.brugseverenigingen.be).

Cerle Brugge KSV

Omdat steeds meer zwaar gestraften naar de gevangenis in Brugge werden overgebracht en licht gestraften in vrijheid werden gesteld, werd het kamp vanaf juni 1948 ingericht als een ziekenkamp.  Zieke gevangenen uit andere Belgische kampen kwamen in Sint-Kruis terecht waar een sociale dienst opgericht werd en socio-culturele activiteiten georganiseerd werden.
Op 31 december 1950 telde het interneringskamp in Sint-Kruis nog 180 gevangenen en nam de overheid de beslissing om het kamp te sluiten.  Tijdens de daaropvolgende periode van leegstand verdween heel wat materiaal uit het kamp.
Vanaf 10 september 1952 kreeg het gewezen kamp een nieuw leven toebedeeld : het opleidingscentrum van de marine maakte er zijn intrede.  De eerste rekruten werden ondergebracht in de barakken van de gedetineerden.  Langzamerhand werd het vroegere interneringskamp omgebouwd tot een volwaardige kazerne.

(bron tekst : http://heemkundesintkruis.brugseverenigingen.be)

Cerle Brugge KSV

Op deze foto uit 1960 zien wij de Brieversweg waar op dat moment reeds de marinekazerne was.  Bovenop de muur werd een naar binnen gerichte prikkeldraadafsluiting aangebracht.  Op het einde van de muur bevindt zich de oude toegang tot het interneringskamp (bron foto : beeldbank Brugge).

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 210)

In “Het Brugsch Handelsblad” van 17 september 1960 verscheen een artikel over de inwijding van de kazerne :

Kazerne “Luitenant ter Zee Victor Billiet” te Sint-Kruis ingewijd” : “Het Centrum voor Marinevorming te St-Kruis vierde zaterdag jl. zijn jaarlijks korpsfeest, dat ditmaal echter een heel speciaal karakter droeg, daar tevens overgegaan werd tot de plechtige inwijding van de kazerne “Luitenant ter zee Victor Billiet”.  Voorheen hadden de gebouwen waar honderden jonge matrozen hun opleiding genieten, nog geen naam.  Thans echter werd beslist de kazerne naar luitenant ter zee Victor Billiet te noemen, ter herinnering aan deze eerste Belgische vrijwilliger die bij de landing te Dieppe, in dienst van de Royal Navy sneuvelde, een man uit één stuk, die tijdens de jongste oorlog veel blijk gaf van moed en opofferingsgeest.”

Nu we toch een beetje meer weten over het domein waar de marinebasis zich situeert rest ons nog één vraag : wie was Victor Billet (en niet Billiet zoals in het artikel in “Het Brugsch Handelsblad” foutief geschreven werd) ?

Victor Louis Guillaume Billet werd op 3 mei 1902 geboren in Sint-Joost-ten-Node.  Zijn middelbare studies volgde hij aan het Brusselse Collège Saint-Louis.  Van 7 november 1921 tot 20 juli 1922 studeerde hij aan de Hogere Zeevaartschool Antwerpen en verliet het instituut als dekofficier bij de Koopvaardijvloot.
Op 22 juni 1927 trouwde hij in het Franse Brunoy met Laure Nayaert.  Tussen 1922 en 1928 vaarde hij voor de rederijen La Royal Belge Argentine, Lloyd Royale en Deppe.  In 1927 kwam hij in Oostende terecht om er zijn militaire dienst te vervullen bij het 3de Linie Regiment.  Op 22 oktober 1927 werd hij voor verdere militaire dienst vrijgesteld omwille van ziekte en ging hij terug varen.  Op 17 april 1931 behaalde hij het brevet van Kapitein op de grote vaart en monsterde hij aan als kapitein bij rederij N.A.V.A.N.A.
In 1932 volgde hij een opleiding “Scheepvaart in Oorlogstijd” aan de Oostendse Zeevaartschool en behaalde op 21 juni 1932 het “Certificat d’Aptitude de la Division Supérieure – Section Pont”.
Van 1934 tot 1940 trad hij in dienst van de Staatsmarine, werkte korte tijd bij de loodsdienst en vaarde aan boord van diverse pakketboten op de lijn Oostende – Dover.  Op 2 oktober 1936 werd hij benoemd tot Luitenant en ingeschreven op de rol van de Staatsmarine.
Op 27 september 1940 droeg Van Campenhout, kabinetschef van minister Gutt, Billet op om dertig vissers te rekruteren in Londen.  Billet kreeg tevens de verzekering dat dit de eerste stap was om een Belgische Koninklijke Marine in het leven te roepen.
Op 10 oktober 1940 benoemde de admiraliteit Billet tot Luitenant bij de Royal Navy Volunteer Reserve en kreeg hij op 14 oktober het bevel zich naar H.M.S. Royal Arthur te begeven, een centrum voor basisopleiding.  Vanaf 19 oktober moest hij er de opleiding van de eerste vrijwilligers op zich nemen.
De geschiedenis van de Belgische Zeemacht begon op 3 april 1941 want op die dag werd door een “Admiralty Fleet Order” een Belgische sectie toegevoegd aan de Britse Royal Navy.  Uniek binnen de Navy was dat van toen af de schepen van deze sectie naast de Britse oorlogsvlag ook de Belgische vlag mochten voeren.
Tussen 16 april 1941 en begin januari 1942 kreeg Billet diverse opdrachten op verschillende plaatsen.
Vanaf mei 1942 werd de raid op Dieppe (een geallieerde aanval op de door de Duitsers bezette Franse havenstad Dieppe) voorbereid.  Op 19 augustus brak de hel los.  Tijdens de gevechten na de landing verdween LTZ Billet.  Zijn lichaam werd nooit gevonden.
Victor Billet wordt beschouwd als de stichter van de Belgische Zeemacht.    

(bron tekst : nl.wikipedia.org en http://www.vuurwacht.be/billet/)

Cerle Brugge KSV

Toen de toegang tot de marinekazerne nog in de Brieversweg was.  We zien het wachthuisje en een gewapende marinier die de wacht houdt (bron foto : beeldbank Brugge).

Nationaal

De latere koning Boudewijn werd in Brussel geboren op 7 september 1930.  Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de koninklijke familie in België.  De beslissing van koning Leopold III om bij zijn volk te blijven in de moeilijke oorlogsomstandigheden werd door de Belgische bevolking aanvankelijk goed onthaald.  Maar Leopold III verloor veel krediet bij zijn onderdanen als zij constateerden hoe hij met de Duitse bezetter omging en zelfs voorstellen aan Adolf Hitler formuleerde om hem zijn staatkundige rol terug te geven.
Daags na de landing van 6 juni 1944 brachten de Duitsers de koninklijke familie over naar Duitsland en nog wat later naar Oostenrijk.  Na de val van het Derde Rijk verbleef de koninklijke familie in vrijwillige ballingschap in het Zwitserse Prégny.
België werd in twee kampen verdeeld.  De Vlamingen stonden welwillend tegenover een terugkeer van koning Leopold III, de Walen wilden hem, die zij “de eerste collaborateur” noemden, niet meer aan het hoofd van het land zien staan.
Een volksraadpleging, die doorging op 13 maart 1950, moest de oplossing brengen.  57 % van de bevolking stemde, vooral dankzij een meerderheid in Vlaanderen, voor een terugkeer.  De Walen daarentegen wilden zich niet bij het resultaat van de volksraadpleging neerleggen.  Waalse arbeiders organiseerden stakingen en demonstraties en zelfs het gevaar van een burgeroorlog leek niet denkbeeldig.
Om het land voor erger te behoeden droeg Leopold III op 1 augustus 1950 zijn functies over aan de twintigjarige Boudewijn die op 11 augustus de eed aflegde en koninklijke bevoegdheden over nam onder de naam van Koninklijke Prins.
Toen Boudewijn meerderjarig werd tekende koning Leopold III op 16 juli 1951 zijn troonsafstand en een dag later legde Boudewijn de eed af als vijfde koning der Belgen.

Natuurlijk verwacht de bevolking van een koning dat hij een vrouw zoekt van ‘rang en stand’ en dus werden veel Europese prinsessen gekoppeld aan de jonge koning Boudewijn.  In het najaar van 1960 kwam aan alle speculaties een einde :

Koning Boudewijn verloofd !  Met donna Fabiola de Mora y Aragon” : “Gisterenmiddag werd door eerste minister Eyskens het heuglijke nieuws aan het land medegedeeld, waarbij de verloving van Z.M. Koning Boudewijn I van België werd bekend gemaakt.  De uitverkorene van de vorst is donna Fabiola de Mora y Aragon, een telg van een vooraanstaande Spaanse adellijke familie.
Dit bericht slaat meteen alle geruchten en kwakkels de bodem in, als zou de koning het openbaar leven vaarwel zeggen en zich terug trekken in de eenzaamheid van een trappistenklooster.  Vooral sommige Franse en Amerikaanse sensatieweekbladen, die juist deze week met nieuwe kwakkels in dit verband uitpakten, komen wel zeer beschaamd uit deze gebeurtenis tevoorschijn.
Met ongeduld zal het land het ogenblik afwachten, waarop het zal kunnen kennis maken met zijn toekomstige koningin.  Voor het eerst sinds lang zal het volk kunnen juichen “Leve koning Boudewijn, leve koningin Fabiola !”.
Bij het ter perse gaan vernamen wij van A.P. door tussenkomst van de Spaanse Ambassade te Den Haag dat donna Fabiola 32 jaar is.  Middelmatig van gestalte is zij een zeer aantrekkelijk meisje en tevens zeer intelligent.  Zij heeft kastanjebruin haar en spreekt vlot Frans, Engels en Duits, benevens haar moedertaal.
Haar vader, de markies de Casa Riera, een titel welke uit 1834 stamt, was een zeer rijke edelman van Madrid en is enkele jaren geleden gestorven.  Haar moeder woont afwisselend te Madrid en in Zwitserland.  Zij stamt af van de koning van Navarra Hendrik I.
Eén van de broeders van donna Fabiola is gehuwd met de dochter van de hertog van Valencia.”

Cerle Brugge KSV

Op 15 december 1960 huwde koning Boudewijn I met de Spaanse gravin Fabiola de Mora y Aragon (bron foto : blog.seniorennet.be)

 

internationaal

Het potje was al een tijdje aan het (over)koken in onze vroegere kolonie.  Terwijl Joseph Kasavubu en Patrice Lumumba vochten om het welbekende been zat de kans er in dat er een derde (Mobutu) mee wegliep…

Uit de vele artikels die over de woelige tijden in de Republiek Congo gepubliceerd werden haalden wij uit “Het Brugsch Handelsblad” van 17 september 1960 volgend fragment dat de onstabiele toestand terdege illustreert :

Kolonel Joseph Mobutu in zijn kantoor in Leopoldville in 1960 (bron foto : www.pinterest.com).

Cerle Brugge KSV

Kongo op het kookpunt” : “In de binnenlandse verhoudingen in Kongo is woensdagavond enige klaarheid gekomen.  Men stond er nog steeds met twee regeringen, die mekaar het gezag betwistten.  Loemoemba werd enkele uren gevangen gezet op bevel van Kazavoeboe, doch door tussenkomst van de hem toegewijde bevelhebber van de Weermacht Loendoela weer in vrijheid gesteld.  De generaal werd ’s anderendaags door Kazavoeboe afgezet, doch beveelt nog steeds een gedeelte van de Kongolese troepen.  Het Kongolese leger bleek verdeeld te zijn : een gedeelte steunde Kazavoeboe, die tevens UNO-bescherming geniet, een ander gedeelte Loemoemba, terwijl een derde gedeelte van het leger als vlottende massa dient beschouwd, die nu eens aan Kazavoeboe dan weer aan Loemoemba gehoorzaamt.  Geen beter voorbeeld dus, om de gezagsloosheid in Kongo te illustreren.  Loemoemba heeft intussen de Kongolese kamer en de senaat er kunnen toe overhalen, nogmaals het vertrouwen in hem te doen stemmen en hem zekere volmachten toe te kennen.  Op de eis van sommige leden, Kazavoeboe en de regering Iléo te doen aanhouden, ging men eerst niet in.  Het is zeer de vraag, of deze stemming wel wettig is, vermits volgens neutrale waarnemers, de vergadering niet in getal was.  De Loemoembisten zouden het aantal aan de stemming deelnemende senatoren en kamerleden willekeurig opgedreven hebben, zonder dat zulks met de werkelijkheid overeenstemt.  Hetzelfde gebeurde tijdens de investituur van Loemoemba in juni jl.  Het is dus je reinste vervalsing, alhoewel men met een Loemoemba van niets meer moet verschieten : tussen vervalsing van postwissels en van een stemming in een vergadering is er immers geen wezenlijk verschil.  Het was nu de vraag, of Kazavoeboe en zijn strikt vasthouden aan de wettelijkheid het op de brutale machtswil van Loemoemba en zijn spitsbroeders zou halen.  Zonder de UNO zouden Kazavoeboe en de gematigde Kongolese leiders sinds lang in de gevangenis zuchten, indien ze al niet een kopje kleiner zouden gemaakt geweest zijn.  Kazavoeboe, Iléo, Bolikango, Kalondji en Tsjombé (deze laatsten in mindere mate) zijn gematigder leiders dan de fanatiekelingen Loemoemba en zijn door machtswellust bezeten handlangers.  Zonder werkelijke UNO-voogdij zag niemand in, hoe aan de anarchie in Kongo een einde kan gemaakt geworden.”

Ondertussen trad een andere figuur, een dertigjarige kolonel, stilaan op de voorgrond… :

Leger grijpt in Kongo in – Dertigjarige Kolonel schorst politieke leiders en instellingen” : “Kongolees leger bezet parlement te Leopoldstad : Na de machtsgreep van het Kongolese leger o.l.v. kolonel Moboetoe, blijft de toestand in Kongo verward.  Gisteren werd op bevel van de kolonel het parlementsgebouw te Leopoldstad bezet door Kongolese troepen.  De toegang tot het gebouw werd aan de parlementsleden ontzegd.  Vooral de leden van de MNC-fraktie protesteerden heftig tegen deze maatregel.  Moboetoe verklaarde zijn beslissing te handhaven, waarbij de Kongolese leiders en instellingen tijdelijk geneutraliseerd worden.  Hij zei in verband met Loemoemba, de voorkeur aan het toewijzen van een verplichte verblijfplaats te geven i.p.v. een aanhouding.  Verder werd beweerd, dat Loemoemba aan talrijke soldaten 250 frank per hoofd had beloofd, indien ze Kazavoeboe en zijn medestanders om het leven wilden brengen.
Over de verblijfplaats van Loemoemba doen tegenstrijdige geruchten de ronde : volgens sommigen zou hij zijn toevlucht in de Tsjechische ambassade gezocht hebben.  Deze ambassade en deze van Rusland werden gesloten.
Van zijn kant zou Kazavoeboe het parlement in gezamenlijke zitting bijeengeroepen hebben, om de nieuwe regering voor te stellen en volmachten te vragen.  Dit staat in tegenstelling met het bericht van de sluiting van het parlement.
Ten slotte weze nog aangestipt, dat Manoena in Noord-Katanga door Baloebakrijgers volledig werd verwoest.  De blanke bevolking wordt door de UNO geëvakueerd.”

Cerle Brugge KSV

Wie er traditiegetrouw als de kippen bij was om de gevaarlijke situatie in Kongo met een “Bont beeld” te illustreren, was Dani :

“En tot slot wordt de toestand in Kongo een steeds maar groeiende heksenketel.  Er zijn eerste ministers bij de vleet, zodat Hammarskjöld absoluut niet meer weet waaraan hij zich moet houden.”

Wie zich nu, na het lezen van de bijhorende tekst bij dit “Bont beeld”, afvraagt wie Hammarskjöld is, een (heel) kort woordje uitleg : Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld was een Zweeds diplomaat.  Hij was secretaris-generaal van de Verenigde Naties sinds 10 april 1953.  Hij probeerde in Kongo te bemiddelen om de gevaarlijke toestand op een vreedzame manier op te lossen.  Op 18 september 1961 kwam Hammarskjöld in een vliegtuigongeluk om het leven tijdens één van zijn vredesmissies in Kongo.  In 1961 kreeg hij postuum de Nobelprijs voor de Vrede.

Cerle Brugge KSV

VN-secretaris-generaal Hammarskjöld tijdens een persconferentie op 24 maart 1960 (bron foto : news.un.org).

 

(Marnix Knockaert)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Maria Blontrock

Beheerraadslid vzw

Onvermoeibaar


81 is ze reeds, maar nog steeds in vuur en vlam voor Groen en Zwart.  De titel “Beheerraadslid vzw” doet haar eigenlijk een tekort aan want… ze is (nog steeds) zo veel meer.
De geschiedenis herschrijven (of willen vergeten), wat tegenwoordig blijkbaar mode is, doen wij niet, vandaar dat we in het eerste deel van dit artikel teruggrijpen naar een interview van voor 18 jaar (maart 2002), afgenomen door toenmalig SHOT-medewerker Olivier Ryde, toen Maria als eerste vrouw toetrad tot de beheerraad van Cercle.  Vervolgens pikken we in op de “actuele Maria”, hoewel zij, op enkele jaartjes op de teller  na, niet veranderd is…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Chloë Goetinck

Psychologe

Het aanstaande seizoen treedt de Cerclejeugd terug aan bij Elite 1.  D.w.z. bij de twaalf beste jeugdopleidingen van het land, en kunnen ze zich terug met de besten meten.  In een vorig artikel schreef ik reeds dat het begrip “jeugdwerking” wel snel kan uitgesproken worden, maar dat er heel wat achter schuilt.  Dat het Cercle menens is met de jeugdwerking en dat dit behoorlijk ver kan gaan, bewijst de op til zijnde samenwerking met een externe psychologe.  
SHOT is graag snel bij de pinken, en nog vooraleer de exacte taakomschrijving van Mevr. Goetinck duidelijk gespecifieerd is, gingen we alvast bij haar even ons oor te luisteren leggen.   Daar de overheid ondertussen een aantal corona maatregelen afzwakte, werd dit het eerste “live” SHOT interview sinds maanden.  Chloë en ikzelf nestelden ons op een zondagmorgen op een Brugs terras (de lokale economie steunen hé) en ik liet deze intelligente  spraakwaterval haar ideeën spuien en een beetje haar ziel en leven blootleggen.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Shot blikt terug ... Europees verhaal

In Het Nieuwsblad van woensdag 1 juli laatstleden verscheen een mooi, uitgebreid artikel over de eerste wedstrijd van Johan Cruyff bij FC Barcelona.  We schrijven 5 september 1973.  De tegenstander: Cercle Brugge! De journalist laat enkele Cerclespelers van destijds aan het woord en omschrijft levendig het gebeuren.  De omschrijving “De meest prestigieuze oefenwedstrijd uit het Belgisch voetbal” laten we ons welgevallen.  Welke Belgische ploeg speelde immers ooit een oefenwedstrijd voor 92.000 toeschouwers?
Naast het feit dat onze toenmalige goallie, Patrick Albert, zich verslikt in het aantal beschikbare plaatsen in het toenmalig Edgard De Smedtstadion en al zeker over de afwezigheid van een zittribune… viel mij voornamelijk, in de overigens anders correcte tekst, volgende zin op na de tekst dat Cercle vijf jaar voordien nog in derde afdeling aantrad: “Laat staan dat het al ooit Europees heeft gespeeld”.

Nou moe, dat deden we destijds ettelijke malen.  Na een opmerking mijnentwege verontschuldigde hij zich voor deze kleine misstap, waarbij hij zich enkel gebaseerd had op de door de UEFA georganiseerde tornooien vanaf de jaren vijftig.

Zand er over dus, maar wij geven u toch graag even die historiek van het vooroorlogse Europese Cerclepalmares mee, zoals het verscheen in het boek “115 jaar Cercle Brugge in een notendop” (nog steeds verkrijgbaar in de shop).  Dit komt voor in hoofdstuk 17, geschreven door medeauteur Marnix Knockaert.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Marc Van Opstaele

ATVJO jeugdwerking Cercle Brugge


Ondanks een toevloed van buitenlandse spelers op de Belgische voetbalvelden, blijft de jeugdopleiding voor de ploegen een groot aandachtspunt.  Er waren jaren dat dit slabbakte, maar o.a. onder druk van de Pro League en KBVB (opleggen minimale vereisten en invoeren van Elite 1 en 2 bv.) en ergens ook wel uit noodzaak, investeren ploegen meer en meer in die jeugdwerking.  Zo blijkt ook uit de cijfers.  Volgens Sporza investeerden de profploegen in 2018 samen vijftig miljoen euro in de jeugd, terwijl 23 miljoen het minimum verplichte was.  Jeugdopleiding, het woord is snel uitgesproken, maar het raderwerk er achter is heel wat gecompliceerder.  Vandaar spraken we met Marc Van Opstaele, ATVJO jeugdopleiding van Cercle, die o.a. hoofdscout is.  Scouting is van primordiaal belang om beloftevolle spelertjes naar je vereniging te halen.  Ze komen immers niet meer, zoals in mijn jonge jaren, vanonder de Brugse kerktorens…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Georges Debacker

"Cercleverzamelaar"


Deel 4 (slot)

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!