koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 216)

(periode van 26-11-1960 -> 10-12-1960)


Cercle

Een verplaatsing naar Berchem Sport was nooit te onderschatten.  De Rooiploeg stond er om bekend over een stugge defensie te beschikken en maakte het, zeker in eigen huis, de meeste tegenstanders zeer moeilijk.  Berchem telde bovendien slechts één puntje achterstand op Cercle zodat Brugs verlies haasje-over in de klassering betekende.  Wilden de Bruggelingen de rol niet lossen dan deden ze er best aan om minstens een gelijkspel te behalen.
“Veritas” was voor “Het Brugsch Handelsblad” de reporter van dienst en spoorde op die bewuste zondag vol goede moed richting Berchem…   

“Berchem Sport -  Cercle Brugge 1-2 : Het groen-zwarte systeem klopte perfect…” : “Het moet zijn dat Gerard Versyp een goede “mascotte” voor Cercle is, want telkens de “Bond” hem een zondagje vrijaf geeft, is onze internationale ref er natuurlijk bij voor de wedstrijden van zijn poulains.  Nu wil het toeval, dat hij twee opeenvolgende zondagen in de gelegenheid was de Brugse groen-zwarten te vergezellen op gevaarvolle verplaatsingen naar Kortrijk en Berchem, en zij dan ook iedere keer met de volle buit terugkeerden.  Nu beweren sommige insiders dat Cercle bij Gerard zal aandringen om verlof aan te vragen, elke keer als Cercle een moeilijke uitwedstrijd te spelen heeft…  Wat er van waar is, dat zal de toekomst wel uitwijzen.  Intussen hebben de groen-zwarten alweer een lastige uitstap tot een goed einde gebracht en meteen hun mogelijke titelambities kracht bijgezet.  En als wij even de film van de match te Berchem opnieuw voor onze ogen laten afrollen, stellen wij vast dat er “iets” bij Cercle veranderd is.  En dit “iets” is voornamelijk het moreel dat Cercle vroeger zo dikwijls parten speelde, de tijd dat zij bij de minste achterstand, en vooral dan op verplaatsing, alle moed verloor, is nog niet zo ver af…  Daar is alvast een ommekeer gekomen : de ploeggeest is uitstekend geworden en de inschakeling van bvb. een Daels en een De Caluwé, om maar deze twee te noemen, werkt beslist stimulerend op hun ploegmakkers.  Ook het thans opgelegde systeem zit er wel voor een deel tussen : in plaats van het vroegere gepingel en het veel te lateraal spel, werd deze spelwijze totaal over boord gegooid.  Het werd een integrale 4-2-4 waarbij het middenveld veelal prijs wordt gegeven en met snelle en verrassende tegenaanvallen wordt uitgepakt.  Dat de vlugge Notteboom en de verbazende Eric Daels hierbij de voornaamste troeven van het nieuwe Cercle worden, laat zich gemakkelijk raden.”

Technische  krabbels…
Berchem Sport - Cercle Brugge  1-2

- opkomst : 2.000 toeschouwers.
- terrein : glad doch goed bespeelbaar.
- weersgesteldheid : regen en daarna overtrokken.
- leiding : ref. Geluck, niet van kritiek vrij te pleiten.
- fair-play : liet van lokale zijde wel wat te wensen over.  Na de wedstrijd leek de Cercle-
  kleedkamer op een ziekenzaal, want de scheenbenen van Lambert, Notteboom, Michiels,
  Daels en Demey vertoonden duidelijk de sporen van de al te harde contacten met de
  Berchemspelers, bij wie vooral Vercammen het mes hanteerde.
- corners : Berchem 5, Cercle 2.
- doelpunten : 7e minuut : na een daverende lokale inzet speelde Verfaillie door aan Van
  Dijck die Lippeveldt met een through-pass bediende ; deze draaide rond Serru en was de
  uitlopende Mortier met een schuiver te vlug af, 1-0 – 23e minuut : bij een aanval langs De
  Caluwé – Michiels spurtte Daels in het gat en hoewel hij foutief ten val gebracht werd, kon
  de Wevelgemnaar toch nog doorspelen naar Lambert, die een eerste keer op de
  Berchemmuur besloot, doch kon hernemen en zijn schot door Vets zag afgeweerd worden op
  het been van Vercammen voorbij de onthutste doelman, 1-1 – 64e minuut : een free-kick
  word door Lambert tot bij De Caluwé geschoven, die van ver zijn kans waagde ; ’t schot
  veranderde enigszins van richting door Degroote, zodat de verraste Van Looy niet meer bij
  de bal kon, 1-2.
- Berchem Sport : Van Looy, Cools, Vercammen, Degroote, Vets, Everaert, Lippeveldt,
  Verfaillie, Rossen, Van Dijck, Pollet.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Michiels, Lambert,
  De Caluwé.


Winnen zonder ook maar één doelpunt te scoren, ook dat is een kunst die tot het voetbal behoort.  Berchem Sport had drie doelpunten aangetekend en ging toch met 1-2 de boot in…  “Dani” had dit uiteraard ook opgemerkt en, hoe zou het ook anders kunnen, er een leuk “bont beeld” van gemaakt :

Cerle Brugge KSV

Het bijhorende onderschrift luidde : “De bezoeken naar Kortrijk en Berchem wist Cercle glansrijk te omzeilen.  Telkens kwamen ze met de volle buit naar huis.  Op Berchem werd er zo fijn gespeeld, dat de Cerclespelers twee doelen maakten langs de band weg, zoals op de biljart, maar hier was de Berchemspeler de band…”

De volgende wedstrijd leverde Cercle (eindelijk nog eens) een thuiswedstrijd op met zesvoudig landskampioen Racing Club Brussel als de niet te onderschatten tegenstander.  De Brusselaars ontpopten zich tijdens de beginjaren van de Belgische competitie als een absolute topper en hadden dit onderstreept met het behalen van de landstitel in 1897, 1900, 1901, 1902, 1903 en 1908.  Sindsdien was er echter heel wat water naar de zee gevloeid en in 1925 had Racing Brussel voor de eerste keer met een degradatie kennis gemaakt.  De gouden jaren waren definitief voorbij en de Brusselaars verkommerden tot een doorsneeploeg die nu eens degradeerde en dan weer eens promoveerde.  Nadat zij zich in 1959 tot kampioen in Derde Klasse A gekroond hadden, waren zij nu bezig aan hun tweede seizoen in Tweede Klasse.  Hun parcours was, zacht uitgedrukt, hobbelig en de vraag was of zij op het einde van het seizoen het behoud zouden kunnen verzekeren.  Hoe dan ook liet Cercle zich best niet verrassen want een kat in het nauw maakt, zoals iedereen weet, soms rare sprongen…
“Vic Bergh” mocht alvast zijn zitje in het Edgard De Smedtstadion innemen om er zijn wedstrijdverslag voor “Het Brugsch Handelsblad” neer te pennen :

“Cercle Brugge – Racing Brussel 3-0 : Een vlotte en onbedreigde weerwraak !” : “Cercle kende verleden seizoen een eerder moeilijke start waarvan de 0-3 nederlaag op eigen veld tegen Racing Brussel een treffend bewijs was.  De Brusselse ratten verdienden destijds trouwens hun succes tegen een ontgoochelende Cercleploeg voor wie deze twee verloren punten trouwens zwaar zouden doorwegen bij de eindafrekening.  Verleden zondag waren de rollen evenwel totaal omgekeerd en de Bruggelingen namen een even vlotte als zoete weerwraak tegen de bezoekende wit-zwarten die de afgetekende lokale zege nooit konden bedreigen.  Als we zeggen afgetekend, dan mogen we er gerust bijvoegen dat er voor Racing zelfs nog heel wat zwaardere verliescijfers op het skoorbord hadden kunnen komen…  Niet alleen was de eindstand aan de rust reeds bereikt, maar Racing kwam er met een 3-0 achterstand in deze periode nog betrekkelijk goedkoop van af.  Zonder het harde spel der Brusselse verdedigers en de flinke keeping van de kansrijke De Mol en ook wel zonder het soms al te overdreven onderling passeren, zou de skoor bij de kampwisseling bepaald hoger opgelopen zijn.  Deze komfortabele voorsprong, die voortkwam uit een bestendig lokaal technisch en territoriaal overwicht, was er natuurlijk niet naar om Cercle daarna tot het uiterste te dwingen.  Het kwam dan tot een halfuurke rust zodat de bezoekers meteen de gelegenheid kregen zich ook eens te laten zien.  Heel overtuigend deden ze dat t.a. niet en ten slotte kwam in het laatste kwartier nog het meeste gevaar van Cercle.  Opnieuw was het Eric Daels, die reeds tweemaal raak had geschoten, welke zich het meest in de kijker speelde en nog een ruime skoorverruiming in zijn bereik had.  Maar tot tweemaal toe werd hij door de zeker geklopte Racingkeeper foutief in de benen gegrepen, zonder dat de referee evenwel meende te moeten ingrijpen…  Eerder onbegrijpelijk voor een arbiter die in het begin voor een heel wat minder zware fout de zwaarste straf had gefloten !  Heel konsekwent was dat in geen geval !”.
 

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Racing Brussel  3-0

- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : tamelijk zwaar en glibberig.
- weersgesteldheid : betrokken en regen met tussenpozen.
- fair-play : Racingverdedigers enigszins te hard.
- leiding : ref. Vander Veken, middelmatig.
- corners : Cercle 6, Racing 4.
- doelpunten : 9’ Perot zet penalty om voor fout tegen Bailliu, 1-0 – 11’ Perot bedient Daels
  die De Mol niet de minste kans laat, 2-0 – 39’ Een scherp schot van de naar links uitgeweken
  Bailliu kan de Racingkeeper slechts lichtjes toetsen en de goedgevolgde Daels schiet binnen,
  3-0.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- Racing Brussel : De Mol, Van Den Brande, Meurs, Degimbe, Heuvelmans, Driessens, Van
  Horenbeke, Neefs, Valckx, Buelinckx, Vande Muizenberghe.


Winst op Kortrijk Sport, winst op Berchem Sport en nogmaals winst, thuis tegen Racing Brussel.  Geef toe dat dit een zeer goede reden is om eens aandachtig de rangschikking te bekijken.  Cercle prijkte helemaal bovenaan met 15 punten gevolgd door Sint-Niklaas en FC Turnhout (beiden 14 punten).  Op de 4de plaats stond FC Beringen (13 punten), 5. Kortrijk Sport (11), 6. FC Diest (11), 7. Union Namen (11), 8. Racing Doornik (11), 9. Sporting Charleroi (10), 10. Berchem Sport (10), 11. FC Mechelen (9), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Lyra (6), 15. Racing Brussel (6), 16. FC Tilleur (2).

Als de ploeg resultaten haalt leidt dit vaak tot meer supporters en meer supporterslokalen.  Het duurde dan ook niet lang voor een nieuw Cerclelokaal de deuren opende :

“Nieuw Cerclelokaal – Bericht aan de vrienden en supporters van Cercle Brugge” : “Een zeer mooi en gezellig nieuw Cerclelokaal is gevestigd in de Langestraat nummer 53 te Brugge, nl. Café “Brugse Beurze”.  Er worden inschrijvingen van leden aanvaard.  Supporters en vrienden van Cercle Brugge, steunt deze nieuwe aanwinst met uw vereerd bezoek en met uw inschrijving.  Vriendelijke bediening – Zeer goede biljart carambol – jeu jacquet – manillenclub, enz. – Aangename muziek – Beste dranken – Gewone prijzen.”

Maar het leven en dus ook het voetbal, kabbelde ondertussen rustig verder.  Dat betekende dat de volgende wedstrijd zich reeds aankondigde.  Had Cercle op eigen veld het voorlaatste gerangschikte Racing Brussel in de ogen gekeken en vervolgens onder de grasmat geveegd dan stond er nu een verplaatsing naar rode lantaarn FC Tilleur te wachten.  Cercle deed er toch best aan om op Luikse bodem de ogen goed open te houden om de wolfijzers en schietgeweren die zich ongetwijfeld in het Stade de Buraufosse, de thuishaven van Tilleur, bevonden, te ontwijken.

Maar, voor we het relaas van de verplaatsing naar het (verre) Tilleur samenvatten, geven we eerst een vooruitblik :

“Tilleur – Cercle : Op papier staat Cercle morgen voor een zeer gemakkelijke verplaatsing naar Tilleur die met klank de rode lantaarn draagt.  Voor de groen-zwarte leiders zou dit normaal slechts een formaliteit moeten zijn, maar juist daar zit het gevaar.  Langs de ene kant zou het best kunnen gebeuren dat de Bruggelingen deze wedstrijd al te gemakkelijk opnemen terwijl langs de andere kant de Walen, die de punten broodnodig hebben, zich zouden kunnen overtreffen en zodoende voor de verrassing zorgen.  Dat Cercle zich maar de 4-1 nederlaag van verleden seizoen herinnert om niet meer over dezelfde steen te struikelen.  Waar de voornaamste rivalen der groen-zwarten heel wat zwaardere uitwedstrijden voor de boeg hebben, is dit het moment voor Bailliu en Co om zich vaster aan de leiding te handhaven, maar dan dient hiervoor van het begin tot het einde alles gegeven.  We verwachten van Cercle dan ook een overtuigende prestatie en dito zege met volgende ongewijzigde formatie : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.”

Zou het een fluitje van een cent worden of ging Cercle onderuit in wat als een gemakkelijke opdracht omschreven werd ?  De groen-zwarten wilden liefst nog een beetje langer op de eerste plaats bivakkeren en hadden er alles voor over om hun ambities niet in het water te zien vallen.  Dat het ook letterlijk in het water zou vallen hadden ze waarschijnlijk niet verwacht…
“Veritas” was in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” alvast richting Tilleur afgereisd om er het verloop van de wedstrijd van dichtbij te volgen maar…

“F.C. Tilleur – Cercle : Een maat voor niets !” : “Het is wellicht jaren geleden dat dergelijk hondenweer zolang en zo onbarmhartig de voetbalvelden heeft geteisterd.  Wij kregen vorige zondag dan ook erbarmelijk slechte terreinen, waarop ieder ordentelijk voetballen beslist onmogelijk was.  Doch wie mocht denken dat de hogere BVB-instanties de voor éénmaal wijze maatregel zou nemen om alle wedstrijden in blok te verdagen, heeft zich schromelijk vergist.  Alleen al in West-Vlaanderen konden wij maandagmorgen in de krant vaststellen dat matchen voor miniemen en kadetten waren betwist, wat op zijn zachtst uitgedrukt een sportieve moord voor de gezondheid van deze jonge en onvolgroeide voetballertjes kan betekenen.  Ook Cercle heeft aan de lijve ondervonden wat een knoeiboel de organisatie van de KBVB nog is.  Wij waren reeds vroeg in de morgen naar het Cerclelokaal getrokken om daar van secretaris Van Iseghem te vernemen dat, om een mogelijk forfait te vermijden, absoluut naar Luik diende afgereisd.  Te Tilleur zelf kon toen nog niet uitgemaakt worden of het terrein al dan niet bespeelbaar zou zijn, alhoewel acht dagen tevoren de match tegen Berchem reeds diende afgelast en het veld in de eropvolgende dagen zeker niet zou verbeterd zijn.  Het ganse Cerclegezelschap duikelde dan maar in de klaarstaande auto’s en spoedde zich naar het station waar samen met een handvol trouwe supporters de lange –nutteloze– treinreis naar de vurige stede werd aangevat.  Aan het Guillemins-station te Luik ging het dan per taxi naar het nieuwe en veel verder gelegen stadion van Tilleur –het vroegere terrein werd door Cockerill-Ougrée opgeslorpt in een nieuw industrie-kompleks– waar naar de scheidsrechter diende gewacht die op het zicht van dit moeras niet anders kon dan tot uitstel te besluiten.  Wijzelf waren ondertussen de inwendige mens aan het versterken en bereikten per tram en te voet –in de gietende regen– het verlaten terrein ongeveer 25 minuten voor drie, waar nog enkel een paar verkleumde kontroleurs en politieagenten dromerig naar de grijs-grauwe lucht stonden te turen.  Wij namen in zevenhaasten een paar kiekjes van iets dat een voetbalveld had moeten zijn en trokken dan naar Rocourt om er Club Luik – Beerschot te gaan zien.  Daar was het al niet veel beter, hoewel de Sinjoren nog probeerden een behoorlijk voetbal voor te schotelen, doch de best-opgezette akties bleven al te dikwijls in het slijk steken.  Ook de Cerclespelers waren daar en toen wij ons een paar uur later in de trein met bestemming Brugge terugvonden –doornat, want op de overdekte plaatsen regende het zo veel als elders– waren allen het roerend eens om te verklaren dat Beerschot wel meer verdiende dan deze kleine 3-2 nederlaag.  Hier voegde Gilbert Bailliu er aan toe dat er te Luik wel bijzonder hard gespeeld werd en hij wees vooral op de verrichting van stormram Wegria die niets of niemand ontziende, alle ballen betwistte en er het volle pond van zijn niet te versmaden gewicht achter zette.  “Het zijn in ieder geval twee flinke prestaties van Club om tegen deze sterke ploegen achtereenvolgens twee en één punten in de wacht te slepen”, zo besloot de Cercle-aanvoerder.  In de beste stemming werd de terugreis naar Brugge aangevat, de enen al kaartend, waarbij soms gesupporterd werd dat horen en zien verging, de anderen dronken een smakelijk pintje, hoewel wij die niet telden (dat laten wij over aan meer gespecialiseerde verslaggevers terzake), terwijl de Cerclebestuursleden mijmerden over de financiële verliespost die dat grapje alweer aan de kassier zou kosten…”

Weer of geen weer, een “bont beeld” van “Dani” zorgde altijd voor zonneschijn.  En dat was nu niet anders… :
 

Cerle Brugge KSV

En zoals altijd was ook dit “bont beeld” voorzien van de nodige tekst : “Het kleinste kind kon zondagmorgen zien dat het absoluut geen weer was om te voetballen.  De BVB-leiders alleen bleken er niets van gezien te hebben en vertikten het eenvoudig om alle wedstrijden in blok af te gelasten.  Het gevolg : talloze nutteloze verplaatsingen, wedstrijden die niet konden uitgespeeld worden, en deze die wel uitgespeeld werden leken meer op water-polo.”

Na een wedstrijd die letterlijk in het water gevallen was moest er hoe dan ook vooruitgeblikt worden op de komende ontmoeting : een verplaatsing naar F.C. Mechelen :

“F.C. Mechelen – Cercle” : “Cercle moet morgen opnieuw van huis en dan nog wel naar Club Mechelen die voor de Brugse groen-zwarten steeds een te duchten tegenstrever is.  De Maneblussers, die wel enigszins achteruitgeslagen zijn, zullen evenwel tegen de leiders hun beste beentje voorzetten en er alles uithalen om hen te doen struikelen.  Voor de Bruggelingen komt het er dus op aan goed uit de ogen te kijken en zich niet te laten verrassen door het steeds fysisch hard spel der lokale rood-gelen.  We menen dat Cercle met een puntendeling reeds flink tevreden zou zijn, al ware een nieuwe overwinning natuurlijk nog meer welkom voor haar supporters.  Referee Van Hellemont zal hiernavolgende groen-zwarten onder zijn gezag hebben te Mechelen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels en De Caluwé.”

Brugge

* Als je over ’t Zand wandelt kun je onmogelijk naast het Concertgebouw kijken.  Een doorn in het oog van velen, een verademing qua architectuur volgens de anderen.  Of je nu voor of tegen het uitzicht van dit gebouw bent, het staat en het zal er blijven staan…  De fantastische akoestiek die je binnenin het Concertgebouw mag beleven maakt echter veel, zo niet alles, goed.  De eerste steen van het Concertgebouw werd gelegd op 13 februari 2000 en op 20 februari 2002 zwaaiden de deuren wijd open. 
 

Cerle Brugge KSV

Het Concertgebouw op ’t Zand (bron foto : linkedin.com).

En toch… is er niet veel nieuws onder de zon want wat lazen wij in “Het Brugsch Handelsblad” van 26 november 1960 ?  Op krek dezelfde plaats zou een Cultuurcentrum neergepoot worden dat verdacht veel gelijkenissen vertoont met wat jaren later effectief het uitzicht van ’t Zand ging bepalen... Oordeel zelf maar :

“De ontwerper voor het Westvlaams Kultuurcentrum – bouwmeester-urbanist Jos. Lantsoght ziet 20 jaar oude droom in vervulling gaan” : “Vorige week heeft de bestendige deputatie van West-Vlaanderen een belangrijke beslissing genomen in verband met het bouwen van het Kultureel Centrum te Brugge.  Wij hebben reeds de uitslag bekend gemaakt van de ideeënprijskamp die gehouden werd n.a.v. de oprichting van bedoeld provinciaal kompleks.  Onze stadsgenoot architect Jos. Lantsoght werd na de beoordeling van de werken als primus uitgeroepen.  De internationale jury was van oordeel, dat het ingediende ontwerp van dhr. Lantsoght het meest beantwoordde aan de normen, gesteld bij het bouwen van een kultuurcentrum.  In deze jury zetelden o.m. bouwmeesters uit Nederland, Duitsland en Antwerpen, welke in hun moeilijke opdracht werden bijgestaan door de heer inspekteur-generaal De Graeve van hetzelfde ministerie.  De bestendige deputatie heeft het verslag van de heren juryleden geëerbiedigd, hetgeen de hh. Gedeputeerden tot eer strekt.”
 

Cerle Brugge KSV

Op deze luchtfoto van ’t Zand, gepubliceerd in “Het Brugsch Handelsblad, zien wij duidelijk de plaats waar het Provinciaal Cultureel Centrum zou gebouwd worden.

De volgende foto, eveneens gepubliceerd in “Het Brugsch Handelsblad”, toont ons de geplande hoofdgevel van dit Cultureel Centrum.  Het doet ons toch denken aan het Concertgebouw dat er ruim veertig jaar later wel gebouwd werd.
 

Cerle Brugge KSV

* Inwoners van het Dampoortkwartier in Sint-Kruis die de bus wilden nemen naar Brugge hadden in de ‘goede oude tijd’ twee mogelijkheden.  Afhankelijk van waar zij woonden in het Dampoortkwartier konden ze ofwel autobus nummer 4 nemen aan de Gistfabriek ofwel stapten zij richting Moerkerkse Steenweg om daar autobus nummer 6 te nemen.  Voor alle duidelijkheid, het Dampoortkwartier situeert zich grosso modo tussen het Zuidervaartje, de Dampoortstraat en ten noorden van de Boogschutterslaan.  Het wekte dan ook geen verwondering dat veel inwoners van deze uitgestrekte wijk, die ook wel ’t Nieuw Kwartier (*) genoemd werd, vragende partij waren om een bus door hun wijk te zien rijden.  Het gemeentebestuur van Sint-Kruis speelde de vraag door naar de directie van de betrokken busdiensten maar ving bot.

(*) Destijds baatte de legendarische Arthur Bolle in de Dampoortstraat, huisnummer 144, het café “In ’t Nieuw Kwartier” uit.  De naam van dit café verwees naar de nieuwe wijk, het Dampoortkwartier, die er ontstaan was.  Uiteraard was Arthur ‘Tuur’ Bolle niet de enige uitbater van “In ’t Nieuw Kwartier” maar wellicht de meest bekende.   

“Gemeenteraadszitting te Sint-Kruis – Geen nieuwe autobussen voor Dampoortkwartier en Vossensteert” : “Het bestuur van de autobusdiensten van haar kant is ook niet geneigd een nieuwe lijn in te schakelen voor het Dampoortkwartier.  Zulks zou jaarlijks 500.000 frank kosten waarvan slechts 200 à 250.000 frank zou kunnen gerekupereerd worden.  Voor de Vossensteert trekt de direktie zich uit de slag met te beweren dat zij de Male Steenweg niet mag gebruiken en daar ieder uur een bus van de lijn Gent-Brugge kan genomen worden.”

Ook toen draaide het vooral om de centen maar… geduld wordt (meestal) beloond en jaren later reed er toch een autobus door het Dampoortkwartier : lijn 16 ! 
 

Cerle Brugge KSV

Lijn 16 vervoert de talrijke reizigers veilig van en naar het Dampoortkwartier (bron foto : storgram.com).

* Films moeten vooral financieel goed opbrengen.  Een uitstekende film waar geen volk op af komt wordt geklasseerd als een mislukking.  Soms moeten de verdelers van de films de mensen over de streep trekken door hun films met allerlei fantasierijke superlatieven te overladen.  Dat zij het daarbij niet zo nauw nemen met de werkelijke inhoud van de film moet er maar bijgenomen worden.  De bioscopen voelden natuurlijk de hete adem van het opkomend fenomeen ‘televisie’ in hun nek hijgen en meenden een tandje te moeten bijsteken om te overleven…  Het is trouwens niet enkel bij films dat wij dit verschijnsel zien.  Ook tijdschriften en zelfs kranten proberen tegenwoordig met in het oog springende en tot lezen aanzettende titels hun waren te slijten.
Dat van die films was ook “Dani” opgevallen en dan weet je het wel… hij had er zelfs Sneeuwwitje bijgesleurd en er een “bont beeld” aan besteed.
 

Cerle Brugge KSV

“Om hun films aan te kondigen schijnen de filmverdelers van geen kleintje vervaard te zijn.  Hun produkten worden met de meest fantastische slagzinnen gestoffeerd terwijl de titels zelfs vaak “gewaagde praat” beginnen te worden.  Er zijn andere middelen, om de strijd tegen de TV te voeren.”

* Had Urbanus onderstaand berichtje in “Het Brugsch Handelsblad” gelezen, hij zou het waarschijnlijk omschreven hebben als een “wreed accident” :

“Aanrijding” : “Donderdagavond had op de hoek van de Markt een aanrijding plaats.  Toen Leontine Van De Moortel, wonende in de Koolbranderstraat, met haar stootwagen volgeladen met vis van de Markt de Steenstraat wilde indraaien, werd ze langs achter aangereden door een auto.  De stootkar kantelde zodat al de vis op het voetpad terecht kwam.  Er was alleen maar stoffelijke schade.”

(Marnix Knockaert)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 220)

(periode van 28-01-1961 -> 04-02-1961)


Cercle

De groen-zwarten legden een hobbelig parcours af.  Er werden punten gehaald als het niet verwacht werd maar er werden vooral kostbare punten verloren als het niet mocht.  Voor een elftal dat ambities koesterde om te promoveren was dat geen ideaal scenario.  Gelukkig was de volgende wedstrijd een thuismatch tegen het pas dertiende geklasseerde Olse Merksem.  Met twaalf punten achter hun naam hadden de blauw-gelen niet bijster veel overschot op de laatste in de rangschikking, Lyra, dat amper negen punten verzameld had.  De Antwerpenaars leden best geen nieuw puntenverlies om niet in verlegenheid te komen.  Voor Cercle leek deze wedstrijd de kans bij uitstek om een ruime zege te laten optekenen zodat de komende matchen met een gerust gemoed konden aangevat worden.  Of… zou het nog maar eens anders uitpakken ?

“Vic Bergh” trok voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion in de hoop dat hij er een verslag kon neerpennen waarin hij een klinkende Cerclezege kon beschrijven…

Cercle Brugge – Olse Merksem 1-4 : Ontgoochelend en smadelijk verlies…” : “Voor wie nog een bewijs moest hebben dat het de laatste weken niet meer vlot bij Cercle, dat er iets hapert, betekent de even afgetekende als smadelijke 1-4 nederlaag van zondag jl. op eigen veld tegen Olse Merksem waarlijk de proef op de som !  De groen-zwarten kunnen voor dit nieuw home-verlies inderdaad weinig of geen verontschuldigingen doen gelden, want het was het resultaat van een doorslechte en ontgoochelende prestatie waaruit omzeggens geen enkele speler vrijuit gaat…  Over gans de duur van de wedstrijd, waarvan de inzet voor de lokalen nochtans van kapitaal belang was met het oog op het verstevigen van hun nog steeds gunstige positie, rammelde het in de Brugse ploeg dat het een aard was en werd zij bestendig netjes de les gespeld door een eerder middelmatige maar geestdriftige en snelle tegenstrever.  Zowel inzake verband, als in samenspel, doordrijvendheid en schotvaardigheid stonden de Bruggelingen onder hun gasten, hetgeen de juiste 1-4 eindcijfers trouwens treffend aantonen.  Het feit dat de groen-zwarten zelfs een goedkope penalty vandoen hadden om de eer te redden, onderschrijft met klank hun hopeloze steriliteit en ondoelmatigheid die niet alleen het gevolg zijn van een te lateraal en te gesloten acteren, maar ook en vooral van een manklopend systeem en een weinig oordeelkundige ploegopstelling.  Als men immers nagaat dat twee specifieke kanthalfs in de voorlijn geplaatst worden en deze laatste iedere steun ontzegd wordt van de gedwongen defensief spelende middenspelers, dan is het klaar dat de onontbeerlijke productiviteit zoek blijft.  Zolang de groen-zwarten geen snedig, direct aanvalsspel kunnen opbrengen, gepaard aan een effectieve schotvaardigheid en afwerking, zal er, helaas, niets in huis komen van de reeds zo lang gekoesterde promoveringsdromen.  Wil men vooraleer het te laat is nog redden wat er te redden is, dan dient er kordaat en onverwijld ingegrepen en hiervoor mag men voor niets en niemand terugschrikken.  Het belang en de toekomst van Cercle staan hier onvoorwaardelijk op het spel !”
 


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Olse Merksem  1-4


- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : goed.
- weersgesteldheid : mist en regenachtig.
- leiding : ref. Cumps, zwak.
- fair-play : correct.
- corners : Cercle 8, Olse Merksem 5.
- doelpunten : 20’ Brandts 0-1, 25’ Roje via Demey 0-2, 35’ Lambert (penalty) 1-2, 54’
  Didden 1-3, 55’ Brandts 1-4.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Michiels, Wittevrongel, Demey, Notteboom, Lambert, Perot,
  De Caluwé, Desmaele.
- Olse Merksem : Jacobs, Verbois, De Hert, Willems, Soetewey, Didden, Adel, Sips,
  Brandts, Vandeweyer, Adriaenssen.


Als het minder goed gaat met de favoriete ploeg is het vanzelfsprekend dat de supporters zich roeren.  Dat was bij Cercle niet anders.  Al had het, de tegenvallende resultaten van de laatste weken in acht genomen, nog lang geduurd voor iemand zijn nek uitstak.  Iedere supporter spuide wel zijn eigen mening gevolgd door de nodige oplossingen maar tot nu toe was het altijd gekoeld zonder blazen.  De hierna volgende lezersbrief met de toepasselijke titel “Quo vadis Cercle ?” (*) van “een groen-zwarte aanhanger” zorgde ervoor dat het protest tastbaar werd en in een stroomversnelling terecht kwam.  Nu kon geen enkele groen-zwarte verantwoordelijke nog langer zijn hoofd in het zand stoppen.  De zware thuisnederlaag tegen Olse Merksem was de spreekwoordelijke druppel die de al even spreekwoordelijke emmer liet overlopen.  Het was de hoogste tijd om het roer om te gooien…

(*) “Quo vadis” : Latijn voor “Waarheen gaat gij ?” (nvdr)

Quo vadis Cercle ?” : “Toen ik verleden zondag na de match aan ’t mijmeren was over hetgeen men zou kunnen noemen “het treurig geval Cercle”, schoot mij plotseling te binnen dat de wekelijkse voetbalpartij eigenlijk een “heerlijke ontspanning” zou moeten zijn.  Hoe dikwijls echter zijn de prestaties van de Brugse groen-zwarten voor ons, Cerclemannen, een heerlijke ontspanning ?  Veeleer zien wij met schrik de zondag tegemoet.  Ook als de tegenstander bepaald zwakker is zijn wij nooit een ogenblik gerust.  Onze verwachtingen ?  Onze dromen van voor het seizoen ?  Niets anders dan ontgoochelingen !...  Wanneer wij nuchter de gang van zaken bij Cercle beschouwen, dan moeten wij achteraf besluiten : het is de logische ontknoping van hetgeen wij effenaf WANBEHEER moeten noemen.  Ik wil nu niet uitweiden over datgene waarvan ik niet 100 % zeker ben, zoals de persoon van die of die, of nog de training, of nog andere zaken.  Ik stel enkel vast wat nu toch eindelijk voor iedereen allerduidelijkst is : diegene die de ploeg samenstelt, heeft sinds anderhalf jaar nog niets anders gedaan dan de Cercleploeg stelselmatig verzwakken !  Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden (*)(dat hij tekortkomingen had ?  Noem de speler die er geen heeft !) meerdere keren onverantwoordelijk niet opgesteld o.a. niet in de kapitale testmatch tegen Eisden.  Nadien werd hij verkocht.  Verzwakking van de ploeg.  Wij zouden kunnen een halflijn hebben van tenminste dezelfde sterkte als die van de gemiddelde elftallen uit de 1e afdeling.  NOOIT wordt dergelijke middenlijn opgesteld.  Verzwakking van de ploeg !  Uitstekende kanthalfs, waarvan men sinds lang weet dat zij in de voorlijn maar half presteren, worden regelmatig weerkerend vooraan geplaatst.  Verzwakking van halflijn en van voorhoede !  Als de voorlijn mank loopt door gewonden of weerbarstige forme, moet de halflijn niet meteen verzwakt worden !  Dan moeten reserven in de aanvalslijn, als die voor handen zijn.  En Cercle beschikt over degelijke invallers.  Iedere persoon die aan de leiding staat, mist al eens, zelfs grovelijk, zelfs twee, drie maal.  Maar dat iemand een jaar en half steeds maar dezelfde flaters begaat, is niet meer aanvaardbaar.  Er is daar iets niet meer in orde, hetzij verregaande incompetentie, hetzij blinde vooringenomenheid of wat dan ook, maar er is daar iets niet meer in orde.  Diegenen die nog dergelijke selectionneur steunen, moeten weten dat zij zich in verdenking stellen.  Is de toestand niet reeds zo ver gezet dat, indien de goed-menenden niet de koppen bij mekaar steken en krachtdadig ingrijpen, Cercle recht naar de ondergang gaat ?  Er is werk voor klaarziende, krachtdadige persoonlijkheden die geloven dat zij daar een heerlijke taak te vervullen hebben.  De Cercle-aanhangers –veel talrijker dan men denkt– zien uit naar de komst van dergelijke persoonlijkheden, die er ook zijn in de schoot van het bestuur. – Een groen-zwarte aanhanger.”

(*) Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden… : de briefschrijver bedoelt hier duidelijk Hans Gerard (nvdr).

Ondanks het feit dat Cercle een beetje de pedalen kwijt leek te zijn, en dat is misschien nog zacht uitgedrukt, bleven de groen-zwarten aanklampen bij de toonaangevende elftallen in Tweede Klasse.  Iedereen leed wel eens onverwacht puntenverlies en dat zorgde er voor dat Cercle zich op de vierde plaats kon handhaven.  Omdat ook de topploegen regelmatig al eens één of meerdere puntjes vergooiden, slopen de mindere goden op kousenvoeten dichterbij.  Daardoor was het mogelijk dat na zestien wedstrijden het twaalfde geklasseerde Berchem Sport slechts zes punten minder telde dan leider FC Diest.  De Brugse groen-zwarten totaliseerden, ondanks de tegenvallende prestaties van de laatste weken, amper twee punten minder dan de leider.  Alles bleek dus nog mogelijk…  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (21 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Union Namen (19), 4. Cercle (19), 5. SK Sint-Niklaas (18), 6. FC Turnhout (18), 7. FC Mechelen (17), 8. Kortrijk Sport (15), 9. Racing Doornik (15), 10. SC Charleroi (15), 11. Racing Brussel (15), 12. Berchem Sport (15), 13. Olse Merksem (14), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (9), 16. White Star (9).

De Brugse gemoederen waren, ondanks de nog steeds gunstige klassering, zeker nog niet tot bedaren gebracht.  Het potje kookte over, de frustraties kwamen tot een uitbarsting en de diverse oplossingen werden als gloeiend hete lava uitgebraakt.  En, zoals het vaak gaat als het mank loopt, eiste men de kop van de trainer.  Een andere, en natuurlijk een betere, trainer zou meteen alle problemen van tafel vegen.  Na de trainerswissel zou Cercle elke tegenstander van het veld spelen om, op het einde van de competitie, met de vingers in de neus, snel even de titel mee te graaien…

Nieuwe trainer bij Cercle ? : “De laatste ontgoochelende thuiswedstrijden waarop zes van de acht te winnen punten onbegrijpelijk verloren gingen, hebben een grote beroering verwekt in de Brugse sportmiddens in het algemeen en in de Cerclerangen in het bijzonder.  De groen-zwarte supporters, die hun schoon geld betalen om hun ploeg goed voetbal te zien spelen en meteen te zien winnen, staken verleden zondag hun teleurstelling en mistevredenheid niet onder stoelen of banken.  Zowel de spelers om hun passief optreden als de trainer om zijn niets-opbrengend systeem werden zwaar aangevallen en zondagavond konden we zelfs een telegram lezen van een Cerclesupporter die als volgt zijn verontwaardiging uitdrukte : “Delfour à la porte ou le Cercle est perdu” !  Krasser kan het zeker niet zodat er begrijpelijkerwijze ook in de groen-zwarte bestuurskringen uiteenlopende reacties zijn losgekomen met als middelpunt de kwestie van een nieuwe trainer.  Zonder de technische bevoegdheid van Edmond Delfour aan te vechten is het niettemin een feit dat hij tactisch en als selectionneur grotendeels heeft gefaald.  Uit doorgaans zeer betrouwbare bron konden we dan ook vernemen dat het verlopend contract van dhr. Delfour niet zal hernieuwd worden en dat reeds duchtig uitgekeken wordt naar een nieuwe oefenmeester.  Wie het zal zijn blijft vooralsnog een raadsel, maar naar verluidt is de kans groot dat het een bekende oud-Gantoisespeler en gewezen internationaal wordt die trouwens als trainer reeds zijn sporen verdiende.  Er dient dus afgewacht, maar laat ons hopen dat dit netelig en delicaat probleem ten spoedigste wordt opgelost.”

Of de resultaten nu goed of minder goed waren, de bal bleef rollen en de voetbalzondagen volgden elkaar op.  De volgende wedstrijd, een uitmatch, beloofde alvast een lastige klus te worden voor de groen-zwarten.  Er stond immers een reisje naar Namen op het programma.  De Walen deden het bijzonder goed en waren ondertussen opgeklommen naar de derde plaats, net voor Cercle.  Een pronostiek wagen was schier onbegonnen werk want de huidige groen-zwarte ploeg kon van iedereen winnen maar ook van iedereen verliezen.  Het zou dus een dubbeltje op zijn kant worden.  In “Het Brugsch Handelsblad” werd alvast eens vooruit geblikt.

Brugse ploegen voor morgen zondag” – “Namen – Cercle : Cercle zit na de ramp tegen Merksem begrijpelijkerwijze met de handen in het haar en staat voor een zware taak om uit de penarie te geraken.  Daarbij worden de groen-zwarten dan nog morgen een lastige en gevaarlijke verplaatsing naar Union Namen voor de voeten geschoven, zodat zij met heel wat meer wilskracht en moreel zullen moeten bezield zijn om deze hinderpaal zonder veel kleerscheuren over te geraken.  Waar verschillende spelers wegens verwondingen nog onzeker waren, zal de ploeg slechts in laatste instantie samengesteld worden al heeft volgende formatie veel kans om te Namen in lijn te komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Buyse, Michiels, Balliu, De Caluwé.”

En dan was het zo ver…  Het was nog geen match van de waarheid maar nieuw puntenverlies konden de groen-zwarten zich toch echt niet veroorloven.  Of… zorgden zij nog eens voor een aangename verrassing door het derde gerangschikte Union Namen in eigen huis te kloppen ?  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” meereizen naar Namen en hoopte waarschijnlijk dat hij niet met het schaamrood op de wangen Bruggewaarts zou moeten keren…

Union Namen – Cercle Brugge 0-1 : Willy Mortier matchwinnaar…” : “Volgens de algemene verwachtingen –wij hadden al evenmin gedurfd één frank te zetten op een Cerclezege– hadden de Brugse groen-zwarten geen schijn van kans om te Namen ook maar iets van de buit te oogsten, want de Walen dreven immers op een prima conditie en het terreinvoordeel zou eveneens zijn woordje meepraten.  Wel waren de lokalen bestendig in de meerderheid en moesten de Brugse verdedigers vaak hard op de tanden bijten, doch naarmate de partij vorderde en de stand blank bleef, herwonnen de Cercleboys stilaan hun zelfvertrouwen, temeer dat het spoedig bleek dat de Waaltjes niet de gevreesde ploeg vormden die men wel dacht.  De bijzonder goed gesloten Brugse verdediging schonk de Naamse aanvallers weinig of geen bewegingsvrijheid en de zuivere skoorkansen die voor Mortier ontstonden, waren gemakkelijk op de vingers van één hand te tellen.  Daarbij moeten wij hieraan toevoegen dat de Brugse doelman weer in een prima dag verkeerde en dat hij o.m. door twee sublieme saves de kansen op een overwinning gaaf hield.  Want indien de gastheren, bij wie enkel de oud-speler van FC Luik Keyeux outstanding was, op voorsprong hadden kunnen geraken, dan had de eindstand wellicht helemaal anders kunnen zijn.  Als wij dus Willy Mortier als matchwinnaar bestempelen, ligt de uitleg te vinden in wat voorafgaat.”

Technische  krabbels…
Union Namen – Cercle Brugge  0-1


- opkomst : 7.000 toeschouwers.
- leiding : ref. Burguet, lokaal getint.
- terrein : zonder een sprietje gras en gevaarlijk door de rondgestrooide as.
- fair-play : binnen de perken.
- weersgesteldheid : betrokken doch zacht weder.
- corners : Union Namen 8, Cercle 2.
- het doelpunt : 76’ Desmaele 0-1.
- Union Namen : Nicolay, Pollet, Devos, Sulon, Marnette, Dodet, Keyeux, Tonneau, J. en F.
  Demarteau, Muniken.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu,
  Michiels, De Caluwé.


Cercle bracht dus twee belangrijke punten mee naar huis en dat vertaalde zich in de rangschikking in een mooie derde plaats.  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (23 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Cercle (21), 4. FC Turnhout (20), 5. FC Mechelen (19), 6. Union Namen (19), 7. SK Sint-Niklaas (18), 8. Kortrijk Sport (17), 9. Sporting Charleroi (17), 10. Olse Merksem (16), 11. Racing Doornik (15), 12. Racing Brussel (15), 13. Berchem Sport (15), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (11), 16. White Star (9).
De weg om een promotieticket te behalen, de eerste twee uit Tweede Klasse promoveerden, was echter nog (heel) lang en bezaaid met wolfijzers en schietgeweren.  Het toeval wilde bovendien dat in de volgende wedstrijd alweer een topploeg moest bekampt worden.  Het tweede gerangschikte FC Beringen mocht zich verheugen in een bezoekje aan het Edgard De Smedtstadion.  En bij een wedstrijd in het vooruitzicht hoorde uiteraard een vooruitblik…

Cercle – Beringen : De groen-zwarten staan morgen zondag alweer voor een kapitale thuismatch die beslist moet gewonnen worden om de promotiekansen gaaf te houden.  Beringen is natuurlijk ook allesbehalve een zwak broertje en speelt zondag wellicht ook haar laatste kans, zodat het een buitenmate vinnige en spannende strijd voor de kostbare inzet wordt.  Kan Cercle de nodige geestdrift en zegewil opbrengen, dan geven we haar een lichte voorkeur op een nipte zege.  Heel waarschijnlijk zal dezelfde opstelling in lijn komen die Namen klopte met uitzondering van De Caluwé die gewond werd en eventueel door Buyse zal worden vervangen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.”

Het bericht over een nieuwe trainer die op komst was waarbij bepaalde bronnen lieten uitschijnen dat zij wisten of toch minstens een sterk vermoeden hadden wie het zou worden zette kwaad bloed bij de beheerraad van Cercle Brugge die een vinnige reactie stuurde naar “Het Brugsch Handelsblad” :

Een nieuwe trainer voor Cercle ?” : “Onder deze titel publiceerden we hier in ons vorig nummer een primeur uit een zeer betrouwbare bron waarover we vanwege de beheerraad van RCS Brugeois volgend schrijven ontvingen” : “Het bestuur van de RCS Brugeois is ten zeerste verwonderd in uw blad van 28 januari jl. te lezen dat Cercle Brugge uitziet naar een nieuwe trainer.  Wij houden eraan dit bericht ten stelligste te loochenen.  We behouden steeds het volle vertrouwen in de heer Ed. Delfour, en verzoeken U in het vervolg vooraleer dergelijke ongegronde geruchten te verspreiden, U beter te willen inlichten. – De Beheerraad van RCS Brugeois.” – “N.d.R. – Mogen wij even beleefd aan de Beheerraad van Cercle laten opmerken, dat wij hun goede raad kunnen missen !  Onze inlichtingsbron kon niet “beter” en betrouwbaarder zijn en wij hebben ervaring genoeg van onze “stiel” om te weten hoe we moeten handelen !  Om het verder goede verloop van het kampioenschap niet te hinderen, verstrekken wij thans geen nader commentaar.  Alleen drukken we de hoop uit Cercle’s heropstanding te kunnen begroeten en… derde keer goe keer, de groen-zwarten als kampioenen te mogen huldigen.”

De confrontatie tussen de Beheerraad van Cercle Brugge en de redactie van “Het Brugsch Handelsblad” mocht uitgedrukt worden als hard tegen onzacht.  De komende weken zouden uitwijzen wie gelijk had maar ondertussen waren de kiemen van de onrust gezaaid…  “Een supporter” kroop op zijn beurt in zijn pen om zijn mening en zijn ongerustheid te ventileren :

Onze lezers schrijven…  Een andere klok…” : “Zij staan er nog steeds…  Ik bedoel de beste stuurlui aan wal !  En voor diegene die niet begrijpt waar ik het over heb, zal ik maar meteen zeggen dat ik het hier over de Cercle-aanhang heb.  Ik zal mij zeer angstvallig onthouden hier het woord supporter uit te spreken, want ik stel mij de vraag hoeveel van die ongeveer 6.000 mensen die ’s zondags rond het Edg. Desmedtstadion staan geschaard er werkelijk als supporter aanwezig zijn ?  Ik kan verkeerd zijn, maar ik ben er zeker van dat voor iemand vreemd aan onze streek, die per toeval op een doorsnee thuismatch van Cercle belandt, het zeer moeilijk zou aan te nemen zijn dat Cercle de bezochte club is…  Veeleer gelijken de meeste mensen (supporters ?) op een hoopje twistzieke kritikasters die er hun namiddag komen verslijten om alle soorten tekortkomingen op te speuren en deze (meestal ingebeelde wantoestanden) aan de kaak te stellen op een wijze die met sport of sportiviteit niets meer te maken heeft.  De “super-visie” van deze “technici” kent geen grenzen.  Ik wil hier niet uitmaken of ze al het ongelijk hebben en ik ben zeker geen spreekbuis van het Cerclebestuur, maar iets zou ik die sarcasten toch wel willen wijs maken, nl. dat het terrein geenszins de plaats is voor hun stomme afbraakpolitiek en dat ze beter deden te beseffen dat ze met hun stembanden anders kunnen tewerk gaan !  Ik bedoel dat het hun eerste plicht is de spelers die in het veld staan aan te moedigen en liefst zo luid mogelijk.  Eenmaal zover, kunnen diezelfden als ze huiswaarts keren, zich met de gedachte troosten dat zij toch IETS positiefs hebben gedaan.  En willen die mensen dan kost wat kost nihilist zijn, dat ze dan a.u.b. zwijgen en de spelers gerust laten.  Het staat natuurlijk eenieder vrij te handelen en te denken zoals hij wil, maar zou het wel toevallig zijn dat onze jongens de meeste punten gaan halen op een ander ?...  Vergeten wij om Gods wil niet dat iedere speler al eens een hart onder de riem nodig heeft, en daar zit het hem juist : het Cerclepubliek is een ondankbaar publiek.  Het slecht presteren van een ploeg wordt al te vaak door het publiek in de hand gewerkt, meer nog, HET  ONTSTAAT er dikwijls door.  Op Cercle komen de aanmoedigingen steeds NADIEN en ik durf dit een pietluttige houding noemen.  Doe u de moeite en ga vele ploegen in provinciaal bekijken : 50 mensen maken meer lawaai (in opbouwende zin) dan 6.000 kelen op Cercle doen !  Kijk naar Club !  Daar worden de goals er in geroepen door een massa trouwe supporters…  Waar blijven de groen-zwarte supportersverenigingen ?  Waar zijn de “Buffalo’s” ?  Dat ze zich verenigen –zo nodig elk op zich zelf, al is een federatie hier wel aangewezen– en luide verkondigen aan onze jongens dat ze ook te Brugge geliefd zijn, roep zo luid tot ze het geloven dat “HUN” supporters achter hen staan en geloof mij, zij worden vanzelfs hun eigen.  Ook wij moeten er de goals “inroepen”, daardoor doen wij onszelf en de spelers plezier !  En wie weet ???  – Een supporter.”

Of het nu goed of minder goed ging en de Cercleresultaten de laatste weken al eens wat tegen vielen, de supportersvereniging “Groen-Zwart” uit de Rijselstraat in Sint-Michiels vond toch dat een feestje mocht… :

Groen-Zwart Sint-Michiels in feest” : “Zaterdag jl. kwamen 52 leden van de supportersclub “Groen-Zwart” in hun lokaal, café “City”, bijeen voor een smakelijk souper, gevolgd door een gezellig samenzijn.  De lokaalhoudster die de taak van kokkin op zich had genomen, verdiende terecht de lof die haar door iedereen werd toegezwaaid.  Nadat de inwendige mens terdege was versterkt, zorgde het orkest voor de allerbeste stemming.  Het slaagde er overigens wonderwel in, en zeker toen het nieuw Cerclelied, voor die gelegenheid gemaakt, werd gelanceerd.  De feestvierders lieten het niet aan hun hart komen, ondanks de minder goede uitslagen van hun geliefde ploeg.  De hh. Brinckman en Verkeyn lieten zich als zangsolisten gelden, alsook het duo dhr. en mevr. G. Verkeyn.  Voor de humor zorgden A. Ruysschaert en R. Lagast.  Op zeker ogenblik kwamen zelfs Hitler en Loemoemba op het tapijt !  Het feest duurde tot in de vroege zondagmorgenuurtjes.  Moge het wakker bestuur van de supporterskring het bij deze eersteling niet laten, is de wens van alle feestvierders.”

En we vonden nog een tweede verslagje van hetzelfde supportersfeestje :

Supportersclub “Groen-Zwart” “ : “In het lokaal City, Rijselstraat te Sint-Michiels, werd aan een vijftigtal leden met hun dames een zeer verzorgd avondmaal aangeboden door de Supporterskring Groen-Zwart.  Het welkomstwoord werd uitgesproken door voorzitter Georges Van Vyve, die de erevoorzitter Gerard Versyp verontschuldigde, maar tevens Arthur Ruysschaert als eregast begroette.  Na het eetmaal werd in de beste verstandhouding tot in de “vroege” uurtjes gedanst en gefeest.  Dat de Sint-Michielse Cercle-aanhangers optimisten zijn, werd bewezen bij het aanleren van een nieuw Cerclelied, dat zo talrijke malen werd gezongen, dat de match tegen Union Namen eenvoudig niet meer kon verloren worden.  Tot slot vroeg het toegewijde lid Maurits Willems aan alle supporters om bij de volgende thuiswedstrijden van Cercle alle niet opbouwende en negatieve kritiek aan het adres van de spelers te laten varen en deze integendeel tot het uiterste aan te moedigen.”

Brugge

In de vorige aflevering hadden we het over de slechte staat van de Bisschopsdreef in Sint-Kruis dat aangekaart werd in het artikel “Al hutseklutsend door de Bisschopsdreef te Sint-Kruis – Onhoudbare toestand voor bewoners en weggebruikers”.  Maar het was niet enkel in Sint-Kruis dat er straten in slechte toestand te vinden waren.  Ook Sint-Andries deelde in de spreekwoordelijke brokken… :

Ellendige toestand van Diksmuidse Heirweg te Sint-Andries” : “Wegens de grote regenval der laatste weken is de Diksmuidse Heirweg in een reusachtige modderpoel herschapen.  De bewoners vragen zich terecht af wanneer daar eindelijk eens voor een oplossing zal gezorgd worden.  De straat is bezaaid met verraderlijke putten die vol water liggen zodat de autobezitters het nauwelijks wagen met hun auto buiten te komen uit vrees onklaar te geraken.  Doch vooral voor de huismoeders wier kinderen er dagelijks viermaal door moeten om naar school te gaan is het werkelijk geen pretje.  Natte kousen en doorlopen schoenen zijn er dagelijkse kost.  Voor fietsers is de weg praktisch onberijdbaar geworden.  Reeds herhaalde malen werd op deze toestand gewezen.  Hopen wij maar dat de betrokken instanties zo vlug mogelijk voor een oplossing zullen zorgen.  Wij verwijzen onze lezers overigens naar het verslag der jongste gemeenteraadszitting, elders in ons blad, waarin melding wordt gemaakt van het standpunt van de gemeentelijke overheid terzake.”

Net zoals we vorige keer dieper ingingen op de geschiedenis van de Bisschopsdreef doen we dit deze keer ook voor de Diksmuidse Heirweg.

De Diksmuidse Heirweg werd aangelegd toen de Romeinen heer en meester waren in onze gewesten.  Zij legden op meerdere plaatsen heirbanen aan omdat ze deze rechte wegen nodig hadden om op snelle wijze hun troepen te verplaatsen en om de werking van hun postdiensten zo goed mogelijk te kunnen verzekeren.  De Diksmuidse Heirweg liep toen over de heuvel waar nu het Galgenbos ligt.  Buiten deze heirbaan zijn er geen Romeinse activiteiten in de buurt van het Galgenbos gekend.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … David Carpels


Technisch Verantwoordelijke Jeugd Opleiding


Nu op alle niveaus de ballen stilliggen, lijkt het me opportuun om even aandacht te besteden aan een item waar Cercle en de supporters al jarenlang prat op gaan, nl. de jeugdwerking.  Zeker nu de laatste weken drie jeugdspelers het vertrouwen wonnen van Bernd Storck. Ik legde mijn oor te luisteren bij de Technisch Verantwoordelijke Jeugd – Opleiding, kortweg TVJO.  Lees even mee en constateer dat die gasten niet zo maar tegen een balletje trappen.  Dat er een enorme organisatie achter schuilt met de inzet van tal van bezoldigde of onbezoldigde mensen.
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Chris Van Hulle

Een nieuwe voorzitter voor de supportersfederatie

Cercle telt een kleine twintig erkende supportersverenigingen. Deze zijn aangesloten bij de supportersfederatie, het overkoepelend orgaan voor de supporters.  Op regelmatige tijdstippen vinden er vergaderingen plaats die samengeroepen worden door het bestuur van de federatie en waarop  de verenigingen een afvaardiging kunnen sturen.  De mensen in het bestuur maken zelf deel uit van een supportersvereniging. Ze worden verkozen tijdens een algemene vergadering. Tot voor kort was Anita Van Osselaer voorzitter.  Zij zet nu een stapje terug, blijft ondervoorzitter, en Chris Van Hulle is de nieuwe voorzitter. Tijd om hem, en zijn doelstellingen, even voor te stellen.

Dag Chris.  Wie is Chris Van Hulle?

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Kaas- en wijnavond Ereleden GZ Oostkamp

Bij de Cerclesupportersvereniging in Oostkamp is het een traditie om bij de aanvang van december een kaas- en wijnavond te houden voor de ereleden. Dit jaar niet anders, en vanzelfsprekend alweer op een maandagavond (2 december), gezien dit de sluitingsdag is van het lokaal, zijnde “ Het Raetshuijs “ recht tegenover het gemeentehuis van Oostkamp, om er een privéfeest te organiseren.

Voorzitter Peter De Wispelaere, opvolger van de betreurde Fernand Hutsebaut, hield, na het vrije aperitief, een korte maar duidelijke toespraak en toen kon iedereen aanschuiven aan de twee kaasbuffetten (boven- en benedenzaal). Met één traditie werd wel gebroken.  In Oostkamp werd tot op heden geen tombola gehouden, wel een “pietjesbakronde” met specialist Vincent.  Gezien dit gezellige gedoe nogal wat tijd in beslag nam werd nu toch overgegaan tot een “altijd prijs” tombola.  Prima en vlot georganiseerd trouwens.  De mooist te winnen prijs was alweer een beenhesp geschonken door Maria Blontrock.

Naast Maria tekende even later op de avond ook vzw-voorzitter Piet D’Hooghe present na het bijwonen van de vergadering van de Brugse Sportraad.  Piet sprak de aanwezigen toe en stimuleerde de supportersverenigingen om hun steentje bij te dragen aan de jeugdwerking.  Hij overhandigde de lokale voorzitter een lijst met items (van goedkoop tot duurder) welke zeker in dank zouden aangenomen worden bij de jeugdwerking. Het werd een gezellige, ongedwongen avond in een aangenaam kader.
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 219)

(periode van 14-01-1961 -> 21-01-1961)


Cercle

De voorbije resultaten waren niet van die aard om de komst van leidersploeg FC Diest met een gerust gemoed af te wachten.  Of was het juist onder dergelijke druk dat de groen-zwarten zichzelf zouden overtreffen ?  “Vic Bergh” mocht die bewuste zondag richting Edgard De Smedtstadion stappen om te kijken en neer te pennen wat Cercle er van bakte tegen de wit-zwarten:

“Cercle Brugge – F.C. Diest 0-1 : Weinig overtuigende leidersploegen…” : “Men moest zeker geen profeet zijn om te voorspellen dat Cercle en Diest elkaar in hun tweede onderling treffen een harde strijd zouden leveren om de kostbare punten en het ermee gepaard gaande leiderschap.  Beide ploegen, die bij de inzet van de competitie reeds onbeslist speelden, stonden immers op gelijke hoogte aan kop geklasseerd, zodat hier de eerste plaats op het spel stond.  Bij onze gebruikelijke navraag der kansen voor de wedstrijd bleek men in de groen-zwarte rangen tamelijk optimistisch en vol betrouwen en werd in grote lijnen een nipte Brugse zege vooropgezet.  Toch klonk bijna overal een licht voorbehoud met betrek tot het acteren der groen-zwarten dat unaniem geestdriftiger, sneller en directer werd gewenst dan dit in de vorige matchen het geval was.  Het is helaas bij deze wens gebleven, want was er naar waarheid niets aan te merken op de geestdrift en zegewil van Gilbert Bailliu en zijn maats, die naar beste vermogen hebben getracht de beslissing af te dwingen, dan hervielen zij andermaal in hun te traag en te lateraal kort passenspel dat er niet naar was om de stevige Diestse verdedigers fataal in het gedrang te brengen.  De oude zonden kwamen bij Cercle weer volop boven en zouden aan de basis liggen van de nieuwe teleurstellende prestatie en een nog meer ontgoochelende nederlaag die best vermeden kon worden.  FC Diest was immers evenmin een overtuigende leidersploeg en had na een halfuurtje opvallend haar beste pijlen verschoten.  Aanvankelijk liet zij wel een gunstige indruk door een snel, gedecideerd aanvallen dat toch preciesheid en afwerking miste om helemaal te voldoen.  Daarna presteerden de gasten verder op een bescheiden peil dat zelden de gewone middelmaat overschreed.  Normaal had niemand een doelpunt in de voeten in de 2e helft die Cercle veruit het meest bij de bal bracht, zonder dat hieruit evenwel enig noemenswaardig gevaar kwam, met uitzondering van een open kans die Perot hopeloos verknoeide.  De 0-0 stand, die tot enkele minuten voor het einde gehandhaafd bleef, typeerde heel voorbeeldig de staat der waardeverhouding die uiteindelijk echter enigszins vervalst werd door een luckygoal der bezoekers die hiermee een licht gevleide maar kostbare zege veroverden.  Een schoner voorbeeld van een lucky-goal als dit dat zondag Diest in de laatste minuten aan de leiding en de zege bracht, kan men zich moeilijk indenken.  Toen de naar links gezwenkte Maes immers Van Camp bediende, kon men moeilijk van een gevaarlijke actie gewagen, temeer dat laatstgenoemde eerder lukraak op doel schoot en Mortier reeds voor heel wat hetere vuren had gestaan.  Een eerste tegenslag voor Cercle was reeds dat de harde bal uit koers werd geslagen door Baas die in een beschermend gebaar zijn handen voor het gezicht hield.  Alles wees er evenwel nog op dat de Brugse doelman geen moeite zou hebben om deze situatie op te klaren, maar Mortier had ongelijk met het leder af te wachten in plaats van er op af te gaan.  Thans liet hij het botsen en op het ogenblik dat hij het wilde grijpen gleed hij even uit en flodderde het balletje effectvol naast hem tegen de touwen, hetgeen vanzelfsprekend een diepe ontgoocheling bij de enen en een dolle vreugde bij de anderen verwekte.  Hiermee was immers definitief de beslissing gevallen over deze kapitale vierpuntenwedstrijd, die Cercle niet verdiende te verliezen.  We zegden het reeds, de groen-zwarten schitterden niet in dat keiharde duel, vooral wegens de aangestipte tekortkomingen, maar waren toch doorlopend vol goede wil en zowel in de 2e helft als in het derde kwartier de meerdere hetgeen wel opwoog tegen het degelijk aanvangsoffensief der wit-zwarten, dat evenwel ook steriel bleef.  Inderdaad waren de groen-zwarten mede een al te stug defensief en het vrijgeven van het middenveld, dadelijk op hun helft gedrongen en schepte Diest herrie door een degelijk en snedig combineren waarbij gans de voorhoede met uitzondering voor de achteruitgeschoven Saenen verwarrend door elkaar switchte.  De lokalen trachtten het gevaar te beperken door een stugge mansdekking die o.m. Roje bestendig in de voeten zag lopen van Van Camp, maar slaagden daar niet altijd in.  Nog best dat de befaamde bezoekende doelschutters niet helemaal bij de zaak waren en een paar halfgemaakte doelpunten lieten liggen, anders had de thuisploeg reeds heel wat vroeger in het krijt gestaan.”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – F.C. Diest  0-1

- opkomst : 8.000 toeschouwers.
- terrein : zeer glibberig.
- weersgesteldheid : overtrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Casteleyn, goed.
- fair-play : naar het einde toe een tikje te hard.
- corners : Cercle 2, Diest 6.
- doelpunt : 83’ Van Camp 0-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- FC Diest : Goeleven, Drijvers, Bos, Greeven, Verdonck, Boeckx, Maes, Van Camp, Saenen,
  Van Roosbroeck, Van Rompaeye.

Ook “Dani” stond met een “Bont beeld” uiteraard even stil bij de nederlaag van Cercle

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!