koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 216)

(periode van 26-11-1960 -> 10-12-1960)


Cercle

Een verplaatsing naar Berchem Sport was nooit te onderschatten.  De Rooiploeg stond er om bekend over een stugge defensie te beschikken en maakte het, zeker in eigen huis, de meeste tegenstanders zeer moeilijk.  Berchem telde bovendien slechts één puntje achterstand op Cercle zodat Brugs verlies haasje-over in de klassering betekende.  Wilden de Bruggelingen de rol niet lossen dan deden ze er best aan om minstens een gelijkspel te behalen.
“Veritas” was voor “Het Brugsch Handelsblad” de reporter van dienst en spoorde op die bewuste zondag vol goede moed richting Berchem…   

“Berchem Sport -  Cercle Brugge 1-2 : Het groen-zwarte systeem klopte perfect…” : “Het moet zijn dat Gerard Versyp een goede “mascotte” voor Cercle is, want telkens de “Bond” hem een zondagje vrijaf geeft, is onze internationale ref er natuurlijk bij voor de wedstrijden van zijn poulains.  Nu wil het toeval, dat hij twee opeenvolgende zondagen in de gelegenheid was de Brugse groen-zwarten te vergezellen op gevaarvolle verplaatsingen naar Kortrijk en Berchem, en zij dan ook iedere keer met de volle buit terugkeerden.  Nu beweren sommige insiders dat Cercle bij Gerard zal aandringen om verlof aan te vragen, elke keer als Cercle een moeilijke uitwedstrijd te spelen heeft…  Wat er van waar is, dat zal de toekomst wel uitwijzen.  Intussen hebben de groen-zwarten alweer een lastige uitstap tot een goed einde gebracht en meteen hun mogelijke titelambities kracht bijgezet.  En als wij even de film van de match te Berchem opnieuw voor onze ogen laten afrollen, stellen wij vast dat er “iets” bij Cercle veranderd is.  En dit “iets” is voornamelijk het moreel dat Cercle vroeger zo dikwijls parten speelde, de tijd dat zij bij de minste achterstand, en vooral dan op verplaatsing, alle moed verloor, is nog niet zo ver af…  Daar is alvast een ommekeer gekomen : de ploeggeest is uitstekend geworden en de inschakeling van bvb. een Daels en een De Caluwé, om maar deze twee te noemen, werkt beslist stimulerend op hun ploegmakkers.  Ook het thans opgelegde systeem zit er wel voor een deel tussen : in plaats van het vroegere gepingel en het veel te lateraal spel, werd deze spelwijze totaal over boord gegooid.  Het werd een integrale 4-2-4 waarbij het middenveld veelal prijs wordt gegeven en met snelle en verrassende tegenaanvallen wordt uitgepakt.  Dat de vlugge Notteboom en de verbazende Eric Daels hierbij de voornaamste troeven van het nieuwe Cercle worden, laat zich gemakkelijk raden.”

Technische  krabbels…
Berchem Sport - Cercle Brugge  1-2

- opkomst : 2.000 toeschouwers.
- terrein : glad doch goed bespeelbaar.
- weersgesteldheid : regen en daarna overtrokken.
- leiding : ref. Geluck, niet van kritiek vrij te pleiten.
- fair-play : liet van lokale zijde wel wat te wensen over.  Na de wedstrijd leek de Cercle-
  kleedkamer op een ziekenzaal, want de scheenbenen van Lambert, Notteboom, Michiels,
  Daels en Demey vertoonden duidelijk de sporen van de al te harde contacten met de
  Berchemspelers, bij wie vooral Vercammen het mes hanteerde.
- corners : Berchem 5, Cercle 2.
- doelpunten : 7e minuut : na een daverende lokale inzet speelde Verfaillie door aan Van
  Dijck die Lippeveldt met een through-pass bediende ; deze draaide rond Serru en was de
  uitlopende Mortier met een schuiver te vlug af, 1-0 – 23e minuut : bij een aanval langs De
  Caluwé – Michiels spurtte Daels in het gat en hoewel hij foutief ten val gebracht werd, kon
  de Wevelgemnaar toch nog doorspelen naar Lambert, die een eerste keer op de
  Berchemmuur besloot, doch kon hernemen en zijn schot door Vets zag afgeweerd worden op
  het been van Vercammen voorbij de onthutste doelman, 1-1 – 64e minuut : een free-kick
  word door Lambert tot bij De Caluwé geschoven, die van ver zijn kans waagde ; ’t schot
  veranderde enigszins van richting door Degroote, zodat de verraste Van Looy niet meer bij
  de bal kon, 1-2.
- Berchem Sport : Van Looy, Cools, Vercammen, Degroote, Vets, Everaert, Lippeveldt,
  Verfaillie, Rossen, Van Dijck, Pollet.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Michiels, Lambert,
  De Caluwé.


Winnen zonder ook maar één doelpunt te scoren, ook dat is een kunst die tot het voetbal behoort.  Berchem Sport had drie doelpunten aangetekend en ging toch met 1-2 de boot in…  “Dani” had dit uiteraard ook opgemerkt en, hoe zou het ook anders kunnen, er een leuk “bont beeld” van gemaakt :

Cerle Brugge KSV

Het bijhorende onderschrift luidde : “De bezoeken naar Kortrijk en Berchem wist Cercle glansrijk te omzeilen.  Telkens kwamen ze met de volle buit naar huis.  Op Berchem werd er zo fijn gespeeld, dat de Cerclespelers twee doelen maakten langs de band weg, zoals op de biljart, maar hier was de Berchemspeler de band…”

De volgende wedstrijd leverde Cercle (eindelijk nog eens) een thuiswedstrijd op met zesvoudig landskampioen Racing Club Brussel als de niet te onderschatten tegenstander.  De Brusselaars ontpopten zich tijdens de beginjaren van de Belgische competitie als een absolute topper en hadden dit onderstreept met het behalen van de landstitel in 1897, 1900, 1901, 1902, 1903 en 1908.  Sindsdien was er echter heel wat water naar de zee gevloeid en in 1925 had Racing Brussel voor de eerste keer met een degradatie kennis gemaakt.  De gouden jaren waren definitief voorbij en de Brusselaars verkommerden tot een doorsneeploeg die nu eens degradeerde en dan weer eens promoveerde.  Nadat zij zich in 1959 tot kampioen in Derde Klasse A gekroond hadden, waren zij nu bezig aan hun tweede seizoen in Tweede Klasse.  Hun parcours was, zacht uitgedrukt, hobbelig en de vraag was of zij op het einde van het seizoen het behoud zouden kunnen verzekeren.  Hoe dan ook liet Cercle zich best niet verrassen want een kat in het nauw maakt, zoals iedereen weet, soms rare sprongen…
“Vic Bergh” mocht alvast zijn zitje in het Edgard De Smedtstadion innemen om er zijn wedstrijdverslag voor “Het Brugsch Handelsblad” neer te pennen :

“Cercle Brugge – Racing Brussel 3-0 : Een vlotte en onbedreigde weerwraak !” : “Cercle kende verleden seizoen een eerder moeilijke start waarvan de 0-3 nederlaag op eigen veld tegen Racing Brussel een treffend bewijs was.  De Brusselse ratten verdienden destijds trouwens hun succes tegen een ontgoochelende Cercleploeg voor wie deze twee verloren punten trouwens zwaar zouden doorwegen bij de eindafrekening.  Verleden zondag waren de rollen evenwel totaal omgekeerd en de Bruggelingen namen een even vlotte als zoete weerwraak tegen de bezoekende wit-zwarten die de afgetekende lokale zege nooit konden bedreigen.  Als we zeggen afgetekend, dan mogen we er gerust bijvoegen dat er voor Racing zelfs nog heel wat zwaardere verliescijfers op het skoorbord hadden kunnen komen…  Niet alleen was de eindstand aan de rust reeds bereikt, maar Racing kwam er met een 3-0 achterstand in deze periode nog betrekkelijk goedkoop van af.  Zonder het harde spel der Brusselse verdedigers en de flinke keeping van de kansrijke De Mol en ook wel zonder het soms al te overdreven onderling passeren, zou de skoor bij de kampwisseling bepaald hoger opgelopen zijn.  Deze komfortabele voorsprong, die voortkwam uit een bestendig lokaal technisch en territoriaal overwicht, was er natuurlijk niet naar om Cercle daarna tot het uiterste te dwingen.  Het kwam dan tot een halfuurke rust zodat de bezoekers meteen de gelegenheid kregen zich ook eens te laten zien.  Heel overtuigend deden ze dat t.a. niet en ten slotte kwam in het laatste kwartier nog het meeste gevaar van Cercle.  Opnieuw was het Eric Daels, die reeds tweemaal raak had geschoten, welke zich het meest in de kijker speelde en nog een ruime skoorverruiming in zijn bereik had.  Maar tot tweemaal toe werd hij door de zeker geklopte Racingkeeper foutief in de benen gegrepen, zonder dat de referee evenwel meende te moeten ingrijpen…  Eerder onbegrijpelijk voor een arbiter die in het begin voor een heel wat minder zware fout de zwaarste straf had gefloten !  Heel konsekwent was dat in geen geval !”.
 

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Racing Brussel  3-0

- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : tamelijk zwaar en glibberig.
- weersgesteldheid : betrokken en regen met tussenpozen.
- fair-play : Racingverdedigers enigszins te hard.
- leiding : ref. Vander Veken, middelmatig.
- corners : Cercle 6, Racing 4.
- doelpunten : 9’ Perot zet penalty om voor fout tegen Bailliu, 1-0 – 11’ Perot bedient Daels
  die De Mol niet de minste kans laat, 2-0 – 39’ Een scherp schot van de naar links uitgeweken
  Bailliu kan de Racingkeeper slechts lichtjes toetsen en de goedgevolgde Daels schiet binnen,
  3-0.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- Racing Brussel : De Mol, Van Den Brande, Meurs, Degimbe, Heuvelmans, Driessens, Van
  Horenbeke, Neefs, Valckx, Buelinckx, Vande Muizenberghe.


Winst op Kortrijk Sport, winst op Berchem Sport en nogmaals winst, thuis tegen Racing Brussel.  Geef toe dat dit een zeer goede reden is om eens aandachtig de rangschikking te bekijken.  Cercle prijkte helemaal bovenaan met 15 punten gevolgd door Sint-Niklaas en FC Turnhout (beiden 14 punten).  Op de 4de plaats stond FC Beringen (13 punten), 5. Kortrijk Sport (11), 6. FC Diest (11), 7. Union Namen (11), 8. Racing Doornik (11), 9. Sporting Charleroi (10), 10. Berchem Sport (10), 11. FC Mechelen (9), 12. White Star (9), 13. Olse Merksem (8), 14. Lyra (6), 15. Racing Brussel (6), 16. FC Tilleur (2).

Als de ploeg resultaten haalt leidt dit vaak tot meer supporters en meer supporterslokalen.  Het duurde dan ook niet lang voor een nieuw Cerclelokaal de deuren opende :

“Nieuw Cerclelokaal – Bericht aan de vrienden en supporters van Cercle Brugge” : “Een zeer mooi en gezellig nieuw Cerclelokaal is gevestigd in de Langestraat nummer 53 te Brugge, nl. Café “Brugse Beurze”.  Er worden inschrijvingen van leden aanvaard.  Supporters en vrienden van Cercle Brugge, steunt deze nieuwe aanwinst met uw vereerd bezoek en met uw inschrijving.  Vriendelijke bediening – Zeer goede biljart carambol – jeu jacquet – manillenclub, enz. – Aangename muziek – Beste dranken – Gewone prijzen.”

Maar het leven en dus ook het voetbal, kabbelde ondertussen rustig verder.  Dat betekende dat de volgende wedstrijd zich reeds aankondigde.  Had Cercle op eigen veld het voorlaatste gerangschikte Racing Brussel in de ogen gekeken en vervolgens onder de grasmat geveegd dan stond er nu een verplaatsing naar rode lantaarn FC Tilleur te wachten.  Cercle deed er toch best aan om op Luikse bodem de ogen goed open te houden om de wolfijzers en schietgeweren die zich ongetwijfeld in het Stade de Buraufosse, de thuishaven van Tilleur, bevonden, te ontwijken.

Maar, voor we het relaas van de verplaatsing naar het (verre) Tilleur samenvatten, geven we eerst een vooruitblik :

“Tilleur – Cercle : Op papier staat Cercle morgen voor een zeer gemakkelijke verplaatsing naar Tilleur die met klank de rode lantaarn draagt.  Voor de groen-zwarte leiders zou dit normaal slechts een formaliteit moeten zijn, maar juist daar zit het gevaar.  Langs de ene kant zou het best kunnen gebeuren dat de Bruggelingen deze wedstrijd al te gemakkelijk opnemen terwijl langs de andere kant de Walen, die de punten broodnodig hebben, zich zouden kunnen overtreffen en zodoende voor de verrassing zorgen.  Dat Cercle zich maar de 4-1 nederlaag van verleden seizoen herinnert om niet meer over dezelfde steen te struikelen.  Waar de voornaamste rivalen der groen-zwarten heel wat zwaardere uitwedstrijden voor de boeg hebben, is dit het moment voor Bailliu en Co om zich vaster aan de leiding te handhaven, maar dan dient hiervoor van het begin tot het einde alles gegeven.  We verwachten van Cercle dan ook een overtuigende prestatie en dito zege met volgende ongewijzigde formatie : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.”

Zou het een fluitje van een cent worden of ging Cercle onderuit in wat als een gemakkelijke opdracht omschreven werd ?  De groen-zwarten wilden liefst nog een beetje langer op de eerste plaats bivakkeren en hadden er alles voor over om hun ambities niet in het water te zien vallen.  Dat het ook letterlijk in het water zou vallen hadden ze waarschijnlijk niet verwacht…
“Veritas” was in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” alvast richting Tilleur afgereisd om er het verloop van de wedstrijd van dichtbij te volgen maar…

“F.C. Tilleur – Cercle : Een maat voor niets !” : “Het is wellicht jaren geleden dat dergelijk hondenweer zolang en zo onbarmhartig de voetbalvelden heeft geteisterd.  Wij kregen vorige zondag dan ook erbarmelijk slechte terreinen, waarop ieder ordentelijk voetballen beslist onmogelijk was.  Doch wie mocht denken dat de hogere BVB-instanties de voor éénmaal wijze maatregel zou nemen om alle wedstrijden in blok te verdagen, heeft zich schromelijk vergist.  Alleen al in West-Vlaanderen konden wij maandagmorgen in de krant vaststellen dat matchen voor miniemen en kadetten waren betwist, wat op zijn zachtst uitgedrukt een sportieve moord voor de gezondheid van deze jonge en onvolgroeide voetballertjes kan betekenen.  Ook Cercle heeft aan de lijve ondervonden wat een knoeiboel de organisatie van de KBVB nog is.  Wij waren reeds vroeg in de morgen naar het Cerclelokaal getrokken om daar van secretaris Van Iseghem te vernemen dat, om een mogelijk forfait te vermijden, absoluut naar Luik diende afgereisd.  Te Tilleur zelf kon toen nog niet uitgemaakt worden of het terrein al dan niet bespeelbaar zou zijn, alhoewel acht dagen tevoren de match tegen Berchem reeds diende afgelast en het veld in de eropvolgende dagen zeker niet zou verbeterd zijn.  Het ganse Cerclegezelschap duikelde dan maar in de klaarstaande auto’s en spoedde zich naar het station waar samen met een handvol trouwe supporters de lange –nutteloze– treinreis naar de vurige stede werd aangevat.  Aan het Guillemins-station te Luik ging het dan per taxi naar het nieuwe en veel verder gelegen stadion van Tilleur –het vroegere terrein werd door Cockerill-Ougrée opgeslorpt in een nieuw industrie-kompleks– waar naar de scheidsrechter diende gewacht die op het zicht van dit moeras niet anders kon dan tot uitstel te besluiten.  Wijzelf waren ondertussen de inwendige mens aan het versterken en bereikten per tram en te voet –in de gietende regen– het verlaten terrein ongeveer 25 minuten voor drie, waar nog enkel een paar verkleumde kontroleurs en politieagenten dromerig naar de grijs-grauwe lucht stonden te turen.  Wij namen in zevenhaasten een paar kiekjes van iets dat een voetbalveld had moeten zijn en trokken dan naar Rocourt om er Club Luik – Beerschot te gaan zien.  Daar was het al niet veel beter, hoewel de Sinjoren nog probeerden een behoorlijk voetbal voor te schotelen, doch de best-opgezette akties bleven al te dikwijls in het slijk steken.  Ook de Cerclespelers waren daar en toen wij ons een paar uur later in de trein met bestemming Brugge terugvonden –doornat, want op de overdekte plaatsen regende het zo veel als elders– waren allen het roerend eens om te verklaren dat Beerschot wel meer verdiende dan deze kleine 3-2 nederlaag.  Hier voegde Gilbert Bailliu er aan toe dat er te Luik wel bijzonder hard gespeeld werd en hij wees vooral op de verrichting van stormram Wegria die niets of niemand ontziende, alle ballen betwistte en er het volle pond van zijn niet te versmaden gewicht achter zette.  “Het zijn in ieder geval twee flinke prestaties van Club om tegen deze sterke ploegen achtereenvolgens twee en één punten in de wacht te slepen”, zo besloot de Cercle-aanvoerder.  In de beste stemming werd de terugreis naar Brugge aangevat, de enen al kaartend, waarbij soms gesupporterd werd dat horen en zien verging, de anderen dronken een smakelijk pintje, hoewel wij die niet telden (dat laten wij over aan meer gespecialiseerde verslaggevers terzake), terwijl de Cerclebestuursleden mijmerden over de financiële verliespost die dat grapje alweer aan de kassier zou kosten…”

Weer of geen weer, een “bont beeld” van “Dani” zorgde altijd voor zonneschijn.  En dat was nu niet anders… :
 

Cerle Brugge KSV

En zoals altijd was ook dit “bont beeld” voorzien van de nodige tekst : “Het kleinste kind kon zondagmorgen zien dat het absoluut geen weer was om te voetballen.  De BVB-leiders alleen bleken er niets van gezien te hebben en vertikten het eenvoudig om alle wedstrijden in blok af te gelasten.  Het gevolg : talloze nutteloze verplaatsingen, wedstrijden die niet konden uitgespeeld worden, en deze die wel uitgespeeld werden leken meer op water-polo.”

Na een wedstrijd die letterlijk in het water gevallen was moest er hoe dan ook vooruitgeblikt worden op de komende ontmoeting : een verplaatsing naar F.C. Mechelen :

“F.C. Mechelen – Cercle” : “Cercle moet morgen opnieuw van huis en dan nog wel naar Club Mechelen die voor de Brugse groen-zwarten steeds een te duchten tegenstrever is.  De Maneblussers, die wel enigszins achteruitgeslagen zijn, zullen evenwel tegen de leiders hun beste beentje voorzetten en er alles uithalen om hen te doen struikelen.  Voor de Bruggelingen komt het er dus op aan goed uit de ogen te kijken en zich niet te laten verrassen door het steeds fysisch hard spel der lokale rood-gelen.  We menen dat Cercle met een puntendeling reeds flink tevreden zou zijn, al ware een nieuwe overwinning natuurlijk nog meer welkom voor haar supporters.  Referee Van Hellemont zal hiernavolgende groen-zwarten onder zijn gezag hebben te Mechelen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels en De Caluwé.”

Brugge

* Als je over ’t Zand wandelt kun je onmogelijk naast het Concertgebouw kijken.  Een doorn in het oog van velen, een verademing qua architectuur volgens de anderen.  Of je nu voor of tegen het uitzicht van dit gebouw bent, het staat en het zal er blijven staan…  De fantastische akoestiek die je binnenin het Concertgebouw mag beleven maakt echter veel, zo niet alles, goed.  De eerste steen van het Concertgebouw werd gelegd op 13 februari 2000 en op 20 februari 2002 zwaaiden de deuren wijd open. 
 

Cerle Brugge KSV

Het Concertgebouw op ’t Zand (bron foto : linkedin.com).

En toch… is er niet veel nieuws onder de zon want wat lazen wij in “Het Brugsch Handelsblad” van 26 november 1960 ?  Op krek dezelfde plaats zou een Cultuurcentrum neergepoot worden dat verdacht veel gelijkenissen vertoont met wat jaren later effectief het uitzicht van ’t Zand ging bepalen... Oordeel zelf maar :

“De ontwerper voor het Westvlaams Kultuurcentrum – bouwmeester-urbanist Jos. Lantsoght ziet 20 jaar oude droom in vervulling gaan” : “Vorige week heeft de bestendige deputatie van West-Vlaanderen een belangrijke beslissing genomen in verband met het bouwen van het Kultureel Centrum te Brugge.  Wij hebben reeds de uitslag bekend gemaakt van de ideeënprijskamp die gehouden werd n.a.v. de oprichting van bedoeld provinciaal kompleks.  Onze stadsgenoot architect Jos. Lantsoght werd na de beoordeling van de werken als primus uitgeroepen.  De internationale jury was van oordeel, dat het ingediende ontwerp van dhr. Lantsoght het meest beantwoordde aan de normen, gesteld bij het bouwen van een kultuurcentrum.  In deze jury zetelden o.m. bouwmeesters uit Nederland, Duitsland en Antwerpen, welke in hun moeilijke opdracht werden bijgestaan door de heer inspekteur-generaal De Graeve van hetzelfde ministerie.  De bestendige deputatie heeft het verslag van de heren juryleden geëerbiedigd, hetgeen de hh. Gedeputeerden tot eer strekt.”
 

Cerle Brugge KSV

Op deze luchtfoto van ’t Zand, gepubliceerd in “Het Brugsch Handelsblad, zien wij duidelijk de plaats waar het Provinciaal Cultureel Centrum zou gebouwd worden.

De volgende foto, eveneens gepubliceerd in “Het Brugsch Handelsblad”, toont ons de geplande hoofdgevel van dit Cultureel Centrum.  Het doet ons toch denken aan het Concertgebouw dat er ruim veertig jaar later wel gebouwd werd.
 

Cerle Brugge KSV

* Inwoners van het Dampoortkwartier in Sint-Kruis die de bus wilden nemen naar Brugge hadden in de ‘goede oude tijd’ twee mogelijkheden.  Afhankelijk van waar zij woonden in het Dampoortkwartier konden ze ofwel autobus nummer 4 nemen aan de Gistfabriek ofwel stapten zij richting Moerkerkse Steenweg om daar autobus nummer 6 te nemen.  Voor alle duidelijkheid, het Dampoortkwartier situeert zich grosso modo tussen het Zuidervaartje, de Dampoortstraat en ten noorden van de Boogschutterslaan.  Het wekte dan ook geen verwondering dat veel inwoners van deze uitgestrekte wijk, die ook wel ’t Nieuw Kwartier (*) genoemd werd, vragende partij waren om een bus door hun wijk te zien rijden.  Het gemeentebestuur van Sint-Kruis speelde de vraag door naar de directie van de betrokken busdiensten maar ving bot.

(*) Destijds baatte de legendarische Arthur Bolle in de Dampoortstraat, huisnummer 144, het café “In ’t Nieuw Kwartier” uit.  De naam van dit café verwees naar de nieuwe wijk, het Dampoortkwartier, die er ontstaan was.  Uiteraard was Arthur ‘Tuur’ Bolle niet de enige uitbater van “In ’t Nieuw Kwartier” maar wellicht de meest bekende.   

“Gemeenteraadszitting te Sint-Kruis – Geen nieuwe autobussen voor Dampoortkwartier en Vossensteert” : “Het bestuur van de autobusdiensten van haar kant is ook niet geneigd een nieuwe lijn in te schakelen voor het Dampoortkwartier.  Zulks zou jaarlijks 500.000 frank kosten waarvan slechts 200 à 250.000 frank zou kunnen gerekupereerd worden.  Voor de Vossensteert trekt de direktie zich uit de slag met te beweren dat zij de Male Steenweg niet mag gebruiken en daar ieder uur een bus van de lijn Gent-Brugge kan genomen worden.”

Ook toen draaide het vooral om de centen maar… geduld wordt (meestal) beloond en jaren later reed er toch een autobus door het Dampoortkwartier : lijn 16 ! 
 

Cerle Brugge KSV

Lijn 16 vervoert de talrijke reizigers veilig van en naar het Dampoortkwartier (bron foto : storgram.com).

* Films moeten vooral financieel goed opbrengen.  Een uitstekende film waar geen volk op af komt wordt geklasseerd als een mislukking.  Soms moeten de verdelers van de films de mensen over de streep trekken door hun films met allerlei fantasierijke superlatieven te overladen.  Dat zij het daarbij niet zo nauw nemen met de werkelijke inhoud van de film moet er maar bijgenomen worden.  De bioscopen voelden natuurlijk de hete adem van het opkomend fenomeen ‘televisie’ in hun nek hijgen en meenden een tandje te moeten bijsteken om te overleven…  Het is trouwens niet enkel bij films dat wij dit verschijnsel zien.  Ook tijdschriften en zelfs kranten proberen tegenwoordig met in het oog springende en tot lezen aanzettende titels hun waren te slijten.
Dat van die films was ook “Dani” opgevallen en dan weet je het wel… hij had er zelfs Sneeuwwitje bijgesleurd en er een “bont beeld” aan besteed.
 

Cerle Brugge KSV

“Om hun films aan te kondigen schijnen de filmverdelers van geen kleintje vervaard te zijn.  Hun produkten worden met de meest fantastische slagzinnen gestoffeerd terwijl de titels zelfs vaak “gewaagde praat” beginnen te worden.  Er zijn andere middelen, om de strijd tegen de TV te voeren.”

* Had Urbanus onderstaand berichtje in “Het Brugsch Handelsblad” gelezen, hij zou het waarschijnlijk omschreven hebben als een “wreed accident” :

“Aanrijding” : “Donderdagavond had op de hoek van de Markt een aanrijding plaats.  Toen Leontine Van De Moortel, wonende in de Koolbranderstraat, met haar stootwagen volgeladen met vis van de Markt de Steenstraat wilde indraaien, werd ze langs achter aangereden door een auto.  De stootkar kantelde zodat al de vis op het voetpad terecht kwam.  Er was alleen maar stoffelijke schade.”

(Marnix Knockaert)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 218)

(periode van 31-12-1960 -> 07-01-1961)


Cercle

De groen-zwarten zaten in een dipje, dat was het minste wat over de huidige toestand kon gezegd worden.  Verloren op FC Mechelen (2-1) en thuis slechts gelijk gespeeld tegen Sporting Charleroi (2-2).  Na de goede resultaten eerder was dit een koude douche.  Hoog tijd dus om het in de volgende thuiswedstrijd, tegen Racing Doornik, over een andere boeg te gooien.  De hamvraag was uiteraard of deze theorie vlot in de praktijk kon omgezet worden.  “Vic Bergh” trok in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion.  Zou hij er getuige van zijn dat Cercle de gunstige kentering inzette of bleven de groen-zwarten in hetzelfde bedje ziek ?

“Cercle Brugge – Racing Doornik 0-0 : Cercle zonder doelschutters” : “Toen Cercle, spijt een doorlopende meerderheid er maar niet in slaagde de stug versterkte en gesloten Doornikse verdediging uit elkaar te krijgen en na ruim een uur spel nog steeds vruchteloos achter een doelpunt zocht, hoorden we de zo verkleefde en steeds luid aanmoedigende Maurice Bonte (alias Chareltje Mentebolle) met overtuiging roepen : “Het zal weer in het laatste kwartier moeten gebeuren”.  En inderdaad, naarmate het einde naderde van deze snel en hardbetwiste wedstrijd, nam de lokale druk op het Waalse doel nog toe, stuwde Perot onvermoeibaar zijn maats in de aanval en nam hij de Racingkeeper op de korrel.  Maar alles bleef vruchteloos, tegenover de vaak treuzelende en pingelende Brugse aanvallers namen de numeriek sterkere geel-zwarte verdedigers niet het minste risico en ruimden alles ongenadig hard en ver weg.  Zoals Charleroi de week tevoren, bereikte ook Racing Doornik thans haar doel door de lokalen in bedwang te houden en een kostbaar puntje te ontfutselen dat we, niettegenstaande de afgetekende Cerclemeerderheid, niet eens onverdienstelijk kunnen noemen.  Tegenover de opnieuw falende groen-zwarte voorlijn, die het zelden tot een snedige en gave doordrijvende actie bracht, huldigden de gasten een stevig versterkt “safety first”, dat weliswaar af en toe enkele gaten vertoonde en hard op de proef werd gesteld, maar vooral dank zij de effenaf puike keeping van Liénard, kranig standhield tot het einde.  Dit nieuw kostelijk verliespuntje mag gerust weer op de rekening van de lokale voorhoede geschreven worden, die nooit de juiste tred vond tegen een nochtans te kloppen bezoekende defensie en andermaal opvallend inspiratie, slagvaardigheid en zelfs samenhang miste, om dan nog niet te spreken van de onvoldoende schotvaardigheid en slordige afwerking.  We zien waarlijk niet goed in wie van de Cercleforwards zondag een doelpunt had kunnen scoren, al kwam het voorbeeld nog zo treffend van André Perot die de enige met schietpoeder in de schoenen was, maar een bijna onklopbare Liénard op zijn weg vond !  Hier werd heel treffend aangetoond dat de Brugse voorlijn niet meer bij de zaak is en vruchteloos de verloren forme aan het zoeken is.  De verpersoonlijking van dit falen vindt men in het presteren van Bailliu, die normaal de motor is van de voorhoede waarrond gans de aanvalsactie draait, maar die thans maar niet op gang geraakte.  Gilbert werkte en draafde wel als niet één en trachtte zich doorlopend vrij te spelen, zonder nochtans ooit de juiste tred of opening te vinden.  Als men er aan toevoegt dat zijn nevenmaats al te uitdrukkelijk op hem speelden en de verantwoordelijkheid van het besluiten meestal aan hem overlieten, zal het niemand verwonderen dat er weinig van terechtkwam.  Notteboom bleek evenmin op dreef en miste dan nog “de” kans van de wedstrijd toen hij door Perot vrij in het straatje werd gezonden en alleen voor doel nog ver naast plaatste.  Daels kende enkele goede flitsen maar miste regelmaat in zijn presteren en vooral preciesheid in zijn doelschieten.  Michiels van zijn kant acteerde heel ijverig tussen de lijnen, maar het ontbrak hem aan de juiste pas.  Ten slotte was er vooraan nog de jeugdige Flamée die zijn debuut deed als linksbuiten, daar waar hij in reserve meestal als kanthalf of inside optreedt.  Zijn eerste helft was heel bevredigend, want hij speelde goed op zijn lijn, gaf verzorgde passen weg en dreef enkele goede doelpogingen door, maar na de rust was het beste er bepaald van af.  Hij ging mee op in het treuzelend en te persoonlijk spel van de andere voorspelers en verbrodde zodoende tal van goed opgezette acties.  In Flamée zit er gewis stof van een flinke voetballer, alhoewel er nog heel wat dient geschaafd…  Toch achten we dit experiment niet mislukt en we zouden hem gerust nog een nieuwe kans geven.  Zonder volledig te overtuigen, kon Cercle in haar geheel toch beter bevredigen dan tegen Charleroi, die trouwens iets hoger dan Doornik mag aangeschreven worden.  Zondag zat er beslist meer geestdrift en zegewil in het acteren der groen-zwarten, maar het falen van de voorlijn en een zekere vermoeidheid en loomheid die op gans de ploeg en haar presteren weegt ontzegde hen een mogelijke overwinning.  Als we spreken van vermoeidheid, dan baseren we ons hiervoor bijzonder op de verklaringen van de Cerclespelers zelf, die achteraf betoogden dat de inspanningen die reeds sinds 15 augustus bijna zonder onderbreking geleverd werden en de zware velden, terdege de reservekrachten van menig groen-zwarte acteur hebben aangetast.  En dat moet wel zo zijn, want de goede wil van alle spelers ten spijt om toch maar de zege uit het vuur te slepen, viel het op dat zulks niet voldoende was om de beslissing af te dwingen.  Dat tikje macht en snelheid dat nodig is om een aanval succesvol door te voeren ontbrak hetgeen de fysiek sterke tegenstrevers toeliet steeds gepast het gevaar te keren.  De halflijn was nog de enige die hierop een uitzondering maakte.  Perot was immers onvermoeibaar zowel in het verweer als in het opbouwen, alhoewel zijn slordig aangeven ook heel wat inspanningen deed teloor gaan.  Na de rust speelde hij trouwens voluit de aanval en was quasi de enige om op doel te schieten.  Meer sober maar even effectief was De Caluwé maar ook zijn ultiem vooruitstuwen leed schipbreuk.  De beste lokale speler was echter Baas die kalm en beheerst alles afstopte en ook zijn ontzetten tot in de puntjes verzorgde.  De sympathieke Sluisenaar heeft weer volop zijn zelfvertrouwen teruggevonden, hetgeen vast en zeker aan de basis ligt van zijn flink verbeterd en betrouwbaar presteren.  Noch Mortier, noch Serru, noch Roje kan ten slotte iets aangewreven worden, al moeten we Marin nogmaals waarschuwen voor zijn soms al te flegmatiek optreden, hetgeen ei zo na zelfs een doelpunt kostte.  Van de Cerclekeeper onthouden we zijn mooie save op het ver verrassend schot van J. Leblancq terwijl hij voor de rest een eerder rustige namiddag beleefde.  Kunnen we het betreuren dat de groen-zwarten voor de tweede opeenvolgende maal een kostbaar puntje verspeelden, dan willen wij hen hiervoor geen steen werpen.  Morgen kunnen zij genieten van een verdiende rustdag die hen hopelijk weer helemaal zal heropknappen om dan met nieuwe krachten en nieuwe moed de beslissende terugronde aan te vatten.  Kan Cercle in de komende matchen de nodige geestdrift en allesgevende zegewil opbrengen, dan is nog niets verloren en blijven haar promoveringskansen gaaf.  Maar dan zal er niets, volstrekt niets aan het toeval mogen overgelaten worden !”.

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Racing Doornik  0-0


- opkomst : 4.000 toeschouwers.
- terrein : iets glibberig.
- weersgesteldheid : betrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Hannet, behoorlijk.
- fair-play : tamelijk correct.
- corners : Cercle 7, Doornik 1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels,
  Flamée.
- Racing Doornik : Liénard, Gaillet, Liégeois, J. Leblanc, Timmermans, G. Leblanc,
  Mangain, Rivière, Debaissieux, Baert, Deneubourg.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
125 jaar KBVB - Feest en modernisering

In 2020 viert de Belgische Voetbalbond de 125e verjaardag.  In dit kader is ook de verdere uitbouw voorzien van het “Belgian Football Centre” in Tubeke. Het is de bedoeling dat deze site het epicentrum wordt van het Belgisch voetbal en het is een belangrijke pijler in de plannen van de Voetbalbond om in 2022 één van de toonaangevende voetbalfederaties in Europa te zijn. In dit kader pakt de Voetbalbond ook uit met een nieuwe visuele identiteit voor de eigen organisatie, de “Rode Duivels”, de “Red Flames” en “1895 Official Belgian Fan Club”. Bij een verjaardag hoort ook een fotoboek.  Dit zal in 2020 verschijnen en zal foto’s bevatten van het rijke erfgoed van het Belgische voetbal. Ook diverse jubileumactiviteiten staan in 2020 op het programma.  Ondergetekende was uitgenodigd op de persconferentie van donderdag 7 november, maar kon niet tegenwoordig zijn.  Vandaar, om u toch terdege te informeren, hieronder de officiële versie van de uiteenzetting.

Belgian Football Centre, het hart van het voetbal in België 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Georgette Van Damme is 100 jaar!


100-jarige Cercle-supporter


Vandaag, 30 oktober, blaast Georgette Van Damme 100 kaarsjes uit! De eeuwelinge is sinds jaar en dag Cercle-supporter.  Dit ter ore gekomen, trokken de hoofdredacteur van SHOT samen met de speler van de eeuw, Jules Verriest, in naam van Cercle, een week voor ”het eeuwfeest ten huize van”.

Georgette woont immers nog steeds zelfstandig in haar huis.  Ze was compleet verrast met dit bezoek en de geschenkjes (verjaardagskaartje, sjaal en boek 115 jaar Cercle).  De eeuwelinge heeft vijf in leven zijnde kinderen.  Patrick en Christiaan, Ria, Martine en Longina.  Deze waren op de hoogte van het bezoek en beide laatste waren ook present (zie foto).

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Calvin Dekuyper


Dankbaar


Wie vorige zaterdag de wedstrijd tussen de landskampioen en Cercle volgde, krabde zich wellicht even in de haren bij de namen van de startende elf.  Op het middenveld troffen we daar Calvin Dekuyper aan.  Calvin wie, vroeg veruit iedereen zich af?  
Wij er dus als de kippen bij om wat extra duiding te geven omtrent deze Belofte speler die zijn debuut maakte op het hoogste niveau
.

Wie is Calvin, Calvin?
 

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!