koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 222)

(periode van 04-03-1961 -> 18-03-1961)

 

Cercle

De groen-zwarten mochten de voetbalgoden dankbaar zijn dat buitenshuis (veel) betere resultaten behaald werden dan in het eigen vertrouwde Edgard De Smedtstadion waardoor zij relatief rustig in het kielzog van leider F.C. Diest bleven meedrijven.
De volgende competitiewedstrijd kondigde zich ondertussen reeds aan en Cercle was waarschijnlijk heel verheugd dat het om een uitwedstrijd ging.  Toch mocht de opdracht zeker niet onderschat worden want de gastheer van dienst was subtopper SK Sint-Niklaas dat zich op de vijfde stek genesteld had.  De Waaslanders zouden zich zeker niet inhouden om de Bruggelingen een voetje te lichten als ze daar zelf beter van werden want uiteindelijk was de één zijn dood de ander zijn brood.  De groen-zwarten deden er dus best aan nog geen mossels te roepen vooraleer men aan wal was.
“Veritas” rapte zijn moed en zijn schrijfgerief samen en reisde in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” in het spoor van de groen-zwarten naar Sint-Niklaas om er te plaatse vast te stellen of mooie liedjes nu al dan niet lang kunnen duren…

S.K. Sint-Niklaas – Cercle Brugge 0-2 : Vierde achtereenvolgende away-zege !” : “De traditie wil dat Cercle in het Waasland een flink resultaat behaalt.  Ook deze keer werd hieraan niet getornd en de mooie reeks awaysuccessen werd ook te Sint-Niklaas voortgezet.  De laatste vier uitwedstrijden werden evenveel overwinningen met een schitterende 0-9 goalaverage zodat de faam van Cercle als awayteam niet meer dient gemaakt.
De beslissing in deze kapitale match viel vrij vroeg.  De wedstrijd was inderdaad nog geen kwartier oud, toen de groen-zwarten reeds met 0-2 aan de winst stonden en de thuisploeg door de verwonding van haar stopper tot een grondige ploegwijziging moest overgaan.  Voor ons stond op dit ogenblik de Brugse zege reeds vast.
De Bruggelingen legden in het 2e en 3e kwartier immers een zo groot overwicht aan de dag –zowel technisch als tactisch– dat niemand ook maar durfde twijfelen aan de einduitslag, temeer dat de stug sluitende verdediging ook haar duit in het zakje deed…
Reeds te Kortrijk was het gebleken dat de verre uittrappen van Willy Mortier het vertrekpunt waren van verrassende en snedige aanvallen.  Ook thans lag iedere keer een uittrap van de Cerclekeeper aan de basis der groen-zwarte doelpunten, en het was de snelle Notteboom die de aarzelende lokale defensie tot tweemaal toe te grazen nam.
Met een comfortabele 0-2 voorsprong demonstreerden de bezoekers rustig en iedereen werd vrij spoedig overtuigd van de (niet geringe) technische mogelijkheden van Cercle.  Delfour zorgde er evenwel voor dat zijn mannen niet te ver in de aanval zouden lopen : de verdediging had blijkbaar als opdracht met vijf man op één lijn te spelen.  Backs Roje en Serru speelden op een paar meter van stopper Baas terwijl Perot en Demey de buitenspelers voor hun rekening namen.  Door dit feit mag Roje –die toch zo graag eens met de bal oprukt– wel eens “meegaan”, zonder evenwel dat het accent van de verdediging verlegd wordt.  Want het dient gezegd dat de vijf Brugse achterspelers of “stoppers” –zoals een Antwerps blad blokletterde– omzeggens nooit over de middenlijn kwamen.
De defensieve inslag van de Cercletactiek op verplaatsing is zeker geen nieuwtje meer : men laat de tegenstrever komen die meestal geen raad weet met de stugge dekking van de groenhemden, en men probeert de doelkansen uit te baten die door een lokale defensie, welke onvermijdelijk te veel risico neemt, zullen geschonken worden.
Dit spelletje schijnt wonderwel te lukken want vier opeenvolgende overwinningen en geen enkel doelpunt tegen zijn cijfers die voor zichzelf spreken en wijzen op het succesvolle van deze defensieve tactiek.”

Technische  krabbels…
S.K. Sint-Niklaas – Cercle Brugge  0-2

- opkomst : 3.000 toeschouwers.
- terrein : uitstekend.
- leiding : ref. V.d. Veken, goed.
- corners : Sint-Niklaas 2, Cercle 6.
- doelpunten : 2e min. Notteboom 0-1, 15e minuut Notteboom 0-2.
- S.K. Sint-Niklaas : Vereecken, Struyf, Janssens, Piessens, Ommeganck, Verleysen, Zaman,
  Beyers, Mariman, Van Doorselaer, Verniers.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Michiels, Bailliu, De
  Caluwé, Desmaele.

 

De rangschikking in Tweede Klasse liet stilaan vermoeden in welke plooi de verdere competitie zou kunnen vallen.  Een paar ploegen, die enkele wedstrijden eerder nog gedacht hadden een gooi te kunnen doen naar één van beide promotieplaatsen, beseften dat ze nog te licht wogen.  Nog wat bijkomende bezinning over hoe ver hun mogelijkheden nu echt reikten was hier zeker op zijn plaats.  Ook de degradatieplaatsen waren nog niet uitgedeeld.  Lyra was afgegleden naar de allerlaatste plaats en ook Tilleur, op de voorlaatste plaats, zat voorwaar in vieze papieren.  Maar zeker nog vier andere ploegen die dit duo voorafgingen mochten zich allerminst als gered beschouwen.

1) F.C. Diest (30 punten), 2) Cercle (28), 3) F.C. Beringen (27), 4) F.C. Mechelen (25), 5) Sporting Charleroi (23), 6) S.K. Sint-Niklaas (22), 7) F.C. Turnhout (22), 8) Kortrijk Sport (21), 9) Union Namen (21), 10) Racing Doornik (20), 11) Racing Club Brussel (17), 12) Berchem Sport (17), 13) Olse Merksem (16), 14) White Star (15), 15) F.C. Tilleur (14), 16) Lyra (12).

De volgende wedstrijd, de groen-zwarten zagen het wellicht met lede ogen aan, was een thuismatch.  Relatief vlot winnen op verplaatsing was voor de Bruggelingen vanzelfsprekender dan in het eigen Edgard De Smedtstadion één of twee punten binnenhalen.  Nochtans was de opponent het dat seizoen bescheiden acterend Berchem Sport.  Reden te meer zou je dan denken om het laken vlot naar zich toe te trekken maar dat leek, de voorbije thuisresultaten in acht genomen, geen eenvoudige opdracht voor Cercle.
“Vic Bergh” kreeg van zijn krant de opdracht om op die zondagnamiddag richting Cerclestadion te stappen.  Net als de vele Brugse toeschouwers hoopte hij waarschijnlijk dat de groen-zwarten ook op eigen veld eindelijk eens zouden laten zien dat ze terecht aanspraak konden maken op een promotieticket.  Of zou Berchem van wat voor Cercle een lichtvoetige operette moest worden een inktzwarte tragedie maken ?

Cercle Brugge – Berchem Sport 2-1 : Notteboom enige groen-zwarte opportunist” : “Zondag is het eens te meer gebleken hoe moeilijk Cercle op eigen veld kan overtuigen en er de overwinning kan wegkapen.  Zij stond nochtans tegen een eerder middelmatig Berchem Sport die af en toe weliswaar niet onaardig combineerde maar hopeloos steriel in de afwerking bleek voor het doel van Mortier die zeer zeldzaam moest tussenkomen, laat staan bedreigd werd.  En toch hebben de groen-zwarten water en bloed gezweet om op voorsprong te geraken en deze tot het einde vast te houden.
Dit kwam het best aan het licht in de eerste helft, toen de lokalen rustig technisch en territoriaal domineerden maar eens te meer voldoende directheid en precieze afwerking ontbeerden om de juiste richting te vinden.  Er werd nochtans steeds gepast op doel geschoten, maar de besluiten waren steeds zo gebrekkig en onnauwkeurig dat ze ver naast of boven gingen.  Men moest dan ook de laatste minuten voor de kampwisseling afwachten om uit één der zeldzaam snedige acties Cercle aan de leiding te zien komen langs Notteboom die opnieuw de enige Brugse opportunist was.

De snelle lokale rechtsbuiten zou dat ook na de rust onderlijnen, want toen men na de eerder verrassende en gelukkige Berchem-gelijkmaker reeds meende dat de thuisploeg het voor eigen supporters weer niet verder dan tot een draw zou schoppen, was hij terug voldoende bij de zaak om de winning-goal op zijn actief te zetten.  Was hieraan wellicht een reukje, dan zou diezelfde Notteboom naar het einde toe zijn derde voltreffer slechts geremd zien door een flagrante fout van een bezoekende verdediger en door het niet ingrijpen van de scheidsrechter die onbegrijpelijk de ogen sloot voor deze model-penalty…
Het feit dat de groen-zwarten op verplaatsing verrassend succesvolle resultaten boeken, in tegenstelling met deze op eigen veld, heeft reeds heel wat inkt doen vloeien en de meest uiteenlopende commentaren uitgelokt.  Naar ingewijden ons verzekerden die ook de uitwedstrijden volgen, speelt Cercle nochtans op vreemd terrein niet veel beter dan thuis, maar heeft zij meer meeval en huldigt zij een aangepast systeem dat uitzonderlijk flink rendeert en de tegenstrevers volkomen van de wijs brengt.
Welnu, tegen Berchem hebben we voor het eerst ook deze tactische zet gezien, maar wij kunnen moeilijk zeggen dat deze ons en de meeste Cerclesupporters heeft kunnen overtuigen of bevredigen.  De groen-zwarten speelden dus met nagenoeg vijf verdedigers op één lijn voor Mortier, met als variante op deze reeds door verschillende ploegen gehuldigde tactiek dat het Perot was die de rechterhoek afdekte, terwijl Roje meer op de bezoekende binnenspeler speelde.  Vooraan kreeg men ook praktisch een voorlijn met vijf man waarvan de insides Michiels en De Caluwé toch iets teruggetrokken speelden en de enigen waren om de ballen van achter te halen.

Door het vrijgeven van het middenveld is en was het de bedoeling van de thuisploeg om de bezoekers maar te laten komen en dan door snelle doorstoten langs de puntspelers bressen te slaan in de defensie der tegenstrevers.  Men had er echter niet op gerekend dat ook Berchem in de eerste plaats het “safety first” zou huldigen en omzeggens dezelfde tactiek toepaste, zodat men tot het verbluffend resultaat kwam dat geen van beiden zich wilde bloot geven en voluit het offensief speelde.  Dank zij hun beter verband en grotere technische vaardigheid kwamen de Bruggelingen dan toch veruit het meeste aan de bal, zonder dat het aangewende systeem hier evenwel voor iets tussen zat.  Bijna viel het zelfs faliekant uit en het was slechts toen men na de gelijkmaker het roer omgooide en Perot meer armslag gunde, dat de kostbare zege definitief kon afgedwongen worden.”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Berchem Sport  2-1

- opkomst : 6.500 toeschouwers.
- terrein : goede staat.
- leiding : ref. Vande Goor, goede eerste helft, achteraf minder zelfzeker.
- fair-play : na de rust enkele vuile fouten van de Berchemverdedigers.
- corners : Cercle 6, Berchem 4.
- doelpunten : 43’ Notteboom 1-0, 58’ Verfaillie 1-1, 70’ Notteboom 2-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Michiels, Bailliu, De
  Caluwé, Desmaele.
- Berchem : Van Looy, Goris, Vercammen, Busschots, Vets, Schellens, Demot, Van Dijck,
  Verfaillie, Everaert, Lippevelt.

 

Cercle had eindelijk nog eens beide puntjes thuis gehouden en dat verdiende natuurlijk een “Bont beeld” van Dani.  In zijn eigen stijl en voorzien van zijn eigen rake en tegelijk humoristische commentaar toverde hij volgende cartoon tevoorschijn :

Cerle Brugge KSV

“Cercle heeft zondag een formidabele prestatie geleverd : ze wonnen namelijk op eigen veld.  Nu moet zelfs de meest pessimistische groen-zwartsupporter aan de promoveringswil van Cercle gaan geloven.  Laat ons hopen, verleden jaar kon Club in eerste blijven dank zij een 1-0 overwinning op Berchem en zou Cercle misschien dank zij hun 2-1 tegen het zelfde Berchem in eerste kunnen geraken.  Wij zien reeds heel verlangend uit naar de derby.”

Iedereen leek er reeds een beetje van uit te gaan dat de groen-zwarten sowieso zouden promoveren en ook al bereikte de competitie langzaamaan de eindfase toch waren er tijdens die laatste acht wedstrijden nog voldoende kansen om punten te veroveren maar ook om punten te verkwanselen.  Op zondag 19 maart stond er geen competitie in Tweede Klasse op het programma maar Cercle verkoos om niet op haar lauweren te rusten en bedisselde een oefenwedstrijd, op eigen veld, tegen Eersteklasser Union Sint-Gillis.  De Brusselaars deden het niet zo schitterend en telden na 21 wedstrijden slechts 16 punten.  Daarmee hielden de geel-blauwen slechts twee ploegen achter zich in de rangschikking : Patro Eisden (10 punten) en Cercle Verviers (9 punten).  Toch zou de oefenwedstrijd voor Cercle interessant zijn om te weten hoe zij het er vanaf brachten tegen een Eersteklasser, ook al was dat dan een Eersteklasser in minder goede doen…

Zondag 19 maart 1961 te 15 uur

VRIENDENWEDSTRIJD

Cercle Brugge – Union Sint-Gillis

Gewone prijzen – abonnementen en lidkaarten niet geldig

Morgen zondag te 15 uur betwisten de groen-zwarten een belangrijke vriendenwedstrijd tegen de Brusselse eersteklasser Union.  Als we zeggen dat het hier een belangrijk treffen betekent, dan geldt dit inderdaad zowel voor Cercle als voor de geel-blauwe Unionisten, dit met het oog op het beslissend seizoeneinde dat hen staat te wachten.  Voor de groen-zwarten komt het er op aan om hun conditie terdege aan te scherpen, want in de komende weken wordt beslist of zij al dan niet zullen promoveren.  De kans is er ontegensprekelijk, maar dan komt het er op aan niets meer aan het toeval over te laten en er letterlijk alles uit te halen om het gestelde doel te bereiken.  Morgen kunnen zij reeds nagaan in hoeverre het staat met hun huidige forme en mogelijkheden die voluit moeten uitgebaat worden om de langverwachte heropstanding te verzekeren.  Voor Union staan de zaken zo, dat zij de laatste weken in het slop geraakt is en niet denkbeeldig door het degradatiegevaar bedreigd wordt.  De Brusselaars vormen nochtans een zeer goede ploeg die echter door heel wat pech werd getroffen en o.m. sedert enkele tijd de diensten moet missen van de gewezen Cerclespeler Hans Gerard wegens kniekwetsuur.  De Nieuwpoortenaar zal er dus niet bijlopen, maar de internationalen Close, Vanderstappen, Mertens, Vanden Berg,… wel, zodat de gasten beslist naar een degelijk presteren zullen streven die wellicht de voorbode zal zijn van hun definitieve redding.  Naar verluidt zal Union dezelfde ploeg in lijn brengen die verleden zondag kandidaat-kampioen Standard in bedwang hield : Vanderstappen, Bruylants, Dries, Schraepen, Claes, Close, Kialunda, Van Vaerenbergh, Mertens, Vanden Berg, Van Cauwelaert.  Voor Cercle zullen volgende spelers worden opgesteld : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, De Caluwé, Notteboom, Daels, Michiels, Bailliu, Desmaele, Buyse.  Voor deze veelbelovende wedstrijd gelden de gewone prijzen der plaatsen. 

 

Het was inderdaad niet het beste seizoen dat Union Sint-Gillis beleefde in ’s lands hoogste klasse.  De Brusselaars stonden pas op de veertiende plaats en telden zestien punten na 21 wedstrijden.  Enkel Patro Eisden met tien punten en Cercle Verviers met negen punten deden slechter.  Bovenaan leidde Anderlecht (29 punten) de dans voor FC Luik (28), Standard (27), Daring Club Brussel (26), Eendracht Aalst (24) en Beerschot (23).

Brugge

* Als je ooit school gelopen hebt in het Brugse en je bent niet meer piepjong maar daarom ook nog niet stokoud, dan is de kans zeer groot dat je ooit nog met je fiets(je) naar het verkeerspark in het graaf Visartpark op de wijk Kristus-Koning mocht rijden om er ter plaatse de verkeersregels, of toch enkele er van, onder de knie te krijgen.  In 1961 was het verkeerspark er weliswaar nog niet maar men sprak er al over en dat betekende toch ook wel iets :

Verkeerspark voor kinderen te Brugge” : “Zoals men weet oppert de stad Brugge de gedachte, om voor de Brugse jeugd een verkeerspark aan te leggen op het graaf Visartplein.  De vraag voor staatstoelagen werd gericht tot de minister van Volksgezondheid  die, in een schrijven aan volksvertegenwoordiger Eneman, heeft laten weten dat hij na een nieuw onderzoek in verband met deze zaak, de nodige toelagen zal verlenen voor de uitvoering van bedoelde werken.”

Iedereen weet dat de politieke molen langzaam maalt.  Het aanleggen van een verkeerspark in Brugge vormde hier geen uitzondering op.  Begin 1961 las ik het bovenstaande artikel in “Het Brugsch Handelsblad” en in het “Burgerwelzijn” van 19 oktober 1963, of dus dik twee jaar later, verscheen een artikel over de inhuldiging van het verkeerspark.

Op de voorpagina van het “Burgerwelzijn” van 19 oktober 1963 verscheen een artikel, geïllustreerd met enkele foto’s, over de opening van het verkeerspark in het graaf Visartpark : “Enkele beelden van de drukte bij de inhuldiging van het verkeerspark.  Boven : de talrijke personaliteiten en afgevaardigden van de onderwijsinstellingen bij het in gebruik nemen van de installatie. – Inzet : verkeersagent Baelde geeft onderricht vanuit het controlehokje. – Onder : de schooljeugd die straks per auto op de asfaltbanen zal rijden deed het voorlopig per fiets. – Inzet midden : de heer Procureur des Konings Vossen en de heer Vandeborre, secretaris-generaal van het ministerie voor nationale opvoeding, vertegenwoordigen de hoogste rechterlijke en pedagogische lichamen.”

 

Cerle Brugge KSV

* Wie het station, kant Sint-Michiels, binnen- of buitenstapt ziet een gebouw met een imposante gevel.  In dit gebouw werken honderden Vlaamse en federale ambtenaren.  Vanaf de jaren negentig werd het een tendens om in diverse Vlaamse steden, in de schaduw van het plaatselijk station, de ambtenaren te concentreren.  Zij werden teruggetrokken uit de overheidsgebouwen die her en der verspreid lagen in de binnenstad of in de onmiddellijke stadsrand en ondergebracht in landschapskantoren, een idee dat overgewaaid was uit de Angelsaksische landen.  Het invoeren van de landschapskantoren zou, toch volgens wie dit idee verdedigde, niets anders dan voordelen bieden.  In een open kantoorruimte ontmoeten de medewerkers elkaar immers veel meer en dat komt de samenwerking van de diverse geledingen van elke organisatie ten goede.  Overleg komt op die manier informeler tot stand en wie beter communiceert levert beter werk af.  Omdat de werknemers niet langer ‘opgesloten’ zitten in kleinere bureautjes maar nu in ruime en helder verlichte lokalen werken zou hierdoor de werksfeer moeten verbeteren.  Men stelt het belang van de werknemer voor als de reden bij uitstek voor deze ommezwaai maar eerlijkheidshalve mag er ook bij vermeld worden dat landschapskantoren voor de werkgever simpelweg goedkoper zijn.  Als je alle werknemers samen in één grote ruimte zet is het meteen veel eenvoudiger om verwarming, verlichting, airco en netwerkapparatuur voordeliger te installeren.  En laat ons eerlijk zijn, in een landschapskantoor kan de werkgever zijn werknemers beter in het oog houden want… werken wij niet allemaal (een beetje) harder als de baas ons controleert… ?

Ook de dynamiek die een landschapskantoor met zich meebrengt is niet voor iedereen een voordeel.  Als je een job hebt waar je omgaat met bezoekers en vaak moeilijke gesprekken moet voeren dan heb je nood aan een rustige omgeving waar je je kunt concentreren op het te bespreken probleem.  Daarbij wil je niet gestoord of afgeleid worden door collega’s en/of bezoekers die over en weer lopen of babbelen.  Het valt trouwens op, als je door een landschapskantoor loopt, hoeveel werknemers een koptelefoon dragen.  Lawaai vormt een ernstige bedreiging voor de productiviteit en lawaai is er in een landschapskantoor meer dan voldoende : babbelende collega’s en bezoekers, rinkelende telefoons, printers die documenten uitbraken, collega’s en bezoekers die heen en weer lopen, deuren die dichtslaan,…  Het zijn allemaal voldoende redenen om je, voorzien van een koptelefoon, eventjes af te zonderen van de (te) drukke wereld.  Onderzoek ter zake toonde ondertussen duidelijk aan dat landschapskantoren in het algemeen een negatief effect hebben op het welzijn van de mensen die er werken. Een veel gehoorde klacht is het gebrek aan privacy, iedereen die passeert ziet op jouw computerscherm waarmee je bezig bent en bij elk telefoongesprek weet je sowieso dat anderen meeluisteren.  Uit het onderzoek blijkt ook dat het ziekteverzuim hoger ligt en de productiviteit lager dan in kantoorruimtes waar (veel) minder mensen werken.

De laatste jaren zien we dat meer en meer organisaties afstappen van het idee van landschapskantoren dat te zeer gericht is op economische efficiëntie waardoor werknemers op de duur hun werk niet meer graag doen en uitkijken voor een andere job.

Ook aan het Brugs stationsgebouw, kant Sint-Michiels, werd een dergelijke mastodont met landschapskantoren neergepoot.  Onderstaande foto toont ons hoe de stationsomgeving er daar tegenwoordig uitziet :

Cerle Brugge KSV

De in- en uitgang van het Brugse station, kant Sint-Michiels, wordt gemarkeerd door vier verschillend gekleurde zuilen (bron foto : brugge.be).

In 1961 was er van dit gebouw nog helemaal geen sprake.  Als je vanuit de Spoorwegstraat naar het station keek zag je enkel, zo ver je kon kijken, een eentonige spoorwegberm.  Maar blijkbaar was het hoog tijd om hier iets aan te doen… :

Nieuwe in- en uitgang van het station Brugge” : “De werken voor het bouwen van een nieuwe in- en uitgang van het station langs de Spoorwegstraat te Sint-Michiels, zijn deze week begonnen.  De uit te voeren werken omvatten : het bouwen van een doorgang in gewapend beton, het aanpassen van het uiteinde van de bestaande doorgang voor voetgangers en het bouwen van een steunmuur en luifel in de Spoorwegstraat.  De grondwerken hiervoor werden reeds aangevat.”

Wie zich het oude uitzicht van de Spoorwegstraat niet meer voor de geest kan halen, bekijkt best even de onderstaande foto.

Cerle Brugge KSV

Deze opname uit 1975 toont ons de spoorwegberm en de luifel (ter hoogte van de voetganger) die de eentonigheid eventjes onderbrak.  Een langgerekte parking bepaalde het straatbeeld.  Links in de achtergrond zien we de contouren van een schoolgebouw op het domein “Ter Groene Poorte”.  Rechts achteraan zien we een appartementsgebouw in de Koning Albert I-laan (bron foto : beeldbank Brugge).

* De jaren zestig waren letterlijk gouden jaren.  Er kwamen nieuwe bedrijven bij wat uiteraard de werkgelegenheid ten goede kwam waardoor veel gezinnen zich een nieuwe woning, een nieuwe auto,… konden permitteren.  Ook in het Brugse draaide de economie op volle toeren.  Een greep in de krantentitels uit die tijd zegt voldoende :

Start Siemens’ reusachtig bedrijf te Oostkamp” : “… De testen in Duitsland met onze werkkrachten uit het Brugse hebben de firma Siemens ertoe bewogen zich definitief te Oostkamp te vestigen.  Het belang van een dergelijke onderneming voor de toekomst is onbetwistbaar.  Niet alleen zal de werkloosheid onder de jongeren opgeslorpt worden doch ook de Westvlaamse mobiele arbeiders, die thans tot in Frankrijk en in Wallonië werk moeten zoeken, zullen ter plaatse hun dagelijks brood kunnen verdienen. …”

Brugse Scheepssloperij in volle werking” : “… Werk voor honderden scheepsslopers in ’t Brugse verzekerd. … Momenteel 3 tankschepen onder de hamer. …”

Uitbreiding van bestaande bedrijven en modernisatie van wegdek aan het Nijverheidsdok” : “De uitbreidingswerken aan de Outboard Marine Belgium en de CBRT vorderen in snel tempo en Motogroup is eveneens bezig een vleugel bij te bouwen.  Zulks bewijst overduidelijk de groei en de bloei van de bestaande nijverheden langs het Nijverheidsdok.  De modernisatie van de Pathoekeweg drong zich dan ook op en de firma Christiaan Dhondt uit Brugge is volop bezig de weg te betonneren.  Een vak van drie meter breedte werd reeds op de volle lengte van de baan gebetonneerd.  Volgende week vrijdag begint men met het ander gedeelte zodat deze druk bereden weg in een recordtempo zal klaar zijn.”

* Iets van alle tijden zijn… verkiezingen.  Ook in 1961 zou in Brugge de strijd om de gunst van de kiezer opnieuw losbarsten.  Het aanbod van partijen in ons arrondissement was eerder beperkt te noemen.  De kiezer kon kiezen tussen de CVP (Christelijke Volkspartij), de BSP (Belgische Socialistische Partij), de PVV (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang) of de VU (Volksunie) al bleek daar in maart 1961 nog niemand echt van wakker te liggen.

Kiesstrijd ingezet in het arrondissement Brugge” : “De kiesstrijd werd in ons arrondissement reeds vorige week ingezet doch er was daarvan nog niet veel te merken tenzij de affiches van de diverse partijen –in ons arrondissement slechts 4– die thans in toenemende mate onze muren beginnen te “sieren”.  Er worden tal van kleine meetings op de randgemeenten en het platteland georganiseerd, waar deze immers nog steeds succes boeken, veel meer dan in de steden.  Tot nog toe werden geen incidenten gemeld en de plakkers en kalkers schijnen hun kunde te beperken tot de daarvoor aangeduide plaatsen.  Vermoedelijk zullen er wel enkele uit de band springen de laatste dagen van deze korte kiesstrijd.”

De CVP (sinds 2001 CD&V – Christen-Democratisch en Vlaams), de BSP (sinds 2001 sp.a – Socialistische Partij Anders) en de PVV (sinds 2007 Open VLD – Open Vlaamse Liberalen en Democraten) waren oude en vertrouwde partijen.  De Volksunie daarentegen was een relatief jonge partij die nog een lange weg te gaan had.  Om het ontstaan van de Volksunie te begrijpen moeten we terugkeren naar de Tweede Wereldoorlog en de jaren er onmiddellijk op volgend.  Tijdens W.O. 2 hadden veel Vlamingen op de één of andere manier gecollaboreerd met de Duitsers : via de politiek door tijdens de oorlogsjaren oorlogsburgemeester of oorlogsschepen in hun gemeente te worden, door zich actief in te zetten bij Vlaamse organisaties zoals bvb. de Vlaamse Wacht, de Zwarte Brigade,…, door lid te zijn van het VNV (Vlaams Nationaal Verbond) van leider Staf de Clercq, door economisch te collaboreren, door als Oostfronter tegen de Russen en het Communisme te gaan strijden,…  Al wie na de oorlog van één of andere samenwerking met de Duitsers beschuldigd werd, moest rekening afleggen voor zijn of haar daden.  Deze mensen, die na de oorlog jaren van zware miserie gekend hadden, zochten begrijpelijkerwijze steun bij elkaar.  Wie het financieel minder goed stelde werd gesteund door diegenen die het (wat) beter hadden, wie zijn job was kwijtgespeeld werd, zo goed als het ging, aan een andere job geholpen.  De door België ‘uitgespuwde’ Vlamingen probeerden hun leven weer op de rails te krijgen.  Ze beseften dat ze ook op het politieke toneel weer hun rol zouden moeten opeisen om via deze weg rechten voor hun Vlaamse achterban te kunnen realiseren.

Het was de anti-repressie-beweging, de Vlaamse Concentratie, die na de oorlog als eerste een tevergeefse poging ondernam om het Vlaams-nationalisme nieuw leven in te blazen.  In 1954 kwam de Christelijke Vlaamse Volksunie (CVV) op, een coalitielijst van nationalisten, maar enkel in Antwerpen haalden zij met Herman Wagemans een verkozene.
Onder impuls van Frans Van der Elst, Wim Jorissen, René Proost, Frans Baert, Ludo Sels, Rudi van der Paal, Herman Wagemans en Walter Couvreur werd op 15 december 1954 de Volksunie opgericht, als politieke vleugel van de radicale Vlaamse beweging.  De nieuwe partij ijverde voor een zelfstandig Vlaanderen in een federaal België.  Hun eis om voor al wie tijdens de Tweede Wereldoorlog van collaboratie beschuldigd geweest was amnestie te vragen bezorgde de nieuwe partij voor altijd een collaboratie-imago.

De Volksunie recruteerde haar kiezers vooral in kringen van gelovige Vlamingen, de kleine burgerij en de intellectuele middenklasse.  Tijdens de daaropvolgende jaren werd het een noodzaak, om electoraal te kunnen overleven, om te evolueren van een duidelijk rechtse partij naar een meer puralistische partij die niet enkel de nationalisten aansprak maar ook kiezers die zich niet langer konden vinden in de traditionele partijen.  Zo kregen we een Volksunie die bestond uit een rechtervleugel waar de heimwee naar het verleden overheerste, een sterke centrumgroep en een sociaal progressieve minderheid.

Pas in 1965 behaalde de Volksunie met ongeveer zeven procent van de stemmen voor de eerste keer een behoorlijk resultaat en kon de partij twaalf volksvertegenwoordigers naar Brussel sturen.  Naarmate de Volksunie succesvoller werd verbreedde ze haar programma met andere maatschappelijke thema’s.  Zo was de Volksunie de eerste partij in ons land die de milieuproblematiek in haar programma opnam.

In 1971 bereikte de Volksunie een historisch hoogtepunt toen ze 18,8 procent van de stemmen haalde en daarmee 21 volksvertegenwoordigers en 19 senatoren een plaatsje in Brussel bezorgde.
Van dan af ging het enkel nog bergaf en op 13 oktober 2001 viel de partij bij een intern referendum uit elkaar in drie groepen : de groep rond Geert Bourgeois (Vlaams-Nationaal) haalde 47,18 procent, de groep rond Johan Sauwens en Nelly Maes (de middengroep Niet Splitsen) haalde 30,18 procent en de groep rond Bert Anciaux (de Toekomstgroep) haalde 22,63 procent.  Omdat geen enkele van de drie groepen de absolute meerderheid bij het interne referendum behaald had kon de naam “Volksunie” niet overgedragen worden.  De groep Vlaams-Nationaal van Geert Bourgeois erfde als grootste groep de infrastructuur van de partij.  De financiële middelen werden onder de drie groepen verdeeld.

Enkele cijfers uit de beginjaren :

Datum Verkiezingen Naam Verkozenen Kamer Verkozenen Senaat
26 juni 1949 als Vlaamse Concentratie 0 (103.896 stemmen) 0 (66.055 stemmen)
11 april 1954 als Christelijke Vlaamse Volksunie 1 (113.632 stemmen) Herman Wagemans 0 (82.862 stemmen)
1 juni 1958 als Volksunie 1 (104.823 stemmen) Frans Van der Elst 0 (78.233 stemmen)
26 maart 1961 als Volksunie 5 (182.407 stemmen) 2 (159.096 stemmen)

 

Een affiche van de Volksunie uit 1965.  De PVV (de liberalen) waren toen duidelijk de kop van jut (bron foto : www.bloggen.be/bruno232/archief.php).

Cerle Brugge KSV
Cerle Brugge KSV

Ook “Dani” had reeds een vooruitblik geworpen op de nakende verkiezingen en dan is een “Bont beeld” nooit ver af :

“In vergelijking met de vorige keren is men thans vrij laat met de kiespropaganda begonnen.  Het is net alsof het de partijbonzen zelf maar weinig interesseert wie de spurt zal winnen op 26 maart.  Of zou men er soms schrik van hebben deze dag de overwinning te behalen ?  Voor de nieuwe regering zal het in ieder geval geen leuk begin zijn.  Als eerste boterham wacht hen immers de eenheidswet die moet goedgekeurd worden, en men doet werkelijk wanhopige pogingen om deze straffe toebak zo veel mogelijk op de propagandapamfletten te verbloemen.  Maar terwijl de “groten” dus kalmpjes de zaken afwachten, en hopen er uit te halen wat er uit te krijgen is, zijn de “kleintjes” dag en nacht, maar vooral ’s nachts druk in de weer om zo veel mogelijk hun overtuiging te plakken, te schilderen of te schrijven.  Dat er zich in de duisternis rond de reclameborden vaak spannende toneeltjes afspelen kunnen we ons wel voorstellen, en ’s morgens zien we dan soms de resultaten in de vorm van afgescheurde affiches en zo meer.”

(Marnix Knockaert)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Maria Blontrock

Beheerraadslid vzw

Onvermoeibaar


81 is ze reeds, maar nog steeds in vuur en vlam voor Groen en Zwart.  De titel “Beheerraadslid vzw” doet haar eigenlijk een tekort aan want… ze is (nog steeds) zo veel meer.
De geschiedenis herschrijven (of willen vergeten), wat tegenwoordig blijkbaar mode is, doen wij niet, vandaar dat we in het eerste deel van dit artikel teruggrijpen naar een interview van voor 18 jaar (maart 2002), afgenomen door toenmalig SHOT-medewerker Olivier Ryde, toen Maria als eerste vrouw toetrad tot de beheerraad van Cercle.  Vervolgens pikken we in op de “actuele Maria”, hoewel zij, op enkele jaartjes op de teller  na, niet veranderd is…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Chloë Goetinck

Psychologe

Het aanstaande seizoen treedt de Cerclejeugd terug aan bij Elite 1.  D.w.z. bij de twaalf beste jeugdopleidingen van het land, en kunnen ze zich terug met de besten meten.  In een vorig artikel schreef ik reeds dat het begrip “jeugdwerking” wel snel kan uitgesproken worden, maar dat er heel wat achter schuilt.  Dat het Cercle menens is met de jeugdwerking en dat dit behoorlijk ver kan gaan, bewijst de op til zijnde samenwerking met een externe psychologe.  
SHOT is graag snel bij de pinken, en nog vooraleer de exacte taakomschrijving van Mevr. Goetinck duidelijk gespecifieerd is, gingen we alvast bij haar even ons oor te luisteren leggen.   Daar de overheid ondertussen een aantal corona maatregelen afzwakte, werd dit het eerste “live” SHOT interview sinds maanden.  Chloë en ikzelf nestelden ons op een zondagmorgen op een Brugs terras (de lokale economie steunen hé) en ik liet deze intelligente  spraakwaterval haar ideeën spuien en een beetje haar ziel en leven blootleggen.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Shot blikt terug ... Europees verhaal

In Het Nieuwsblad van woensdag 1 juli laatstleden verscheen een mooi, uitgebreid artikel over de eerste wedstrijd van Johan Cruyff bij FC Barcelona.  We schrijven 5 september 1973.  De tegenstander: Cercle Brugge! De journalist laat enkele Cerclespelers van destijds aan het woord en omschrijft levendig het gebeuren.  De omschrijving “De meest prestigieuze oefenwedstrijd uit het Belgisch voetbal” laten we ons welgevallen.  Welke Belgische ploeg speelde immers ooit een oefenwedstrijd voor 92.000 toeschouwers?
Naast het feit dat onze toenmalige goallie, Patrick Albert, zich verslikt in het aantal beschikbare plaatsen in het toenmalig Edgard De Smedtstadion en al zeker over de afwezigheid van een zittribune… viel mij voornamelijk, in de overigens anders correcte tekst, volgende zin op na de tekst dat Cercle vijf jaar voordien nog in derde afdeling aantrad: “Laat staan dat het al ooit Europees heeft gespeeld”.

Nou moe, dat deden we destijds ettelijke malen.  Na een opmerking mijnentwege verontschuldigde hij zich voor deze kleine misstap, waarbij hij zich enkel gebaseerd had op de door de UEFA georganiseerde tornooien vanaf de jaren vijftig.

Zand er over dus, maar wij geven u toch graag even die historiek van het vooroorlogse Europese Cerclepalmares mee, zoals het verscheen in het boek “115 jaar Cercle Brugge in een notendop” (nog steeds verkrijgbaar in de shop).  Dit komt voor in hoofdstuk 17, geschreven door medeauteur Marnix Knockaert.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Marc Van Opstaele

ATVJO jeugdwerking Cercle Brugge


Ondanks een toevloed van buitenlandse spelers op de Belgische voetbalvelden, blijft de jeugdopleiding voor de ploegen een groot aandachtspunt.  Er waren jaren dat dit slabbakte, maar o.a. onder druk van de Pro League en KBVB (opleggen minimale vereisten en invoeren van Elite 1 en 2 bv.) en ergens ook wel uit noodzaak, investeren ploegen meer en meer in die jeugdwerking.  Zo blijkt ook uit de cijfers.  Volgens Sporza investeerden de profploegen in 2018 samen vijftig miljoen euro in de jeugd, terwijl 23 miljoen het minimum verplichte was.  Jeugdopleiding, het woord is snel uitgesproken, maar het raderwerk er achter is heel wat gecompliceerder.  Vandaar spraken we met Marc Van Opstaele, ATVJO jeugdopleiding van Cercle, die o.a. hoofdscout is.  Scouting is van primordiaal belang om beloftevolle spelertjes naar je vereniging te halen.  Ze komen immers niet meer, zoals in mijn jonge jaren, vanonder de Brugse kerktorens…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Georges Debacker

"Cercleverzamelaar"


Deel 4 (slot)

In deze mini-reeks van vier delen stellen we u telkens een verzamelaar voor.  In de loop van de reeks zult u bemerken dat het begrip “verzamelaar” uiteenlopend kan zijn.
De opvatting is zo dat we telkens een artikel dat ooit betreffende de persoon in kwestie in SHOT verschenen is herpubliceren samen met een geactualiseerd gesprekje.

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!