LIVE: Cercle Brugge-Royal Excel Mouscron
koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 224)

(periode van 08-04-1961 -> 15-04-1961)

Cercle

Meestal beginnen wij deze rubriek met het verslag van een wedstrijd om dan te eindigen met iets luchtigers maar deze keer zetten we de zaken op hun kop en starten wij met een terugblik op het recente Cerclebal.

Succesvol Cerclebal” : “In de feestzaal van het “Hotel Portinari” waren zaterdag vele Cerclevrienden verenigd in het jaarlijks Cerclebal.  Het orkest Luc Van Hoesselt en zijn ensemble, samen met de zangeres Terry Lamo, zorgden voor de muzikale omlijsting, terwijl de “Parijse Nachten” een onvergetelijke attractie werd.  Er heerste een uitzonderlijke familiale stemming en burgemeester Vandamme, voorzitter van de groen-zwarten, verheugde zich om deze gezellige sfeer.  De grote verrassing van de avond was de reuze-tombola, waaraan heel wat waardevolle prijzen verbonden waren.  Bij de uitslag van de trekking werden twee contrasten vastgesteld.  Voorzitter Vandamme had een maximum loten gekocht en had een minimum prijzen, terwijl Marcel Boi uit een minimum loten het maximum prijzen haalde.  Hij won o.m. een prachtige bandopnemer en een elektrisch strijkijzer.  Men moet maar geluk hebben !  Wij moeten de inrichters loven met deze flinke prestatie en hopen dat zij binnen enkele weken een tweede bal kunnen organiseren naar aanleiding van Cercle’s zo vurig verwachte en verhoopte promovering.”

Burgemeester en Cerclevoorzitter Pierre Vandamme had dus heel wat loten gekocht voor de tombola maar blijkbaar liet zijn geluk hem die avond danig in de steek want het aantal prijzen dat hij in de wacht sleepte oogde bijzonder mager.  Anderen waren dan weer bepaald spaarzaam geweest en hadden de aankoop van loten tot een strikt minimum beperkt wat evenwel geen beletsel bleek te zijn om veel en mooie prijzen in de wacht te slepen.  Dat alles was voor “Dani” voldoende om er een sprekend “Bont beeld” rond te tekenen.

Cerle Brugge KSV

“Cercle nodigde zaterdagavond iedereen (uitgenomen de spelers die ’s zondags moesten voetballen) uit tot haar jaarlijks bal.  De onverwachte noot kwam bij de tombola.  Burgemeester en Cercle-voorzitter Vandamme won ’n minimum prijzen niettegenstaande hij een ganse berg loten had, terwijl Marel Boi met slechts enkele loten de mooiste prijzen meenam !”

En dan weer over naar het ernstiger werk waar Cercle een thuismatch tegen Tilleur voor de voeten geschoven kreeg.  Punten pakken was tijdens die beslissende eindfase van de competitie de allergrootste prioriteit.  “Vic Bergh” wapende zich alvast met pen en papier en zocht zijn zitje op in het Edgard De Smedtstadion.  Zou Cercle in eigen voetbaltempel deze keer de beide punten in de wacht slepen of zou er weer onverwacht en vooral een onwelkom puntenverlies te noteren vallen ?

Cercle Brugge – F.C. Tilleur 2-1 : Beste voetbal kwam van de verliezers !” : “Aan de rust van deze voor de groen-zwarten zo belangrijke thuiswedstrijd tegen Tilleur hoorden we de even ironische als pikante opmerking “dat er in het corporatief verbond beter voetbal te zien en te genieten was dan op Cercle !”…  Mogelijk was dat wel een beetje te sterk uitgedrukt, maar toch typeerden deze woorden heel treffend het fel ontgoochelend presteren van de lokale spelers, die in de eerste 45 minuten voluit de les werden gespeld door de veel lager geklasseerde, maar veel wilskrachtiger en homogener Waalse formatie.  Wel kon Cercle achteraf door een geestdriftiger en krachtiger doorgevoerd offensief de rollen keren, en op het randje af de zo kostbare punten letterlijk uit het vuur slepen, zonder dat ze evenwel ook maar iemand had kunnen overtuigen de haar toegewezen en nog steeds gunstige promoveringskansen waardig te zijn.  Over het algemeen kwam in deze hardnekkig betwiste partij het beste spel van Tilleur, die vooral in de 1e time gunstig verraste en gerust op een gelijk spel mocht aanspraak maken.  Cercle dankt ongetwijfeld haar nipt succes aan het meer energiek en directer acteren na de kampwisseling, hetgeen schril afstak met het lusteloos en onsamenhangend gekrassel van voor de rust.  Niet dat de groen-zwarten zo maar dadelijk een superieure indruk lieten en de Walen helemaal overspeelden, maar het allesgevend aandringen en het niet versagend “voor de bal vechten” zorgden voor een totale en beslissende ommekeer.  De Brugse zege mag in alle objectiviteit wel een tikje gevleid genoemd worden, maar is toch ook niet onverdienstelijk wegens de meer overtuigende tweede speelhelft.  Hiermee is nogmaals bewezen dat enkel meer snelheid, zegewil en rechtstreeks spel naar het succes kunnen leiden en indien de groen-zwarten deze les indachtig zijn is nog niets verloren, integendeel…
Wie Cercle zondag in de eerste time tegen Tilleur aan het werk zag, kon zich moeilijk voorstellen hier een ploeg voor zich te hebben die een ernstige kans maakt om volgend seizoen in de hoogste voetbalklasse uit te komen !  De groen-zwarten presteerden nu eens werkelijk beneden alles en er was niet het minste in hun spelvertoon dat ook maar iets kon bekoren.  Zelfs de hun toegeschreven technische vaardigheid bleek helemaal zoek…  De reeds vroeger zo gewraakte passiviteit vierde weer hoogtij, daar waar het hopeloos treuzelend, lateraal en slordig samenspel zelfs de meest verwoede aanhangers medelijdend en teleurgesteld het hoofd deed schudden.  Van een degelijk en vloeiend ploegspel was er in deze periode omzeggens nooit sprake, zodat het geheel een wankele schuit geleek die ieder ogenblik door de tegenstrevers in de grond kon geboord worden.  Het lokaal presteren lag bepaald onder het vriespunt en was een mager beestje t.a.v. hetgeen normaal mocht verwacht worden.  Het zogenaamd “zwakke broertje” Tilleur deed het t.a. stukken beter en overtroefde van ver deze kopploeg.  Naast een stevig gesloten en secuur tackelende verdediging, konden de Walen rekenen op een duo onvermoeibare middenspelers die best wisten hoe de zaak aan te pakken en handig hun aanvallers lanceerden.  De Tilleurvoorlijn steunde vooral op haar puntspelers van wie Dierendonck en Van Dormael een bestendig gevaar waren voor de aarzelende en weinig trapvaste Cercleverdedigers, die trouwens heel wat tijd nodig hadden om hun plaats te vinden.  Dat de thuisploeg slechts één doelpunt moest toestaan aan de rust, mocht beslist een gelukje heten.  Zonder het brio van Mortier en met een tikje meer beheersing vanwege Van Dormael en Cie hadden de groen-zwarten heel wat zwaarder in het krijt gestaan en ware er van een succesvolle terugkeer geen sprake meer geweest…
Het mag gezegd dat Cercle de kostbare inzet letterlijk uit het vuur heeft gesleept, meteen bewijzende dat zij toch nog kan “vechten” voor de punten !  Onmiddellijk stelt zich dan ook de vraag, waarom de groen-zwarten niet van meet af aan met dergelijke geestdrift en zegewil acteren.  Snel en direct spel moeten van het begin tot het einde primeren en dan eerst zal Cercle iedereen van haar waarde en mogelijkheden kunnen overtuigen.  Het matig acteren in de eerste helft was trouwens niet helemaal een toeval en dan zeker niet voor wat betreft de verdediging die heel onzeker deed en talrijke steken liet vallen.  De afwezigheid van Roje deed zich inderdaad fel gevoelen.  Op zijn verwijdering uit de ploeg, zgz. wegens het niet bijwonen van de vrijdagtraining –Marin had nochtans reeds de dinsdag en woensdag duchtig geoefend en trainde ook nog de zaterdag– willen wij niet nader ingaan, omdat dit uitsluitend een zaak van inwendige orde is, maar we menen toch dat hier opnieuw de logica geweld werd aangedaan met een specifieke halfback als Perot zo maar zonder meer als back op te stellen.  Als er een back uitvalt moet hij o.i. door een andere back vervangen worden, anders kan men gerust de reserveploeg opdoeken.  Gedane zaken nemen echter geen keer al had dit grapje Cercle duur kunnen kosten.  Vergeten we nu maar deze wedstrijd, want de groen-zwarten staat in de komende weken een nog heel wat zwaarder taak te wachten en we hopen alleen maar dat eens en voorgoed er alles zal uitgehaald worden om de thans ingezette sensationele eindspurt naar de promovering tot een succesvol einde te brengen.  En dat kan, maar dan dient er wilskrachtig en eendrachtig samengewerkt om de laatste hinderpalen uit de weg te ruimen.  De komst van Kortrijk Sport morgen zondag is hier reeds een eerste gelegenheid en we verwachten van de groen-zwarten dat ze ditmaal het in hen gestelde vertrouwen niet zullen beschamen !”

                                                Technische  krabbels…
                                        Cercle Brugge – F.C. Tilleur  2-1

- opkomst : +/- 3.000 toeschouwers.
- terrein : goed.
- leiding : ref. Van Herpe, middelmatig.
- fair-play : hard maar correct.
- corners : Cercle 6, Tilleur 5.
- doelpunten : 12’ Van Dormael 0-1, 54’ De Caluwé 1-1, 78’ Bailliu 2-1.
- Cercle : Mortier, Perot, Serru, Michiels, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, De
  Caluwé, Desmaele.
- Tilleur : Groothaers, Conings, Tihange, Longdot, Jacquemin, Quoilin, Dierendonck,
  Massart, Van Dormael, Grimberieux, Menten.

Het moment van de waarheid kwam snel dichterbij.  De eindsprint naar een promotieticket was nu echt wel ingezet.  Hadden de groen-zwarten genoeg troeven in huis om hun hoge ambities waar te maken ?  De nabije toekomst zou het uitwijzen…
Cercle mocht zich, na de thuiswedstrijd tegen Tilleur, alweer opmaken voor een match in eigen stadion maar… was dat wel een voordeel ?  Thuiswedstrijden verliepen meestal niet volgens het door de groen-zwarten gewenste scenario en de volgende ploeg die op bezoek kwam was het stugge en moeilijk te maneuvreren Kortrijk Sport.  “Het Brugsch Handelsblad” besteedde er alvast een korte vooruitblik aan.

Cercle – Kortrijk Sport : De groen-zwarten krijgen morgen zondag op eigen veld een even belangrijke als lastige derby tegen Kortrijk Sport te betwisten, die kost wat kost moet gewonnen worden.  Met de geestdrift en de zegewil waarvan ze tegen Tilleur na de rust getuigden moet de volgende waarschijnlijke ploeg het nipt kunnen halen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels, De Caluwé.”

Rokers worden vandaag de dag beetje bij beetje naar de marginaliteit van onze maatschappij verwezen.  Je mag op de meeste plaatsen al niet meer roken en wie toch nog van een sigaretje wil genieten krijgt te horen dat roken duur, vies en vooral ongezond is !
Toch was roken, nog niet eens zo lang geleden, de doodnormaalste zaak van de wereld.  Je kon voor of tegen roken zijn maar reclame voor sigaretten beheerste het straatbeeld en niemand nam daar aanstoot aan.  Ook bekende personen doken om de haverklap op om hun favoriete merk aan te prijzen.  Acteur en toekomstig Amerikaans president Ronald Reagan was te zien toen hij sigaretten van het merk “Chesterfield” promootte.

 

Cerle Brugge KSV

(bron foto : etsy.com)

En er werd ook aandacht besteed aan het genot van de dames !  Toen veel vrouwen het vertikten om buiten te komen zonder mooi rood gestifte lippen maar in gezelschap toch een sigaretje wilden roken vertoonden de filters binnen de kortste keren rode lipstickvegen.  Dat was natuurlijk geen zicht en dus zocht en vond de tabaksindustrie hiervoor een oplossing !  Vanaf nu zouden ook dames met rode lippen ongegeneerd hun sigaretje kunnen roken want de fabrikanten lanceerden gewoon sigaretten met een… rode filter !

Cerle Brugge KSV

(bron foto : advertisingarchives.co.uk)

Met alle anekdotes en wetenswaardigheden rond sigaretten kun je wellicht meerdere boekdelen vullen maar dat is uiteraard niet de bedoeling van dit item.  Waarom sleuren wij er hier dan sigaretten bij ?  Omdat er toen ook zoiets bestond als… de sigaret van de sportman !  Stel je voor !
De destijds vermaarde tennisser Ellsworth Vines junior was bijvoorbeeld te zien in publiciteit voor “Camel”.  In de bijhorende reclame beweerde hij dat hij na vijf uitputtende sets in een tenniswedstrijd met veel genoegen een sigaret opstak omdat die hem een energieboost gaf.  Ook Johan Cruyff deed hieraan mee.  Je zag hem op foto’s prijken met in zijn rechterhand een pas geopend pakje sigaretten en in zijn linkerhand een rokende sigaret.  De begeleidende tekst luidde : “Rook verstandig, Roxy Dual”.
Velen onder ons associëren waarschijnlijk nog altijd de groene pakjes sigaretten St. Michel, waarop de aartsengel Michaël stond afgebeeld, met de sport in het algemeen en het voetbal in het bijzonder, maar ook andere merken eisten die eer voor zich op.  Daarom eindigen we dit artikeltje rond sigaretten met een voor zichzelf sprekende foto van een voetballer in volle actie die ons moet verleiden tot het roken van “Davros”.

Cerle Brugge KSV

(bron foto : Het Brugsch Handelsblad)

Brugge

* Elke trouwe lezer van deze rubriek zal ondertussen meer dan vertrouwd zijn met de “Bonte beelden” van “Dani”.  Het oogde telkens weer heel sterk hoe hij bepaalde toestanden met enkele pennentrekken tot de verbeelding kon laten spreken.  Bij het zien van die zeer vele leuke cartoons, over het politieke reilen en zeilen in Brugge alleen al tekende hij meer dan vijfduizend cartoons, zal zelfs de grootste pessimist onwillekeurig hebben moeten lachen.
Dani Dacquin werd op 24 oktober 1935 in Sint-Andries geboren.  Hij volgde de humaniora in de “Frères”, de bakermat van Cercle, en ging dan grafiek studeren aan het Gentse Sint-Lucasinstituut waar hij later trouwens zelf docent zou worden.  In 1960 ruilde Dani het onderwijs voor de journalistiek en kwam hij terecht bij “Het Brugsch Handelsblad” waar hij artikels schreef over het kunstleven en de politiek in Brugge.  Meteen riep hij ook de “Bonte beelden” in het leven, een strip met vijf cartoons, waar hij op een milde manier de spot dreef met kleine en grote gebeurtenissen in Brugge.  Een selectie van die in totaal meer dan vijfduizend cartoons zou later verschijnen in het boekje “Brugge betrapt”.
Dani beschikte over een vlotte en scherpe pen maar kon eveneens bijzonder goed uit de voeten met penseel en tekenpotlood.  Voormalig Brugs burgemeester Frank Van Acker zei hierover ooit dat “Dani de geschiedenis van Brugge in ‘zantjes’ geschreven had”.  Behalve in “Het Brugsch Handelsblad” verschenen door hem gepenseelde cartoons ook in andere kranten (o.a. de “Gazet van Antwerpen”), in weekbladen (o.a. “Knack”) en in buitenlandse dagbladen in Duitsland en Zwitserland.
Hij waagde zich eveneens met succes aan stripverhalen (“Adam en Eva” en “Yoekie de Eskimo”), ontwierp tal van affiches en illustreerde verschillende (jeugd)boeken.
In 1974 hield Dani Dacquin het bij “Het Brugsch Handelsblad” voor bekeken en richtte hij het pr- en reclamebureau DM&S op.  Ondertussen bleef hij wel nog verder wekelijks zijn “Bonte beelden” aanleveren en verrichte hij journalistiek werk voor het “Vlaams Weekblad”.
Halverwege de jaren tachtig verhuisde Dani met zijn echtgenote naar de Provence waar ze een kleine twintig jaar woonden.  Uiteindelijk keerden zij terug naar Brugge en vestigden zich in Sint-Kruis.  Dani overleed op 7 december 2019.
 

Cerle Brugge KSV

Dani Dacquin alias “Dani” van de “Bonte beelden” (bron foto : stripspeciaalzaak.be).

* Onderstaande foto zou zo maar uit een Brugse fotozoektocht kunnen komen.  Bovendien zou ik er behoorlijk wat geld durven op inzetten dat slechts zeer weinigen deze plek nog zullen herkennen.  Geloof je mij niet, test het dan maar eens uit.  Wacht gewoon even met het lezen van de tekst onderaan de foto en spit ondertussen maar eens heel diep in jullie geheugen waar in Brugge deze foto genomen zou kunnen zijn.  Niet gevonden ?  Niet verwonderlijk !  Je bent absoluut niet de enige die niet weet waar dit stadszicht zich situeerde.

 

Cerle Brugge KSV

De foto toont ons het gedeelte van de Oude Burg tussen de Wollestraat en de Kartuizerinnenstraat.  Anno 2020 absoluut onherkenbaar maar amper een halve eeuw geleden nog een vertrouwd zicht voor de Bruggelingen.  Centraal zien we café “Saint-Martin”.  Links van de herberg zie je wasserij “Centrum”.  Voor een wasserij in het hartje van Brugge ziet de voorgevel er, zacht uitgedrukt, nogal verwaarloosd uit…  Rechts van het café trof je een parapluzaak aan.  Omstreeks 1965 werd deze rij woningen afgebroken om plaats te maken voor wat toen in Brugge de wereldberoemde meubelgalerijen “Jonckheere” waren (zie foto onder).

Cerle Brugge KSV

Bovenstaande foto laat ons de Oude Burg zien halverwege de jaren zeventig.  Dat gedeelte van de straat wordt gedomineerd door de etalages van “Jonckheere”.  Bijna het volledige huizenblok tussen de Oude Burg, de Wollestraat en de Kartuizerinnenstraat was in handen van deze meubelgalerij.  In het hoekhuis rechts trof je dancing “Djinn” aan, schuin daartegenover was er het eerder dubieuze “Cabaret Suzy Wong”, dat later dancing “Popshop” werd.  Vlakbij, in de Wollestraat, kon je ook nog gaan dansen in de “Disco Viking” en in de “The King” (bron foto : beeldbank Brugge).

Onderstaand artikel uit “Het Brugsch Handelsblad” heeft het over het tot verdwijnen gedoemde “Saint-Martin”, het nog te openen café “Daembart” (ondertussen ook al een eeuwigheid uit het straatbeeld verdwenen) en het te restaureren “Staelyzer”.  De tijd dat de vaste klant genoeg had aan zijn dagelijkse pintjes lag op dat moment ook al bijna achter ons…

Cafeperikelen in het Brugse - In mei wordt nieuw café geopend in de Oude Burg – Staelyzer wordt gerestaureerd.” : “De oude Brugse herbergen gaan meer en meer tot het verleden behoren.  De oude benamingen worden doorgaans wel behouden, doch de gelagzaal voldoet niet meer aan de normen gesteld door een moderne café-uitbating waar er ook comfort moet zijn om de zaak nog renderend te maken.  In onze stad verdwijnen herbergen, doch er komen er ook bij.  Zo heeft men bvb. het verdwijnen van café “St-Martin” in de Oude Burg dat ingenomen wordt door de Galerijen De Jonckheere.  De kruideniershandel naast het Strijdershuis in dezelfde straat zal verdwijnen en daar wordt een nieuw café geopend in de maand mei.  Bedoeld huis heet “Daembart”, welke naam het nieuwe café zal dragen.
Café “Staelyzer” op de hoek van de Gentpoortstraat en de Nieuwe Gentweg zal binnenkort ook in een nieuw kleedje gestoken worden.  Dit is nog één van de oude Brugse herbergen, die spijtig genoeg bouwvallig is en nog weinig oogstrelend midden de mooie huizen, die aldaar opgetrokken worden.  De eigenaars zullen een ontwerp laten opmaken naar de trant van café “Stokershuis”, op de hoek van de Molenmeers en de Langestraat, een specifieke Brugse stijl.  Laat ons hopen dat de Stedelijke Commissie voor Stedeschoon voor deze aangelegenheid begrip aan de dag legt en ook rekening houdt met het commercieel aspect van de zaak.  In de huidige tijd is een comfortabele gelagzaal voor een herberg noodzakelijk evenals een afzonderlijk zaaltje voor bijeenkomsten.  Het aspect van de woongelegenheid voor de herbergen moet ook onder ogen genomen worden bij het nemen van beslissingen in dergelijke bouwaangelegenheden.  Zoals “Staelyzer” nu is, is het een vervallen huis dat een dringende restauratie van doen heeft.”

* Een ziekenhuis, een oase van rust ?  Vaak juist niet.  Dokters en verpleegkundigen hollen over en weer, er wordt medicatie rondgedeeld en inspuitingen gegeven, patiënten moeten voor een onderzoek of een operatie naar een andere afdeling, er loopt bezoek door de gangen, je kamergenoot zet de televisie veel te luid als jij wilt slapen,…  Als je er bij stil staat kan het in een ziekenhuis juist heel druk zijn.  En stel je dan nog eens voor dat die relatieve rust dan ook nog eens ’s nachts verstoord wordt…  Hoe los je dat dan op ?

Rustverstoring in het Sint-Janshospitaal.” : “Het gebeurt vaak, dat de nachtrust van onze zieken in het Sint-Janshospitaal gestoord wordt door het in werking treden van de nachthoorn, wanneer er gebeld wordt aan de ingang van het hospitaal in de Mariastraat, in de meeste gevallen voor dringende doktershulp.  Zoals men weet wordt de portiersdienst na 21 uur waargenomen door de zuster van wacht, die ook gelast is met de ziekenverpleging tijdens de nacht.  Die zuster moet dus in veel gevallen aan de ziekenoppas verzaken en de poort gaan openen, hetgeen soms heel wat tijd in beslag neemt, vooral wanneer zij zich in de verste uithoek van de inrichting bevindt.  Er wordt dan nogmaals gebeld, waardoor de zieken in de meeste gevallen in hun nachtrust gestoord worden.  Zou de Stedelijke Commissie van Openbare Onderstand de mogelijkheid niet kunnen onderzoeken ook tijdens de nacht een deurwachter aan te stellen ?  Het hoorngeschal zou dan kunnen achterwege blijven en de nachtrust van onze zieken meteen niet gestoord worden.”

Cerle Brugge KSV


Wie over het Sint-Janshospitaal hoort praten denkt natuurlijk meteen aan het AZ Sint-Jan op Sint-Pieters maar dat hospitaal werd pas in 1977 in gebruik genomen.  Maar de minder jonge Bruggelingen weten natuurlijk nog dat het oude Sint-Janshospitaal zich destijds in de Mariastraat in de Brugse binnenstad bevond.  Op bovenstaande foto zie je de ingang van Oud Sint-Jan, recht tegenover de monumentale Onze-Lieve-Vrouwekerk (bron foto : beeldbank Brugge).

  • Internationaal

* 1961 was best een interessant jaar.  Ook internationaal gebeurde er heel veel.  Op gevaar af van andere belangrijke feiten niet te vermelden beperken we ons (voorlopig toch…) tot twee opzienbarende gebeurtenissen : het proces van Adolf Eichmann in Jeruzalem en Joeri Gagarin, de eerste Rus in de ruimte.

- Over de ontvoering en het proces van Adolf Eichmann zijn reeds behoorlijk wat boeken geschreven en films gemaakt.  Maar wie was Adolf Eichmann ?  Om een lange geschiedenis (heel) kort te houden : Adolf Eichmann was een Duits-Oostenrijks SS-functionaris die in het Derde Rijk één van de hoofdverantwoordelijken was voor de massamoord op de Joden.  Op 11 mei 1960 werd hij door een team van geheimagenten van de Mossad (de Israëlische inlichtingendienst) en de Shin Beet (de Israëlische veiligheidsdienst), ontvoerd uit Argentinië, waar hij toen woonde, en overgebracht naar Israël waar in april 1961 een proces tegen hem begon.  Op 15 december 1961 werd hij door een Israëlische rechtbank schuldig bevonden aan oorlogsmisdaden en veroordeeld tot de strop.  In de nacht van 31 mei op 1 juni 1962 werd het vonnis uitgevoerd.
Ook in “Het Brugsch Handelsblad” werd de nodige aandacht aan dit opzienbarende proces besteed.

Beschuldigde Adolf Eichmann sta recht” : “Te Jeruzalem begon dinsdagvoormiddag het sinds lang met grote spanning verbeide proces tegen Adolf Eichmann, beschuldigd van moord op ca. 6 miljoen joden in het kader van het sinistere “Endlösung der Judenfrage” (definitieve oplossing van het jodenvraagstuk), zoals de uitroeiing van de joden door het 3e Rijk officieel werd genoemd (een veel te schone naam voor een veel te vuile massamisdaad).  Het Hof is samengesteld uit 3 Israëlitische rechters, die allen in Duitsland geboren zijn, doch voor de eigenlijke jodenvervolging uitweken, evenals de procureur-generaal.  De eerste dagen van het proces –gevolgd door bijna 500 journalisten– werden in beslag genomen door procedurekwesties, daar de Duitse verdediging de bevoegdheid van het Hof aanvecht.  Volgens de verdediging is de Staat Israël rechter in eigen zaak en heeft hij door ontvoering van de beschuldigde inbreuk gepleegd op de internationale wetten.  De openbare aanklager betoogt van zijn kant, dat alleen Israël Eichmann’s bestraffing vraagt en dat er van een beoordeling niets zou in huis gekomen zijn, indien Israël de Jodenuitroeier niet ter verantwoording had geroepen.  De wereld heeft inderdaad vrij spoedig een einde gemaakt aan de vervolging van oorlogsmisdadigers.  Eichmann verscheen als een nette boekhouder – hij was een nauwgezette, machinale boekhouder van de dood – in zijn nu al beruchte glazen kooi.  De eerste dag stond hij stram voor zijn rechters, bezag niemand, tenzij de voorzitter en zijn verdediger en liet alles als een automaat over zich heen gaan.  De tweede dag geeuwde hij verveeld en schonk hij nog minder aandacht aan wat zich in het gerechtshof afspeelde.  Hij is een onbegrijpelijk iemand uit een onbegrijpelijke tijd, die nu in al zijn gruwel herleeft, tot maanteken van allen, die misschien nog eens zouden willen herbeginnen…”
 

Cerle Brugge KSV

Adolf Eichmann in de beklaagdenbank in Jeruzalem.  De SS-kolonel was verantwoordelijk voor het transport van ontelbare Joden naar de concentratiekampen (bron foto : demorgen.be).

- De strijd tussen Amerika en Rusland om als eerste een mens de ruimte in te sturen was al een tijdje aan de gang maar het waren de Russen die uiteindelijk met de eer gingen lopen !  Joeri Gagarin mocht zich op 12 april 1961 de eerste mens in de ruimte noemen.  Op slag mocht hij zich een beroemdheid noemen.  Ook “Het Brugsch Handelsblad” gaf deze buitengewone gebeurtenis uiteraard een plaatsje in hun weekblad.

De Reis om de Wereld in 80 minuten ! – Rus maakt eerste ruimtereis – Overal spontane bewondering voor Russische prestatie en voor Joeri Gagarin.” : “Enkele dagen geleden was de naam van de 27-jarige majoor van de Russische luchtmacht Joeri Aleksejevitsj Gagarin (spreek uit Ga-ga-rien, met klemtoon op de laatste lettergreep) nog onbekend.  Sinds woensdag staat zijn naam in alle kranten ter wereld, verscheen zijn foto op het TV-scherm en is hij een superheld geworden van de Sovjet-Unie.  Majoor Gagarin (wat “wilde eend” betekent), is immers de eerste mens, die een reis in de ruimte gemaakt heeft : woensdagochtend om 9.07 plaatselijke Moskouse tijd (wat overeenstemt met 7.07 uur hier) steeg hij op in een spoetnik van 4.725 kg., die Vostok was gedoopt, wat “Oosten” betekent.  1 uur 48 minuten later landde hij veilig en wel op een vooraf bepaalde plaats in West-Rusland.  Hij had in iets meer dan 80 minuten de reis rond de aarde gemaakt, met een afwisselende hoogte van 150 tot 300 kilometer.  Alhoewel het nog niet om een eigenlijke reis in het heelal gaat – vergeleken met de doorsnee van de aarde (circa 6.000 km.) is 300 km. inderdaad “niet veel” – toch is deze Russische prestatie van werkelijk sensationele aard.  Nauwelijks 3,5 jaar na de eerste Spoetnik zijn de Russische geleerden en technici er in geslaagd, een met een mens bemand ruimtetuig rond de aarde te doen wentelen in een bliksemsnelle vlucht en de neuskegel van dit tuig veilig en nauwkeurig te doen landen.  Aan Rusland komt dus de onbetwistbare eer toe, de eerste mens in de ruimte te hebben geslingerd.  Naar Amerikaanse geleerden verklaarden, zou Amerika deze superprestatie pas over 9 maanden kunnen nadoen.  Dit belet niet, dat ze opnieuw geklopt zijn in de wedloop naar de ruimte en dat ze alles op haren en snaren zullen moeten zetten, om de Russen in te halen, die immers niet op hun lauweren blijven rusten.  Het is zo, dat de Russen hun krachtinspanningen sinds de tweede wereldoorlog op raketten centraliseerden terwijl de Amerikanen aan onvruchtbare onderlinge concurrentie deden.  De kern van beide wedijverende ploegen bestaat uit Duitse geleerden, die in 1945 door de twee overwinnaars werden gevangen genomen en onmiddellijk aan het werk werden gezet.  Het hoeft geen betoog, dat de opwinding in gans Rusland groot was.  De vreugdemanifestaties zijn te vergelijken met deze, die het einde van de tweede wereldoorlog begroetten.  Rusland mag vlaggen en het getuigt van sportiviteit, dat zowel de Amerikanen deze overwinning alle eer gaven die ze verdient, als dat de Russen verklaarden, dat deze eerste echte ruimtemens een overwinning is van Rusland doch ook van gans de mensheid.  Mocht deze geest van fairplay ook vaardig worden over de Groten, wanneer ze niet-ruimtelijke vraagstukken pogen op te lossen.”

Cerle Brugge KSV

Joeri Aleksejevitsj Gagarin werd geboren in Kloesjino op 9 maart 1934.  Hij koos voor een carrière als piloot bij de Russische luchtmacht en werd op 12 april 1961 aan boord van Vostok 1 zelfs de eerste mens in de ruimte.  Hij was amper 34 jaar jong toen hij op 27 maart 1968 tijdens een trainingsvlucht in de omgeving van Moskou crashte met een MiG-15 straaljager.  Ook zijn copiloot kwam hierbij om het leven.  De exacte toedracht van het ongeluk werd nooit bekend gemaakt (bron foto : esa.int).

(Marnix Knockaert)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 223)

(periode van 25-03-1961 -> 01-04-1961)

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 220)

(periode van 28-01-1961 -> 04-02-1961)


Cercle

De groen-zwarten legden een hobbelig parcours af.  Er werden punten gehaald als het niet verwacht werd maar er werden vooral kostbare punten verloren als het niet mocht.  Voor een elftal dat ambities koesterde om te promoveren was dat geen ideaal scenario.  Gelukkig was de volgende wedstrijd een thuismatch tegen het pas dertiende geklasseerde Olse Merksem.  Met twaalf punten achter hun naam hadden de blauw-gelen niet bijster veel overschot op de laatste in de rangschikking, Lyra, dat amper negen punten verzameld had.  De Antwerpenaars leden best geen nieuw puntenverlies om niet in verlegenheid te komen.  Voor Cercle leek deze wedstrijd de kans bij uitstek om een ruime zege te laten optekenen zodat de komende matchen met een gerust gemoed konden aangevat worden.  Of… zou het nog maar eens anders uitpakken ?

“Vic Bergh” trok voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion in de hoop dat hij er een verslag kon neerpennen waarin hij een klinkende Cerclezege kon beschrijven…

Cercle Brugge – Olse Merksem 1-4 : Ontgoochelend en smadelijk verlies…” : “Voor wie nog een bewijs moest hebben dat het de laatste weken niet meer vlot bij Cercle, dat er iets hapert, betekent de even afgetekende als smadelijke 1-4 nederlaag van zondag jl. op eigen veld tegen Olse Merksem waarlijk de proef op de som !  De groen-zwarten kunnen voor dit nieuw home-verlies inderdaad weinig of geen verontschuldigingen doen gelden, want het was het resultaat van een doorslechte en ontgoochelende prestatie waaruit omzeggens geen enkele speler vrijuit gaat…  Over gans de duur van de wedstrijd, waarvan de inzet voor de lokalen nochtans van kapitaal belang was met het oog op het verstevigen van hun nog steeds gunstige positie, rammelde het in de Brugse ploeg dat het een aard was en werd zij bestendig netjes de les gespeld door een eerder middelmatige maar geestdriftige en snelle tegenstrever.  Zowel inzake verband, als in samenspel, doordrijvendheid en schotvaardigheid stonden de Bruggelingen onder hun gasten, hetgeen de juiste 1-4 eindcijfers trouwens treffend aantonen.  Het feit dat de groen-zwarten zelfs een goedkope penalty vandoen hadden om de eer te redden, onderschrijft met klank hun hopeloze steriliteit en ondoelmatigheid die niet alleen het gevolg zijn van een te lateraal en te gesloten acteren, maar ook en vooral van een manklopend systeem en een weinig oordeelkundige ploegopstelling.  Als men immers nagaat dat twee specifieke kanthalfs in de voorlijn geplaatst worden en deze laatste iedere steun ontzegd wordt van de gedwongen defensief spelende middenspelers, dan is het klaar dat de onontbeerlijke productiviteit zoek blijft.  Zolang de groen-zwarten geen snedig, direct aanvalsspel kunnen opbrengen, gepaard aan een effectieve schotvaardigheid en afwerking, zal er, helaas, niets in huis komen van de reeds zo lang gekoesterde promoveringsdromen.  Wil men vooraleer het te laat is nog redden wat er te redden is, dan dient er kordaat en onverwijld ingegrepen en hiervoor mag men voor niets en niemand terugschrikken.  Het belang en de toekomst van Cercle staan hier onvoorwaardelijk op het spel !”
 


Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Olse Merksem  1-4


- opkomst : 5.000 toeschouwers.
- terrein : goed.
- weersgesteldheid : mist en regenachtig.
- leiding : ref. Cumps, zwak.
- fair-play : correct.
- corners : Cercle 8, Olse Merksem 5.
- doelpunten : 20’ Brandts 0-1, 25’ Roje via Demey 0-2, 35’ Lambert (penalty) 1-2, 54’
  Didden 1-3, 55’ Brandts 1-4.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Michiels, Wittevrongel, Demey, Notteboom, Lambert, Perot,
  De Caluwé, Desmaele.
- Olse Merksem : Jacobs, Verbois, De Hert, Willems, Soetewey, Didden, Adel, Sips,
  Brandts, Vandeweyer, Adriaenssen.


Als het minder goed gaat met de favoriete ploeg is het vanzelfsprekend dat de supporters zich roeren.  Dat was bij Cercle niet anders.  Al had het, de tegenvallende resultaten van de laatste weken in acht genomen, nog lang geduurd voor iemand zijn nek uitstak.  Iedere supporter spuide wel zijn eigen mening gevolgd door de nodige oplossingen maar tot nu toe was het altijd gekoeld zonder blazen.  De hierna volgende lezersbrief met de toepasselijke titel “Quo vadis Cercle ?” (*) van “een groen-zwarte aanhanger” zorgde ervoor dat het protest tastbaar werd en in een stroomversnelling terecht kwam.  Nu kon geen enkele groen-zwarte verantwoordelijke nog langer zijn hoofd in het zand stoppen.  De zware thuisnederlaag tegen Olse Merksem was de spreekwoordelijke druppel die de al even spreekwoordelijke emmer liet overlopen.  Het was de hoogste tijd om het roer om te gooien…

(*) “Quo vadis” : Latijn voor “Waarheen gaat gij ?” (nvdr)

Quo vadis Cercle ?” : “Toen ik verleden zondag na de match aan ’t mijmeren was over hetgeen men zou kunnen noemen “het treurig geval Cercle”, schoot mij plotseling te binnen dat de wekelijkse voetbalpartij eigenlijk een “heerlijke ontspanning” zou moeten zijn.  Hoe dikwijls echter zijn de prestaties van de Brugse groen-zwarten voor ons, Cerclemannen, een heerlijke ontspanning ?  Veeleer zien wij met schrik de zondag tegemoet.  Ook als de tegenstander bepaald zwakker is zijn wij nooit een ogenblik gerust.  Onze verwachtingen ?  Onze dromen van voor het seizoen ?  Niets anders dan ontgoochelingen !...  Wanneer wij nuchter de gang van zaken bij Cercle beschouwen, dan moeten wij achteraf besluiten : het is de logische ontknoping van hetgeen wij effenaf WANBEHEER moeten noemen.  Ik wil nu niet uitweiden over datgene waarvan ik niet 100 % zeker ben, zoals de persoon van die of die, of nog de training, of nog andere zaken.  Ik stel enkel vast wat nu toch eindelijk voor iedereen allerduidelijkst is : diegene die de ploeg samenstelt, heeft sinds anderhalf jaar nog niets anders gedaan dan de Cercleploeg stelselmatig verzwakken !  Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden (*)(dat hij tekortkomingen had ?  Noem de speler die er geen heeft !) meerdere keren onverantwoordelijk niet opgesteld o.a. niet in de kapitale testmatch tegen Eisden.  Nadien werd hij verkocht.  Verzwakking van de ploeg.  Wij zouden kunnen een halflijn hebben van tenminste dezelfde sterkte als die van de gemiddelde elftallen uit de 1e afdeling.  NOOIT wordt dergelijke middenlijn opgesteld.  Verzwakking van de ploeg !  Uitstekende kanthalfs, waarvan men sinds lang weet dat zij in de voorlijn maar half presteren, worden regelmatig weerkerend vooraan geplaatst.  Verzwakking van halflijn en van voorhoede !  Als de voorlijn mank loopt door gewonden of weerbarstige forme, moet de halflijn niet meteen verzwakt worden !  Dan moeten reserven in de aanvalslijn, als die voor handen zijn.  En Cercle beschikt over degelijke invallers.  Iedere persoon die aan de leiding staat, mist al eens, zelfs grovelijk, zelfs twee, drie maal.  Maar dat iemand een jaar en half steeds maar dezelfde flaters begaat, is niet meer aanvaardbaar.  Er is daar iets niet meer in orde, hetzij verregaande incompetentie, hetzij blinde vooringenomenheid of wat dan ook, maar er is daar iets niet meer in orde.  Diegenen die nog dergelijke selectionneur steunen, moeten weten dat zij zich in verdenking stellen.  Is de toestand niet reeds zo ver gezet dat, indien de goed-menenden niet de koppen bij mekaar steken en krachtdadig ingrijpen, Cercle recht naar de ondergang gaat ?  Er is werk voor klaarziende, krachtdadige persoonlijkheden die geloven dat zij daar een heerlijke taak te vervullen hebben.  De Cercle-aanhangers –veel talrijker dan men denkt– zien uit naar de komst van dergelijke persoonlijkheden, die er ook zijn in de schoot van het bestuur. – Een groen-zwarte aanhanger.”

(*) Verleden jaar werd de beste voorspeler die wij hadden… : de briefschrijver bedoelt hier duidelijk Hans Gerard (nvdr).

Ondanks het feit dat Cercle een beetje de pedalen kwijt leek te zijn, en dat is misschien nog zacht uitgedrukt, bleven de groen-zwarten aanklampen bij de toonaangevende elftallen in Tweede Klasse.  Iedereen leed wel eens onverwacht puntenverlies en dat zorgde er voor dat Cercle zich op de vierde plaats kon handhaven.  Omdat ook de topploegen regelmatig al eens één of meerdere puntjes vergooiden, slopen de mindere goden op kousenvoeten dichterbij.  Daardoor was het mogelijk dat na zestien wedstrijden het twaalfde geklasseerde Berchem Sport slechts zes punten minder telde dan leider FC Diest.  De Brugse groen-zwarten totaliseerden, ondanks de tegenvallende prestaties van de laatste weken, amper twee punten minder dan de leider.  Alles bleek dus nog mogelijk…  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (21 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Union Namen (19), 4. Cercle (19), 5. SK Sint-Niklaas (18), 6. FC Turnhout (18), 7. FC Mechelen (17), 8. Kortrijk Sport (15), 9. Racing Doornik (15), 10. SC Charleroi (15), 11. Racing Brussel (15), 12. Berchem Sport (15), 13. Olse Merksem (14), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (9), 16. White Star (9).

De Brugse gemoederen waren, ondanks de nog steeds gunstige klassering, zeker nog niet tot bedaren gebracht.  Het potje kookte over, de frustraties kwamen tot een uitbarsting en de diverse oplossingen werden als gloeiend hete lava uitgebraakt.  En, zoals het vaak gaat als het mank loopt, eiste men de kop van de trainer.  Een andere, en natuurlijk een betere, trainer zou meteen alle problemen van tafel vegen.  Na de trainerswissel zou Cercle elke tegenstander van het veld spelen om, op het einde van de competitie, met de vingers in de neus, snel even de titel mee te graaien…

Nieuwe trainer bij Cercle ? : “De laatste ontgoochelende thuiswedstrijden waarop zes van de acht te winnen punten onbegrijpelijk verloren gingen, hebben een grote beroering verwekt in de Brugse sportmiddens in het algemeen en in de Cerclerangen in het bijzonder.  De groen-zwarte supporters, die hun schoon geld betalen om hun ploeg goed voetbal te zien spelen en meteen te zien winnen, staken verleden zondag hun teleurstelling en mistevredenheid niet onder stoelen of banken.  Zowel de spelers om hun passief optreden als de trainer om zijn niets-opbrengend systeem werden zwaar aangevallen en zondagavond konden we zelfs een telegram lezen van een Cerclesupporter die als volgt zijn verontwaardiging uitdrukte : “Delfour à la porte ou le Cercle est perdu” !  Krasser kan het zeker niet zodat er begrijpelijkerwijze ook in de groen-zwarte bestuurskringen uiteenlopende reacties zijn losgekomen met als middelpunt de kwestie van een nieuwe trainer.  Zonder de technische bevoegdheid van Edmond Delfour aan te vechten is het niettemin een feit dat hij tactisch en als selectionneur grotendeels heeft gefaald.  Uit doorgaans zeer betrouwbare bron konden we dan ook vernemen dat het verlopend contract van dhr. Delfour niet zal hernieuwd worden en dat reeds duchtig uitgekeken wordt naar een nieuwe oefenmeester.  Wie het zal zijn blijft vooralsnog een raadsel, maar naar verluidt is de kans groot dat het een bekende oud-Gantoisespeler en gewezen internationaal wordt die trouwens als trainer reeds zijn sporen verdiende.  Er dient dus afgewacht, maar laat ons hopen dat dit netelig en delicaat probleem ten spoedigste wordt opgelost.”

Of de resultaten nu goed of minder goed waren, de bal bleef rollen en de voetbalzondagen volgden elkaar op.  De volgende wedstrijd, een uitmatch, beloofde alvast een lastige klus te worden voor de groen-zwarten.  Er stond immers een reisje naar Namen op het programma.  De Walen deden het bijzonder goed en waren ondertussen opgeklommen naar de derde plaats, net voor Cercle.  Een pronostiek wagen was schier onbegonnen werk want de huidige groen-zwarte ploeg kon van iedereen winnen maar ook van iedereen verliezen.  Het zou dus een dubbeltje op zijn kant worden.  In “Het Brugsch Handelsblad” werd alvast eens vooruit geblikt.

Brugse ploegen voor morgen zondag” – “Namen – Cercle : Cercle zit na de ramp tegen Merksem begrijpelijkerwijze met de handen in het haar en staat voor een zware taak om uit de penarie te geraken.  Daarbij worden de groen-zwarten dan nog morgen een lastige en gevaarlijke verplaatsing naar Union Namen voor de voeten geschoven, zodat zij met heel wat meer wilskracht en moreel zullen moeten bezield zijn om deze hinderpaal zonder veel kleerscheuren over te geraken.  Waar verschillende spelers wegens verwondingen nog onzeker waren, zal de ploeg slechts in laatste instantie samengesteld worden al heeft volgende formatie veel kans om te Namen in lijn te komen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Buyse, Michiels, Balliu, De Caluwé.”

En dan was het zo ver…  Het was nog geen match van de waarheid maar nieuw puntenverlies konden de groen-zwarten zich toch echt niet veroorloven.  Of… zorgden zij nog eens voor een aangename verrassing door het derde gerangschikte Union Namen in eigen huis te kloppen ?  “Veritas” mocht voor “Het Brugsch Handelsblad” meereizen naar Namen en hoopte waarschijnlijk dat hij niet met het schaamrood op de wangen Bruggewaarts zou moeten keren…

Union Namen – Cercle Brugge 0-1 : Willy Mortier matchwinnaar…” : “Volgens de algemene verwachtingen –wij hadden al evenmin gedurfd één frank te zetten op een Cerclezege– hadden de Brugse groen-zwarten geen schijn van kans om te Namen ook maar iets van de buit te oogsten, want de Walen dreven immers op een prima conditie en het terreinvoordeel zou eveneens zijn woordje meepraten.  Wel waren de lokalen bestendig in de meerderheid en moesten de Brugse verdedigers vaak hard op de tanden bijten, doch naarmate de partij vorderde en de stand blank bleef, herwonnen de Cercleboys stilaan hun zelfvertrouwen, temeer dat het spoedig bleek dat de Waaltjes niet de gevreesde ploeg vormden die men wel dacht.  De bijzonder goed gesloten Brugse verdediging schonk de Naamse aanvallers weinig of geen bewegingsvrijheid en de zuivere skoorkansen die voor Mortier ontstonden, waren gemakkelijk op de vingers van één hand te tellen.  Daarbij moeten wij hieraan toevoegen dat de Brugse doelman weer in een prima dag verkeerde en dat hij o.m. door twee sublieme saves de kansen op een overwinning gaaf hield.  Want indien de gastheren, bij wie enkel de oud-speler van FC Luik Keyeux outstanding was, op voorsprong hadden kunnen geraken, dan had de eindstand wellicht helemaal anders kunnen zijn.  Als wij dus Willy Mortier als matchwinnaar bestempelen, ligt de uitleg te vinden in wat voorafgaat.”

Technische  krabbels…
Union Namen – Cercle Brugge  0-1


- opkomst : 7.000 toeschouwers.
- leiding : ref. Burguet, lokaal getint.
- terrein : zonder een sprietje gras en gevaarlijk door de rondgestrooide as.
- fair-play : binnen de perken.
- weersgesteldheid : betrokken doch zacht weder.
- corners : Union Namen 8, Cercle 2.
- het doelpunt : 76’ Desmaele 0-1.
- Union Namen : Nicolay, Pollet, Devos, Sulon, Marnette, Dodet, Keyeux, Tonneau, J. en F.
  Demarteau, Muniken.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu,
  Michiels, De Caluwé.


Cercle bracht dus twee belangrijke punten mee naar huis en dat vertaalde zich in de rangschikking in een mooie derde plaats.  De stand in Tweede Klasse : 1. FC Diest (23 punten), 2. FC Beringen (21), 3. Cercle (21), 4. FC Turnhout (20), 5. FC Mechelen (19), 6. Union Namen (19), 7. SK Sint-Niklaas (18), 8. Kortrijk Sport (17), 9. Sporting Charleroi (17), 10. Olse Merksem (16), 11. Racing Doornik (15), 12. Racing Brussel (15), 13. Berchem Sport (15), 14. FC Tilleur (12), 15. Lyra (11), 16. White Star (9).
De weg om een promotieticket te behalen, de eerste twee uit Tweede Klasse promoveerden, was echter nog (heel) lang en bezaaid met wolfijzers en schietgeweren.  Het toeval wilde bovendien dat in de volgende wedstrijd alweer een topploeg moest bekampt worden.  Het tweede gerangschikte FC Beringen mocht zich verheugen in een bezoekje aan het Edgard De Smedtstadion.  En bij een wedstrijd in het vooruitzicht hoorde uiteraard een vooruitblik…

Cercle – Beringen : De groen-zwarten staan morgen zondag alweer voor een kapitale thuismatch die beslist moet gewonnen worden om de promotiekansen gaaf te houden.  Beringen is natuurlijk ook allesbehalve een zwak broertje en speelt zondag wellicht ook haar laatste kans, zodat het een buitenmate vinnige en spannende strijd voor de kostbare inzet wordt.  Kan Cercle de nodige geestdrift en zegewil opbrengen, dan geven we haar een lichte voorkeur op een nipte zege.  Heel waarschijnlijk zal dezelfde opstelling in lijn komen die Namen klopte met uitzondering van De Caluwé die gewond werd en eventueel door Buyse zal worden vervangen : Mortier, Roje, Serru, Perot, Wittevrongel, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, Buyse.”

Het bericht over een nieuwe trainer die op komst was waarbij bepaalde bronnen lieten uitschijnen dat zij wisten of toch minstens een sterk vermoeden hadden wie het zou worden zette kwaad bloed bij de beheerraad van Cercle Brugge die een vinnige reactie stuurde naar “Het Brugsch Handelsblad” :

Een nieuwe trainer voor Cercle ?” : “Onder deze titel publiceerden we hier in ons vorig nummer een primeur uit een zeer betrouwbare bron waarover we vanwege de beheerraad van RCS Brugeois volgend schrijven ontvingen” : “Het bestuur van de RCS Brugeois is ten zeerste verwonderd in uw blad van 28 januari jl. te lezen dat Cercle Brugge uitziet naar een nieuwe trainer.  Wij houden eraan dit bericht ten stelligste te loochenen.  We behouden steeds het volle vertrouwen in de heer Ed. Delfour, en verzoeken U in het vervolg vooraleer dergelijke ongegronde geruchten te verspreiden, U beter te willen inlichten. – De Beheerraad van RCS Brugeois.” – “N.d.R. – Mogen wij even beleefd aan de Beheerraad van Cercle laten opmerken, dat wij hun goede raad kunnen missen !  Onze inlichtingsbron kon niet “beter” en betrouwbaarder zijn en wij hebben ervaring genoeg van onze “stiel” om te weten hoe we moeten handelen !  Om het verder goede verloop van het kampioenschap niet te hinderen, verstrekken wij thans geen nader commentaar.  Alleen drukken we de hoop uit Cercle’s heropstanding te kunnen begroeten en… derde keer goe keer, de groen-zwarten als kampioenen te mogen huldigen.”

De confrontatie tussen de Beheerraad van Cercle Brugge en de redactie van “Het Brugsch Handelsblad” mocht uitgedrukt worden als hard tegen onzacht.  De komende weken zouden uitwijzen wie gelijk had maar ondertussen waren de kiemen van de onrust gezaaid…  “Een supporter” kroop op zijn beurt in zijn pen om zijn mening en zijn ongerustheid te ventileren :

Onze lezers schrijven…  Een andere klok…” : “Zij staan er nog steeds…  Ik bedoel de beste stuurlui aan wal !  En voor diegene die niet begrijpt waar ik het over heb, zal ik maar meteen zeggen dat ik het hier over de Cercle-aanhang heb.  Ik zal mij zeer angstvallig onthouden hier het woord supporter uit te spreken, want ik stel mij de vraag hoeveel van die ongeveer 6.000 mensen die ’s zondags rond het Edg. Desmedtstadion staan geschaard er werkelijk als supporter aanwezig zijn ?  Ik kan verkeerd zijn, maar ik ben er zeker van dat voor iemand vreemd aan onze streek, die per toeval op een doorsnee thuismatch van Cercle belandt, het zeer moeilijk zou aan te nemen zijn dat Cercle de bezochte club is…  Veeleer gelijken de meeste mensen (supporters ?) op een hoopje twistzieke kritikasters die er hun namiddag komen verslijten om alle soorten tekortkomingen op te speuren en deze (meestal ingebeelde wantoestanden) aan de kaak te stellen op een wijze die met sport of sportiviteit niets meer te maken heeft.  De “super-visie” van deze “technici” kent geen grenzen.  Ik wil hier niet uitmaken of ze al het ongelijk hebben en ik ben zeker geen spreekbuis van het Cerclebestuur, maar iets zou ik die sarcasten toch wel willen wijs maken, nl. dat het terrein geenszins de plaats is voor hun stomme afbraakpolitiek en dat ze beter deden te beseffen dat ze met hun stembanden anders kunnen tewerk gaan !  Ik bedoel dat het hun eerste plicht is de spelers die in het veld staan aan te moedigen en liefst zo luid mogelijk.  Eenmaal zover, kunnen diezelfden als ze huiswaarts keren, zich met de gedachte troosten dat zij toch IETS positiefs hebben gedaan.  En willen die mensen dan kost wat kost nihilist zijn, dat ze dan a.u.b. zwijgen en de spelers gerust laten.  Het staat natuurlijk eenieder vrij te handelen en te denken zoals hij wil, maar zou het wel toevallig zijn dat onze jongens de meeste punten gaan halen op een ander ?...  Vergeten wij om Gods wil niet dat iedere speler al eens een hart onder de riem nodig heeft, en daar zit het hem juist : het Cerclepubliek is een ondankbaar publiek.  Het slecht presteren van een ploeg wordt al te vaak door het publiek in de hand gewerkt, meer nog, HET  ONTSTAAT er dikwijls door.  Op Cercle komen de aanmoedigingen steeds NADIEN en ik durf dit een pietluttige houding noemen.  Doe u de moeite en ga vele ploegen in provinciaal bekijken : 50 mensen maken meer lawaai (in opbouwende zin) dan 6.000 kelen op Cercle doen !  Kijk naar Club !  Daar worden de goals er in geroepen door een massa trouwe supporters…  Waar blijven de groen-zwarte supportersverenigingen ?  Waar zijn de “Buffalo’s” ?  Dat ze zich verenigen –zo nodig elk op zich zelf, al is een federatie hier wel aangewezen– en luide verkondigen aan onze jongens dat ze ook te Brugge geliefd zijn, roep zo luid tot ze het geloven dat “HUN” supporters achter hen staan en geloof mij, zij worden vanzelfs hun eigen.  Ook wij moeten er de goals “inroepen”, daardoor doen wij onszelf en de spelers plezier !  En wie weet ???  – Een supporter.”

Of het nu goed of minder goed ging en de Cercleresultaten de laatste weken al eens wat tegen vielen, de supportersvereniging “Groen-Zwart” uit de Rijselstraat in Sint-Michiels vond toch dat een feestje mocht… :

Groen-Zwart Sint-Michiels in feest” : “Zaterdag jl. kwamen 52 leden van de supportersclub “Groen-Zwart” in hun lokaal, café “City”, bijeen voor een smakelijk souper, gevolgd door een gezellig samenzijn.  De lokaalhoudster die de taak van kokkin op zich had genomen, verdiende terecht de lof die haar door iedereen werd toegezwaaid.  Nadat de inwendige mens terdege was versterkt, zorgde het orkest voor de allerbeste stemming.  Het slaagde er overigens wonderwel in, en zeker toen het nieuw Cerclelied, voor die gelegenheid gemaakt, werd gelanceerd.  De feestvierders lieten het niet aan hun hart komen, ondanks de minder goede uitslagen van hun geliefde ploeg.  De hh. Brinckman en Verkeyn lieten zich als zangsolisten gelden, alsook het duo dhr. en mevr. G. Verkeyn.  Voor de humor zorgden A. Ruysschaert en R. Lagast.  Op zeker ogenblik kwamen zelfs Hitler en Loemoemba op het tapijt !  Het feest duurde tot in de vroege zondagmorgenuurtjes.  Moge het wakker bestuur van de supporterskring het bij deze eersteling niet laten, is de wens van alle feestvierders.”

En we vonden nog een tweede verslagje van hetzelfde supportersfeestje :

Supportersclub “Groen-Zwart” “ : “In het lokaal City, Rijselstraat te Sint-Michiels, werd aan een vijftigtal leden met hun dames een zeer verzorgd avondmaal aangeboden door de Supporterskring Groen-Zwart.  Het welkomstwoord werd uitgesproken door voorzitter Georges Van Vyve, die de erevoorzitter Gerard Versyp verontschuldigde, maar tevens Arthur Ruysschaert als eregast begroette.  Na het eetmaal werd in de beste verstandhouding tot in de “vroege” uurtjes gedanst en gefeest.  Dat de Sint-Michielse Cercle-aanhangers optimisten zijn, werd bewezen bij het aanleren van een nieuw Cerclelied, dat zo talrijke malen werd gezongen, dat de match tegen Union Namen eenvoudig niet meer kon verloren worden.  Tot slot vroeg het toegewijde lid Maurits Willems aan alle supporters om bij de volgende thuiswedstrijden van Cercle alle niet opbouwende en negatieve kritiek aan het adres van de spelers te laten varen en deze integendeel tot het uiterste aan te moedigen.”

Brugge

In de vorige aflevering hadden we het over de slechte staat van de Bisschopsdreef in Sint-Kruis dat aangekaart werd in het artikel “Al hutseklutsend door de Bisschopsdreef te Sint-Kruis – Onhoudbare toestand voor bewoners en weggebruikers”.  Maar het was niet enkel in Sint-Kruis dat er straten in slechte toestand te vinden waren.  Ook Sint-Andries deelde in de spreekwoordelijke brokken… :

Ellendige toestand van Diksmuidse Heirweg te Sint-Andries” : “Wegens de grote regenval der laatste weken is de Diksmuidse Heirweg in een reusachtige modderpoel herschapen.  De bewoners vragen zich terecht af wanneer daar eindelijk eens voor een oplossing zal gezorgd worden.  De straat is bezaaid met verraderlijke putten die vol water liggen zodat de autobezitters het nauwelijks wagen met hun auto buiten te komen uit vrees onklaar te geraken.  Doch vooral voor de huismoeders wier kinderen er dagelijks viermaal door moeten om naar school te gaan is het werkelijk geen pretje.  Natte kousen en doorlopen schoenen zijn er dagelijkse kost.  Voor fietsers is de weg praktisch onberijdbaar geworden.  Reeds herhaalde malen werd op deze toestand gewezen.  Hopen wij maar dat de betrokken instanties zo vlug mogelijk voor een oplossing zullen zorgen.  Wij verwijzen onze lezers overigens naar het verslag der jongste gemeenteraadszitting, elders in ons blad, waarin melding wordt gemaakt van het standpunt van de gemeentelijke overheid terzake.”

Net zoals we vorige keer dieper ingingen op de geschiedenis van de Bisschopsdreef doen we dit deze keer ook voor de Diksmuidse Heirweg.

De Diksmuidse Heirweg werd aangelegd toen de Romeinen heer en meester waren in onze gewesten.  Zij legden op meerdere plaatsen heirbanen aan omdat ze deze rechte wegen nodig hadden om op snelle wijze hun troepen te verplaatsen en om de werking van hun postdiensten zo goed mogelijk te kunnen verzekeren.  De Diksmuidse Heirweg liep toen over de heuvel waar nu het Galgenbos ligt.  Buiten deze heirbaan zijn er geen Romeinse activiteiten in de buurt van het Galgenbos gekend.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 219)

(periode van 14-01-1961 -> 21-01-1961)


Cercle

De voorbije resultaten waren niet van die aard om de komst van leidersploeg FC Diest met een gerust gemoed af te wachten.  Of was het juist onder dergelijke druk dat de groen-zwarten zichzelf zouden overtreffen ?  “Vic Bergh” mocht die bewuste zondag richting Edgard De Smedtstadion stappen om te kijken en neer te pennen wat Cercle er van bakte tegen de wit-zwarten:

“Cercle Brugge – F.C. Diest 0-1 : Weinig overtuigende leidersploegen…” : “Men moest zeker geen profeet zijn om te voorspellen dat Cercle en Diest elkaar in hun tweede onderling treffen een harde strijd zouden leveren om de kostbare punten en het ermee gepaard gaande leiderschap.  Beide ploegen, die bij de inzet van de competitie reeds onbeslist speelden, stonden immers op gelijke hoogte aan kop geklasseerd, zodat hier de eerste plaats op het spel stond.  Bij onze gebruikelijke navraag der kansen voor de wedstrijd bleek men in de groen-zwarte rangen tamelijk optimistisch en vol betrouwen en werd in grote lijnen een nipte Brugse zege vooropgezet.  Toch klonk bijna overal een licht voorbehoud met betrek tot het acteren der groen-zwarten dat unaniem geestdriftiger, sneller en directer werd gewenst dan dit in de vorige matchen het geval was.  Het is helaas bij deze wens gebleven, want was er naar waarheid niets aan te merken op de geestdrift en zegewil van Gilbert Bailliu en zijn maats, die naar beste vermogen hebben getracht de beslissing af te dwingen, dan hervielen zij andermaal in hun te traag en te lateraal kort passenspel dat er niet naar was om de stevige Diestse verdedigers fataal in het gedrang te brengen.  De oude zonden kwamen bij Cercle weer volop boven en zouden aan de basis liggen van de nieuwe teleurstellende prestatie en een nog meer ontgoochelende nederlaag die best vermeden kon worden.  FC Diest was immers evenmin een overtuigende leidersploeg en had na een halfuurtje opvallend haar beste pijlen verschoten.  Aanvankelijk liet zij wel een gunstige indruk door een snel, gedecideerd aanvallen dat toch preciesheid en afwerking miste om helemaal te voldoen.  Daarna presteerden de gasten verder op een bescheiden peil dat zelden de gewone middelmaat overschreed.  Normaal had niemand een doelpunt in de voeten in de 2e helft die Cercle veruit het meest bij de bal bracht, zonder dat hieruit evenwel enig noemenswaardig gevaar kwam, met uitzondering van een open kans die Perot hopeloos verknoeide.  De 0-0 stand, die tot enkele minuten voor het einde gehandhaafd bleef, typeerde heel voorbeeldig de staat der waardeverhouding die uiteindelijk echter enigszins vervalst werd door een luckygoal der bezoekers die hiermee een licht gevleide maar kostbare zege veroverden.  Een schoner voorbeeld van een lucky-goal als dit dat zondag Diest in de laatste minuten aan de leiding en de zege bracht, kan men zich moeilijk indenken.  Toen de naar links gezwenkte Maes immers Van Camp bediende, kon men moeilijk van een gevaarlijke actie gewagen, temeer dat laatstgenoemde eerder lukraak op doel schoot en Mortier reeds voor heel wat hetere vuren had gestaan.  Een eerste tegenslag voor Cercle was reeds dat de harde bal uit koers werd geslagen door Baas die in een beschermend gebaar zijn handen voor het gezicht hield.  Alles wees er evenwel nog op dat de Brugse doelman geen moeite zou hebben om deze situatie op te klaren, maar Mortier had ongelijk met het leder af te wachten in plaats van er op af te gaan.  Thans liet hij het botsen en op het ogenblik dat hij het wilde grijpen gleed hij even uit en flodderde het balletje effectvol naast hem tegen de touwen, hetgeen vanzelfsprekend een diepe ontgoocheling bij de enen en een dolle vreugde bij de anderen verwekte.  Hiermee was immers definitief de beslissing gevallen over deze kapitale vierpuntenwedstrijd, die Cercle niet verdiende te verliezen.  We zegden het reeds, de groen-zwarten schitterden niet in dat keiharde duel, vooral wegens de aangestipte tekortkomingen, maar waren toch doorlopend vol goede wil en zowel in de 2e helft als in het derde kwartier de meerdere hetgeen wel opwoog tegen het degelijk aanvangsoffensief der wit-zwarten, dat evenwel ook steriel bleef.  Inderdaad waren de groen-zwarten mede een al te stug defensief en het vrijgeven van het middenveld, dadelijk op hun helft gedrongen en schepte Diest herrie door een degelijk en snedig combineren waarbij gans de voorhoede met uitzondering voor de achteruitgeschoven Saenen verwarrend door elkaar switchte.  De lokalen trachtten het gevaar te beperken door een stugge mansdekking die o.m. Roje bestendig in de voeten zag lopen van Van Camp, maar slaagden daar niet altijd in.  Nog best dat de befaamde bezoekende doelschutters niet helemaal bij de zaak waren en een paar halfgemaakte doelpunten lieten liggen, anders had de thuisploeg reeds heel wat vroeger in het krijt gestaan.”

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – F.C. Diest  0-1

- opkomst : 8.000 toeschouwers.
- terrein : zeer glibberig.
- weersgesteldheid : overtrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Casteleyn, goed.
- fair-play : naar het einde toe een tikje te hard.
- corners : Cercle 2, Diest 6.
- doelpunt : 83’ Van Camp 0-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Desmaele, Daels, Bailliu, Michiels, De
  Caluwé.
- FC Diest : Goeleven, Drijvers, Bos, Greeven, Verdonck, Boeckx, Maes, Van Camp, Saenen,
  Van Roosbroeck, Van Rompaeye.

Ook “Dani” stond met een “Bont beeld” uiteraard even stil bij de nederlaag van Cercle

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 218)

(periode van 31-12-1960 -> 07-01-1961)


Cercle

De groen-zwarten zaten in een dipje, dat was het minste wat over de huidige toestand kon gezegd worden.  Verloren op FC Mechelen (2-1) en thuis slechts gelijk gespeeld tegen Sporting Charleroi (2-2).  Na de goede resultaten eerder was dit een koude douche.  Hoog tijd dus om het in de volgende thuiswedstrijd, tegen Racing Doornik, over een andere boeg te gooien.  De hamvraag was uiteraard of deze theorie vlot in de praktijk kon omgezet worden.  “Vic Bergh” trok in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion.  Zou hij er getuige van zijn dat Cercle de gunstige kentering inzette of bleven de groen-zwarten in hetzelfde bedje ziek ?

“Cercle Brugge – Racing Doornik 0-0 : Cercle zonder doelschutters” : “Toen Cercle, spijt een doorlopende meerderheid er maar niet in slaagde de stug versterkte en gesloten Doornikse verdediging uit elkaar te krijgen en na ruim een uur spel nog steeds vruchteloos achter een doelpunt zocht, hoorden we de zo verkleefde en steeds luid aanmoedigende Maurice Bonte (alias Chareltje Mentebolle) met overtuiging roepen : “Het zal weer in het laatste kwartier moeten gebeuren”.  En inderdaad, naarmate het einde naderde van deze snel en hardbetwiste wedstrijd, nam de lokale druk op het Waalse doel nog toe, stuwde Perot onvermoeibaar zijn maats in de aanval en nam hij de Racingkeeper op de korrel.  Maar alles bleef vruchteloos, tegenover de vaak treuzelende en pingelende Brugse aanvallers namen de numeriek sterkere geel-zwarte verdedigers niet het minste risico en ruimden alles ongenadig hard en ver weg.  Zoals Charleroi de week tevoren, bereikte ook Racing Doornik thans haar doel door de lokalen in bedwang te houden en een kostbaar puntje te ontfutselen dat we, niettegenstaande de afgetekende Cerclemeerderheid, niet eens onverdienstelijk kunnen noemen.  Tegenover de opnieuw falende groen-zwarte voorlijn, die het zelden tot een snedige en gave doordrijvende actie bracht, huldigden de gasten een stevig versterkt “safety first”, dat weliswaar af en toe enkele gaten vertoonde en hard op de proef werd gesteld, maar vooral dank zij de effenaf puike keeping van Liénard, kranig standhield tot het einde.  Dit nieuw kostelijk verliespuntje mag gerust weer op de rekening van de lokale voorhoede geschreven worden, die nooit de juiste tred vond tegen een nochtans te kloppen bezoekende defensie en andermaal opvallend inspiratie, slagvaardigheid en zelfs samenhang miste, om dan nog niet te spreken van de onvoldoende schotvaardigheid en slordige afwerking.  We zien waarlijk niet goed in wie van de Cercleforwards zondag een doelpunt had kunnen scoren, al kwam het voorbeeld nog zo treffend van André Perot die de enige met schietpoeder in de schoenen was, maar een bijna onklopbare Liénard op zijn weg vond !  Hier werd heel treffend aangetoond dat de Brugse voorlijn niet meer bij de zaak is en vruchteloos de verloren forme aan het zoeken is.  De verpersoonlijking van dit falen vindt men in het presteren van Bailliu, die normaal de motor is van de voorhoede waarrond gans de aanvalsactie draait, maar die thans maar niet op gang geraakte.  Gilbert werkte en draafde wel als niet één en trachtte zich doorlopend vrij te spelen, zonder nochtans ooit de juiste tred of opening te vinden.  Als men er aan toevoegt dat zijn nevenmaats al te uitdrukkelijk op hem speelden en de verantwoordelijkheid van het besluiten meestal aan hem overlieten, zal het niemand verwonderen dat er weinig van terechtkwam.  Notteboom bleek evenmin op dreef en miste dan nog “de” kans van de wedstrijd toen hij door Perot vrij in het straatje werd gezonden en alleen voor doel nog ver naast plaatste.  Daels kende enkele goede flitsen maar miste regelmaat in zijn presteren en vooral preciesheid in zijn doelschieten.  Michiels van zijn kant acteerde heel ijverig tussen de lijnen, maar het ontbrak hem aan de juiste pas.  Ten slotte was er vooraan nog de jeugdige Flamée die zijn debuut deed als linksbuiten, daar waar hij in reserve meestal als kanthalf of inside optreedt.  Zijn eerste helft was heel bevredigend, want hij speelde goed op zijn lijn, gaf verzorgde passen weg en dreef enkele goede doelpogingen door, maar na de rust was het beste er bepaald van af.  Hij ging mee op in het treuzelend en te persoonlijk spel van de andere voorspelers en verbrodde zodoende tal van goed opgezette acties.  In Flamée zit er gewis stof van een flinke voetballer, alhoewel er nog heel wat dient geschaafd…  Toch achten we dit experiment niet mislukt en we zouden hem gerust nog een nieuwe kans geven.  Zonder volledig te overtuigen, kon Cercle in haar geheel toch beter bevredigen dan tegen Charleroi, die trouwens iets hoger dan Doornik mag aangeschreven worden.  Zondag zat er beslist meer geestdrift en zegewil in het acteren der groen-zwarten, maar het falen van de voorlijn en een zekere vermoeidheid en loomheid die op gans de ploeg en haar presteren weegt ontzegde hen een mogelijke overwinning.  Als we spreken van vermoeidheid, dan baseren we ons hiervoor bijzonder op de verklaringen van de Cerclespelers zelf, die achteraf betoogden dat de inspanningen die reeds sinds 15 augustus bijna zonder onderbreking geleverd werden en de zware velden, terdege de reservekrachten van menig groen-zwarte acteur hebben aangetast.  En dat moet wel zo zijn, want de goede wil van alle spelers ten spijt om toch maar de zege uit het vuur te slepen, viel het op dat zulks niet voldoende was om de beslissing af te dwingen.  Dat tikje macht en snelheid dat nodig is om een aanval succesvol door te voeren ontbrak hetgeen de fysiek sterke tegenstrevers toeliet steeds gepast het gevaar te keren.  De halflijn was nog de enige die hierop een uitzondering maakte.  Perot was immers onvermoeibaar zowel in het verweer als in het opbouwen, alhoewel zijn slordig aangeven ook heel wat inspanningen deed teloor gaan.  Na de rust speelde hij trouwens voluit de aanval en was quasi de enige om op doel te schieten.  Meer sober maar even effectief was De Caluwé maar ook zijn ultiem vooruitstuwen leed schipbreuk.  De beste lokale speler was echter Baas die kalm en beheerst alles afstopte en ook zijn ontzetten tot in de puntjes verzorgde.  De sympathieke Sluisenaar heeft weer volop zijn zelfvertrouwen teruggevonden, hetgeen vast en zeker aan de basis ligt van zijn flink verbeterd en betrouwbaar presteren.  Noch Mortier, noch Serru, noch Roje kan ten slotte iets aangewreven worden, al moeten we Marin nogmaals waarschuwen voor zijn soms al te flegmatiek optreden, hetgeen ei zo na zelfs een doelpunt kostte.  Van de Cerclekeeper onthouden we zijn mooie save op het ver verrassend schot van J. Leblancq terwijl hij voor de rest een eerder rustige namiddag beleefde.  Kunnen we het betreuren dat de groen-zwarten voor de tweede opeenvolgende maal een kostbaar puntje verspeelden, dan willen wij hen hiervoor geen steen werpen.  Morgen kunnen zij genieten van een verdiende rustdag die hen hopelijk weer helemaal zal heropknappen om dan met nieuwe krachten en nieuwe moed de beslissende terugronde aan te vatten.  Kan Cercle in de komende matchen de nodige geestdrift en allesgevende zegewil opbrengen, dan is nog niets verloren en blijven haar promoveringskansen gaaf.  Maar dan zal er niets, volstrekt niets aan het toeval mogen overgelaten worden !”.

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Racing Doornik  0-0


- opkomst : 4.000 toeschouwers.
- terrein : iets glibberig.
- weersgesteldheid : betrokken en regenachtig.
- leiding : ref. Hannet, behoorlijk.
- fair-play : tamelijk correct.
- corners : Cercle 7, Doornik 1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Notteboom, Daels, Bailliu, Michiels,
  Flamée.
- Racing Doornik : Liénard, Gaillet, Liégeois, J. Leblanc, Timmermans, G. Leblanc,
  Mangain, Rivière, Debaissieux, Baert, Deneubourg.

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!