koop tickets online
nl fr en

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 235)

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 235)
(periode van 09-09-1961 -> 16-09-1961)

  • Cercle

Cercle Brugge – F.C. Diest 3-1  –  Een bemoedigende start…” :

“Dat men in het groen-zwarte midden niet helemaal gerust was met de “wedstrijd der gepromoveerden” als debuut in eerste klasse, kan best blijken uit de woorden die een bekende groen-zwarte aanhanger ons voor de aftrap van deze eerste thuismatch toevertrouwde : “Voor Cercle wordt het beslist een zware opgave tegen Diest dat vooral kan rekenen op haar krachtige fysiek en snelheid en niet het minst op haar gevaarlijke punchers Van Roosbroeck en Van Camp.  Onze jongens hebben in de oefenpartijen zeker niet teleurgesteld, maar toch kwam telkens enig tekort aan uithouding aan het licht en met de huidige warmte zal het er zeker niet op verbeteren.  Ik hoop natuurlijk op een volledig succes maar een draw zou mij evenmin verrassen.”  Slecht geredeneerd was dit in geen geval en zoals het spel in het eerste halfuur evolueerde, kwam alles zelfs heel treffend uit.  Cercle werd inderdaad in snelheid en directheid overtroefd en moest alles in verdediging trekken om niet knock-out te gaan.  Best maar dat de geduchte Diestse puntspelers eerder slordig afwerkten, anders had het skoorbord op de 30e minuut wellicht meer dan een 0-1 lokale achterstand aangeduid.  Dit doeltje, alhoewel ruim verdiend, was dan nog een meevaller, want het ver schot van H. Van Rompay was ogenschijnlijk wel in het bereik van Mortier, wiens reflex echter een tikje te laat was.  Heel rooskleurig zag het er dus niet uit voor de thuisploeg, die wel niet onaardig combineerde, maar onvoldoende gesteund werd en te traag uitviel.  Even onverwacht als onweerstaanbaar kwam echter een gunstige kentering in het Cerclepresteren, dat onder druk van de thans meer doordrijvende kanthalfs, totaal de rollen omkeerde.  Een enige voltreffer van De Caluwé zou er dan ook voor zorgen dat de rust met gelijke kansen bereikt werd.  En zie, na de kampwisseling trok Cercle met onaangetaste krachten weer ten aanval en waren het de gasten die in verdediging hard op de tanden moesten bijten.  Twee nieuwe prachtdoelpunten zouden de groen-zwarten dan belonen voor hun flink geordend en aantrekkelijk spel, waarna ze zich vergenoegden rustig het spelverloop te controleren en het voortijdig uitgespeelde Diest in toom te houden.  Zo kenden de groen-zwarten dan toch een bemoedigende start, die beslist een morele stimulans zal zijn voor de komende wedstrijden.

Technische  krabbels…
Cercle Brugge  –  F.C. Diest  3-1

- opkomst : 9.000 toeschouwers.
- terrein : zeer goede toestand.
- leiding : ref. Raymaeckers, goed.
- fair-play : behoorlijk.
- corners : Cercle 7, Diest 6.
- doelpunten : 30’ H. Van Rompay 0-1, 36’ De Caluwé 1-1, 64’ Nemes 2-1, 65’ Daels 3-1.
- Cercle: Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, De Caluwé, Daels, Nemes, Bailliu, De Vylder,
  Orlans.
- Diest : Goeleven, Drijvers, Greven, L. Van Rompay, Martens, Kammerman, Maes, Van Camp, Saenen, Van Roosbroeck, H. Van Rompay.

 

 

De groen-zwarten die op de openingsspeeldag van de competitie 1961-1962 een bemoedigende 3-1 overwinning behaalden tegen F.C. Diest.

Cerle Brugge KSV

Elke lezer van deze rubriek weet dat een “Bont beeld” van Dani nooit veraf is.  Nadat Cercle de beide punten had weten thuis te houden kon het dromen reeds (een beetje) beginnen… :

Cerle Brugge KSV

Zowel Club als Cercle wonnen hun eerste match.  We zien Club in staat om een mooi seizoen te spelen, maar Cercle zal zondag tegen een “echte” eersteklasser moeten tonen wat ze kunnen.  Indien ze het tempo der hoogste klasse, dat heel wat hoger ligt dan dit van tweede klasse, kunnen volgen dan zullen ze zeker niet ontgoochelen, vooral daar ze over meerdere knappe elementen beschikken.  Het feit dat beide Brugse ploegen nu in eerste uitkomen heeft evenwel ook de keerzijde dat de voetbalminnaars nu elke zondag een grote ploeg kunnen zien spelen met het gevolg dat hun lieve eega manlief elke zondag zal zien optrekken…”

De eerste opdracht was succesvol afgewerkt en dat gaf natuurlijk goede moed maar de wedstrijd die er nu aankwam, een verplaatsing naar F.C. Luik, was van een gans ander kaliber.  De Luikenaars werden immers beschouwd als een mogelijke titelkandidaat en gezien tegen F.C. Diest gebleken was dat de groen-zwarten nog niet voldoende gerodeerd waren…  Hoe dan ook werd er traditiegetrouw al eens een vooruitblik geworpen op deze ontmoeting.

F.C. Luik – Cercle : Werd algemeen verwacht dat de winnende Cercleploeg zou behouden blijven om Club Luik te gaan bekampen, dan is dit niet het geval, vermits De Caluwé de plaats moet ruimen voor de herstelde Demey.  Indien de gewonde Serru niet fit zou zijn zou De Caluwé toch optreden maar dan als… back !
Volgende ploeg wordt aangekondigd : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Daels, De Vylder, Bailliu, Nemes, Orlans.
De Cercle-invallers spelen heden zaterdag te 17 uur op eigen veld tegen F.C. Luik met volgende ploeg : Acket, Vanderhaeghen, Decock, Michiels, Wittevrongel, Van Vlaenderen, Notteboom, Buyse, Damman, Desmaele, Verheye.

Als de wedstrijd tegen F.C. Luik als waardemeter moest dienen om te weten hoe hoog Cercle bij de aanvang van de competitie mocht ingeschat worden dan was het resultaat van deze test alvast een serieuze ontgoocheling !  Al was het niet zo zeer het feit dat de groen-zwarten kansloos met 3-0 ingeblikt werden maar vooral de manier waarop :

F.C. Luik – Cercle Brugge 3-0  -  Groen-zwarten veel te traag !” :

“Het was te begrijpen dat veel supporters reeds boordevol optimisme zaten na de mooie overwinning tegen Diest maar velen waren het ook eens dat Cercle op deze wedstrijd nog niet mocht beoordeeld worden, omdat het precies nog onder ex-tweede klassers ging.  Welnu, wij denken dat indien dezelfde supporters de uitwedstrijd tegen Club Luik hebben gezien, zij reeds een groot vraagteken achter dit optimisme zullen gezet hebben.  Het is nu niet het feit dat Cercle tegen deze titelkandidaat een afgetekende 3-0 nederlaag heeft moeten incasseren, dat wij een (zeker vroegtijdig) alarm blazen, doch wel de wijze waarop er te Luik verloren werd.  Het was waarlijk bedroevend te zien hoe er gepresteerd werd.  Het bleef steeds bij een stereotiep spel, waarbij het element verrassing totaal verbannen bleef.  Stel u even voor dat het eerste doelschot, die naam waardig, gelost werd op de 27e minuut van de tweede helft !  Het was om erbij te wanhopen.  En denk nu maar niet dat de Luikenaars een grootse wedstrijd hebben gespeeld.  Blijkbaar zat hun donderdagavondmatch tegen Benfica hen nog in de benen, bij zoverre dat zij herhaaldelijk een heftig fluitjesconcert van hun aanhangers mochten horen.  Doch de oppositie van de groen-zwarten was zo schuchter en bovendien kenden de Walen bij de eerste twee doelpunten heel wat meeval, zodat Cercle zich al te vlug bij het resultaat ging neerleggen.”


Technische  krabbels…
F.C. Luik  -  Cercle Brugge  3-0

 

- opkomst : 15.000 toeschouwers.
- terrein : uitstekend.
- weder : ideaal voetbalweertje.
- fair-play : niets op aan te merken.
- leiding : ref. Van Nuffel, liet soms te wensen over.
- corners : Luik 4, Cercle 3.
- doelpunten : 2’ Mutschi 1-0, 28’ Mutschi 2-0, 37’ Letawe 3-0.
- F.C. Luik : Delhasse, Baré, Defraigne, Masset, Lejeune, Wasseige, Croté, Mutschi, Kilola,
  Letawe, Alberty.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Daels, De Vylder, Bailliu, Nemes,
  Orlans.
 


 

De Cercleploeg die op het veld van kandidaat-kampioen F.C. Luik kansloos de boot inging.

Cerle Brugge KSV

Was er na de overwinning tegen F.C. Diest optimisme te over dan was dit na de wedstrijd op F.C. Luik bij velen reeds omgeslagen in een (voorlopig nog) lichte vorm van paniek.  Het weerhield “Dani” er alvast niet van om een “Bont beeld” uit zijn pen tevoorschijn te toveren :

Cerle Brugge KSV

“Club haalde een mooie uitslag tegen de kampioenen, maar Cercle gaf te Luik de indruk nog in rodage te zijn.  Laat ons hopen dat onze groen-zwarten vlug het eerste-klassetempo zullen mee hebben en zich buiten de rode lantaarnzone zullen kunnen houden.”

Na de verplaatsing naar F.C. Luik volgde op de derde speeldag van de nieuwe competitie alweer een niet te onderschatten uitwedstrijd.  Dit keer mochten de groen-zwarten richting Charleroi reizen om er Olympic te bekampen.

Olympic Charleroi – Cercle : De groen-zwarten staan morgen zondag weer voor een moeilijke uitwedstrijd naar Olympic Charleroi, maar spijt de zware nederlaag te Luik wordt in principe toch dezelfde opstelling behouden : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Daels, De Vylder, Bailliu, Nemes, Orlans.
Naar verluidt bestaat er toch kans dat de ploeg zou gewijzigd worden en Demey zou vervangen worden door Michiels, terwijl men ook gewaagt van het onzeker optreden van Roje wegens een spierverrekking.
De Cercle-invallers spelen heden zaterdag te 16 uur opnieuw aan huis, ditmaal tegen Olympic en hiervoor werd volgend elftal aangeduid : Acket, Vanderhaeghen, Decock, Van Vlaenderen, Wittevrongel, De Caluwé, Notteboom, Verheye, Buyse, Michiels, Desmaele.”

  • Brugge

* Ik denk niet dat er zo heel veel Bruggelingen zijn die weten dat Brugge een echt spookhuis rijk is.  Dit spookhuis heeft zelfs een naam : “Den Noodt Gods”.  Nu dringt zich natuurlijk de vraag op waar dit spookhuis dan wel mag te vinden zijn.  Wel, het imposante gebouw op de hoek van de Spanjaardstraat en de Kortewinkel, dat is de plaats waar er in Brugge spoken te vinden zijn !  Deze spokengeschiedenis hier uitgebreid uit de doeken doen, al is de verleiding zeer groot, zou ons al te ver leiden.  Daarom beperk ik mij hier tot een heel korte samenvatting.
“Den Noodt Gods” herbergde eeuwen geleden een nonnenklooster.  Aan de overzijde van de rei was een Augustijnenklooster.  De paters van dit klooster kwamen bij de zusters de biecht horen en de mis lezen.  Op zekere dag werd een pater verliefd op een van de kloosterzusters maar toen hij uiteindelijk al zijn moed had verzameld en de non zijn liefde bekende, wees zij hem af.  Hij ontstak hierop in een blinde woede, vermoordde haar en pleegde zelfmoord.  Deze geschiedenis speelde zich af in 1498 !
Sindsdien gebeurde het dat ’s avonds laat toevallige passanten op bepaalde dagen een sneeuwwitte gedaante door het leegstaande gebouw zagen dwalen.  Het leek wel of de gedaante, de vingers in elkaar verstrengeld, gebeden prevelde.  Op andere dagen was dan weer het silhouet te zien van een pater die met een grimmig gezicht, voor zo ver zijn afschuwelijk vertrokken gezicht te onderscheiden viel, in het vroegere nonnenklooster rondliep.  Geen van beiden scheen ooit gehinderd te worden door deuren of muren.  Ze liepen er blijkbaar zo doorheen.  Opvallend detail : ze werden nooit samen gezien en om klokslag middernacht waren ze weer verdwenen.
In het jaar 1877 werd het huis bewoond door de Engelse familie Unlacke die aan vrienden en aan familie vertelden dat zij regelmatig geconfronteerd werden met de spoken.  Engelsen, spoken en spookhuizen zijn blijkbaar een ideale combinatie en de familie Unlacke nodigde een zekere Eglinton, in die jaren een gekend en befaamd helderziende en medium, uit om naar Brugge te komen en er ter plaatse een onderzoek in te stellen om eindelijk te weten te komen wat er aan de hand was.
De Engelse auteur Florence Marryat, die op dat moment in Brugge verbleef, werd eveneens uitgenodigd en zij beschreef de gebeurtenissen in het Brugse spookhuis uitvoerig in haar boek “There is no death”.  Volgens Marryat sprak Eglinton, het medium, met de geest van de vermoorde non en met de geest van de pater.  De Augustijnermonnik vroeg aan Eglinton “om veel te bidden voor de ongelukkige die hij was”.  De vermoorde non bevestigde tegenover Eglinton het verhaal van de pater en smeekte hem op haar beurt om veel te bidden voor haar moordenaar.  Toen Eglinton haar vroeg wat zij nog meer wist over de dader wilde of kon zij enkel kwijt dat hij een éénendertigjarige Italiaan was.  Zij zelf heette Hortence Dupont en was slechts drieëntwintig jaar oud toen zij vermoord werd.

In het volgend artikel gaat het evenwel niet over de geesten van de pater en de non maar over de lamentabele toestand waarin het gebouw zich in die jaren bevond.  Al heeft de reporter van dienst blijkbaar toch wel ergens gehoord dat het bewuste gebouw de reputatie heeft een spookhuis te zijn al blijken de spoken volgens zijn uitleg doodgewone clochards te zijn.  Hoe dan ook vroeg men zich terecht af wanneer de restauratie van de gebouwen eindelijk zou opgestart worden en welke staatsdiensten er een plaatsje zouden krijgen want het Brugse spookhuis bleek eigendom te zijn van de Belgische staat :

Wie draagt hier schuld ? – Huizencomplex, eigendom van Belgische Staat, aan Spanjaardstraat en Korte Winkel in verval.  Wanneer restauratie ?

“Langs de Augustijnenrei te Brugge wordt het stadsgezicht met de Augustijnenbrug reeds verscheidene jaren erg geschaad door het bouwvallig huizencomplex gelegen op de hoek van de Spanjaardstraat en de Korte Winkel.  Deze gebouwen zijn reeds jarenlang staatseigendom en werden aangekocht met het oog, daar alle diensten van het ministerie van Arbeid en Tewerkstelling onder te brengen.  Het “Huis van de Arbeid” gelegen naast dit gebouw, wordt veel te klein.  Daar werken ongeveer 70 bedienden in de Technische Arbeidsinspectie, de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening, de Sociale Arbeidsinspectie en de Officiële ziekenkas van de RVZI.  Te Brugge werd het eerste “Huis van de Arbeid” van ons land in 1947 door minister Troclet ingehuldigd.  Men hoopte, door de aankoop van dit gebouwencomplex ook de Diensten van de Rijksmaatschappelijke Zekerheid, die voor een paar jaar nog op de Dyver gevestigd waren en nu opnieuw te Brussel zijn gecentraliseerd, het Controlecentrum van de Rijksdienst voor Verzekering tegen Ziekte of Invaliditeit en de Hulpkas voor gezinsvergoedingen samen met de andere bestaande diensten van het “Huis van de Arbeid” in één gebouwencomplex te centraliseren.  Van die centralisatie komt echter niets terecht, vermits men de aangekochte gebouwen niet herstelt.  Dit gebouw wordt in de volksmond het spookhuis genaamd.  Inderdaad het is een feit, dat sommige Brugse “clochards” daar vaak een onderkomen zoeken.  Daardoor verkeert men in de waan, dat het in dit “onbewoond” huis spookt.

Het ‘spookhuis’ of “Den Noodt Gods” op de hoek van de Spanjaardstraat en de Kortewinkel.  Het restauratiedossier sleepte nog enkele jaren aan maar het uiteindelijke resultaat mocht zeker gezien worden.  Veel Bruggelingen zullen dit gebouw nog kennen als de R.V.A. (Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening).  Op 1 maart 1989 werd de V.D.A.B. (Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding) opgericht en konden de werkzoekenden er vanaf dat moment een beroep doen op het uitgebreide dienstenpakket  van de V.D.A.B.  In 2010 verhuisden de overheidsdiensten naar het Kamgebouw aan het station (kant Sint-Michiels) en werden er meerdere luxueuze appartementen in het vroegere ‘spookhuis’ ondergebracht.  Deze foto uit 1968 toonde de noodzaak van de restauratie (bron foto : beeldbank Brugge).

Cerle Brugge KSV

* In 1962 stond de opvoering van het Heilig Bloedspel nog eens op het programma.  Meteen zou deze zesde editie van het Heilig Bloedspel jammer genoeg ook de laatste worden.
Hoe dan ook werd er in 1961 nog druk gediscussieerd of men bij de opvoering al of niet bandopnames zou gebruiken…  “Dani” vond de discussie alvast de moeite waard om er een “Bont beeld” van te maken :

Cerle Brugge KSV

“Men is reeds druk bezig met de voorbereidingen voor het H. Bloedspel van toekomend jaar.  Er zijn natuurlijk nog tal van discussiepunten en één der bijzonderste daarvan is wel het probleem of er al dan niet bandopnames zullen gebruikt worden.  We zijn benieuwd naar het verder verloop der debatten.”

* September is uiteraard de maand dat de scholen opnieuw hun deuren opengooien en de studieboeken weer mogen bovengehaald worden.  Dat was uiteraard ook “Dani” niet ontgaan en dat was voor hem het sein om er een “Bont beeld” van te maken :

Cerle Brugge KSV

“Verleden week zijn de scholen dan ook weer gestart tot grote opluchting van veel ouders en tot grote spijt van veel kinderen.  De onderwijzers zullen wel tijdens hun verlofperiode de zenuwen ontspannen hebben zodat ze paraat zijn om de jeugd gedurende een jaar te trotseren.”

  • varia

Ook de wielerliefhebbers kwamen ruimschoots aan hun trekken want in september stond het wereldkampioenschap op het programma.  De keizer van Herentals, Rik Van Looy, slaagde er in om, na zijn eerste wereldtitel in 1960, zich ook in 1961 de sterkste van het peloton te tonen.  Rik Van Looy kon, na een carrière die liefst 17 jaar duurde (van 1953 tot 1970), een prachtig palmares voorleggen.  Hij had echter nog veel meer overwinningen kunnen behalen maar in het begin van zijn wielerloopbaan moest Van Looy opboksen tegen die andere grote kampioen, Rik Van Steenbergen, terwijl hij in zijn nadagen de strijd diende aan te gaan met Eddy Merckx.  Rik Van Looy werd op 20 december 1933 in Grobbendonk geboren en wordt eind 2022 dus 89 jaar !

Rik Van Looy opnieuw wereldkampioen op de weg !

“Dank zij een perfecte verstandhouding in de Belgische ploeg en een daverende spurtzege kon Rik Van Looy vorige zondag zijn regenboogheerschappij voor een jaar verlengen.  We zien hem hier op overtuigende wijze de Italiaan Nino Defilippis kloppen.” (bron foto : ronnydeschepper.com).

Cerle Brugge KSV
  • internationaal

Met de inval van Rusland in Oekraïne stelden de Russen een daad van agressie die het Westen uiteraard fel veroordeelt maar eigenlijk is de situatie tussen Oost en West, sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog, altijd nogal gespannen geweest.  Denken wij maar aan de splitsing van Duitsland, de Berlijnse Muur, het IJzeren Gordijn, de Koude Oorlog,…  Sinds 1945 was er eigenlijk altijd al het nodige spierballengerol tussen de twee opponenten.  Soms scheen zelfs een nieuw conflict, zoals we er in de jaren zestig toch wel af en toe dicht bij waren, onvermijdelijk en sloegen de mensen aan het hamsteren.  Suiker was toen een heel populair product om te hamsteren.  Onderstaand artikel uit “Het Brugsch Handelsblad” van september 1961 illustreert die gespannen toestand :

Na de Sovjets : USA hervatten ondergrondse kernbomproeven !” : “De wereldsituatie is er sedert onze vorige uitgave niet op verbeterd.  Na de kaakslag aan de onverbonden landen, in conferentie te Belgrado, toegediend door Kroetsjev, heeft de Sovjet-Unie kort naeen in Siberië reeds drie kernbommen en in Rusland zelf een vierde tot ontploffing gebracht, wat vooral in Japan grote ongerustheid heeft doen ontstaan.  De Japanse regering protesteerde dan ook ’t scherpst van allen, wien deze gang van zaken het spook van een derde wereldoorlog voor ogen doet rijzen.  Tokio protesteerde ook tegen het besluit van de Amerikaanse regering, de ondergrondse kernproeven te hervatten.  Intussen hebben Amerika en Engeland aan de Sovjet-Unie voorgesteld, tegen 9 september –dat is vandaag– alle bovengrondse kernexplosies stop te zetten en alleen met ondergrondse voort te gaan, zonder enige controle.  Alles wijst er op, dat de Sovjet-Unie op dit voorstel niet zal ingaan.  Ze stelt het aanbod als een ultimatum voor en beweert, dat Amerika al lang geheime kernproeven doet.  Washington beweert hetzelfde van de Sovjet-Unie.  We zitten daarmee volop in een nieuwe kernwedloop, een zeer explosieve toestand, zegt u het wel.  Dit griezelig besef is dan ook oorzaak, dat de conferentie te Belgrado niet het belang verworven heeft als de protagonisten ervan verwachten en alvast niet de weerklank heeft, die de conferentie van Bandoeng had, toen de eerste groep neutralistische staten er een geloofsbelijdenis aflegde.  Belgrado is weliswaar een nieuwe mijlpaal in het bestaan van tal van Afro-Aziatische landen, maar het misprijzen, waarmee de Sovjets hen hebben behandeld en de nauwelijks verholen afkeer in het Westen voor hun slappe reactie op deze kaakslag, hebben overduidelijk hun werkelijk belang aangetoond : ze zijn alleen belangrijk in functie van hun afzijdigheid en hun potentie als mogelijk bondgenoot.  Afgezien van een reeks gezonde voorstellen tot hervorming van de UNO, het samenleven van alle landen ter wereld en andere nog steeds platonische verzuchtingen meer, is alleen hun besluit, tussen Oost en West te zullen bemiddelen van direct belang.  Het is dan nog de vraag, of hun gezanten Neroe en N’Kroema te Moskou en Soekarno en Mobida Keita te Washington succes zullen oogsten.  De Gaulle hield intussen zijn vierde persconferentie als Frans staatshoofd en was van mening, dat Moskou zo uitdagend optreedt, omdat er inwendige moeilijkheden in de Sovjet-Unie zijn.  Een Amerikaans psycholoog is daarentegen van oordeel, dat de wederzijdse vrees en dito leugens over mekaar de twee grootmachten a.h.w. blindelings tegen elkaar in het harnas jagen.  De Gaulle zei ook, dat het Westen een politiek van hard tegen hard moet volgen t.a.v. de Russische afdreigingspolitiek te Berlijn en in het algemeen.”

(Marnix Knockaert)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Ward Faes

SHOT sprak met … Ward Faes

Een Cercleman in dienst bij Cercle

Home is where the heart is. Ward Faes ging eind 2021 bij Cercle aan de slag als juridisch en financieel bediende. Hij is eveneens de nieuwbakken AML-officer voor Groen Zwart. We spraken de sympathieke Ruddervoordenaar daags voor het aftrappen tegen Zulte Waregem en kregen een inkijk in het dagelijkse reilen en zeilen van de Vereniging.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Torres

SHOT sprak met … Louis Torres

‘Ik geniet van elk moment’

Het eerste interview van het nieuwe seizoen was er ééntje met Louis Torres.  De jonge Fransman streek in het tussenseizoen neer langs de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Door omstandigheden kwam hij redelijk snel in de ploeg.  Hij trekt daar aardig zijn streng als linksback.  Dit jaar is trouwens zijn eerste seizoen bij de profs. 

Louis, stel je kort eens voor aan onze fans. 
Mijn naam is dus Louis Torres.  Ik ben 21 jaar en ben bezig aan mijn eerste seizoen hier bij Cercle.  Het is ook mijn eerste buitenlands avontuur.   Ik woon op vijf minuutjes van het stadion en woon er samen met mijn vrouw. 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Robert Maes

SHOT sprak met … Robert Maes

Winnaar Trofee Robert Braet

De “Trofee Robert Braet” werd in 1988 in het leven geroepen ter ere van de in 1987 overleden legendarische doelman, bestuurslid en voorzitter.
Het is een hulde aan een vrijwilliger die zich zeer verdienstelijk gemaakt heeft voor Cercle.  Vanaf 1993 wordt de trofee tweejaarlijks uitgereikt.
Omwille van corona werd de versie 2021 een jaar uitgesteld.  Op de fandag op ’t Zand mocht Robert Maes de trofee in ontvangst nemen uit de handen van vzw voorzitter Piet D’Hooghe.
Tijd voor een kennismaking met deze rustige, steeds onopvallende “délégué”.

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!