koop tickets online
Shot-online 12/02/2019
Napoleon Games

Ontvang tot € 500 free bets bij Napoleon Sports & Casino.

Praatje met … de Beloftencoach

Praatje met ... de Beloftencoach


 Jimmy De Wulf

 


Ambitie


De link Jimmy De Wulf/Cercle telt 10 jaar.  Jimmy was vijf jaar A-kernspeler (2003-2008, 148 wedstrijden) en is na nog omzwervingen bij KVO, in Cyprus en in Koksijde, ondertussen vijf jaar actief als trainer bij  Groen-Zwart.
Die trainersjaren mogen als een succes beschouwd worden.  Om die reden, en de opnieuw mooie prestaties dit seizoen van de Beloften, maakte ik op vrijdag 8 februari een afspraak met Jimmy in café “Calvarieberg”, kortbij zijn deur en zoals het past, zeker met de derby in het vooruitzicht, binnen de Brugse stadswallen.
 

Je bent ondertussen vijf jaar trainer bij Cercle?


Ik startte als trainer bij de U17 en vervolgens vier jaar Beloften.  Aanvankelijk was dit met Sven Charita, die nu om puur praktische redenen in Lokeren traint.  Vervolgens, en tot op heden, met Wouter Artz.   Een samenwerking die ons beiden zeer goed bevalt.  Ons grote voordeel is dat we ook naast het voetbal zeer goed overeenkomen als hele goede vrienden.  Die klik was er al.  Het geeft vaak ook een meerwaarde, want een blik zegt soms meer dan genoeg als je elkaar kent.  Dat is ook wel belangrijk binnen ons verhaal van Cercle Brugge.
 

Cerle Brugge KSV

Vorig seizoen was behoorlijk succesvol, zowel in de competitie als in de Beker.  Een mooi verhaal toch?


Absoluut, maar niet alleen vorig jaar.  Tot op heden luidt het palmares: 4e plaats met de U17 en met de Beloften eenmaal kampioen, twee maal vice-kampioen en als extra vorig seizoen slechts in de ¼ finale, als 1B ploeg, in de Beker thuis gewipt door Standard.  Voor onze jonge gasten was dit laatste ook een leuke ervaring, want toen waren er ook heel wat supporters op afgekomen met wat Bengaals vuur, een spandoek, enz…
Dit jaar was ons target PO1 proberen te halen.  Niets moest, want uiteindelijk is het een grote stap van 1B Beloften naar 1A Beloften.   Op de laatste speeldag van de reguliere competitie maakten we deze doelstelling waar.  Nu krijgen we de “cadeaus” voorgeschoven hé.  Wedstrijden tegen de buren, Genk, Gent, Standard, Anderlecht, enz…  Dat is gewoonweg een meerwaarde voor onze jonge gasten.
Het resultaat staat ook niet voorop in dat verhaal.  Uiteraard wil elke sportman winnen, maar de jongens kunnen gigantisch veel bijleren in die PO1.

Je gaf PO1 op als doelstelling in dit artikel, maar bij aanvang van het seizoen klonk het nog als titel in HBH “kampioen spelen en  de Beker winnen”?


Inderdaad en we blijven nog altijd bij dat standpunt.  Met onze resultaten tot op heden blijven we voor beide nog in de running.  In PO1 haalden we tot dusver vier op zes en deze avond spelen we voor de Beker tegen de buren.
Die titel van het artikel was bewust gekozen van mij.  Mensen die er door kijken weten goed genoeg wat ik er mee bedoel.  Als je op een bepaald niveau bent, 1A Beloften Cercle Brugge, dan moet je altijd voor het hoogst haalbare gaan, anders moet je geen sportman worden.  Dat wou ik in vette letters uitdrukken.  Is dat een haalbare kaart?  Zolang we het kunnen gaan we ervoor.  Of dit een realistische kaart is?  Het zal in elk geval een zeer moeilijke opgave worden.  Maar ik wil steeds meegeven dat je altijd het uiterste moet proberen te halen uit een jongen.  Ieder op zijn niveau.  Dat was de achterliggende reden van die titel.
 

Cerle Brugge KSV

De PO1 reeks is inderdaad niet min.  Je haalde het daarjuist reeds gedeeltelijk aan: Anderlecht, Club, Standard, KRC Genk, AA Gent, Antwerp, zowaar ook Lokeren.

Inderdaad, serieuze tegenstanders.  Maar nogmaals, het is een gigantische meerwaarde in het huidig proces van jonge spelers om tweemaal tegen Standard, Anderlecht, de buren enz… te spelen.  Iedereen wordt gedwongen om op de toppen van de tenen te gaan spelen en een snipperdag kunnen ze zich niet veroorloven. De snelheid van uitvoering ligt een pak hoger.  Voorheen kon je kijken, controle, nog eens kijken en inspelen, maar die tijd heb je nu niet meer.  We kunnen het hen wel zeggen, maar nu worden ze met hun neus op de feiten gedrukt.  Doe je het niet, dan val je uit de boot.  Onze taak als trainer is om ze op dat niveau te krijgen.
 

Heel wat doelstellingen behaalde je reeds.  Jullie zitten in PO1 en  gaan vooruit in de Beker?


Ja, maar het is zoals je in een vorige vraag stelde i.v.m. die titel.  Het is niet één doelstelling die je plaatst.  Je werkt met trajecten en je wilt bepaalde zaken creëren.  De ultieme doelstelling van ons als Beloftencoaches moet zijn om die één, twee, drie, vier, noem maar op, hopelijk reeds één jongen, af te zetten in de A-kern.  Als we dan toch over resultaat praten, dan is dat is dat voor ons het mooiste resultaat.  Met mooie resultaten zet je Cercle Brugge in de verf en ook de jongens individueel.  Het is onze taak om hen te pushen en tot het uiterste te gaan. Doe je dit niet dan val je er uit.  Dat is de harde realiteit van het voetbal.  Is het niet voor Cercle, dan proberen we toch ieder op zijn niveau af te zetten. Dat geeft ook voldoening.

Als Beloftentrainer is het ook wel niet makkelijk, gezien je niet steeds een vaste ploeg kunt opstellen.  Dit niet door kwetsuren, maar door het moeten opnemen van spelers uit de A-kern die ritme moeten opdoen?


Dat klopt.  Dit is een zeer moeilijke taak van een Beloftencoach.  Je moet soms jongens, die fantastisch goed trainen, ontgoochelen door afvallers uit de A-kern op te stellen omdat die speelminuten moeten opdoen.  Het is een heel moeilijk evenwicht.  Kijk naar Anderlecht.  Ze krijgen kritiek omdat ze reeds een tijd met minstens elf profspelers in de Beloftencompetitie aantreden.  Aan de ene kant begrijp ik het want die contractspelers moeten wedstrijdritme opdoen voor het geval ze met de A-ploeg moeten aantreden, maar het is natuurlijk gigantisch frustrerend voor de jeugdspelers die elke dag naast hun school keihard werken om hun doelstelling te bereiken.  
Nu, ze moeten er door.  Klagen en zagen gaat niet helpen.  Onze taak is die ontgoochelde jongens te blijven meetrekken in je verhaal en hen zeggen; “weet je, morgen is het misschien aan jou”.  Dan moeten ze er ook voor klaar staan.
In de jeugdreeksen kijk je altijd op.  Een goede speler speelt altijd een reeks hoger.  Bij de Beloften kom je plots op een niveau waar je rekening moet houden dat er een mogelijke instroom is van boven naar beneden.  Dat zorgt voor ongenoegen bij jongens in mijn kleedkamer, maar ook voor jongens die bij ons moeten komen spelen, want zij willen op het hoofdveld staan.
Het is niet steeds gemakkelijk om dit op een gelijke lijn te krijgen, maar ik mag daar voorlopig niet over klagen.
Daarnaast vind ik het een goede regel dat er minstens zeven Belgische jongens op het veld moeten staan.  Het gaat hier immers over opleiding.

Hoeveel maal trainen jullie per week?  De meeste studeren nog en dat maakt het er wellicht niet eenvoudiger op?


Minimum vijf keer per week.  Soms valt het voor dat er ook voor bepaalde spelers een individueel moment is.  Voor de jongens is het inderdaad niet eenvoudig.  Als coach weet je dat ze er eventueel een zware dag op school opzitten hebben, ze doen er alles aan om op tijd op de training te geraken en toch weet je dat je sommigen moet ontgoochelen voor deelname aan een wedstrijd.  Het is moeilijk om een goede balans te vinden, maar ik verwittig hen daarvoor.  We zijn nog voor de start van de eerste training van het seizoen samen gekomen en hebben dit alles besproken.  Als je morgen in de A-ploeg staat en je speelde maar een gemiddelde wedstrijd waarop kritieken komen, dan moet je mentaal sterk staan om dit te verwerken.  Als je er nu niet tegen kunt dat er een niet-selectie is, dan wil dit zeggen dat je nog niet klaar bent om een profvoetballer te worden.
Bij de beloften hebben we ook nog de kans om individuele gesprekken aan te gaan.  Onze deur kan openstaan.  De arm om de schouder leggen en zeggen “kom op”.  Wat op het volgende niveau niet zo vanzelfsprekend is.
 

Ben je een strenge trainer?


(zonder aarzelen) Ja!  Ik wil ook streng zijn.  Wie met mij ooit trainde weet het, ze hebben iets in handen.  Er is niets zo mooi dan van je hobby je beroep te kunnen maken.  Ondanks alle tegenwerkingen, druk, mentale druk die er rond komt.  Je kunt er je job van maken.  Als je nu voor € 5,00 - € 50,00 of € 500,00 speelt, dat maakt niets uit voor mij. Je moet dezelfde passie, dezelfde drive, dezelfde ingesteldheid hebben.  Dat wil ik meegeven aan mijn jongens.  Iedereen denkt aan geld in het voetbal, da’s ook logisch.  Maar pas op, als je de passie, de discipline  en het respect niet hebt voor de mensen rond je én jezelf om op je lichaam te letten, dan gaat je geen carrière toegeschreven worden.  Absoluut niet!

(foto rechts: collega beloftentrainer Wouter Artz)             
 

Cerle Brugge KSV

Goede resultaten behalen, spelers beter maken én er laten doorstromen naar het eerste elftal, zoals Robbe Decostere en Charles Vanhoutte dit seizoen.  Dat is het target van de Beloftentrainer?


Ja, vanzelsprekend.  Dat maakt me ook trots.  Als we in de voorbije jaren jongens semi-profcontracten konden laten tekenen, nu Charles en Robbe die de stap konden wagen, is dit voor hen een grote stap, maar in mijn ogen pas een beginpunt.  En ze weten dat ik daar zo over denk.  De “speeltijd” is voorbij, nu begint het echte werk.  Ik ben daar dan ook trots op.  Wie weet dat ze een kans krijgen in PO2.  Maar ik hoop dan wel dat men ze goed gebruikt.  Daarmee bedoel ik dat ze niet in een team terechtkomen tussen acht/negen spelers die soms eens spelen.  De meerwaarde zou zijn dat ze een speelkans krijgen met pakweg negen basisspelers rond hen.  Zodat ze meegetrokken kunnen worden in dat geheel.  We mogen ze niet voor de leeuwen gooien en ze dan afserveren met het idee “ze kunnen het niet aan”.  Ik hoop er stiekem op dat het op die manier gebeurt.  Het zou leuk zijn voor gans Cercle dat er eens een speelminuutje komt voor die gasten. 

Nu even naar jou persoonlijk.  Je bent Beloftentrainer bij een 1A-ploeg, maar je werkt ook nog?  Zware combinatie wellicht?


Ik heb mijn ambitie uitgesproken aan de mensen van Cercle.  Ik denk dat de bevoegde mensen heel goed weten waar ik naar toe wil.  Momenteel is het inderdaad een heel zware combinatie.  Ik heb mijn job, ben trainer en mijn vriendin baat een B&B uit.  Er komt heel wat op ons af.  Zolang als ik mijn voldoening er kan uithalen, dan raas ik wel verder, maar, nogmaals, ik heb ambitie en ik wil vooruit.  Ik merk ook aan mezelf dat ik gelukkig word als ik op een veld sta.  Ik heb er nood aan om mijn ervaring te delen met jongens om hen beter te maken.  Is dat nu op gebied van tactische looplijnen, mentaal, andere elementen.  Als ik daar in slaag voel ik me wel goed.  Maar ga ik eeuwig Beloftencoach blijven?  Neen, dat wil ik niet.  Ik wil ook vooruit als coach, ik wil ook bijleren, ik sta open om verder te lopen in dat trainersverhaal.

Tot slot: deze avond staat er nog een Bekerderby op het programma?


We hebben niets te verliezen hé?  Bij de buren is het wellicht meer “moeten” dan bij ons, maar we zullen er natuurlijk wel vol voor gaan.  Het is en blijft een derby hé.  Zowel voor mij als mijn jongens ook iets speciaal.


Succes.


(n.v.d.r.1: De wedstrijd eindigde op 2-2.  De buren wonnen het pleit via de strafschoppen met 6-5)

(n.v.d.r. 2: Drie dagen later zetten de Groen-Zwarten een 3-1 achterstand op AA Gent om in een 3-3 gelijkspel.  Opnieuw proficiat!)
De actuele Beloftenkern bestaat uit: Ameys Ralph, Broos Kobe, Cassaert Arne, Cathenis Francis, Cheffou Ylias, De Baets Yentl, Guily Diegog, Dekuyper Calvin, Deman Olivier, Dewulf Gillian, Puskas Martin, Rodrigues Allessandro, Scholaert Olivier, Somers Thibo, Swennen Gianni, Willem Broes, Meddour Reian.   Aske Sampers en Verwael Tim trainen mee met de Beloften en spelen bij de U18.

 

(Georges Debacker)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Retro - Kristof Snelders geïnterviewd

Retro

Kristof Snelders
 

Voetbalgenen…    


 

Grootvader René wist dat hij net iets te kort kwam om het als voetballer ver te schoppen, maar al was het niet meer dan één jaar, toch draafde hij bij ‘den Antwerp’ het veld op in ’s lands hoogste afdeling.  Vader Eddy ging bij dezelfde rood-witten in Eerste Nationale van start, en bij zes verschillende ploegen totaliseerde hij, asjeblief, 594 matchen!  Eén keer trok hij de trui van de Rode Duivels aan, en later  werd hij nog hulptrainer van ons nationaal team .  Kristof kende veel voetbalvreugde.  Hij speelde slechts twee jaar bij Cercle, maar bij geen enkele andere Vereniging straalde hem zoveel warmte van medespelers en supporters tegen als bij Groen-Zwart.  En of zoontje Charle het ziet zitten bij de U-9 van overgrootvaders Great Old?  Natuurlijk!
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Louis-Philippe Depondt

SHOT sprak met …


Louis-Philippe Depondt


Jong bloed. 


SHOT sprak tijdens de winterstop met Louis-Philippe Depondt, de jonge en nieuwbakken communicatie- en persverantwoordelijke bij Cercle. Supporters zo nauw mogelijk aan de Vereniging binden en ‘het merk’ Cercle promoten zijn de groen-zwarte drijfveren van de enthousiaste Torhoutenaar.

Je bent vrij recent bij Cercle aangekomen. Stel je even jezelf voor?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Yoann Etienne

Praatje met een speler - Yoan Etienne


 ‘Eerste profervaring bij Cercle Brugge’


Op de dag dat de nieuwe hoofdsponsor werd voorgesteld had ik een afspraak met Yoann Etienne op Cercle Brugge.  Voor de gelegenheid ging het interview door in de loges.  Terwijl de journalisten en medewerkers genoten van een lekkere hutsepot met worst interviewde ik onze jonge linkerflankverdediger.  In België zet hij op Cercle zijn eerste stappen op het hoogste niveau.

Yoann, kun je even voor onze lezers je professionele carrière tot op heden schetsen?  
 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Langs de lijn - Respect !?

Vooraf even dit: SHOT-online poogt u vanaf heden terug regelmatig artikels aan te bieden zoals “Langs de lijn”, “Retro”, “Cercle en Brugge door de jaren heen”, “Schijnwerpers op”, spelersinterviews, enz…
Door de vernieuwing van de website waren (zijn) nog niet alle mogelijkheden voorhanden voor onze rubrieken.  Vandaar dat het windstil bleef uit deze hoek.  We hopen de groene wind terug in de zeilen te krijgen en u af en toe te vergasten op een stukje Cercle-literatuur uit eerste hand.  Geloofwaardig dus.

Hoewel het voorgaande ook een reflectie geeft op de titel, over naar het onderwerp nu.  In het “Astridpark” te Anderlecht, dus niet de “Bottanieken hof” te Brugge alwaar de nieuwe supportersvereniging “Cercle 8310” in l’ Estaminet hun lokaal vindt, schalde voor de wedstrijd een oproep door de luidsprekers om respect te tonen voor de scheidsrechters, “want zonder scheidsrechters is er immers geen voetbal”, klonk het.

Terecht, maar door het optreden van “BV” en co op 15 maart 2015 was er ei-zo-na heel wat minder voetbal in Brugge. De scheidsrechter in kwestie toonde zich in latere wedstrijden van Cercle, op zijn zachtst uitgedrukt, ook geen groene fan.

Waar ik naartoe wil in mijn betoog, is niet het al dan niet letterlijke proces van ene of andere scheidsrechter maken, maar wel volgende bedenking t.o.v. de media:
Naar analogie met de oproep van de Anderlechtse stadionomroeper, schrijf ik, bij gebrek aan micro, tot de Belgische pers: “heb respect voor de niet G5 (+ Antwerpse ploegen of YR KV Mechelen, die wel alle aandacht krijgen), want zonder de “kleinere ploegen” is er ook geen voetbal …”.

Het is schrijnend hoe de media zich prostitueren voor ploegen met een grote aanhang.  De verkoopcijfers natuurlijk…  Spijtig ook voor de journalisten die “teamwatcher” zijn van een “kleinere ploeg”.  Ondanks hun inzet worden ze karig beloond met een klein stukje in de krant.

Als Cercle dan al eens tegen één van de “toppers” speelt in een thuiswedstrijd, is 95 % van het krantenverhaal gewijd aan de tegenpartij of de Europese match die ze gespeeld hebben of nog moeten spelen.  U kent het wel.

Als Cercle drie centrale verdedigers moet missen, om maar één recent voorbeeld te geven, hebt u een vergrootglas nodig om dit in de media te lezen/horen.  Zelfs Hercule Poirot of Sherlock Holmes zouden er een flinke kluit aan gehad hebben.
Oh wé, bij de toppers in dergelijk geval.  Twee pagina’s, vijf dagen lang.

Afin, ik hoef het u eigenlijk niet te beschrijven, u merkt het zelf dagelijks op.

Er zijn er die nog verder gaan.  Na de goede start van Cercle dit seizoen kwamen er een reeks nederlagen tegen “toppers”.  Na dit puntenverlies schreef journalist “NP” (er staat net een “s” te veel in zijn naam om de vergelijking te maken met het “vergif” uit zijn pen) “dat Cercle nu langzaamaan op de plaats komt waar het thuishoort”.  Objectiviteit!?

Een ander thema is, wat onze voorzitter ook reeds aanhaalde, het voortdurend verwijzen naar “satelietploeg van Monaco”.  Het woord “huurling” is schering en inslag.  Bij geen enkele ploeg in de Belgische competitie die in handen is van een buitenlander (en er zijn er zeer veel), komt dit aan bod.  Plat clichégebruik, copy/paste en in replay mode.  Ook dat is blijkbaar hedendaagse journalistiek.

Dus, heren hoofdredacteuren, gedenk: “zonder de ‘kleine ploegen’ is er geen voetbal!”  Respect voor iedereen dus, respect dat zich vertaalt in de nodige aandacht op uw nationale pagina’s/zenders.

Calimero-gevoel?  Neen!  Realiteit? Ja!
 

 

Georges Debacker
Hoofdredacteur SHOT-online
30.10.2019

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Adama Traoré

Een gesprek met onze malinese middenvelder

 

‘Cercle Brugge is de juiste stap in mijn carrière’

Daags voor het ontslag van coach Laurent Guyot, op de dag van de Arbeid, had ik een gesprek met Adama Traoré.  De 23-jarige Malinese middenvelder streek in januari neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Hij was enkele keren basisspeler, maar had ook last van wat blessures.  Het relaas van een aangenaam gesprek. 

 

Lees meer