koop tickets online

Praatje met een speler - Loïc Badiashile


 ‘Cercle is de juiste stap’


De interlandbreak was het ideale moment om nog eens een speler te interviewen.  De keuze viel op onze goalie Loïc Badiashile.  Ons sluitstuk miste nog geen enkele wedstrijd in de competitie en is de opvolger van Paul Nardi.  Net als Paul wordt ook hij geleend van AS Monaco.  Het relaas van een aangenaam gesprek.  

Loïc, het is je eerste seizoen bij groen-zwart.  Kun je voor onze trouwe lezers even je sportieve voorgeschiedenis schetsen?  

"Mijn eerste kennismaking met het voetbalspelletje dateert van toen ik ongeveer vijf jaar was.  Ik sloot me aan bij de jeugdploeg van Limoges.  Dat was logisch aangezien ik ook afkomstig ben van Limoges, een stad in centraal Frankrijk.  Ik begon trouwens niet als doelman, maar als veldspeler.  Eigenlijk was het de bedoeling om aanvaller te worden, maar een jeugdtrainer plaatste mij eens in doel.  Dat beviel me wel en ik bleef doelman."
 

Cerle Brugge KSV

Je belandde dan uiteindelijk bij Châteauroux? 

"Uiteindelijk wel, maar met enkele tussenstops.   Van Limoges ging het naar FCO Saint Jean de la Rouelle.  Dat is een voetbalploeg ten zuiden van Parijs.  Daar bleef ik enkele seizoenen en dan ging het naar Sporting Club Malesherbes.  Ook dat is een ploeg in de buurt van Parijs.  Mijn prestaties moeten opgevallen zijn, want het was Châteauroux die me polste om bij hen te komen spelen.  Ik kwam er terecht in hun ‘centre de formation’.  Naast voetbal komen er ook allerlei andere sporten aan bod bij deze omnisportvereniging.   Ik kon er meteen beginnen bij de beloften."  

En toen kwam Monaco op de proppen?  

"Inderdaad.  In 2011 werd ik gepolst om mijn opleiding verder te zetten bij het ‘centre de formation’ van Monaco.  Ook mijn broer, Benoit, kwam enkele jaren later aansluiten in Monaco.  Momenteel speelt hij als verdediger in het A-team van Monaco.  Bij de U19 van AS Monaco won ik in 2016 de ‘Coupe Gambardella’.  Dat is het belangrijkste jeugdtoernooi in Frankrijk.  In de finale, die plaatsvond in het Stade de France, klopten we RC Lens.  De doelpunten werden toen trouwens gemaakt door Irvin Cardona en Kylian Mbappé.  We hadden toen echt een gouden generatie."
 

Cerle Brugge KSV

In 2016 werd je dan ook prof?  

"Inderdaad.  Enkele jonge gasten kregen toen een profcontract, waaronder ikzelf.  Vanaf het moment dat ik mijn profcontract tekende, mocht ik ook een aantal trainingen meemaken met het eerste elftal.  Meer nog, in het seizoen 2016-2017 kreeg ik zelfs een invalbeurt.  Het was het seizoen dat Monaco de halve finale van de Champions League haalde.  In de derde voorronde voor het hoofdtoernooi, tegen Fenerbache, viel doelman Morgan De Sanctis uit.  Ik zat die wedstrijd op de bank en ik mocht dus invallen.  Dat was mijn eerste wedstrijd op het allerhoogste niveau.  Wat later mocht ik mijn contract verlengen tot 2021.  Ik bleef wat pendelen tussen de beloften en de eerste ploeg."
 

Het seizoen 2018-2019 was er dan eentje met twee gezichten? 

"Dat klopt.  Het klikte niet meer met hoofdtrainer Leonardo Jardim.  Door de mindere resultaten werd hij toen ontslagen en met Thierry Henry had ik een beter contact.  Ik had het gevoel dat hij echt in mij geloofde.  De – korte – periode dat Henry coach was kreeg ik ook kansen.  Ondermeer in de Ligabeker.  Tijdens de halve finale tegen Rennes mocht ik toen ook de beslissende penalty nemen die ons plaatste voor de finale.  Die verloren we toen tegen PSG.  Ook in de Champions League kwam ik vorig seizoen nog in actie.  Hier in het Jan Breydelstadion stond ik toen onder de lat voor AS Monaco."

Wat later vertrok Henry en kwam Jardim terug.  Vervolgens werd je uitgeleend?  

"Klopt.  Ik wilde eens andere lucht opsnuiven.  Er was een aanbod van Stade Rennes.  Op de laatste dag van de wintermercato besloot ik het erop te wagen.  Als je de statistieken zou bekijken van mijn half seizoen Rennes, dan zou je denken dat het een maat voor niets was.  Maar dat was het allerminst! Ik kon de rest van het seizoen meedraaien bij het eerste elftal van Rennes.  Ik trainde op een hoog niveau, maar ik speelde geen enkele officiële wedstrijdminuut.  Ik kwam wel terug met heel wat extra ervaring zowel sportief als extra-sportief."

In het tussenseizoen zette je dan de stap naar Cercle.  Een logische keuze?  

Jazeker! Niet alleen is het zo dat Cercle en Monaco een samenwerkingsverband hadden.  Er waren ook nog eens de verhalen van andere spelers die hier ervaring kwamen opdoen.  Ik had contact met Kevin Appin en Paul Nardi.  Zij waren lovend.  Niet alleen over de manier waarop Cercle met jonge spelers werkt, maar ook over het niveau.  

Het seizoen is nu zes wedstrijden ver.  Hoe schat je het niveau in?  

Het niveau in België is echt wel hoog.  Laat ons zeggen dat ik aangenaam verrast was.  De Belgische competitie is een competitie die in Frankrijk nauwelijks gevolgd wordt.  Het is moeilijk om wedstrijden te kunnen zien op televisie.  De enige ploegen die wat gekend zijn in Frankrijk zijn de ploegen die ook Europees aan de bak komen en dan vooral nog Club Brugge en Anderlecht.  Maar na zes wedstrijden moet ik echt toegeven dat er veel meer is dan die twee ploegen.  Het is ook een andere manier van voetballen.  In België is mentaliteit belangrijker.  Het is echt 90 minuten op en af.  Het voetbal is hier echt fysiek.  In Frankrijk is het een andere manier van voetballen.  Het is eerder technischer en er zijn meer relatieve rustmomenten in de wedstrijden. 

Hoe schat je voorlopig het seizoen in?  Zowel op het vlak van het team als op persoonlijk vlak?  

Wat het team betreft kunnen we niet tevreden zijn.  We hebben nu drie punten uit zes wedstrijden.  En toch zat er telkens veel meer in.  In elke wedstrijd waren we telkens een volledige helft op zijn minst de evenknie of zelfs beter dan de tegenstander.  Het is zaaks om te leren uit al die wedstrijden.  En vooral om wedstrijden uiteindelijk te beslissen.  De wedstrijd thuis tegen Beveren winnen we uiteindelijk, maar eigenlijk was het niet onze beste wedstrijd.  
Persoonlijk ben ik ook tevreden.  Ik weet wat mijn sterke punten zijn en ik weet ook wat mijn werkpunten zijn.  De samenwerking met Dany Verlinden en de andere keepers verloopt optimaal.  Er is een goeie sfeer in het team. 
 

Er is nu twee weken geen wedstrijd door de interlandbreak. Hoe wordt die tijd concreet ingevuld?  

"We missen momenteel vijf spelers.  Dabila, Couilibaly, Panzo, Ueda en Foster hebben internationale verplichtingen.  Met de rest van de kern trainen we momenteel hard.  Tussendoor is er ook tijd om elkaar wat beter te leren kennen.  Zo doen we allerhande teambuildingsactiviteiten.  Gisteren hebben we nog gepaintballd.  Een officiële oefenwedstrijd spelen we niet.  Er staat een onderlinge oefenwedstrijd op het programma.  Op die manier kunnen we ook werken aan automatismen op het veld."
 

Cerle Brugge KSV

Hoe zie je de nabije en verdere toekomst?  

"De komende wedstrijden ogen moeilijk met de derby tegen Club en een verplaatsing naar Antwerp.  Maar niets is onmogelijk.  Elke wedstrijd start met 0-0.  We moeten er gewoon voor gaan.  Soms denk je dat doenbare wedstrijden veel punten gaan opleveren en moeilijke wedstrijden geen.  De realiteit is soms anders.  Wij moeten gewoon zo snel mogelijk een reeks neerzetten en vertrouwen op doen.  Dan komt het zeker en vast goed." 

Loïc ontpopte zich tot een aangename gesprekspartner en we wensen hem dan ook nog een mooi seizoen toe!

(Stijn Sinnaeve)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 222)

(periode van 04-03-1961 -> 18-03-1961)

 

Cercle

De groen-zwarten mochten de voetbalgoden dankbaar zijn dat buitenshuis (veel) betere resultaten behaald werden dan in het eigen vertrouwde Edgard De Smedtstadion waardoor zij relatief rustig in het kielzog van leider F.C. Diest bleven meedrijven.
De volgende competitiewedstrijd kondigde zich ondertussen reeds aan en Cercle was waarschijnlijk heel verheugd dat het om een uitwedstrijd ging.  Toch mocht de opdracht zeker niet onderschat worden want de gastheer van dienst was subtopper SK Sint-Niklaas dat zich op de vijfde stek genesteld had.  De Waaslanders zouden zich zeker niet inhouden om de Bruggelingen een voetje te lichten als ze daar zelf beter van werden want uiteindelijk was de één zijn dood de ander zijn brood.  De groen-zwarten deden er dus best aan nog geen mossels te roepen vooraleer men aan wal was.
“Veritas” rapte zijn moed en zijn schrijfgerief samen en reisde in opdracht van “Het Brugsch Handelsblad” in het spoor van de groen-zwarten naar Sint-Niklaas om er te plaatse vast te stellen of mooie liedjes nu al dan niet lang kunnen duren…

S.K. Sint-Niklaas – Cercle Brugge 0-2 : Vierde achtereenvolgende away-zege !” : “De traditie wil dat Cercle in het Waasland een flink resultaat behaalt.  Ook deze keer werd hieraan niet getornd en de mooie reeks awaysuccessen werd ook te Sint-Niklaas voortgezet.  De laatste vier uitwedstrijden werden evenveel overwinningen met een schitterende 0-9 goalaverage zodat de faam van Cercle als awayteam niet meer dient gemaakt.
De beslissing in deze kapitale match viel vrij vroeg.  De wedstrijd was inderdaad nog geen kwartier oud, toen de groen-zwarten reeds met 0-2 aan de winst stonden en de thuisploeg door de verwonding van haar stopper tot een grondige ploegwijziging moest overgaan.  Voor ons stond op dit ogenblik de Brugse zege reeds vast.
De Bruggelingen legden in het 2e en 3e kwartier immers een zo groot overwicht aan de dag –zowel technisch als tactisch– dat niemand ook maar durfde twijfelen aan de einduitslag, temeer dat de stug sluitende verdediging ook haar duit in het zakje deed…
Reeds te Kortrijk was het gebleken dat de verre uittrappen van Willy Mortier het vertrekpunt waren van verrassende en snedige aanvallen.  Ook thans lag iedere keer een uittrap van de Cerclekeeper aan de basis der groen-zwarte doelpunten, en het was de snelle Notteboom die de aarzelende lokale defensie tot tweemaal toe te grazen nam.
Met een comfortabele 0-2 voorsprong demonstreerden de bezoekers rustig en iedereen werd vrij spoedig overtuigd van de (niet geringe) technische mogelijkheden van Cercle.  Delfour zorgde er evenwel voor dat zijn mannen niet te ver in de aanval zouden lopen : de verdediging had blijkbaar als opdracht met vijf man op één lijn te spelen.  Backs Roje en Serru speelden op een paar meter van stopper Baas terwijl Perot en Demey de buitenspelers voor hun rekening namen.  Door dit feit mag Roje –die toch zo graag eens met de bal oprukt– wel eens “meegaan”, zonder evenwel dat het accent van de verdediging verlegd wordt.  Want het dient gezegd dat de vijf Brugse achterspelers of “stoppers” –zoals een Antwerps blad blokletterde– omzeggens nooit over de middenlijn kwamen.
De defensieve inslag van de Cercletactiek op verplaatsing is zeker geen nieuwtje meer : men laat de tegenstrever komen die meestal geen raad weet met de stugge dekking van de groenhemden, en men probeert de doelkansen uit te baten die door een lokale defensie, welke onvermijdelijk te veel risico neemt, zullen geschonken worden.
Dit spelletje schijnt wonderwel te lukken want vier opeenvolgende overwinningen en geen enkel doelpunt tegen zijn cijfers die voor zichzelf spreken en wijzen op het succesvolle van deze defensieve tactiek.”

Technische  krabbels…
S.K. Sint-Niklaas – Cercle Brugge  0-2

- opkomst : 3.000 toeschouwers.
- terrein : uitstekend.
- leiding : ref. V.d. Veken, goed.
- corners : Sint-Niklaas 2, Cercle 6.
- doelpunten : 2e min. Notteboom 0-1, 15e minuut Notteboom 0-2.
- S.K. Sint-Niklaas : Vereecken, Struyf, Janssens, Piessens, Ommeganck, Verleysen, Zaman,
  Beyers, Mariman, Van Doorselaer, Verniers.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Notteboom, Michiels, Bailliu, De
  Caluwé, Desmaele.

 

De rangschikking in Tweede Klasse liet stilaan vermoeden in welke plooi de verdere competitie zou kunnen vallen.  Een paar ploegen, die enkele wedstrijden eerder nog gedacht hadden een gooi te kunnen doen naar één van beide promotieplaatsen, beseften dat ze nog te licht wogen.  Nog wat bijkomende bezinning over hoe ver hun mogelijkheden nu echt reikten was hier zeker op zijn plaats.  Ook de degradatieplaatsen waren nog niet uitgedeeld.  Lyra was afgegleden naar de allerlaatste plaats en ook Tilleur, op de voorlaatste plaats, zat voorwaar in vieze papieren.  Maar zeker nog vier andere ploegen die dit duo voorafgingen mochten zich allerminst als gered beschouwen.

1) F.C. Diest (30 punten), 2) Cercle (28), 3) F.C. Beringen (27), 4) F.C. Mechelen (25), 5) Sporting Charleroi (23), 6) S.K. Sint-Niklaas (22), 7) F.C. Turnhout (22), 8) Kortrijk Sport (21), 9) Union Namen (21), 10) Racing Doornik (20), 11) Racing Club Brussel (17), 12) Berchem Sport (17), 13) Olse Merksem (16), 14) White Star (15), 15) F.C. Tilleur (14), 16) Lyra (12).

De volgende wedstrijd, de groen-zwarten zagen het wellicht met lede ogen aan, was een thuismatch.  Relatief vlot winnen op verplaatsing was voor de Bruggelingen vanzelfsprekender dan in het eigen Edgard De Smedtstadion één of twee punten binnenhalen.  Nochtans was de opponent het dat seizoen bescheiden acterend Berchem Sport.  Reden te meer zou je dan denken om het laken vlot naar zich toe te trekken maar dat leek, de voorbije thuisresultaten in acht genomen, geen eenvoudige opdracht voor Cercle.
“Vic Bergh” kreeg van zijn krant de opdracht om op die zondagnamiddag richting Cerclestadion te stappen.  Net als de vele Brugse toeschouwers hoopte hij waarschijnlijk dat de groen-zwarten ook op eigen veld eindelijk eens zouden laten zien dat ze terecht aanspraak konden maken op een promotieticket.  Of zou Berchem van wat voor Cercle een lichtvoetige operette moest worden een inktzwarte tragedie maken ?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
#CERCLERETRO | Kurt Soenens en Yves Feys

Vrijdagavond om 20u streamen we een echte klassieker op onze mediakanalen: dan gaan we zo'n 23,5 jaar terug in de tijd naar 12 september 1996, toen Cercle Brugge het in de 1/16e finales van de Europacup 2 opnam tegen Brann Bergen! 

Oud-spelers Yves Feys en Kurt Soenens kijken alvast reikhalzend uit naar de partij: Terwijl Soenens een foto, in Cercleshirt nota bene, met zijn zoon instuurde, stuurde Yves Feys een videoboodschap in. Bekijk beide berichtjes hieronder!

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Charlotte Hoeman

In de catacomben van Jan Breydel vinden we slechts één vrouw terug. Het betreft diëtiste Charlotte Hoeman. Een diëtiste in de medische staf? Jawel. Voeding is een zeer voornaam aspect in het leven van een sportman/vrouw. Vandaar dat Charlotte bepaalt wat de spelers eten en ze maakt o.a. ook de sportdrankjes voor hen klaar.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Vele onzekerheden, één zekerheid


Een bericht van voorzitter Vincent Goemaere en CEO Oleg Petrov:
 

Beste fans en sympathisanten van Groen-Zwart,

2020 is een jaar dat we niet gauw zullen vergeten. Niet op sportief vlak, met de fantastische eindsprint naar de redding (het beloofde feestje hebben jullie nog tegoed), niet op extrasportief vlak, met de wereldwijde gevolgen van de uitbraak van het coronavirus.

Die uitbraak zorgt ook op sportief vlak voor vele onzekerheden. We weten niet wanneer we weer zullen mogen voetballen, we weten niet onder welke omstandigheden dat zal zijn, we weten niet welke de financiële gevolgen voor de hele voetbalwereld zullen zijn.

Dat betekent ook dat we nu nog geen antwoord kunnen geven op jullie vragen over de contractbesprekingen met onze coach Bernd Storck, onze technische staff en de spelerskern. Maar zodra we daarover nieuws hebben, zijn jullie de eersten om dat te vernemen. 

Er is alvast wel één zekerheid: we blijven samen hard werken aan de toekomst van onze vereniging. Meer dan ooit geldt de slogan ‘Never give up’. Leve Cercle!

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Dany Verlinden

Twee jaar geleden “spoelde” Dany Verlinden aan langs de groene kant van Jan Breydel.  Enigszins een verrassing want de Europese recordhouder (zie verder) bracht het grootste deel van zijn carrière langs de noordelijke kant van het stadion door.  Her en der was er wat gemor in de groene gelederen, maar het stormpje ging al snel liggen en ondertussen voelt Dany zich hier goed thuis.
Tijd voor een gesprekje dus.

Dany, je kende slechts drie ploegen (jeugdwerking inclusief) in je actieve carrière, als profvoetballer zelfs slechts twee.  Je bent behoorlijk honkvast?

Ik startte met voetballen bij de jeugd van Ourodenburg en vervolgens vanaf mijn twaalf jaar bij Lierse waar ik alle jeugdrangen doorliep en in de A-kern terechtkwam.  Ik bleef bij Lierse tot mijn 25e, waarna ik in 1988 vertrok naar Club.  Daar speelde ik tot 2004.  Van 2004 tot 2011 bleef ik er als keeperstrainer.
Honkvast?  Nu, dat was wel zo in die tijd.  Je was als speler eigendom van de ploeg en de spelers bleven ook langer bij die ploeg.  Er gebeurden wel transfers, maar toch heel wat minder als nu.  Nu ben je vrij als je einde contract bent en ga je waar je wilt.  Dat was vroeger bij ons niet het geval.

Je palmares is niet min.  Vijf maal kampioen, vijf maal Bekerwinnaar, tien maal Supercupwinnaar en tweemaal “keeper van het jaar”.  Maar ondanks dat palmares heb je maar één “cap” als Rode Duivel?

Op dat ogenblik was er een generatie van heel goede jonge, en iets minder jonge, keepers.  Vande Walle, Preud’homme, De Wilde, Bodart, noem maar op.  Als je in die generatie valt is het vaak moeilijk.  De bondscoach moet keuzes maken.  Je hebt er immers maar één in doel en één op de bank nodig.

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!