LIVE: Cercle Brugge-VK Tienen
koop tickets online

SHOT sprak met ... Charles Vanhoutte

“ Ik wil altijd winnen”

De tweeëntwintigjarige Kortrijkzaan speelt sinds zijn veertiende bij Cercle.  Na afloop van het voorbije seizoen mag hij zonder blozen terugblikken op een echt doorbraakseizoen in de A-kern.  De supporters beloonden hem met “de gouden schoen van Cercle”, de Pop-poll van d’Echte.  Als toetje mocht hij in de slotwedstrijd op KVO met de aanvoerdersband opdraven.  Als ik me niet vergis is dit de eerste eigen jongere na Denis Viane.
Ik had, tijdens het spelersverlof en net na zijn terugkeer uit Tenerife (met een aardig kleurtje), een zeer uitgebreid gesprek - van enkele uren - (ook over meer dan voetbal) met deze jongeman die duidelijk met beide voeten op de grond staat.  In onderstaand verslag leest u de voornaamste voetbal- en persoonsgerelateerde items uit ons gesprek.

 

De bal rolde eerst in Wielsbeke voor jou?
Ik startte met voetballen in Wielsbeke, vervolgens twee jaar bij Zulte-Waregem en dan terug bij Wielsbeke.  Ondertussen was Cercle reeds twee/drie maal komen aankloppen (Marc Van Opstaele).  Het sleepte eerst wat aan.  Ik was een laatbloeier, was heel klein van gestalte.  Mijn vader had schrik dat ik onvoldoende mogelijkheden zou krijgen om me te laten ontwikkelen en te wachten op mijn groeispurt.  De derde maal hapten we wel toe.  Er was ook interesse van andere ploegen zoals KSV Roeselare, KVO, Lokeren, …  Ik had echter het beste gevoel bij Cercle.  Marc Van Opstaele zorgde er ook voor dat ik goed ontvangen werd.  Zo ben ik op veertienjarige leeftijd bij Groen-Zwart terechtgekomen.

 
Cerle Brugge KSV

Was dat te frêle zijn op die leeftijd ook de reden waarom je maar een korte periode het vertrouwen kreeg bij Z.-Waregem?
Dat speelde inderdaad een rol.  In die tijd speelde je op tienjarige leeftijd 11 tegen 11.  Actueel is dat twee jaar later.  Ik was daar niet klaar voor.  Ik vond het eigenlijk niet zo erg dat ik toen een stapje moest terugzetten retour naar Wielsbeke.  Dat was beter voor mij.  Het pittige was dan wel dat we via mijn vader vernamen (via Kurt Cannoot die hij kende en die lang voor Z.-Waregem werkte, nu bij KRC Genk) dat ik enkele jaren later terug op hun scoutingsverslag stond om mij eventueel opnieuw binnen te halen…
In voetbal kunnen zaken snel omslaan.  Ik vind dat je, op tien- of twaalfjarige leeftijd, zelfs op vijftien jaar, niet kunt stellen dat spelers het gaan maken in het voetbal. Er komt veel meer bij kijken dan voetbal alleen.  Ook uw omgeving, uw opvoeding, het mentale en uw drive, wat je er allemaal voor overhebt, enz…  Dat zijn zaken die je niet zo maar ziet op een veld.

TVJO David Carpels liet zich ontvallen dat de huidige jeugdspelers in de kern een nuchtere entourage hebben.  Geen ouders die managers inschakelen bv. en dat de spelers sterk in het hoofd zijn.
Mijn vader was steeds heel kritisch.  Dat is hij nog steeds trouwens.  Hij stelde dat ik wel kwaliteiten had om het te maken, maar dat het aan mij was om dat te tonen en te blijven werken.  Hij maakte me duidelijk dat er soms spelers met iets mindere kwaliteiten maar wel met de nodige drive en overgave er toch geraken.  Soms vallen er spelers uit met meer kwaliteiten omdat ze die drive missen of niet goed zitten in het hoofd.
Wat sterk in het hoofd betreft: als ik een doel heb en mijn focus op iets leg, daar ga ik dan onvoorwaardelijk voor.  

Moesten je ouders ook instaan voor je transport?
Op mijn veertiende ben ik op internaat naar Brugge gekomen.  In die zin ben ik Albert Verbandt zeer dankbaar dat hij me telkens van internaat naar training en vice versa voerde.  Zeker ook omdat ik af en toe wel eens een “plakker” was in de douche.  Hij moest regelmatig buiten eens claxonneren.  Maar hij is nooit vertrokken zonder mij … (lacht hartelijk).

 
Cerle Brugge KSV

We hadden er het reeds over.  Je was frêle en moest fysiek soms het onderspit delven.  Eén seizoen liet men je een jaar lager spelen.
Voetballend was ik één van de betere van de ploeg.  Qua fysieke bouw was ik de kleinste en zo kon ik me soms niet doorzetten.  Ik zag zaken en had het inzicht, maar kon het niet uitvoeren omdat ik niet sterk genoeg was.  Ergens bracht het uiteindelijk ook een voordeel op.  Ik moest mij dubbel inzetten tegen die grotere gasten.  Dat is iets wat in mij gebleven is.  Ik vecht voor elke bal. Preben Verbandt, die toen mijn trainer was, stelde voor één seizoen een categorie lager te spelen.  Dit werd ook besproken met mijn ouders.  Zelfs toen was ik nog bij de kleinere.  Toen ben ik letterlijk beginnen groeien en kon ik van de U15 naar de U17.
Bij de U17 kenden we een topjaar.  We eindigden derde of vierde.  Dat was echt een goede ploeg met o.a. Robbe Decostere, Thibo Somers die soms meespeelde, Laurenz Simoens die achteraf ook nog in de A-kern kwam, enz…  

 

Drie seizoenen geleden maakte je je opwachting in de eerste ploeg, maar na afloop volgde er een uitleenbeurt voor het seizoen 19-20 bij Tubize.  Aanvankelijk “not so amused” veronderstel ik?
2018-19 was mijn eerste seizoen bij de A-kern.  Toen Guyot ontslagen werd nam José Jeunechamps over.  In tegenstelling tot Guyot, met wie ik niet zo’n beste verstandhouding had - alles verliep ook in het Frans in de kleedkamer en dat was niet zo makkelijk voor mij -, zag die het wél in mij.  Hij gaf mij kansen in PO2.  Ik hoopte toen dat de trein vertrokken was en ik dichter bij de kern ging aanleunen en wat meer speelminuten zou sprokkelen.  Bij afloop van het seizoen kon ik uitgeleend worden aan goede ploegen.  Sportief directeur Vitalli hield de boot echter af.  Ik vermoed dat dit te maken had met de “Belgenregel”.  Echter, zowat vijf dagen voor het afsluiten van de transferperiode, zegt hij tegen Robbe en mezelf: “jullie moeten andere oorden opzoeken”.  Ik wou niet weg, want ik voelde me goed bij Cercle.  Ik stelde voor om toch te blijven en mee te trainen.  Zo kon ik nog sterker worden en je weet nooit wat er in een seizoen gebeurt.  Het ultimatum luidde dat ik ofwel vertrok op uitleenbasis of dat ik terug naar de Beloften ging.  Terug naar de Beloften zag ik niet meteen zitten en we keken uit naar een andere ploeg.  De meeste kernen waren echter reeds samengesteld eind augustus.  Er waren wel mogelijkheden bij RWDM en Tubize.  We zijn gaan praten met RWDM.  Ik had er een goed gevoel bij, maar het probleem was dat Cherniatynski net ontslagen was en Vanderbiest nog niet toegekomen.  Dat deed me twijfelen, want als je niet vooraf met de trainer hebt kunnen praten, kom je in een onzekere situatie terecht.
Daardoor viel de keuze op Tubize.  Daar was er echter een mallaise.  Het geld was op en in de kern hadden we misschien zes waardige spelers voor dat niveau.  Ik leerde er wel veel en ook mentaal was het een leerschool.  Ik zat daar op appartement en telkens ik op zondagavond of maandagmorgen naar daar trok was het wel zwaar tijdens de rit op de autostrade.  Ik heb doorgezet en daarvoor word ik nu beloond door de kansen die ik krijg.  

 

Bij je terugkeer aanvang het voorbije seizoen had je wellicht niet durven dromen dat het zo vlot ging lopen dit jaar?
Nee, inderdaad.  Ik had wel serieus toegeleefd naar dat seizoen.  Ik had voor mezelf goed in kaart gebracht wat ik miste om goed mee te draaien in 1A en waar ik progressie kan maken.  Ik ga er steeds van uit dat je sterke punten zodanig goed moeten zijn dat ze je zwakke punten ietwat verdoezelen.  Daarmee wil ik natuurlijk niet zeggen dat je niet aan je zwakke punten moet werken.  Tijdens de lockdown legde ik er serieus de pees op.  Tweemaal trainen per dag.  Met een bepaalde mindset vatte ik de voorbereiding aan met het idee van alles te geven en we wel zien wat er uit de bus komt.  
Het is inderdaad goed meegevallen.  In de oefenmatchen ging het steeds in stijgende lijn.  Bij de aanvang van de competitie, als ik er nu op terugblik, leek het nog wel wat onzeker qua spel, maar nu naar het einde toe voel je dat je niet moet onderdoen voor tegenstanders die reeds jaren in 1A spelen.  

Clement die zag het wel in jou?
Die was wel fan.  Hij was fan van de Vlaamse mentaliteit, werkethiek, enz…  Ik vond het een joviale man van wie ik veel bijleerde.  Ik mag hem dankbaar zijn.  Maar als in het voetbal wat geluk ontbreekt en de resultaten blijven uit, dan rollen er koppen.  In het profvoetbal telt immers enkel het resultaat.

Betreffende het frêle waar we het voordien over hadden: dat is je nu niet meer aan te zien hé?
Ik leefde op de toppen van mijn tenen.  Op gebied van voeding ben ik tot het uiterste gegaan, ook op gebied van krachttraining met iemand die ik ingeschakeld heb om me te begeleiden enz…  Als je in het voetbal van tegenwoordig wil meedraaien op hoog niveau moet je je mannetje kunnen staan.  Duels zijn zeer belangrijk.  Als je duels wint kun je de bal hebben en als je de bal hebt kun je scoren. 

Als we na de wedstrijd de fysische analyses bekijken valt ook op dat jij heel wat kilometers aflegt?
Bij de beide ploegen hoor ik telkens bij de top 2 of 3 qua gelopen afstand.  Ik let daar niet steeds op.  Misschien is het soms beter wat minder kilometers af te leggen en wat meer efficiënte. Zo lang ik het kan opbrengen doe ik dat graag.  Het is, denk ik, een pluspunt als je veel kunt lopen en dat kunt blijven overbruggen.

Ook de supporters is je mooi seizoen niet ontgaan.  Ze verkozen jou als speler van het seizoen in de pop-poll van d’Echte.  Je komt daar op een lijst met indrukwekkende namen als Olsen, Kalusha, Weber e.a.
Ik had dit helemaal niet verwacht.  Zeker ook niet omdat het mijn eerste volledig seizoen in 1A was.  Ik ben er niet verlegen over om te zeggen dat er waarschijnlijk spelers zijn die het meer verdienden dan ik.  Ik denk aan Ugbo die zoveel doelpunten maakte en ons de laatste wedstrijden daardoor toch over de streep trok.  OK, de ganse ploeg deed het, maar zijn doelpunten waren toch wel belangrijk.  Maar ik ben zeker blij!  Mogelijks speelt, zoals je zegt, het aspect “Cercle-liefde” een rol.  

 

En als kers op de taart, de aanvoerdersband op de slotspeeldag!

 

Toen we toekwamen in Oostende voelde ik dat iedereen er nog eens vol wou voor gaan.  Ik vertelde mijn papa dat ik het echt spijtig vond dat het seizoen gedaan zou zijn.  We zaten in een goede flow, we wonnen wedstrijden, het liep goed.  We wonnen zelfs tweemaal met tien man.
Albert Verbandt stapte in Oostende op me af en zegde: “ventje, je blijft hier maar stijgen in de hiërarchie”.  Ik begreep niet goed wat hij bedoelde.  Ik stapte naar de kleedkamer en Pepijn (ook materiaalman) kwam me toefluisteren dat ik kapitein was voor deze wedstrijd.  Ik bleef er rustig onder, maar het was een heel leuke ervaring.  Het geeft ook vertrouwen naar de toekomst toe.  Ik was blij en … nam ook de band mee naar huis als souvenir.

 
Cerle Brugge KSV

Naast het voetbal studeer je nog.
Ik volg LO in Torhout.  Door de combinatie met het voetbal dien ik de vakken te spreiden.  Ik denk dat ik het volgende schooljaar zal kunnen afstuderen.  Ik heb het geluk dat trainer Yves dezelfde richting gevolgd heeft en hij zich wel kan vinden in wat ik allemaal moet doen.  Dat is positief.
Mogelijks doe ik achteraf ook nog biologie in avondstudie om eventueel ook les te geven.  Ik ben geen stilzitter.  Een bijkomend diploma is altijd meegenomen.  

 
Cerle Brugge KSV

En, genoten van de vakantie in Tenerife?
Zeker!  Het was eens nodig.  De batterijen zijn opgeladen voor het nieuwe seizoen. Ik zie het wel zitten.  Ik kijk er naar uit om er iets mooi van te maken.  Ik hoop dat het publiek mag terugkomen naar het stadion.  Live hebben ze me nog niet aan het werk gezien.  Het is altijd leuker met publiek.
Mijn contract loopt tot 2023.  Ik ben hier vanaf mijn veertiende en het is leuk vertoeven.  

Slotvraagje.  De stem op je voicemail, is die tien jaar geleden opgenomen?
(lacht) Ja!  Dit is hoe ik het ingesproken heb toen ik tien/elf jaar was.  Ik mag het niet veranderen want soms bellen vrienden, neem ik op en krijg als antwoord: “niet opnemen, we bellen gewoon even om je voice mail nog eens te horen…”. 

 

(nvdr: voegen we er nog aan toe dat Charles tijdens het gesprek zijn waardering uitte voor zijn ex-trainers als Preben Verbandt, Jürgen Van Opstaele (beste tactische trainer), Wouter Artz en Jimmy Dewulf die hij ooit toch wel hoofdtrainer ziet worden)

Georges Debacker

 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle krijgt Rouches niet helemaal klein (1-1)

Na de zure nederlaag in Oostende moest Cercle op zoek naar punten thuis tegen Standard. Bastien bracht de Rouches al vroeg op voorsprong, maar Daland wiste de opener op het kwartier uit. Na rust vielen er geen doelpunten meer.

Yves Vanderhaeghe bracht met Hotic en Matondo 2 nieuwe namen tussen de lijnen in vergelijking met de wedstrijd op Oostende. Utkus zat een schorsingsdag uit (5 gele kaarten) en Charles Vanhoutte verhuisde naar de bank.

Cercle poogde op hetzelfde enthousiasme als tegen KVO door te gaan en trok van bij de aftrap in de aanval. Het werd koud gepakt toen de eerste actie van Standard, na 3 minuten, tot bij Bastien kwam die het halve maantje in dribbelde en de bal buiten bereik van Didillon in de verste hoek krulde.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Moedig Groen-Zwart ten onder in Oostende

Op de 11de speeldag trok Cercle als voorlaatst naar de kust voor de verplaatsing op Oostende. Groen-Zwart speelde een verbeten partij en knokte zich via Somers op voorsprong. KVO hing in de touwen, maar 2 momenten keerden alles om. Gueye en Amade hielden de punten thuis voor de Kustboys.

Yves Vanderhaeghe bracht enkele opvallende wijzigingen aan in zijn elftal. Achterin mocht Sousa debuteren. De Braziliaanse verdediger is eindelijk verlost van zijn blessure en kreeg de voorkeur op Popovic. Voorin moest het duo Millàn - Somers voor doelpunten zorgen en op het middenveld verving Van der Bruggen de geblesseerde Kanouté.

Cercle schoot goed uit de startblokken en voetbalde wrank en vrij tegen de nummer 10 uit de Jupiler Pro League. Vooral de hoge druk van Groen-Zwart, onder impuls van de hard werkende Somers, deed de Oostendse achterhoede pijn. Op echte kansen was het wachten tot de 20ste minuut. Utkus kon vanop de achterlijn afleggen op Vanhoutte die de 0-1 aan de voet had, maar pal op Fortes besloot.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Rabbi Matondo

SHOT sprak met … Rabbi Matondo

‘Nog op zoek naar mijn topnvieau’

Enkele dagen voor de belangrijke wedstrijd in en tegen KV Oostende had ik een gesprek met Rabbi Matondo.  Deze sympathieke jongeman arriveerde vrij laat in het tussenseizoen.  Bovendien was hij ook geblesseerd.  Het duurde dan ook een tijdje vooraleer hij op het gewenste niveau kwam.  Hij viel na de rust in op het veld van Zulte Waregem en zorgde er toen mee voor dat de wedstrijd kantelde.  De wedstrijden nadien kwam hij vaker aan spelen toe.  Een interview met een jonge, talentvolle snaak die gehuurd wordt van Schalke 04.

Rabbi, kun je jezelf eens voorstellen voor onze fans? 
Mijn ouders zijn Congolees en zelf zag  ik het levenslicht in Liverpool.  Al snel verhuisden we naar Wales.  Ik groeide er op en voel me op en top Welshman.  De eerste voetbalstapjes zette ik bij een lokale ploeg.  Ik denk dat ik dan een jaar of drie moet geweest zijn.  Al snel werd ik gescout door Cardiff.  Ik mocht daar verder ontwikkelen.  Tot in 2016 doorliep ik alle jeugdreeksen.  Op een bepaald moment was er interesse van Manchester City en besloot ik de overstap te wagen.  Dat ging niet zonder slag of stoot.  De clubs hadden een dispuut en ik mocht even niet spelen.  Gelukkig geraakte alles relatief snel opgelost. 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Robert Somers overleden

We vernamen het overlijden van oud-speler Robert Somers.  Robert, tevens oom van “onze Thibo”, overleed op 3 oktober laatsleden op 87-jarige leeftijd. Robert startte zoals vele van zijn broers bij de buren van Club en trad er zes jaar aan in het A-elftal.  In het seizoen 1962/63 stapte hij echter over naar Cercle, dit tot en met het seizoen 1964/65. Hij verdedigde er 62 maal de Groen-Zwarte kleuren. Hij sloot zijn carrière uiteindelijk af bij Dosko St.-Kruis in 1971. We bieden de familie Somers onze oprechte rouwbetuiging aan. 

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!