koop tickets online

SHOT sprak met … Dylan Vanhaeren

Op gesprek met Dylan Vanhaeren, jeugdsecretaris. 

Het doek over het voetbalseizoen 2018-2019 is gevallen. SHOT-online gaat de zomerstop in met de voorstelling van Cercles nieuwe jeugdsecretaris. De Cercle-jongeren spelen intussen mee op ’s lands hoogste niveau, reden genoeg voor een gesprek met Dylan Vanhaeren en zijn visie op de groenzwarte jeugd.

 

Steevast beginnen we met de vraag met wie precies we kennismaken.

Dylan Vanhaeren, 21 jaar en woonachtig te Snaaskerke. Ik studeerde aan de Vives hogeschool sportmanagement en was eerder reeds als jeugdspeler actief in de U10 van Cercle Brugge, en daarna KV Oostende. Vandaag ben ik als speler nog steeds actief bij Sint Eloois Winkel Sport. Professioneel kwam ik bij Cercle Brugge terecht via een stage die ik liep van februari tot eind mei 2018, in het kader van mijn studies.

Cerle Brugge KSV

Cercle Brugge is meteen ook je eerste werkgever?

Inderdaad. Op het einde van mijn stage had ik een gesprek met het hoofd van de jeugdopleiding bij Cercle, David Carpels, waarin ik bevestigde dat ik graag zou blijven. En dat bleek te kunnen als secretaris voor alle jeugdploegen.

 

Je ging aan de slag begin juni 2018, dus binnenkort ben je een vol jaar voltijds bij Cercle actief als jeugdsecretaris? Wat staat je zoal te doen?

Er wordt van mij vooral administratief werk verwacht zoals de planning van de velden, de bestelling van de kledij voor jeugdspelers, de aangiftes van ongevallen en het opvolgen van de dossiers…, dit alles voor de ploegen U8 tot U18. Daarnaast ondersteun ik nog Cercle-jeugdevenementen zoals het 1 mei-tornooi.

 

Een sportieve invulling heb je niet?

Sinds februari dit jaar krijg ik ook de opdracht video-analyses te maken. Ik film in het weekend één of meerdere jeugdwedstrijden van Cercle, waarna ik een analyse maak van de spelers. Die opnames worden dan gebruikt om accenten te kunnen leggen op training. Elke maand werken we rond een bepaald thema. Zo legden we ons onlangs toe op het thema omschakeling bij balbezit en balverlies. Dan worden al deze fases in de wedstrijd geanalyseerd, wat de trainer de mogelijkheid geeft hierop verder te werken op training.

 

Cercle speelt sinds dit jaar in de hoogste afdeling van de jeugdopleidingen in ons land. Jullie staan voor de uitdaging om daar ook te blijven?

Inderdaad. De 24 professionele voetbalverenigingen in ons land worden opgedeeld in twee poules van 12 jeugdploegen, die dan onderling tegen elkaar spelen. Het is de grote verdienste van Piet D’Hooghe en David Carpels om de licentie voor die hoogste afdeling rond te hebben gekregen en we doen er alles aan om op het hoogste niveau actief te kunnen blijven.

 

Hebben jullie daarbij bepaalde aandachtspunten?

Het geheel van de opleiding is belangrijk. We streven naar voortdurende voortuitgang, want anders riskeren we voorbijgestoken te worden door andere ploegen. Zo zijn er onlangs nieuwe medewerkers bijgekomen of hebben ze een grotere aanstelling gekregen, en wordt ook een fitnessgebouw opgetrokken naast de Cercle-velden… Het is in elk geval een hoofddoel om elk jaar op het hoogste niveau mee te draaien, want zowel spelers als trainers leren hier ontzettend veel van. Daarnaast blijft de doorstroom naar het eerste elftal een sterke ambitie van de jeugdwerking.

 

Het voetbalseizoen is intussen afgelopen. Hoe kijken jullie terug op de prestaties van het afgelopen jaar?

Sportief was het zeker niet het makkelijkste jaar. De meesten spelers presteerden vroeger op een lager niveau. Maar leerrijk was het zeker wel. Het niveauverschil tussen elite 1 en 2 is groot. Voetballend is er bij de Cercle-jeugd veel vooruitgang gemaakt. We streven vooral naar goed voetballende ploegen, niet noodzakelijk afgerekend op hun resultaten.

 

Cercle staat gekend als een sociaal voelende vereniging. Leeft de sociale werking nog sterk nu de sportieve druk hoger werd?

Normen en waarden zijn voor Cercle nog steeds belangrijk. Er worden verschillende momenten georganiseerd waarop spelers iets inhoudelijks wordt bijgebracht. Bijvoorbeeld rond een gezonde levensstijl, matchfixing…

 

Wat gebeurt er tussen de seizoenen voor jou en hoe zie je jouw eigen toekomst bij Cercle?

Vooral met kledijvoorziening voor volgend seizoen heb ik nu mijn handen vol. 200 spelers en 60 medewerkers moeten door Kappa voorzien worden van kledij, maar ook de velden moeten onderhouden en heraangelegd worden... Hoe ik zelf verder wil bij Cercle is nu niet mijn eerste zorg. Ik blijf zeker graag actief bij de jeugdwerking. Trainersambities heb ik zelf nog niet. Ik speel ook zelf nog voetbal, en wil dit blijven doen zolang dit combineerbaar is met mijn job bij Cercle.

 

KV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT ontvangt het "Gouden ereteken van verdienste"

Het Cercleverenigingsblad SHOT was sinds jaar en dag (vooraanstaand) lid van NUC-UNBOC, de Koninklijke Nationale Unie der Clubbladen, die reeds 70 jaar bestaat.  Het sleepte ook regelmatig heel wat prijzen in de wacht zoals de prijs voor het “beste blad”, “beste artikel”, “beste kroniek”, enz…
Op de jaarvergadering van NUC-UNBOC, vorige zaterdag 12 januari,  in het Bondsgebouw te Brussel,  ontving SHOT (thans online)-hoofdredacteur Georges Debacker het “Gouden ereteken van verdienste” van NUC-UNBOC uit de handen van voorzitter Marcel Dingemans.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Adama Traoré

Een gesprek met onze malinese middenvelder

 

‘Cercle Brugge is de juiste stap in mijn carrière’

Daags voor het ontslag van coach Laurent Guyot, op de dag van de Arbeid, had ik een gesprek met Adama Traoré.  De 23-jarige Malinese middenvelder streek in januari neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Hij was enkele keren basisspeler, maar had ook last van wat blessures.  Het relaas van een aangenaam gesprek. 

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Nabil Alioui

In de week na de mathematische redding voor Cercle Brugge had ik een gesprek met Nabil Alioui.  Deze Franse jeugdinternational streek in augustus neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion, maar kampte met een vervelende blessure.  Maar er is licht aan het einde van de tunnel.  De lijdensweg is bijna ten einde voor Nabil.  Vorige maandag maakte hij zijn debuut bij de beloften in de wedstrijd in en tegen Anderlecht.  De honger naar meer is groot bij de getalenteerde Franse aanvaller.  

‘Binnenkort speelminuten in de eerste ploeg’ 

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 212)

(periode van 1-10-1960 -> 8-10-1960)

 

Cercle

De competitiestart van Cercle had beter gekund, daarover was nagenoeg iedereen het eens.  Toch ambieerden de groen-zwarten (andermaal) de promotie.  Daarvoor zou er echter een versnelling hoger moeten geschakeld worden die ze bovendien constant(er) moesten aanhouden.  Maar om de theorie in de praktijk om te zetten diende er (waarschijnlijk) nog een lange weg afgelegd te worden.  De komst van het eerder bescheiden Union Namen kon misschien de eerste grote stap in de goede richting worden.  Vic Bergh mocht alvast voor “Het Brugsch Handelsblad” richting Edgard De Smedtstadion stappen om er aan het papier toe te vertrouwen wat de groen-zwarten er van bakten :

Cercle Brugge – Union Namen 2-1 : Daverende start en beslissend slot !” : “Voor de mop wordt wel eens de strikvraag gesteld “Waar zit de beste vis ?” met als antwoord : “tussen de kop en de staart” !  Met betrek tot de jongste wedstrijd tegen Union Namen zouden we ook wel eens een lichte variante hierop toepassen en vragen : “Wanneer speelt Cercle het beste voetbal ?”.  En hier zou het antwoord van de sportliefhebbers die dit treffen bijwoonden zeker éénsgezind luiden : “In het begin en naar ’t einde”.
Inderdaad kenden de groen-zwarten een ongewoon schitterende start waarbij ze de indruk lieten hun tegenstrevers met haar en huid te zullen oppeuzelen en een daverende nederlaag toe te dienen.  Het bleef echter bij één vroeg doelpunt en een strovuurtje, dat tijdens het verder verloop nog zelden opflakkerde en kort na de rust zelfs helemaal gedoofd werd door de bezoekende gelijkmaker.
Veel hoop op een tweede Brugse overwinning was er niet meer en velen namen reeds vrede met het verworven punt.  Tot er dan toch in de laatste minuten weer roering kwam in de Brugse brouwerij met Perot en Bailliu als grote bezielers.  En zie, als een “mooachingske” (*) van Jo Gerard dan toch goed uitviel waren Perot – Bailliu er als de weerlicht bij om met een tweede Cercledoelpunt het pleit te beslissen !”.

(*) “mooachingske” is een typisch Brugs woord en kan het best uitgelegd worden als een “fantasietje” (nvdr).

 

Technische  krabbels…
Cercle Brugge – Union Namen  2-1

- opkomst : 4 à 5.000 toeschouwers.
- terrein : in uitstekende staat.
- weersgesteldheid : steeds zon.
- leiding : ref. Dandois, goed.
- fair-play : hard maar korrekt.
- corners : Cercle 7, Namen 5.
- doelpunten : 3’ een keurige kombinatie Perot, Bailliu, Daels wordt door Jo Gerard besloten
  met een rake kopbal die tegen de zijnetten vliegt en vandaar terug in het spel komt, maar
  Buyse schiet een 2e maal binnen 1-0, 47’ Mortier weert een hard schot van Demarteau in de
  voeten van Sulon wiens hernemen geen genade kent 1-1, 84’ nadat Gerard zichzelf
  gedribbeld heeft kan hij gelukkig toch nog doorschuiven naar de inlopende Perot die de bal
  heel gevat lichtjes achterwaarts bij Bailliu doet afwijken en het is 2-1.
- Cercle : Mortier, Roje, Serru, Perot, Baas, Demey, Daels, Buyse, Bailliu, Michiels, Jo
  Gerard.
- Union Namen : Nicolay, Collin, De Vos, Geelen, Marnette, Dodal, Keyeux, Tonneau,
  Sulon, Lemineur, Demarteau.


 

De merkwaardige manier van voetballen inspireerde “Dani” uiteraard tot een “Bont Beeld” voorzien van de nodige commentaar :

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Retro - Björn Sengier geïnterviewd

RETRO
 

Twee jaar tussen de palen op Olympia…    
                                 

Björn Sengier geïnterviewd
 

Het kan iedereen overkomen. Je presteert prima in een of andere organisatie, je voelt je er kiplekker. En plots, niet alleen onverwacht maar naar je overtuiging ook onterecht, daar krijg je een koude douche over je lijf. Zo ijskoud is die douche dat ze je noodzaakt een einde te maken aan het verhaal dat je aan het schrijven bent. Niet dat er geen leven meer is na die shock, dat niet, maar toch wel zo dat het je bijzonder zwaar uitvalt een nieuwe start uit te zoeken en het roer weer op te nemen. De vraag die zich hierbij opdringt: Eens dat het tijd tot bezinken heeft gehad, hoe kijkt ‘het slachtoffer’ naar wat hem destijds overkomen is? Ligt het gebeuren hem zo zwaar op de maag dat het hem niet eens mogelijk is waardering uit te spreken voor wie en voor wat hij destijds heeft mogen meemaken?  “The time is a great healer,” beweren de Engelsen, en Björn Sengier bewijst dat het waar is.

Lees meer