koop tickets online
nl fr en

SHOT sprak met ... Pepijn Lenoor

SHOT sprak met … Pepijn Lenoor

Conciërge en materiaalmeester

Hoog in de West-tribune bevindt zich het “conciërge appartement” van Cercle.  Een unieke plaats om te verblijven. De bewoner ervan is Pepijn Lenoor.  Pepijn is nu zo’n drie jaar conciërge/materiaalmeester bij Groen-Zwart.  We overliepen samen eens zijn levenswandel en vanzelfsprekend wat zijn taken zoal inhouden, en hadden het over zijn bijdrage aan de jeugdwerking in het verleden.

Je woonde op verschillende plaatsen in West-Vlaanderen?

Ik ben nu 27 jaar, over goed anderhalve maand 28.  Ik ben geboren in Izegem.  Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik negen was.  Ik maakte toen enkele omzwervingen.  Ik woonde o.a. in Waregem, Poperinge voor een langere tijd en ben daarna in Zillebeke terechtgekomen waar ik ook een deel van mijn schooltijd doormaakte.

Cerle Brugge KSV

Mijn meeste vrienden situeren zich daar.  Ook nog wat in het Izegemse, maar toch iets minder gezien ik er reeds zo’n zestien jaar weg ben.
Ik ben beginnen werken als licht- en theater technieker.  Ik ben angevangen als assistent-technieker bij Freddy De Vadder, waar ik acht jaar heb mee samengewerkt.  Ik ben lang in het theater gebleven en heb heel wat tournees gedaan.  Dat was o.a. met Axel Daeseleire, Peter Van Asbroeck, Rob Vanoudenhoven, Walter Baele, ook met Kamal, e.a.  Uiteindelijk heb ik tevens anderhalf jaar les gegeven (podiumtechnieken in Oostende) en ben ik bij de jeugdwerking van Cercle terechtgekomen.

Hoe kwam je bij de Groen-Zwarte jeugd terecht?

De toenmalige vriendin van mijn grootvader is van Knesselare.  Haar zoon (helaas later overleden in een auto ongeval) was een diehard Cercle-supporter.  Zo ben ik in het Cercleverhaal terecht gekomen.

Ik denk dat mijn eerste seizoen het seizoen 2013-2014 was. Ik vervulde de taak van jeugdafgevaardigde bij de U9.  Mijn stiefbroer voetbalde en ik geraakte geïnteresseerd in het spelletje, ook gezien we samen computervoetbalspelletjes speelden.  Toen startte ik met een trainerscursus.  In mijn tweede seizoen begon ik met training geven aan de voetbalschool en zo’n vier jaar bij de Cerclejeugd.  Ook ondersteunde ik een aantal jeugdevenementen.  Bij de onderbouw (met Karel De Vos) het Bruggekaas-tornooi en op een fandag organiseerde ik ook mee het “Josip Weber tornooi”.
Daarna begon ik als Cercle-conciërge.

Ik denk dat we je taak hier als tweeledig mogen beschouwen, conciërge en materiaalmeester?

Eigenlijk is ze drieledig.  Er is recent nog een taak bijgekomen, nl. “player-care”.  Dat omvat nieuwe, voornamelijk buitenlandse, spelers die aankomen helpen begeleiden met pakweg het inrichten van hun appartement, als er problemen zijn thuis, als ze op interland vertrekken maak ik een schema op, volg ik hun wedstrijden en stuur ik een aanmoedigingsberichtje ter mentale ondersteuning.  Dat kan ver gaan.  Het betreft alles wat losstaat van het voetbalgedeelte en waar zij een behoefte aan hebben of steun nodig hebben.

Zo plots in de taak staan als conciërge/materiaalmeester is niet zo evident?

Ik doe het nu drie seizoenen.  Ik ben er moeten in groeien, alles was nieuw voor mij.  Aanvankelijk was het zoeken en tasten.  Ik heb echter heel wat steun gehad aan onze teammanager (Sven Vandendriessche) en onze keepertrainer (Dany Verlinden).  Ik ben hen heel dankbaar voor de tips.  Zij staan ook al heel wat langer in het voetbal en hebben heel wat ervaring. 
De conciërgetaak is vanzelfsprekend hier wonen en na trainingen en wedstrijden zorgen dat alles afgesloten is.  Dat gaat van deuren tot stadionpoorten en zeker het logegebouw.  Afin, zorgen dat er geen mensen van buitenaf komen waar ze niet hoeven te zijn.

In het stadion wonen is ook wel apart.  Zeker als er “twee huishoudens” zijn?

Zeker! Het is niet steeds even gemakkelijk.  Je speelt samen in één stadion en je moet ook rekening houden met hun schema.  Je probeert elkaar wat te vinden daarin.  Het is inderdaad apart.  In het begin was het wel wat aanpassen voor mij.  Maar het valt best mee.  Het appartement zelf is eigenlijk zeer ruim voor mij gezien ik alleen ben.  Je moet het ook onderhouden hé… (lacht).

Cerle Brugge KSV

Van ruim gesproken.  De taak “materiaal” is ruim hé?

Héél ruim (grinnikt).  Het betreft 85% van mijn werk.  Dit houdt alles in wat de spelers maar kunnen nodig hebben.  Om te trainen, om te spelen, om op hotel te gaan, het bedrukken van de shirts, de nummering plaatsen, enz…  Die laatste zaken doen we sinds een jaar zelf en het vergt toch heel wat werk.
Als ik bij een uitwedstrijd vertrek ben ik steeds gestrest, maar wel gezonde stress, of ik toch niets zou vergeten zijn.  Dat valt pas weg als ik ter plaatse alles klaargelegd heb.  Nu, in die drie jaar heb ik nog nooit iets vergeten (lacht).

Je bent ook steeds de eerste ter plaatse.

Klopt.  De spelers komen zo’n anderhalf uur voor de wedstrijd aan.  Ik zorg dat ik in functie van de afstand én van de aard van het bezochte stadion, je kent na een tijdje de stadions wel, – het is niet overal even makkelijk om je materiaal vlot ter plaatse te krijgen, bv.  STVV en Waasland-Beveren is moeilijk, Charleroi zeer gemakkelijk – nog eens anderhalf uur voordien present ben.  Je moet ook rekening houden met de grootte van de bezochte kleedkamer.  Hoe organiseer ik het, zodat het overzichtelijk is voor de spelers, in die bepaalde ruimte? 
Het voorbije seizoen was ik er ook bij als de ploeg op afzondering ging, zeker gezien die functie van “player-care”.  Dan moet ik alles nog wat vroeger klaar hebben en hangt het mee te nemen materiaal af van de selectie.  Bijgevolg moet je iets meer meehebben.

Bij stages in het buitenland is er nog meer materiaal “on the road”?

De voorbije winterstage in Spanje reden we er met twee materiaalbusjes heen.   De stage omvatte een week, maar de teammanager en ikzelf trokken een week op voorhand, net na de gewonnen derby, naar het hotel.  Zo konden we op een rustige manier alles voorbereiden.  Je hebt al een busje met materiaal van de medische staf en de fysical coaches.  Daarnaast een busje vol met kledij.  Je bent wel in Spanje, maar er kunnen in die periode ook heel grote temperatuurverschillen zijn.  Je moet op alles voorbereid zijn.  Er moeten voldoende trainingssets mee zijn, ook rekening houdend met de was ter plaatse.  We moeten zowat vier trainingen kunnen overbruggen.

Albert Verbandt is je vaste “maatje” in de “materiaalaangelegenheden?

Albert is een monument op Cercle hé?  Hij is ook geliefd bij de spelers.  Hij voelde ook wel aan dat het in het begin wat moeilijk was voor mij en ook van hem kreeg ik heel wat steun.  Geleidelijk aan liet hij me zelf mijn organisatie op punt zetten.  We kunnen elkaar wel steeds goed vinden.  Er wordt wat afgelachen ook.  Als we op verplaatsing gaan vertelt hij heel wat verhalen over vroeger. 

Je hebt het over Albert en de spelers.  Maar ook jij hebt een speciale band?

Het is iets wat je moeilijk kunt uitleggen.  Het is steeds moeilijk als er spelers vertrekken gezien je met bepaalde jongens een band opgebouwd hebt.  Nu zeker met die functie van “players-care” vertrouwen de spelers je wel.  Ze praten over zaken waar ze misschien minder snel met de trainers over praten.  Je creëert wel degelijk een band.  Ze beseffen ook wel wat je voor hen doet.  Je krijgt respect voor wat je doet en wie je bent.

Cerle Brugge KSV

De competitie zit er op.  Nog wat trainingen en een oefenwedstrijd.  Ga je je niet vervelen?

(lacht) Nee hoor!  We gaan zo’n vijf weken stilliggen met het voetbal.  Na de trainingen gaan we nog zo’n anderhalve week uitrusting sorteren in voorbereiding van de aankomst van de nieuwe uitrusting.  Je weet echter nooit wanneer wat gaat toekomen.  Zo moeten we voorzien zijn om iets achter de hand te hebben als de trainingen terug aanvatten en het nieuwe materiaal er nog niet (helemaal) is.  Ik krijg daarin bijstand van poetsvrouw Veerle. Naar organiseren toe denkt een vrouw soms anders… (lacht).  Het is ook wel leuk dat je dat niet alleen hoeft te doen.
De laatste drie weken ga ik het wellicht kalm houden voor mezelf en nog eens op reis gaan.  Enkele van onze jongens hebben nog interlands.  Boris, Jesper, Edgar en Rabi hebben zeker een wedstrijd in die periode.  Ik zou dan op reis gaan waar zij wedstrijden spelen en er telkens zo’n vier/vijf dagen te verblijven en een wedstrijd van hen meepikken.  Dan moet ik niet werken en kan ik eens een voetbalwedstrijd bekijken vanuit de tribune i.p.v. op de bank…  Ook kan ik dan hun cultuur en manier van leven bekijken.  Het is voor hen ook niet steeds evident om naar België te komen.  Dan kunnen we misschien ook sneller begrijpen waarom sommige spelers zich moeilijker aanpassen aan België.  Daar kan ik dan in de functie van “player-care” eventueel op anticiperen en hen beter helpen.

Wil je aan ons gesprek zelf nog iets toevoegen?

(Grinnikt) Af en toe krijg ik de vraag of mijn functie een fulltime job is.  Dan is steevast mijn antwoord: Als je tussen de zeventig en tachtig uur werkt per week, dan denk ik wel dat het meer dan een fulltime job is”.
Ik meen dat ik ook mag spreken voor mijn collega’s bij de andere teams.

Ik denk, Pepijn, dat wie dit artikel gelezen heeft, die vraag nooit meer zal stellen…

(Georges Debacker)

Cerle Brugge KSV

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Ward Faes

SHOT sprak met … Ward Faes

Een Cercleman in dienst bij Cercle

Home is where the heart is. Ward Faes ging eind 2021 bij Cercle aan de slag als juridisch en financieel bediende. Hij is eveneens de nieuwbakken AML-officer voor Groen Zwart. We spraken de sympathieke Ruddervoordenaar daags voor het aftrappen tegen Zulte Waregem en kregen een inkijk in het dagelijkse reilen en zeilen van de Vereniging.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Torres

SHOT sprak met … Louis Torres

‘Ik geniet van elk moment’

Het eerste interview van het nieuwe seizoen was er ééntje met Louis Torres.  De jonge Fransman streek in het tussenseizoen neer langs de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Door omstandigheden kwam hij redelijk snel in de ploeg.  Hij trekt daar aardig zijn streng als linksback.  Dit jaar is trouwens zijn eerste seizoen bij de profs. 

Louis, stel je kort eens voor aan onze fans. 
Mijn naam is dus Louis Torres.  Ik ben 21 jaar en ben bezig aan mijn eerste seizoen hier bij Cercle.  Het is ook mijn eerste buitenlands avontuur.   Ik woon op vijf minuutjes van het stadion en woon er samen met mijn vrouw. 

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!