koop tickets online

SHOT sprak met ... Stef Peeters

‘Samen met de fans klaar voor acht finales.’ 

Een nieuw jaar betekent natuurlijk ook een nieuwe reeks interviews met Cerclespelers.  Voor mijn eerste opdracht in 2020 koos ik voor Stef Peeters.  Onze sympathieke Limburgse middenvelder kent een regelmatig seizoen en vond – officieel dan toch – al vijf keer de weg naar doel.  Daarmee is hij ook topschutter van de vereniging.  Ik had een gesprek met hem over zijn sportieve verleden en het huidige Cercleseizoen.  

Een korte vraag om mee te starten: wie is Stef Peeters?  

Ik ben bijna 28 jaar geleden geboren in Meeuwen-Gruitrode.  Die gemeente behoort nu samen met Opglabbeek tot Oudsbergen.  Ik ben al elf jaar samen met mijn vriendin.  In april verwachten we ons eerste kindje.  Omdat mijn vriendin momenteel in Kortrijk werkt, wonen we in Roeselare.  Dat is mooi in het midden tussen Brugge en Kortrijk.  In een twintigtal minuten sta ik hier aan de oefenvelden van Cercle.  
 

Cerle Brugge KSV

Je sportieve carrière dan.  De eerste voetbalstapjes zette je bij KRC Genk?

Dat klopt.  De afstand vanaf Meeuwen-Gruitrode was beperkt.  Het was dus ergens logisch dat ik begon te voetballen bij Genk.   Vanaf mijn zevende doorliep ik er alle jeugdreeksen.  Ik kende er een goede opleiding.   Vanaf het seizoen 2011-2012 kwam ik ook voor het eerste team in actie.  De technische staf en de dirigenten waren tevreden van mijn prestaties en ik mocht dan ook een profcontract tekenen.  

Begin 2013 volgde een uitleenbeurt naar Sparta Rotterdam.  

Inderdaad.  Om aan meer speelminuten en ervaring te komen bleek Sparta Rotterdam een goede tussenstap.  Ik bleef er anderhalf jaar en speelde er veel wedstrijden.  Sparta speelde toen in de eerste divisie.  Vergelijkbaar met onze tweede afdeling.  In het eerste seizoen misten we op een haar na de promotie.  Ook in mijn tweede seizoen speelden we bovenin.  Opnieuw lukte de promotie net niet.  

Op het einde van het seizoen 2013-2014 keerde je terug naar Genk, maar er volgde opnieuw een uitleenbeurt? 

Op dat moment had Racing Genk een samenwerkingsakkoord met het naburige MVV.  In het kader van die samenwerking speelde ik het seizoen 2014-2015 op uitleenbasis in Maastricht.  Ik maakte er een goed seizoen.  Ik speelde veel wedstrijden en kwam vaak tot scoren.  Het beviel me er wel.  En aangezien mijn contract bij Racing Genk niet verlengd werd, onderhandelde ik een nieuw contract bij MVV.  Ik bleef er uiteindelijk nog een seizoen.

De goede prestaties deden je weer op de Belgische radar belanden.  Het werd een periode STVV. 
 

Cerle Brugge KSV

Ondanks een optie op nog een seizoen, trok ik inderdaad naar Sint-Truiden.  Het was een niveau hoger dan MVV, dat ook in eerste divisie speelde.  Dat jaar in Sint-Truiden verliep goed.  Zo goed zelfs dat ik op de interesse van verschillende andere clubs kon rekenen.  Ik besloot toen ook de stap naar het buitenland te zetten.  Het werd de Franse competitie. Ik tekende een contract bij SM Caen.  Het eerste jaar verliep vrij aardig.  Ik speelde in veel wedstrijden mee.  Het tweede seizoen begon aanvankelijk ook goed.  Maar tijdens de tweede seizoenshelft werd ik uitgeleend aan Zulte-Waregem.   Tijdens mijn afwezigheid kon SM Caen de degradatie niet meer afwenden.  Het degradeerde naar de Ligue 2.

En in het voorbije tussenseizoen kwam Cercle op de proppen.  Waarom koos je voor een avontuur bij groen-zwart?

Er waren aardig wat redenen om voor Cercle te kiezen.  Eerst en vooral deed Cercle mij een erg mooi voorstel.  Het was een langdurig contract van vier seizoenen.  De aanbieding getuigde van veel respect.  Bovendien kende ik de trainer ook goed.  Fabien Mercadal was vorig seizoen namelijk de coach van Caen.  Ook waren er goede gesprekken met Francois Vitali.  En het was opnieuw in West-Vlaanderen.  De periode bij Zulte-Waregem was leuk, dus ook dat was een reden om voor groen-zwart te kiezen.  

Naar de huidige situatie dan.  Echt goed begonnen we niet aan het seizoen.  

Het eerste deel van het seizoen liep het inderdaad stroef.  We kenden een slechte start en verzeilden al snel achteraan.  En als dat gebeurt, dan zit je al snel in de hoek waar de klappen vallen.  Dan dwing je het nodige geluk ook zelf niet af.  

Waar lag/ligt het aan volgens jou?  

Wat mij betreft lag dat echt aan de toenmalige kwaliteit van de spelerskern.  We waren echt niet gewapend om het goed te doen.  We waren niet competitief genoeg.  Het was onder die omstandigheden ook niet eenvoudig voor Mercadal.  Het bestuur besliste dan om de samenwerking stop te zetten.  Als resultaten tegenvallen, is het bijna altijd de trainer die het moet ontgelden.  Onder de huidige trainer speelden we vrij wel meteen aardig, maar de soms verdiende punten bleven uit.   
 

Cerle Brugge KSV

Tijdens de winterstop kwamen er wat spelers bij.  Hoe schat je de aanwinsten in?

Er is in die paar weken van rust inderdaad goed aan de kern gewerkt.  Er is nu meer kwaliteit.  De aangetrokken speler zijn stuk voor stuk aanwinsten.    Ze integreren zich ook goed in de groep.  Ik ben er dan ook van overtuigd dat we nog niet dood zijn.  Er resten ons nog acht finales waar we er volledig voor zullen gaan.  We hopen dit ook te kunnen doen met de niet aflatende steun van onze fans.  Dit seizoen was hun steun telkens fantastisch.  We hebben die steun nodig om resultaten te boeken.  

Je spreekt van soms meer verdienen.  Het geluk en de VAR waren niet altijd aan onze zijde.  

Dat klopt, maar ik zeg het je: geluk moet je zelf willen en kunnen afdwingen.  We speelden inderdaad goede matchen en we verdienden ook meer in sommige wedstrijden.  Op Genk, Anderlecht en Standard speelden we zeer goed mee en maakten we telkens aanspraak op een punt.  En de VAR.  Tjah, die was zeker niet in ons voordeel dit seizoen.  Ik maakte vijf officiële goals, maar ik vind eigenlijk  dat het er zeven waren.  De twee doelpunten tegen Kortrijk vond ik beiden niet terecht afgekeurd.  Hier thuis wordt de 2-0 afgekeurd en bij hun gelijkmaker is er een denkbeeldige vrije trap.  Dat was in mijn ogen helemaal geen fout.  Daar komt de VAR dan niet tussen.  En de match in Kortrijk vond ik persoonlijk nog flagranter.  Vooral omdat aan hun goal ook een buiten spel geurtje zat.  

We staan zeven punten achter op Oostende.  Zie je het nog goed komen?  

We moeten er in elk geval voluit voor gaan.  Van onze laatste acht wedstrijden schat ik maar één wedstrijd als bijna onmogelijk in.  Dat is de voorlaatste in en tegen Club.  Dat wordt echt de moeilijkste.  Maar alle andere wedstrijden hebben we vast en zeker een kans.  Ook thuis tegen Anderlecht en Gent.  We bewezen trouwens dat we die topploegen zeker aankunnen.  Tegen Antwerp thuis voelde je al dat we er nu wel in slagen om het geluk af te dwingen.  Jammer genoeg zijn we niet efficiënt genoeg en was de tegenstander dat wel.  Twee kansen waren twee doelpunten.  Maar uit die wedstrijd moeten we het goede onthouden.  Het inpassen van de nieuwe spelers en het overwicht dat we hadden.  In de komende zeven wedstrijden moeten we gewoon zo dicht mogelijk naderen op KVO.  En dan in een rechtstreeks duel het behoud veilig stellen.  

We helpen het Stef hopen!  Succes alvast bij de acht resterende finales!

(Stijn Sinnaeve)
 

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 228)

(periode van 03-06-1961 -> 10-06-1961)

  • Cercle

Grote vreugde en bijgevolg ook een groot feest in het groen-zwarte deel van Brugge waar op zondag 4 juni 1961 de lang verwachte promotie van Cercle naar Eerste Klasse gevierd werd.  Het feestprogramma begon met een ontvangst op het gemeentehuis van Sint-Andries want tenslotte situeerde het Edgard De Smedtstadion zich in deze gemeente, gevolgd door een optocht door de Brugse straten en een hulde in het Brugs stadhuis omdat Cercle toch vooral een Brugse ploeg was en, zoals de Bourgondische mens in de Vlaming het graag heeft, afgesloten met een lekker promoveringsbanket dat gevolgd werd door een luisterrijk Cerclebal in de Stadshallen om toch nog enigszins, in de mate van het mogelijke natuurlijk, wat calorieën te verbranden.  Het gedacht maakt ook reeds veel goed…

En, zoals gebruikelijk is bij dergelijke festiviteiten, vloeide er niet enkel veel inkt op voorhand maar vloeide er ook nog eens veel inkt na het feest want toen moest de krantenlezer nog alles, in geuren en kleuren beschreven, voorgeschoteld krijgen.  Wij starten alvast met een artikeltje dat voor de viering gepubliceerd werd :

Het is er dan toch van gekomen…” : “Inderdaad het is er van gekomen…  Groen-Zwart mag feest vieren, want “Cercle” speelt toekomend seizoen weer in Eerste Afdeling !  Dat het morgen zondag een Hoogdag wordt voor alle Cercle-fans, lijdt alvast niet de minste twijfel.  Naar wij vernamen werden voor het groot feestbanket reeds meer dan 250 inschrijvingen geboekt, en dat belooft !  Voor het Promoveringsbal zal het enthousiasme zeker en vast worden ten top gedreven, en terecht.  André Deschepper, de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, verzekerde ons dat alles tot in de minste puntjes zal verzorgd zijn, zodat de Hoogdag van morgen zondag tot een echte en ware groen-zwarte vreugdedag zal uitgroeien.  Wij zijn er trouwens a priori van overtuigd.  Wij wensen van nu reeds alle Cercle-komitards, spelers en supporters gulhartig proficiat en vooral veel Cercle-pret op het groots feest !

Als vreugdevolle gebeurtenissen, zoals een promotie, je favoriete ploeg ten deel vallen kan dat ongetwijfeld de creativiteit van het individu prikkelen.  André Deschepper, in bovenstaand artikel reeds omschreven als de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, beantwoordde aan die beschrijving en had dit bewezen door het “mannetje-met-de-ladder” te ontwerpen.  Het briljante idee was vrij simpel maar vaak is dat de beste garantie om het nodige succes te hebben.  Zijn ontwerp stelde een mannetje voor dat een ladder vasthield.  Onderaan de ladder kon je de tekst “Wij klimmen” lezen, bovenaan de ladder aangevuld met de sinds lang gekoesterde verzuchting “naar Eerste Nationale”.  Rond de ladder stonden de hoofden van trainer Delfour en de elf spelers die de promovering gerealiseerd hadden, afgebeeld.  Met andere woorden : een gegeerd hebbedingetje voor de echte groen-zwarte supporters !  Al zouden die supporters zich wel moeten tevreden stellen met een postkaart van het “mannetje-met-de-ladder”…

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Charles Vanhoutte

“ Ik wil altijd winnen”

De tweeëntwintigjarige Kortrijkzaan speelt sinds zijn veertiende bij Cercle.  Na afloop van het voorbije seizoen mag hij zonder blozen terugblikken op een echt doorbraakseizoen in de A-kern.  De supporters beloonden hem met “de gouden schoen van Cercle”, de Pop-poll van d’Echte.  Als toetje mocht hij in de slotwedstrijd op KVO met de aanvoerdersband opdraven.  Als ik me niet vergis is dit de eerste eigen jongere na Denis Viane.
Ik had, tijdens het spelersverlof en net na zijn terugkeer uit Tenerife (met een aardig kleurtje), een zeer uitgebreid gesprek - van enkele uren - (ook over meer dan voetbal) met deze jongeman die duidelijk met beide voeten op de grond staat.  In onderstaand verslag leest u de voornaamste voetbal- en persoonsgerelateerde items uit ons gesprek.

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 227)

(periode van 20-05-1961 -> 27-05-1961)

  • Cercle

Eindelijk was de terugkeer van de Brugse groen-zwarten op het hoogste voetbalniveau een feit.  Er stond wel nog een (inhaal)wedstrijd tegen FC Tilleur op het programma maar dat zou de pret, zelfs ingeval van een nederlaag, niet kunnen drukken.  Niet minder dan vijftien (!) seizoenen, met zelfs een vierjarig intermezzo in Derde Klasse, had het geduurd voor Cercle weer aan de oppervlakte verscheen en de plaats claimde waar het thuishoorde : in Eerste Klasse !
Ook doelman Willy Mortier uitte zijn grote tevredenheid in een artikel in “Het Brugsch Handelsblad” :

Willy Mortier aan het woord…  “Wij zijn toch zo gelukkig…” ”  “Het is echt niet te geloven…  Wij hebben dit jaar op voetbalgebied eerder een matte prestatie geleverd en wij promoveren naar Eerste.  Vorig jaar speelden wij mooi voetbal, doch het was niet productief genoeg en de promovering ontglipte ons op één doelpunt te Mechelen in de beruchte testmatch tegen Patro Eisden.  Twee seizoenen geleden scheelde het slechts één puntje om naar Eerste nationaal over te gaan.  En nu zullen we volgend seizoen opnieuw derby’s spelen in de Belgische hoogste voetbalafdeling.  Of wij allemaal gelukkig zijn, hoeft niet gezegd…”.  Zo vertelde ons verleden week na de beslissende match te Charleroi Cercle’s doelman Willy Mortier, die een zeer ruim aandeel heeft in de promovering.  Maar daarover mag men hem niet spreken.  “Cercle vormt een geheel en ALLEN hebben er aan meegeholpen”, verzekert hij.  “Trainer Delfour heeft het bestuur van Cercle in 1958 beloofd dat hij de groen-zwarten in drie jaar naar Eerste zou brengen en hij heeft woord gehouden.”
“Ik weet het”, zegt Mortier, “men heeft Delfour de laatste tijd fel bekritiseerd.  Hij heeft net zoals iedereen fouten en gebreken, doch wij moeten eerlijk zijn, het is een goede trainer.  Hij heeft Cercle leren voetballen, maar met het spelersmateriaal waarover hij beschikte, was het niet mogelijk voetbal te spelen zoals hij het wenste.  Dit heeft hij moeten inzien en hij was verplicht zijn spelmethode te veranderen.  In de terugronde heeft Cercle dan een verdedigingssysteem toegepast dat tot flinke resultaten heeft geleid.  Op de twaalf laatst gespeelde wedstrijden behaalde Cercle 22 punten.  Wij kregen slechts acht doelen tegen, waarvan zes thuis en slechts twee op verplaatsing.  Gelukkig kwam de forme en het zelfvertrouwen terug bij kapitein Bailliu, hetgeen doeltreffend gewerkt heeft op de moraal van ons allen.  Ik persoonlijk was zeer pessimistisch tot voor de wedstrijd tegen Kortrijk, maar van dan af begon ik terug te geloven in de promoveringskansen, die definitief vastgelegd werden tegen Club Mechelen en Charleroi.”
In verband met de wedstrijd te Charleroi, Willy, is het waar dat gij daar met stenen bekogeld werd ?
“Inderdaad.  Ik kreeg een steen tegen mijn kaakbeen.  Ik reageerde nog niet direct, doch wreef met mijn hand over mijn gezicht en stelde vast dat ik geweldig bloedde.  Ik verwittigde de scheidsrechter en tot het einde stonden twee terreinafgevaardigden achter mijn doel om mij te beschermen tegen het onsportief Waals publiek.  Ik moet eerlijk bekennen dat ik de ballen niet durfde halen die tegen de balustrade lagen, ik had zeker nog meer stenen naar het hoofd gekregen.  Nu, de zege en de hulde die ons na de wedstrijd op het plein werd gebracht door de Brugse supporters, heeft die pijn en dit incident rap doen vergeten !”
Hebt u dit seizoen alle wedstrijden gespeeld, Willy ?
“Zeker, samen met Bertje Serru en Dré Perot heb ik geen enkele wedstrijd gemist.  Ik moet hier een bijzondere hulde brengen aan Perot die dit jaar waarlijk ‘gevochten’ heeft voor de promovering.  Ook zijn wens om volgend jaar tegen Gantoise te kunnen spelen zal zonder bepaalde tegenslagen in vervulling gaan.  Ikzelf ben natuurlijk gelukkig in Eerste nationaal tegen de grote ploegen te kunnen uitkomen.”
Wat denkt u over de toekomst van Cercle ?
“Wel, de ploeggeest is momenteel vanzelfsprekend buitengewoon en ik meen dat wij met deze ploeg flinke resultaten kunnen behalen in Eerste.  Ons elftal is niet zo oud en dit is ook een element dat niet uit het oog mag verloren worden.  U hebt daar gezinspeeld op mijn kansen als nationale portier, wel, ik denk daar zeer weinig aan.  Alleen Cercle telt voor mij en als wij volgend seizoen ons kunnen handhaven, zou dit reeds een flink resultaat betekenen.  Een goede ploeggeest en een intens trainen zijn daarvoor de eerste vereisten.  Ik druk de wens uit dat het bestuur innig moge samenwerken met de spelers om de moraal hoog te houden.  Iedere speler deed wat hij kan en de soms ongegronde kritiek schaadt sterk de moraal van de jongens.  Ik ben nu 26 jaar, verdedig nu reeds vijf seizoenen de groen-zwarte kleuren en speel vier jaar in het fanion elftal.  Niet alleen zijn de spelers gelukkig met de promovering, doch ook voor de supporters, het bestuur en vooral voor voorzitter Pierre Vandamme, die samen met Robert Braet de morele trainers mogen genoemd worden.  De verkwikkende woorden van deze ware sportmannen oefenen op ons zo’n sterke invloed uit.  Ook in de sport is opbeuring een grote en vaak beslissende factor in moeilijke omstandigheden !”
Tot daar dus Willy Mortier, die we samen met zijn ploegmaats nogmaals van harte feliciteren met de hoop hen volgend seizoen naast Club met klank de Brugse kleuren te zien verdedigen.”

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... David Bates

 ‘Blij dat ik eindelijk opnieuw op niveau ben’ 

In de aanloop naar de laatste wedstrijd van het seizoen (1-1 op KV Oostende) had ik ook nog een gesprek met David Bates.  De Schotse centrale verdediger begon met een conditionele achterstand aan het seizoen.  Toch vocht hij zich in de ploeg en was hij in het laatste deel van de competitie één van de exponenten van de revival van groen-zwart onder Yves Vanderhaeghe en Thomas Buffel.  Het werd een interessant gesprek met deze 24-jarige jongeman.  Met zijn 24 is hij trouwens ook één van de meest ervaren spelers.

 

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!