koop tickets online
nl fr en

SHOT sprak met …Thomas Didillon

‘Hard werken en resultaten zullen volgen’

In de zogenaamde ‘Engelse week’ met wedstrijden tegen Waasland-Beveren, Moeskroen en Genk, had ik een gesprek met onze eerste doelman Thomas Didillon.  Sinds dit seizoen is deze sympathieke Franse keeper actief bij de vereniging.  Momenteel is hij ook aanvoerder van de ploeg.  Ik had met hem een gesprek via Microsoft Teams tijdens een zogenaamd springuur op school.  Thomas, zelf ook één van de coronaslachtoffers, beantwoordde vanuit zijn huis aan de kust de vragen.  Het relaas van een leuk gesprek met onze goalie. 

(n.v.d.r.: dit interview werd afgenomen tussen de wedstrijd tegen Moeskroen en deze tegen Genk. Het resultaat van deze laatste wedstrijd was dus nog niet gekend.)

Cerle Brugge KSV

Thomas, kun je voor onze lezers even je sportieve carrière overlopen?
Zoals je weet ben ik Fransman.  Ik groeide op in de buurt van Metz, niet zo gek ver van Luxemburg.  Daar begon ik ook met voetballen bij een lokaal team.  Toen ik ongeveer tien jaar was werd ik gescout door FC Metz, de grootste ploeg in de regio.  Daar doorliep ik alle jeugdreeksen bij de plaatselijke academie.  Op 17-jarige leeftijd onderschreef ik er mijn eerste profcontract.  Het eerste seizoen bij het eerste elftal was ik derde doelman bij de A-kern.  We werden kampioen in de Ligue 2 en promoveerden naar het hoogste niveau. 

Het seizoen daarop werd je uitgeleend aan een Belgische club?
Dat klopt.  FC Metz werkte toen samen met FC Seraing.  Ik kon daar terecht met de bedoeling om meer speeltijd te hebben en vooral ook om ervaring op te doen.  Seraing speelde toen (seizoen 2014-2015) in de Belgische tweede klasse.  Het was de tijd voor de grote hervorming, want in de tweede klasse speelden toen nog achttien teams.  Het was een goed seizoen, zowel voor mij als voor de club.  Ik speelde bijna alle wedstrijden en Seraing eindigde op een vierde plaats. 

Toen ging het terug naar FC Metz.
Inderdaad.  Zij waren ondertussen opnieuw gedegradeerd naar de Ligue 2.  Vanaf dat seizoen was ik de eerste doelman van FC Metz.  Ik zou er nog drie seizoenen blijven.  In mijn eerste seizoen slaagden we er opnieuw in om de promotie af te dwingen naar de Ligue 1.  Het seizoen daarop konden we dan weer het behoud afdwingen.  Het derde seizoen verliep voor mij en de ploeg wat minder.  Ik blesseerde me aan mijn knie en bovendien degradeerde Metz opnieuw naar de Ligue 2. 

Na die drie seizoenen Metz ging het naar België, het werd Anderlecht. 
De tijd was inderdaad rijp om een stapje hogerop te zetten.  Ik kon bij Anderlecht een contract tekenen van vier seizoenen + een optie van nog een bijkomend seizoen.  Het eerste seizoen verliep er echt prima.  Ik speelde bijna alle wedstrijden zowel in de Belgische competitie als in de Europa League.  Het was echt een goed seizoen.  De situatie veranderde volledig met de komst van Vincent Kompany.  Het werd meteen duidelijk dat het een moeilijke situatie zou worden.  De eerste zes maanden van dat nieuwe seizoen zat ik al te vaak op de bank of zelfs in de tribune.  Gelukkig kon ik tijdens het tweede deel van het vorige seizoen terecht bij Genk.  Ik werd er uitgeleend en alles verliep er erg goed.  Helaas maakte Corona het op het laatste moeilijk, waardoor ik niet echt in schoonheid afscheid kon nemen. 

Cerle Brugge KSV

Je startte dit seizoen nog bij Anderlecht, maar je koos dan toch voor een nieuw avontuur en wel bij Cercle? 
Het idee was eigenlijk om een ploeg te vinden waar ik kon spelen en mijn kwaliteiten kon tonen.  En dat werd dus Cercle.  De ontvangst was hier zeer hartelijk.  Alle mensen lieten me voelen dat ik erg welkom was.  Cercle is dan ook echt een zeer familiale vereniging.  In zekere zin doet Cercle me vaak denken aan FC Metz.  Cercle en Metz zijn een beetje dezelfde soort ploegen. 

Regionale teams met een trouwe aanhang.  Ook de sfeer hier is opperbest.  Cercle is dan wel eigendom van Monaco, maar nergens voel je dat.  Het is belangrijk dat de eigenheid van Cercle bewaard wordt en dat is momenteel zeker het geval.  Het is zeer aangenaam om elke dag in een omgeving terecht te komen waar iedereen belangrijk is en iedereen aan hetzelfde zeel trekt.  Momenteel woon ik vlakbij de kust.  Dichtbij Cercle, maar toch in alle rust. 

Dit seizoen dan.  Voorlopig hebben we achttien punten uit dertien wedstrijden.  Wat is de balans tot nu toe voor de ploeg?
De balans is positief.  Je mag niet vergeten dat Cercle er enkele minder seizoenen heeft opzitten.  Het feit dat we een goede start maakten, brengt automatisch wat rust in de ploeg en in de entourage.  Tegelijk is het ook belangrijk om ons te blijven ontwikkelen en zeker om de jonge spelers verder daarin te begeleiden.  Daarnaast is het ook goed dat we ambitieus blijven.  We speelden al enkele knappe wedstrijden dit seizoen.  De match van gisteren (1-2 verlies tegen Moeskroen) plaatst alles opnieuw wat in perspectief.  Maar globaal gezien is het een goede start.  We speelden met name tegen STVV en Waasland-Beveren enkele solide wedstrijden.  Uiteraard zijn er ook zaken waar we op kunnen verbeteren.  Daar werken we dan ook elke dag hard aan op training.  Er is veel goede wil bij de spelers en we hebben een goede staf.  Maar bovenal moeten we nederig blijven.  We zijn en blijven Cercle.  We mogen niet naast onze schoenen lopen. 

Persoonlijk dan, tevreden over je seizoensbegin?
Globaal gezien weer wel, maar er zijn altijd zaken die beter kunnen.  Dat moeten we ook bij iedereen in de ploeg erin krijgen.  We moeten van onszelf eisen dat we beter worden in wat we doen.  Bij het eerste doelpunt gisteren kon ik het misschien zelf beter doen.  Voetballers moeten kritisch zijn voor zichzelf.  Door goede prestaties, komen er ook goede resultaten.  Dat is in elke job zo, ook bij voetballers.

Je was één van de ‘coronaslachtoffers’.  Hoe kijk je daar op terug? 
Ik miste inderdaad twee wedstrijden door een coronabesmetting.  Eens per week worden we getest en enkele weken terug was ik inderdaad positief.  Het was een moeilijke periode, want ik was er wel wat ziek van.  Dat was dus allesbehalve aangenaam.  Maar het was ook hard, omdat ik natuurlijk mijn huis niet uit mocht.  Terwijl de andere jongens nog konden trainen in de fitness of op het veld, moest ik me bezighouden met fietsen op mijn hometrainer.  Maar voetballers passen zich meestal snel aan aan de verschillende situaties.  Dus dit is ook gelukt.  Ik ben evenwel blij dat die periode achter de rug is.  Ik ben opnieuw OK en ik ben blij dat ik weer kan trainen en voetballen.

Momenteel is het een drukke periode met een zogenaamde Engelse week.  Zaterdag komt Genk.  Hoe kijk je naar die wedstrijd tegen je ex-ploeg?
Genk is een goede ploeg.  Ze draaien mee bovenin en hebben nu ook een nieuwe trainer.  Offensief hebben ze erg goede spelers.  Het wordt vooral een zaak om goed te recupereren van de vorige wedstrijd.  Dat is altijd afwachten.  Maar als we onze dag hebben, dan moeten we onze voet naast Genk kunnen zetten. 

Cerle Brugge KSV

Matchen zonder publiek spelen, hoe voelt dat eigenlijk? 
Daar heb ik gemengde gevoelens over.  Het is goed en niet goed.  Goed, omdat de communicatie op het veld dan beter verloopt.  Als aanvoerder praat ik graag met mijn ploegmaats.  Nu verloopt dat veel vlotter dan in bomvolle stadions.  Langs de andere kant is het natuurlijk veel minder leuk voor de sfeer.  Als je een doelpunt scoort, wil je natuurlijk vieren met je fans.  Ook een overwinning vieren is nu helemaal anders.  Het is voor zowel de fans als de spelers een bizarre situatie.  Het is niemands fout, we moeten het nu zo doen.  We weten echter dat de fans onze prestaties van bij hen thuis volgen en ons op die manier ondersteunen. 

Hoe zie jij eigenlijk je rol binnen deze ploeg?
Ik denk dat mijn eerste taak binnen de ploeg is om te presteren.  Dat is namelijk de basis voor elke speler.  Om het even in welke ploeg hij of zij speelt.  Daarnaast hebben we één van de jongste ploegen in de reeks.  Binnen onze ploeg heb ik al wat ervaring.  Dus mijn rol is ook om de jonge spelers wat te helpen en mee te begeleiden.  Vaak zijn het details die belangrijk zijn.  Samen met enkele andere ervaren spelers probeer ik onze jeugdige ploegmaats wat te helpen in details.  Niet alleen op het veld, maar ook naast het veld.  Op die manier kunnen ze de ploeg zo goed mogelijk helpen. 

Slotvraagje.  Wat zijn je persoonlijke sportieve ambities nog?
De prestaties bepalen de toekomst.  Je kunt nog zo’n grote dromen hebben, als je het op het veld laat afweten, dan kun je fluiten naar die dromen.  Mijn toekomst zal dus bepaald worden door mijn prestaties bij Cercle.  Momenteel wil ik gewoon een zo goed mogelijk seizoen draaien bij Groen-Zwart.  Dat de mensen beseffen en inzien dat Cercle een vaste waarde is en zal blijven in het Belgische topvoetbal.  Als we daarin slagen, zullen we een goed seizoen gedraaid hebben. 

Tot zover het relaas van een aangename babbel met onze nummer één. 

(Stijn Sinnaeve)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Ward Faes

SHOT sprak met … Ward Faes

Een Cercleman in dienst bij Cercle

Home is where the heart is. Ward Faes ging eind 2021 bij Cercle aan de slag als juridisch en financieel bediende. Hij is eveneens de nieuwbakken AML-officer voor Groen Zwart. We spraken de sympathieke Ruddervoordenaar daags voor het aftrappen tegen Zulte Waregem en kregen een inkijk in het dagelijkse reilen en zeilen van de Vereniging.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met ... Torres

SHOT sprak met … Louis Torres

‘Ik geniet van elk moment’

Het eerste interview van het nieuwe seizoen was er ééntje met Louis Torres.  De jonge Fransman streek in het tussenseizoen neer langs de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion.  Door omstandigheden kwam hij redelijk snel in de ploeg.  Hij trekt daar aardig zijn streng als linksback.  Dit jaar is trouwens zijn eerste seizoen bij de profs. 

Louis, stel je kort eens voor aan onze fans. 
Mijn naam is dus Louis Torres.  Ik ben 21 jaar en ben bezig aan mijn eerste seizoen hier bij Cercle.  Het is ook mijn eerste buitenlands avontuur.   Ik woon op vijf minuutjes van het stadion en woon er samen met mijn vrouw. 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Robert Maes

SHOT sprak met … Robert Maes

Winnaar Trofee Robert Braet

De “Trofee Robert Braet” werd in 1988 in het leven geroepen ter ere van de in 1987 overleden legendarische doelman, bestuurslid en voorzitter.
Het is een hulde aan een vrijwilliger die zich zeer verdienstelijk gemaakt heeft voor Cercle.  Vanaf 1993 wordt de trofee tweejaarlijks uitgereikt.
Omwille van corona werd de versie 2021 een jaar uitgesteld.  Op de fandag op ’t Zand mocht Robert Maes de trofee in ontvangst nemen uit de handen van vzw voorzitter Piet D’Hooghe.
Tijd voor een kennismaking met deze rustige, steeds onopvallende “délégué”.

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!